Ο Χάρης Βεραμόν είναι ο Συγγραφέας των «Τρελών»

Ο συγγραφέας του αυτοαποκαλείται Χάρης Βεραμόν και αποφάσισε να ξεκινήσει το γράψιμο για να βγάλει είτε το άχτι του, είτε γκόμενες. Τελικά όπως λέει, κατάφερε να τα κάνει και τα δύο.

Το συγγραφικό του ντεμπούτο, «Αλαλούμ», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ανώνυμο Βιβλίο και αποτελείται από 18 αυτοτελείς ιστορίες, στις οποίες η τρανς ηρωίδα του μπλέκει σε κωμικοτραγικές και σουρεάλ καταστάσεις.

Η εικονογράφηση όλου του βιβλίου θα μπορούσε άνετα να πει κανείς, ότι απαρτίζεται από σκίτσα του Milo Manara, ενώ το εξώφυλλο σε βάζει στη διαδικασία να πιστεύεις πως οι πρωτόπλαστοι, μάλλον γεννήθηκαν στον Πύργο της Βαβέλ.

Το moto της ζωής του συγγραφέα είναι «Μην περιμένεις τον θάνατο. Κάνε το θάνατο να σε περιμένει». Αν και ο ίδιος μάλλον έχει ήδη πεθάνει μια φορά, αφού πιστεύει πως είναι η μετενσάρκωση της Marilyn Monroe. Γι' αυτό άλλωστε ασχολείται και με την ηθοποιία.

VICE: Πως αποφάσισες να γράψεις βιβλίο;

Χάρης Βεραμόν: Όταν ήμουν (πιο) μικρός πήγαινα θυμάμαι στο σχολείο με άδεια τσάντα. Αδιαφορούσα για τα μαθήματα, τα βιβλία και αν μου έκανες τότε αυτή την ερώτηση θα νόμιζα ότι απευθύνεσαι σε κάποιον άλλο. Πριν ένα χρόνο περίπου έφτιαξα ένα blog με τίτλο Αιρετικές Θέσεις. Καθημερινά πειραματιζόμουν με κείμενα που είχαν κυνισμό και σατιρικό ύφος. Έτσι μια μέρα κάθισα να γράψω μια ιστορία, ένα διήγημα, κι αυτό ήταν η βασική αφορμή για να ξεκινήσω τη συγγραφή ενός βιβλίου. Έτσι έπαψα να γράφω για το blog και στρώθηκα στο γράψιμο.

Με τι άλλο έχεις ασχοληθεί στο παρελθόν;

Βίζιτες, drugs και διακίνηση μαύρης ζάχαρης στην Αφρική. (γέλια) Κυρίως με το κομμάτι της υποκριτικής, σε τηλεοπτικές παραγωγές. Διαφημιστικά σποτ και συμμετοχές σε σειρές. Ένα άλλο πάθος που έχω είναι η κιθάρα. Παίζω αρκετά χρόνια.

Είναι κάποια από τις ιστορίες σου αληθινή ή πλησιάζει σε κάποια δική σου πραγματική ιστορία;

Και τα δύο. Αλλά τώρα με βάζεις σε σκέψεις. Μια ιστορία πότε λέγεται αληθινή; Όταν μιλάει για ένα πραγματικό γεγονός ή κι όταν λέει μια αλήθεια χωρίς να ανταποκρίνεται σε κάτι που συνέβη; Όλες οι ιστορίες εκφράζουν μια αλήθεια η οποία κάποιες φορές ανταποκρίνεται σε μια πραγματική - βιωματική εμπειρία, ενώ σε άλλες περιπτώσεις είναι η θέση της δικής μου αλήθειας.

Πόσο εύκολο είναι για ένα νέο συγγραφέα, χωρίς γνωριμίες να εκδώσει ένα βιβλίο; Τι σου έλεγαν οι εκδοτικοί οίκοι στην αρχή;

Αφάνταστα δύσκολο και το λέω συνέχεια, όχι για να φανεί ο κόπος μου, αλλά για να τονίσω τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσει ένα παιδί που τώρα ξεκινά να γράφει ένα βιβλίο. Οι επώνυμοι εκδοτικοί έχουν την ίδια καραμέλα. Δηλαδή αναπαράγουν συνέχεια την ίδια ατάκα: «Δεν μπορούμε να εντάξουμε το βιβλίο σας στο πρόγραμμά μας. Ευχαριστούμε πολύ» και τα σχετικά μετά. Γι' αυτό επιμονή και υπομονή.

Εσύ αποφάσισες να χρησιμοποιήσεις μια τρανσέξουαλ για βασική ηρωίδα του βιβλίου σου. Τι θα έλεγες στους ανθρώπους που επιτίθενται ρατσιστικά σε αυτά τα άτομα;

Να βάλουν το κεφάλι τους σε ένα κάδο μέχρι να τους μαζέψει μια σκουπιδιάρα. Ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στην ερωτική του ζωή και φυσικά η επιλογή του καθενός δεν είναι κριτήριο ή αφορμή για εμπαιγμό. Είναι σφάλμα. Το τι θα είσαι στις ερωτικές σου επιλογές δεν καθορίζεται απόλυτα από τη βούληση, έχει να κάνει και με εσωτερικές αλλαγές, κι αυτό για μένα σημαίνει πως ο καθένας μας θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από αυτό που είναι τώρα. That's it.

Ο υπότιτλος του βιβλίου σου είναι "Ιστορίες μόνο για τρελούς". Τι είναι για σένα τρέλα;

Δύσκολη ερώτηση. Είναι σαν να λέμε τι είναι για μένα έρωτας. Είναι καθαρά υποκειμενική προσέγγιση. Για μένα τρέλα πλέον, είναι να λες την αλήθεια. Ζούμε στο απόλυτο ψέμα, κι αυτός που λέει την αλήθεια θεωρείται τρελός.

Έτοιμάζεις κάτι καινούριο;

Πολλά. Αλλά κυρίως τη συνέχεια του Αλαλούμ. Η επιστροφή των Τρελών.

Υπάρχει μια Ιστορία μέσα στο βιβλίο που λέγεται «Επαναστατική Γυμναστική». Εκεί η επανάσταση ξεκινάει από τη Μύκονο. Γιατί;

Γιατί είναι το κατάλληλο μέρος για διακοπές. Όχι για μένα, αλλά για πολλούς Έλληνες πάντως, μιας και όλα τα νησιά βουλιάξανε, μόνο αυτό έμεινε. Στην ιστορία Επαναστατική Γυμναστική θίγω την ελληνική αδράνεια με φόντο τη Μύκονο. Άμα δεν τιμήσουμε το σπίτι μας θα βουλιάξει. Πράγμα που εύχομαι. (γέλια)

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου σου υπάρχει ένας καθρέφτης. Είναι τυχαίο ή υπάρχει εκεί επειδή τελικά ο καθένας μας θα μπορούσε να μπλεχτεί στις κωμικοτραγικές καταστάσεις που περιγράφονται μέσα;

Το δεύτερο. Απλά δεν ξέρω αν το σκεφτόταν έτσι ο σκιτσογράφος του βιβλίου Νικόλας Στεφαδούρος. Το σίγουρο είναι πως όλο και κάπου θα ταυτιστείς με τον ήρωα.

Έχεις αγγίξει την επικαιρότητα με τα κοινωνικοπολιτικά φαινόμενα που αναπτύσσεις. Αυτό έγινε τυχαία ή το επεδίωξες;

Ασφαλώς το δεύτερο. Αν ήμουν μεθυσμένος όταν έγραφα, σίγουρα το πρώτο. 'Ήθελα να μιλήσω αλλά και να προκαλέσω το γέλιο. Όμως γέλιο χωρίς προβληματισμό γίνεται; Όταν γράφω δεν μπορώ, θέλω να υπάρχουν και τα δύο όσο γίνεται. Όσο για τα επίκαιρα θέματα του βιβλίου, κάποια νομίζω πως είναι και διαχρονικά.

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.