Διασκέδαση

Όταν ο Πρώην που σε Κακοποιούσε Κάνει Καινούργια Σχέση

Είναι σαν χαστούκι στο πρόσωπο, μόνο που το χαστούκι αυτό πονάει περισσότερο από αυτά που έτρωγες παλιά.
Madison Griffiths
Κείμενο Madison Griffiths
21 Οκτώβριος 2016, 4:00am
Oι εικονογραφήσεις είναι του συντάκτη

Το άρθρο αρχικά δημοσιεύτηκε στο VICE Australia.

Χάζευα στο Instagram όταν έπεσα πάνω σε μια φωτογραφία του πρώτου μου αγοριού με τη νέα του σύντροφο. Έμεινα αποσβολωμένη. Είναι ένα περίεργο συναίσθημα όταν μια παλιά αγάπη βρίσκει μια νέα αγάπη. Αρχικά, ένιωσα ότι ξεχάστηκα. Ήταν το πρώτο μου αγόρι και ήμουν ολότελα συνεπαρμένη. Παρ' όλα αυτά, να που έχει καινούργια σχέση τώρα. Φανταζόμουν την κοπέλα να κάθεται στο πίσω μέρος του στέισον βάγκον του και να τον βλέπει να κάνει σερφ, όπως έκανα εγώ. Με εξόργιζε, αλλά κατά βάθος ένιωθα χαρούμενη γι' αυτόν. Του αξίζουν όμορφα πράγματα.

Το αίσθημα αυτό είναι τελείως διαφορετικό όταν ένας πρώην που σε κακοποιούσε βρίσκει έναν νέο έρωτα. Θυμάμαι πόσο διαφορετική ήταν αυτή η στιγμή από εκείνη με το πρώτο μου αγόρι στο Instagram. Ήταν σαν χαστούκι στο πρόσωπο, μόνο που το χαστούκι αυτό πονάει περισσότερο από αυτά που έτρωγες παλιά.

Όταν κάποιος σε πληγώνει τόσο πολύ και για τόσο καιρό, δεν σκέφτεσαι καν ποιος θα είναι ο επόμενος έρωτάς του. Είναι πιο εύκολο να υποθέσεις ότι δεν είναι σε θέση να βρει κάποιον άλλο. Το να τον βλέπεις να είναι τρυφερός απέναντι σε μια άλλη γυναίκα σε κάνει να νιώθεις ότι κάτι δεν πάει καλά, ότι είναι λάθος. Δεν είναι πια εκείνος ο μοναχικός, ένοχος άνδρας που νόμιζες. Ανήκει σε κάποια άλλη τώρα.

Οι πρώην που μας κακοποιούσαν βγαίνουν για πρωινό, ενημερώνουν το status τους και τους επιτρέπεται να ερωτευτούν ξανά.

Και να που τώρα αναρωτιέμαι αν της χρωστάω τίποτα, καθώς είμαι η προκάτοχός της κατά κάποιον τρόπο. Σκέφτηκα να επικοινωνήσω μαζί της, αλλά δεν βρήκα τη δύναμη να το κάνω. Αν με ρωτούσε ποτέ, ξέρω τι θα της έλεγα. Θα της έλεγα να τρέξει. Ίσως όμως εκείνος να έχει σταματήσει την κακοποίηση. Ίσως να είναι πιο ευγενικός μαζί της. Ίσως εκείνη να είναι λιγότερο επιπόλαια.

Ακόμα κι έτσι να είναι, τι σημαίνει αυτό για εμένα; Πού είναι η συγγνώμη μου; Ή τουλάχιστον μια εξήγηση για το ότι με ταπείνωνε και μου ασκούσε έλεγχο για τόσο καιρό. Για το ότι με έκανε να πιστεύω ότι ήμουν ένα «χαζό μουνί» όπως έλεγε.

Ψάχνοντας στο Ίντερνετ για συμβουλές, δεν βρήκα τίποτα. Ανάμεσα στα ατελείωτα φόρουμ που απαντούσαν στο «πώς να ξαναγαπήσεις μετά...» ή «πώς να ξαναγίνεις ο εαυτός σου» δεν υπήρχε απολύτως τίποτα για το πώς να αντιμετωπίσεις αυτή την κατάσταση.

Το μόνο που ήθελα να μάθω ήταν αν είχα οποιαδήποτε ευθύνη απέναντί της, και ποια ήταν αυτή. Όμως, είναι λες και το Ίντερνετ σήκωνε τα χέρια ψηλά. Σαν να έλεγε αναστενάζοντας ότι πρέπει να πείσουμε τον εαυτό μας ότι αυτοί που μας κακοποιούσαν απλώς εξαφανίστηκαν. Ότι έγιναν ένας θυμωμένος καπνός. Με το που μπαίνουμε στο αεροπλάνο ή με το που καίμε τις φωτογραφίες, υποτίθεται ότι δεν υπάρχουν πια.

Να που βρέθηκα στο Instagram της, όμως, και κοιτάζω φωτογραφίες. «Σύζυγος πλέον», σχολιάζει μια κοπέλα σε μια φωτογραφία των δυο τους. Μου έρχεται να κάνω εμετό.

Στις μυριάδες πηγές που απευθύνονται σε αυτούς που έχουν κακοποιηθεί, τα θύματα περιγράφονται ως κενοί καμβάδες. Όμως οι σαχλαμάρες τύπου «σήμερα είναι μια νέα μέρα» δεν μπορούν να σε παρακινούν για πολύ. Δεν ψάχνω πια τρόπους να γίνω καλά. Η αλήθεια είναι ότι είμαι καλά. Ήμουν καλά χθες και θα είμαι καλά και αύριο. Εκεί που αποτυγχάνουν οι πηγές είναι στο ότι θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε με μια ηλίθια μακαριότητα ότι οι πρώην μας εξακολουθούν να υπάρχουν.

Οι πρώην που μας κακοποιούσαν βγαίνουν για πρωινό, ενημερώνουν το status τους και τους επιτρέπεται να ερωτευτούν ξανά. Αν ζείτε στην ίδια πόλη, κατά πάσα πιθανότητα θα τους συναντήσεις τυχαία. Όμως δεν υπάρχει κανένα Yahoo Answers που να περιγράφει το σκοτεινό, θλιβερό συναίσθημα που πλακώνει το στήθος σου όταν αυτό συμβαίνει. Δεν υπάρχει καμία ιστοσελίδα να μας βοηθά στην προσπάθειά μας να παροτρύνουμε άλλες γυναίκες να εξαφανιστούν πολύ νωρίτερα σε σχέση με εμάς.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Έπεσα πάνω στο πρώτο μου αγόρι σε μια παμπ κάποτε. «Madison», φώναξε ανάμεσα σε δυνατά γέλια. Η κοπέλα του ήταν δίπλα, πίνοντας ένα ποτό και μιλώντας με τις φίλες της. Μου φάνηκε ότι ταιριάζουν πολύ. Ειλικρινά, ήταν ωραία που τους είδα.

Ποτέ δεν θα υπάρξει κάποια στιγμή που θα νιώσω «ωραία» αν δω τον πρώην μου που με κακοποιούσε με τη νέα του κοπέλα, ακόμα κι αν είναι σε φωτογραφία. Και όχι επειδή εύχομαι να ήμουν εγώ η κοπέλα που χαμογελά δίπλα του με την τουριστική περιβολή έξω από έναν βουδιστικό ναό. Είναι επειδή όταν σκέφτομαι το πρώτο μου αγόρι, θυμάμαι δύο αφοσιωμένους ανθρώπους με σεβασμό ο ένας απέναντι στον άλλο – άσχετα με το ότι η σχέση είχε, αναπόφευκτα, ημερομηνία λήξης. Είναι απόλυτα ικανός να αγαπήσει έναν άνθρωπο με τρόπους που του αξίζει να αγαπηθεί – ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα παρακολουθώ την ηλιοκαμένη ζωή τους online. Όταν όμως σκέφτομαι τη ζωή που θα έχει ο πρώην μου με τη νέα του κοπέλα, το μόνο που βλέπω είναι πλήγωμα.

Μπορεί να μην είναι ρεαλιστικό, αλλά ελπίζω να ήμουν η τελευταία που κακοποίησε. Ότι ήμουν η πρώτη και η τελευταία που δέχτηκε την οργή του. Ότι στον χρόνο που ήμασταν μαζί, μάζεψα στα χέρια μου όλο τον θυμό του και ότι δεν του έμεινε τίποτα να της φορτώσει. Ελπίζω, για το καλό της, ότι αυτό συνέβη.

Δείτε περισσότερες εικονογραφήσεις της Madison στο Instagram.

Περισσότερα από το VICE

H Περίεργη Ιστορία του Άντρα που Πέθανε Μετά από Σεξ με Άλογο

Παρακολουθήσαμε την Ετοιμασία μιας Νεκρής Πριν την Κηδεία της

Κανείς δεν Παίζει «Pokémon Go» πια

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.