Μήπως ο ήχος του ξυπνητηριού σού προκαλεί μια αίσθηση παραίτησης ή/και φρίκης, μπροστά στην προοπτική άλλης μιας μέρας στη δουλειά που δεν σε ικανοποιεί; Το πιθανότερο. Μόνο 16% των ανθρώπων με σταθερή εργασία, σύμφωνα με έρευνα του Gallup, είπαν ότι ένιωθαν να ενδιαφέρονται για τη δουλειά τους. Αν και είναι λίγο παραπάνω από το 13% της έρευνας του 2013, είναι και πάλι αποθαρρυντικό. Το να βρίσκει κανείς νόημα στη δουλειά του σχετίζεται θετικά με συναισθηματικά και ψυχολογικά πλεονεκτήματα, από την ευεξία των εργαζομένων μέχρι ανώτερα επίπεδα καινοτομίας και παραγωγικότητας. Το δύσκολο είναι να βρεις αυτό το νόημα, σε μεγάλο βαθμό επειδή μια δουλειά που για κάποιον μπορεί να έχει νόημα, για κάποιον άλλον μπορεί να είναι αδιάφορη, ανάλογα με την προσωπικότητα του καθενός.

Η ψυχολόγος Tatjana Schnell χωρίζει την πιθανότητα να βρίσκεις τη δουλειά σου ενδιαφέρουσα σε τέσσερις βασικούς παράγοντες: στο πόσο ανταποκρίνεται η δουλειά σου στις προσωπικές σου ικανότητες, στην κοινωνική σπουδαιότητα της δουλειάς, στο αν θεωρείς τον εργοδότη σου ηθικό και στο κατά πόσο ο εργοδότης επηρεάζει θετικά την κοινωνία σε ευρύτερη κλίμακα. Φυσικά, η σπουδαιότητα που αποδίδεις σε κάθε παράγοντα είναι υποκειμενική.

Ακολουθούν μερικές συμβουλές που βασίζονται σε έρευνα, για να ενδιαφερθείς περισσότερο για την τωρινή σου δουλειά ή για να βρεις μία που ταιριάζει στην κλίση σου.

Καταπολέμησε την υπαρξιακή αδιαφορία

Η απουσία εσωτερικής αναζήτησης είναι ένας βασικός λόγος που οι άνθρωποι κάνουν δουλειές που δεν τους ενδιαφέρουν. Αυτό είναι ιδιαίτερα προβληματικό για νεότερος εργαζόμενους που πελαγώνουν στην πολύπλοκη σημερινή αγορά εργασίας και πέφτουν θύματα της υπαρξιακής αδιαφορίας, λέει η Schnell που ειδικεύεται στην αναζήτηση του νοήματος της ζωής.

«Υπαρξιακά αδιάφοροι άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν μπορούν να έχουν τον έλεγχο της ζωής τους και ότι έχουν ανεπαρκείς ικανότητες», είπε. «Επιπλέον, αναφέρουν δισταγμό εξερεύνησης και κατανόηση του εαυτού τους».

Ένας τρόπος να βγεις από αυτή την ψυχολογική ρουτίνα είναι να σκεφτείς παλιές εργασιακές εμπειρίες.

«Νομίζω ότι απλώς πάμε από δουλειά σε δουλειά, χωρίς να κάτσουμε λίγο και να σκεφτούμε, “Τι μου άρεσε περισσότερο εκεί; Τι έμαθα;”», είπε η Beverly Kaye, που έγραψε πολλά μπεστ σέλερ για την προσήλωση στην καριέρα. «Προχωράμε πολύ γρήγορα στο επόμενο εργασιακό βήμα, χωρίς να αναλύσουμε τι κάναμε και τι μάθαμε και τα πράγματα που μας ενθουσιάζουν και τα πράγματα που δεν μας ικανοποιούν».

Αν οι εργαζόμενοι κατανοούν καλύτερα τα ταλέντα τους, τις αδυναμίες τους και τα κίνητρά τους, είναι καλύτερα «εξοπλισμένοι», για να κάνουν έναν ουσιαστικό διάλογο με διευθυντές και επικεφαλής – ένα σημαντικό βήμα, για να ενδιαφερθούν περισσότερο για τη δουλειά τους. Για όσους φοβούνται να ζητήσουν από το αφεντικό τους να βρει λίγο χρόνο, για να συζητήσουν στόχους και προτιμήσεις ή που νιώθουν ότι οι διευθυντές τους δεν είναι δεκτικοί, η Kaye συστήνει να ξεκινήσουν μιλώντας με συναδέλφους και να φτιάξουν ένα πλάνο δράσης από εκεί και πέρα.

Να είσαι εσύ το αφεντικό της εργασιακής ημέρας σου

Ακόμη κι αν δεν τρελαίνεσαι για τη δουλειά σου, ένας από τους καλύτερους τρόπους να νιώσεις ότι ενδιαφέρεσαι γι αυτήν, είναι να καταγράψεις τι έχεις να κάνεις και να βάλεις προτεραιότητες. «Ο σχεδιασμός δίνει στους εργαζόμενους μια αίσθηση ελέγχου της δουλειάς τους, που είναι σημαντική για να νιώθουν ότι η δουλειά τους έχει νόημα», είπε ο ψυχολόγος για θέματα οργάνωσης Justin Weinhardt, ο οποίος ήταν εκ των συγγραφέων μελέτης του 2018 στο Journal of Applied Psychology, η οποία σύγκρινε την αποτελεσματικότητα τεχνικών οργάνωσης για 187 επαγγελματίες σε διάφορους τομείς.

Ο «σχεδιασμός ενδεχομένων», μια στρατηγική κατά την οποία προβλέπονται οι περισπάσεις στον χώρο εργασίας, ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματική στη βελτίωση της παραγωγικότητας και του ενδιαφέροντος για την εργασία. «Οι εργαζόμενοι πρέπει να ελέγχουν τις περιόδους μέσα στη μέρα που έχουν πολλές περισπάσεις και να βρουν έναν τρόπο να επανέρχονται μετά από αυτές τις διακοπές της συγκέντρωσης», συνιστά ο Weinhardt.

Ένας τρόπος να εστιάσεις ξανά στη δουλειά σου μετά από μια περίσπαση, ατομικά, είναι να συνειδητοποιείς τις κακές συνήθειες αναβλητικότητας που έχεις, όπως είπε ο Edward G. Bown, ειδικός στην επαγγελματική παραγωγικότητα, στην Washington Post. Για παράδειγμα, μπορείς να βάλεις όριο στις φορές που θα τσεκάρεις το προσωπικό σου mail ή που θα επισκεφτείς το αγαπημένο σου site, το οποίο σου τρώει όλον τον χρόνο.

---

VICE Video: Χαλαρώνουμε στο Μοναδικό Αλατοσπήλαιο στην Ελλάδα

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.

---

Επίσης, βοηθάει να ζητήσεις χρόνο κατά τον οποίο θα συγκεντρώνεσαι χωρίς να σε διακόπτουν από τον διευθυντή σου, ιδίως αν δουλεύεις σε γραφείο ανοιχτού τύπου και παρόμοια περιβάλλοντα όπου είναι πιθανό να έχεις συχνές διακοπές. Ο Weinhardt συστήνει να οργανώνεις μια ώρα δουλειάς μαζί με συναδέλφους, κάτι που επίσης βοηθάει στο χτίσιμο της ομάδας ή να οργανώνεις τον προσωπικό σου χρόνο εργασίας σε μορφή meeting, ώστε οι συνάδελφοι να το σκέφτονται διπλά, προτού σε διακόψουν. «Σπάνια διακόπτει κανείς ένα meeting», είπε ο Weinhardt. «Ειλικρινά, το κάνω συχνά».

Να θυμάσαι ότι η ουσία δεν είναι μόνο τα λεφτά

Τα λεφτά είναι βασικό κίνητρο για να δουλεύουμε για τους περισσότερους, αλλά δεν είναι απαραίτητα ο λόγος που οι άνθρωποι ενδιαφέρονται για τη δουλειά τους. Συγκεκριμένα, ο μισθός που ταυτίζεται με την ψυχολογική ευεξία είναι γύρω στα 75.000 δολάρια (περίπου 65.000 ευρώ) τον χρόνο, όπως αναφέρει το γνωστό άρθρο του 2010 του συμπεριφορικού οικονομολόγου Daniel Kahneman στο PNAS. «Το υψηλό εισόδημα αγοράζει ικανοποίηση, αλλά όχι ευτυχία, ενώ το χαμηλό σχετίζεται και με τη χαμηλή εκτίμηση της ζωής και χαμηλή ευεξία», σύμφωνα με τη μελέτη (μια δεύτερη μελέτη την ίδια χρόνια στο Journal of Vocational Behavior υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει ουσιαστικά σχέση ανάμεσα στον μισθό και την ικανοποίηση από τη δουλειά).

Το site δεδομένων για την εργασία PayScale έχει αξιολογήσει μερικές από τις πιο ουσιαστικές δουλειές, με βάση έναν συνδυασμό αμοιβών, ικανοποίησης και ουσίας. Μερικά επαγγέλματα που βρίσκονται στην κορυφή είναι κληρικός, δάσκαλος, χειρουργός, ψυχίατρος και άλλες δουλειές που σχετίζονται με την προσφορά στο κοινό. Οι εργαζόμενοι σε κάποιες από τις πιο κακοπληρωμένες δουλειές, όπως δάσκαλοι σε παιδικούς σταθμούς που βγάζουν συνήθως λιγότερο από 40.000 δολάρια (περίπου 34.500 ευρώ) τον χρόνο, αναφέρουν παραδόξως μεγάλο βαθμό ικανοποίησης από την εργασία τους, όπως και εκείνοι στις δουλειές με τους υψηλότερους μισθούς, όπως για παράδειγμα οι αναισθησιολόγοι, που έχουν κατά μέσο όρο εισόδημα 300.000 δολάρια (περίπου 260.000 ευρώ) τον χρόνο.

Με άλλα λόγια, όταν ψάχνεις να βρεις την κλίση σου, είναι καλύτερα να αφήσεις τα προσωπικά σου πάθη –και κυρίως το είδος των ανθρώπων με τους οποίους θέλεις να δουλεύεις– να καθοδηγήσουν τις αποφάσεις σου, αντί να εστιάζεις αποκλειστικά στον μισθό, αλλιώς θα καταλήξεις σε μια μόνιμη κατάσταση υπαρξιακής αδιαφορίας.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο Free.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Ο Ελληνοκαναδός που Ψάχνει Εκτάσεις για Φαρμακευτική Κάνναβη στη Χώρα μας

Κρατούμενοι Εξηγούν πώς Βγάζουν και Ξοδεύουν Λεφτά Μέσα στη Φυλακή

Η Στεφανία Γουλιώτη Θεωρεί ότι το Pride Γίνεται με Λάθος Τρόπο

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.