Δικαιώματα

«Γεννήθηκα Πρόσφυγας»- Η Laily Ramazani Δεν Ξέρει πώς Είναι να Νιώθεις μια Χώρα σαν Πατρίδα σου

Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στο Ιράν, όταν όλοι της έλεγαν ότι δεν μπορεί επειδή είναι γυναίκα, προσέφερε εθελοντική εργασία και τώρα εργάζεται στην Αθήνα ως πολιτιστική διαμεσολαβήτρια. Αυτή είναι η ιστορία της.
5.7.21
۲۰۲۰۰۲۱۶_۱۸۵۵۱۹

Αφγανιστάν, Ιράν, Τουρκία, Ελλάδα. Το ταξίδι της Laily Ramazani είχε πολλούς ενδιάμεσους σταθμούς μέχρι να φτάσει με βάρκα στη Λέσβο το 2019 και από εκεί στην Αθήνα, αφού έζησε επτά πολύ σκληρούς μήνες στο καμπ της Μόριας. Μέσα από τρομερές αντιξοότητες κατάφερε να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο, ως μία από τις ελάχιστες γυναίκες στη μικρή κοινωνία ενός χωριού στο Ιράν. Η Laily κατάγεται από το Αφγανιστάν, αλλά μεγάλωσε στο Ιράν. Όπως λέει στο VICE, στην ουσία γεννήθηκε πρόσφυγας και δεν ξέρει τι πάει να πει πατρίδα.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η Laily Ramazani είναι πτυχιούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και έχει προσφέρει εθελοντική εργασία ως εκπαιδευτικός και πολιτιστική διαμεσολαβήτρια στη Μόρια της Λέσβου και στην κλινική των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Τώρα, εργάζεται ως πολιτιστική διαμεσολαβήτρια σε ένα πρόγραμμα για την παιδική προστασία και παράλληλα θέλει να συνεχίσει τις σπουδές της.

Όταν προσκλήθηκε από τη διόργανωση του TEDx, υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, να μιλήσει στο συνέδριο για τη διαδρομή της, τον ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό, στην αρχή δίστασε. Όμως, όπως λέει, η προετοιμασία της ομιλίας της τη βοήθησε να κάνει τον απολογισμό της και να συνειδητοποιήσει ορισμένα πολύ θετικά πράγματα για τον ίδιο της τον εαυτό.

Το πρώτο συνέδριο TEDx υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 26 Ιουνίου, με μια πολύ ενδιαφέρουσα θεματική: Τα διλήμματα (Dilemmas). Τόσο τα προσωπικά διλήμματα, όσο και κοινωνικής και βιοηθικής φύσεως κυριαρχούν στις ζωές μας και καθημερινά καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις που επηρεάζουν τόσο εμάς τους ίδιους, όσο και το κοινωνικό σύνολο. Πολύ σημαντικό είναι ότι το TEDxUniWA διοργανώνεται, κυρίως, από τους φοιτητές του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, που εργάζονται εθελοντικά.

Η Laily Ramazani κλήθηκε να απαντήσει στο ερώτημα «Ξένιος ή Ξένος;» και να μιλήσει για τη ζωή των προσφύγων στην Ελλάδα, ακριβώς όπως είναι, χωρίς να ωραιοποιεί καταστάσεις. Η Laily, αφού κατέβηκε από τη σκηνή του TEdxUniWA μίλησε στο VICE για τη διαδρομή της, την εμπειρία της ως ομιλήτρια στο συνέδριο και για το πώς είναι να συνεχίζεις όταν η ζωή σου γίνεται αφόρητη, επειδή ξέρεις βαθιά μέσα σου ότι «η ιστορία σου δεν τελειώνει έτσι».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

VICE: Θες να μου περιγράψεις το ταξίδι σου από το Ιράν στην Ελλάδα;
Laily Ramazani
: Από τη μέρα που έφυγα από το σπίτι μου στο Ιράν, μέχρι να φτάσω στην Τουρκία, πέρασαν τέσσερις μέρες και τρεις νύχτες. Την πρώτη νύχτα ήμασταν συνεχώς στον δρόμο. Ο οδηγός ταξί που μας μετέφερε έλεγε ότι δεν είχε κοιμηθεί για μια εβδομάδα. Καθόμουν στο μπροστινό κάθισμα και εκείνος μου έλεγε συνέχεια να του μιλάω, για να μείνει ξύπνιος.

Μείναμε στην Τουρκία 20-25 μέρες, προσπαθώντας να φτάσουμε στην Ελλάδα. Την πρώτη φορά μάς συνέλαβε η αστυνομία –μας σταμάτησαν μέσα στη θάλασσα– και περάσαμε μια βεδομάδα σε διαφορετικά αστυνομικά τμήματα και κέντρα κράτησης στην Τουρκία.

Τη δεύτερη φορά, τα καταφέραμε και φτάσαμε στη Λέσβο. Όταν ήμουν στη βάρκα, προσπαθούσα να μην κοιτάζω τη θάλασσα. Η σκέψη ότι δεν ξέρω κολύμπι έκανε το σώμα μου να τρέμει. Ήμασταν τόσο ευάλωτοι, λες κι ήμασταν μωρά παιδιά, διότι στο νερό συνειδητοποιείς ότι κανείς άλλος δεν μπορεί να σε βοηθήσει και δεν έχεις ούτε το έδαφος κάτω από τα πόδια σου.

20210616_181030.jpg

Πόσο καιρό έμεινες στο καμπ της Μόριας; Ποιο ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι; 
Έμεινα στη Μόρια για επτά μήνες. Οι τεράστιες ουρές για μπάνιο και φαγητό, η βρομιά, ήταν πολύ δύσκολες συνθήκες, αλλά για μένα το πιο σκληρό ήταν ότι έβλεπα μεγάλους και παιδιά σε αυτή την κατάσταση, οι καβγάδες τη νύχτα και οι φωτιές. Όλες οι στιγμές ήταν το ίδιο δύσκολες και φρικτές. 

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Τι ήταν αυτό που σε έκανε να συνεχίζεις εκείνες τις φρικτές στιγμές;
Το πιο σημαντικό ήταν ότι παρά τη σκληρή ζωή που είχα, έλεγα στον εαυτό μου ότι η ιστορία μου δεν τελειώνει έτσι. Μου έδιναν δύναμη οι εθελοντές από διάφορες χώρες, οι πρόσφυγες που πάντα βοηθούσαμε ο ένας τον άλλο και κάποιοι Έλληνες. 

Έχεις δεχτεί ρατσισμό στην Ελλάδα;
Πέρσι, περίπου για δύο εβδομάδες, η ατμόσφαιρα στη Λέσβο ήταν πολύ βαριά και οι πρόσφυγες που ήταν αποκλεισμένοι στα καμπ ξυλοκοπήθηκαν και μετά έπρεπε να κυκλοφορούμε μόνοι. Επίσης, δίδασκα σε ένα σχολείο για πρόσφυγες. Ρατσιστές έβαλαν φωτιά στο σχολείο μας.

Πάμε λίγα χρόνια πίσω, στη ζωή σου πριν έρθεις στην Ελλάδα. Πόσο δύσκολο ήταν για σένα να σπουδάσεις στο Πανεπιστήμιο του Ιράν;
Ως πρόσφυγας από το Αφγανιστάν στο Ιράν, έπρεπε να πάω πίσω στο Αφγανιστάν να βγάλω διαβατήριο για να μπορέσω να φοιτήσω στο Πανεπιστήμιο. Το Αφγανιστάν είναι η χώρα μου, αλλά δεν είχα ζήσει καθόλου εκεί  και ήταν πολύ δύσκολα για μένα και την οικογένειά μου. Επειδή ζούσα σε χωριό, δεν υπήρχαν πολλά κορίτσια που σπούδαζαν στο Πανεπιστήμιο. Αυτό ήταν πρόβλημα, αλλά το μεγαλύτερο θέμα ήταν ότι επέλεξα να σπουδάσω Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, που για τους άλλους ήταν ένα επάγγελμα μόνο για άνδρες.

IMG-20200629-WA0020 (1).jpg

Η LAILY RAMAZANI ΩΣ ΕΘΕΛΟΝΤΡΙΑ

Έχεις προσφέρει εθελοντική εργασία σε πολλές διαφορετικές συνθήκες. Τι σου δίνει αυτό και ποια στιγμή δεν θα ξεχάσεις ποτέ;
Ένιωθα καλύτερα όταν δούλευα εθελοντικά. Στην πραγματικότητα, προσπαθούσα να απαλλαγώ από τα αρνητικά συναισθήματα, βοηθώντας τους άλλους. Μου έδινε ικανοποίηση ότι πρόσφερα κάτι πολύ μικρό σε ανθρώπους που ζούσαν σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις στιγμές που οι μαθητές μου έρχονταν στο σχολείο ή ένας ασθενής έφευγε από την κλινική με καλύτερη διάθεση.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Αρχίζεις να νιώθεις την Ελλάδα πατρίδα σου;
Στην πραγματικότητα δεν ξέρω πώς είναι να νιώθεις μια χώρα πατρίδα σου. Γεννήθηκα πρόσφυγας. Έζησα στη χώρα μου για ελάχιστο χρονικό διάστημα, αλλά δεν πρόλαβα να νιώσω ότι είμαι «σπίτι» μου. Δεν είμαι σίγουρη ότι έχω αισθανθεί το συναίσθημα του να είμαι «σπίτι» μου στην Ελλάδα.

Πώς ένιωσες όταν η διοργάνωση σε προσέγγισε για να μιλήσεις στο Tedx; Πώς ήταν η εμπειρία;
Στην αρχή δεν ήθελα να το κάνω, διότι σκεφτόμουν ότι η δουλειά μου είναι σε έναν πολύ διαφορετικό τομέα. Όμως, στη συνέχεια, συνειδητοποίησα ότι πάντοτε προσπαθούσα να βρίσκω ένα λόγο να συνεχίζω, ακόμα κι αν δεν είναι αυτή η ειδικότητά μου. Ήταν μια υπέροχη εμπειρία, διότι συνειδητοποίησα κάποια πολύ θετικά πράγματα για τον εαυτό μου.

Ποιοι είναι οι στόχοι σου και τα όνειρά σου για το μέλλον; Σκοπεύεις να μείνεις στην Ελλάδα;
Θέλω να συνεχίσω τις σπουδές μου. Δεν θέλω να χάσω τόσο εύκολα αυτά για τα οποία πάλεψα. Ψάχνω για μια υποτροφία από το εξωτερικό για να συνεχίσω την εκπαίδευσή μου και βλέπουμε. Μακάρι να έρθουν καλά πράγματα στο μέλλον.

 Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Η Κυρία Βάσω Αφηγείται πώς Είναι να Είσαι Μητέρα Ενός Τρανς Κοριτσιού στην Ελλάδα

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Αυτός ο Οπαδός Έγινε Meme ως το Πρόσωπο της Απογοήτευσης

Οι «Ανατριχίλες» Είναι η Horror Σειρά Βιβλίων που Μεγάλωσε Εκατομμύρια Millennials

Ακολουθήστε το VICE σε FacebookInstagram και Twitter.