About Gen Z

Η Marseaux θα Ήθελε να Δει Περισσότερους Συνομήλικούς της να Ψηφίζουν

Μιλήσαμε για πολιτική με την 20χρονη pop καλλιτέχνιδα.
31.3.21
cknd1
Οι φωτογραφίες είναι μια ευγενική παραχώρηση της Marseaux.

Στα 20 της, η Marseaux είναι ήδη μια έμπειρη pop καλλιτέχνιδα. Στο βιογραφικό της θα βρεις συμμετοχές σε μιούζικαλ, sold out συναυλίες σε όλη τη χώρα (μαζί με τον Solmeister και την κολεκτίβα των WNC) και μια «φρέσκια» συνεργασία με την Έλενα Παπαρίζου. Παράλληλα, είναι μια νεαρή γυναίκα που έχει την τύχη και την ατυχία να ζει στην Ελλάδα. Ένα περίεργο μέρος γεμάτο αντιθέσεις, αρκετά επιθετικό απέναντι στους νέους, την καινοτομία και την τέχνη. Όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα την κρίση του κορονοϊού, έχουν δημιουργήσει την ανάγκη στους αντιπροσώπους της Gen -Z να μιλήσουν για την πολιτική.

Και το κάνουν.

Πρόκειται για μια γενιά που ασχολείται περισσότερο με την πολιτική σε σχέση με τους millennials και αυτό είναι καλό. Έχοντας τα παραπάνω κατά νου, επικοινώνησα μαζί της με σκοπό να ξεκινήσουμε μια λίγο διαφορετική κουβέντα από αυτές που έχει συνηθίσει να κάνει με τα media. Μια κουβέντα με κεντρικό θέμα την πολιτική, τον τρόπο με τον οποίο τη φιλτράρει και τις προεκτάσεις που έχει στην καθημερινότητά της.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

VICE: Ποιες είναι οι σκέψεις που σου έρχονται στο μυαλό ακούγοντας τη λέξη «πολιτική»;
Marseaux: Αρχικά μου βγαίνει η λέξη «εξουσία». Τις βλέπω σαν δύο λέξεις αλληλένδετες. Αν το σκεφτώ λίγο πιο αφαιρετικά, μου θυμίζει τους τσακωμούς στα οικογενειακά τραπέζια όταν ήμουν μικρή, ανάμεσα στους γονείς μου και τους θείους μου, που τότε μου φαίνονταν τόσο ακατανόητοι σε ό,τι αφορά το τι είχαν πραγματικά να χωρίσουν.

Τι είναι αυτό που σε απογοητεύει περισσότερο στην Ελλάδα; 
Το παλιό ρητό που χρησιμοποιεί και ο μπαμπάς μου - «τρώει τα παιδιά της». Με απογοητεύει αυτή η αίσθηση πως σε ό,τι και αν κάνεις υπάρχει ένα ταβάνι. Ειδικά στον τομέα της τέχνης, που βιώνω από πρώτο χέρι. Ανοίγεις τα φτερά σου, αλλά πετάς με τον φόβο ότι θα κουτουλήσεις. Δεν χάνω την αισιοδοξία μου, όμως θεωρώ πως κάθε γυάλινο ταβάνι είναι για να σπάει, άρα οι κουτουλιές ίσως είναι για καλό.

Έχεις σκεφτεί ποτέ το ενδεχόμενο να φύγεις στο εξωτερικό; 
Πριν μπω στο WNC και ξεκινήσω, στην ουσία, να ασχολούμαι επαγγελματικά με τη μουσική, το είχα σχεδόν σίγουρο. Έψαχνα μέχρι και τα χρήματα που θα χρειαζόμουν για να φύγω μόλις τελείωνα το Λύκειο. Παίζοντας σε μιούζικαλ από μικρό παιδί, είχα όνειρο να δουλέψω στο West End ή το Broadway, όπου γεννήθηκε το είδος, διότι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες και την ολοένα αυξανόμενη δημοφιλία του είδους στην Ελλάδα, δεν μπορούμε να πλησιάσουμε τα standards του εξωτερικού - ίσως λόγω μεγέθους. 

Αυτό σε συνδυασμό με τις δυσκολίες που έβλεπα τους γονείς μου να αντιμετωπίζουν -να δουλεύουν απλήρωτοι ή κακοπληρωμένοι μέχρι αργά το βράδυ, να έχουν τον φόβο της απόλυσης, να ζητάνε τα δεδουλευμένα τους ακόμα και δύο χρόνια μετά- με έκανε να νιώθω πως δεν υπάρχει μέλλον για μένα εδώ. Όταν πήρα κάπως τη ζωή στα χέρια μου, αποφάσισα ότι το μέλλον μου, αν χρειαστεί, θα το φτιάξω με τα χέρια μου. Εδώ που νιώθω ότι είναι το σπίτι μου, δίπλα στην οικογένεια και τους φίλους μου. Πλέον, προτιμώ συνειδητά να βάλω το δικό μου λιθαράκι για να γίνει καλύτερη η κατάσταση.

Στις παρέες σου μιλάτε για πολιτικά; Ποιες είναι οι απόψεις και οι φοβίες που εκφράζουν οι συνομήλικοί σου; 
Θέλοντας και μη, με τόσα πράγματα που συμβαίνουν, μιλάμε συχνά. Υπάρχει έντονη δυσαρέσκεια με την κατάσταση που επικρατεί και ένα συναίσθημα καταπάτησης ελευθερίας. Το καθεστώς της καραντίνας σίγουρα δεν βοηθάει. Ο ολοένα αυξανόμενος ρόλος της Αστυνομίας και η εισαγωγή της στα πανεπιστήμια δεν μου εμπνέουν σιγουριά, ειδικά μετά από περιστατικά βίας όπως αυτό στη Νέα Σμύρνη.

Τις περισσότερες φορές οι συζητήσεις μας έχουν να κάνουν με την «αποσαφήνιση» της παραπληροφόρησης που θα δεχθεί κανείς, τόσο στα κανάλια, όσο και στα κοινωνικά δίκτυα. Σε μία εποχή που ακούμε τόσα «παράσιτα», με τα fake news να δίνουν και να παίρνουν, ο καθένας μας έχει την ευθύνη να διερευνά τα θέματα που τον απασχολούν άμεσα. Απογοητεύομαι κάπως όταν βλέπω φίλους να χλευάζουν τους μεγαλύτερους που τρώνε μασημένη τροφή από τα κανάλια, όταν οι ίδιοι τρώνε μασημένη τροφή από το Ιnstagram. 

Θεωρείς ότι οι Έλληνες πολιτικοί έχουν κάνει κινήσεις ώστε να στηριχθεί η διαφορετικότητα; 
Η συζήτηση για τη διαφορετικότητα θα πρέπει να τοποθετηθεί στην καρδιά της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Θεωρώ ότι ο σεβασμός είναι θεμελιώδης βάση της εκπαίδευσης. Με χαρά παρατηρώ ότι τα τελευταία χρόνια έχει δοθεί περισσότερη προσοχή στην διαφορετικότητα από τους Έλληνες πολιτικούς και βλέπω πως έχει ξεκινήσει η προώθηση της και μέσω των ΜΜΕ. Σίγουρα έχουμε δρόμο μπροστά μας, ωστόσο, δεν βλάπτει να επιβραβεύουμε μία καλή αρχή. 

Προσπαθώ να στηρίζω τη διαφορετικότητα με την τέχνη μου. Ένας απ' τους στόχους που είχε ο Solmeister (με τον οποίο γράφουμε μαζί τα τραγούδια μου) πριν τον γνωρίσω ήταν η δημιουργία ενός αισθήματος κοινότητας για άτομα που έμειναν στην απ' έξω. Γι' αυτό μας έφερε όλους κοντά. Αυτός είναι ο τρόπος μας να συμβάλλουμε σε ένα καλύτερο αύριο για τον κόσμο, σε ένα safespace που κάνει τα άτομα να νιώθουν ελεύθερα να εκφραστούν και να ανακαλύψουν τον εαυτό τους. 

Μπορεί να μην αλλάξουμε τον κόσμο, αλλά ελπίζουμε μέσα από τη μουσική μας να πιστέψει στον εαυτό του κάποιος που θα το κάνει.

Έχεις ψηφήσει; 
Ψήφισα για πρώτη φορά στις πιο πρόσφατες εκλογές και σκοπεύω να συνεχίσω να ψηφίζω. Δεν πρέπει να απαξιώνουμε την εκλογική διαδικασία και θα ήθελα να δω περισσότερα άτομα στην ηλικία μου να ψηφίζουν, για να γίνει η φωνή μας πιο ηχηρή.

1.jpg

Οι φωτογραφίες είναι μια ευγενική παραχώρηση της Marseaux.​

Θεωρείς ότι τα κόμματα ακούνε τις ανάγκες των νέων; 
Τα κόμματα δεν ακούνε τις ανάγκες των νέων ανθρώπων και έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος αποχής και απογοήτευσης. Πολλοί συνομήλικοί μου δεν ψηφίζουν, επειδή νιώθουν ότι η φωνή τους δεν θα ακουστεί, κάνοντας τα κόμματα να δίνουν ακόμα λιγότερη σημασία στο αποδυναμωμένο δημογραφικό των νέων.

Τα live είναι στον «πάγο» εδώ και περίπου ένα χρόνο - με κάποιες μικρές εξαιρέσεις. Πιστεύεις ότι είναι σωστό μέτρο ή ότι θα μπορούσαν να ξεκινήσουν πάλι με κάποιους περιορισμούς;
Αυτή είναι η πιο δύσκολη ερώτηση της συνέντευξης (γέλια). Η συναισθηματική μου πλευρά λέει: «ανοίξτε μας, να αγκαλιαστούμε και να κάνουμε crowdsurfing», αλλά η λογική μου πλευρά καταλαβαίνει πως αυτό δεν γίνεται στην τρέχουσα κατάσταση. Παρ' όλα αυτά, θεωρώ ότι μπορούν να πραγματοποιηθούν κινήσεις όπως το live που δώσαμε το καλοκαίρι στην Τεχνόπολη. Καλό θα ήταν να επαναληφθούν. Για πολύ κόσμο, η εμπειρία της ζωντανής μουσικής αποτελεί το κουράγιο που χρειάζεται έχοντας βιώσει τόση απομόνωση και μοναξιά μέσα στη χρονιά.

Υπάρχει κάποιο πολιτικό γεγονός που θεωρείς ότι έχει στιγματίσει τη γενιά σου; 
Η οικονομική κρίση και τα μνημόνια. Έχω έντονες μνήμες από δύσκολες μέρες και καταστασεις μέσα στο σπίτι μου, αλλά και σε αυτά γνωστών και φίλων.

Δεν πάει πολύς καιρός που τελείωσες το σχολείο έχοντας ίσως ακόμα φίλους που πηγαίνουν. Πώς βιώνουν όσα συμβαίνουν με τον κορονοϊό;
Ο περίγυρος μου μοιράζεται σε φοιτητές και μουσικούς, οπότε εκτός από τα παράπονα των μεν που σχολίασα προηγουμένως στο συναυλιακό θέμα, οι δε έχουν τα δικά τους παράπονα. Παράλληλα έχω την αδερφή μου, η οποία πηγαίνει ακόμα σχολείο, οπότε βλέπω και αυτή την οπτική. Είναι τρομακτικά δύσκολο να ανταπεξέλθει κανείς.

Πέραν του χαμένου ενδιαφέροντος όταν δεν υπάρχει επαφή με τον καθηγητή, παρουσιάζονται συνέχεια προβλήματα με τη σύνδεση, με τον ήχο, με την εικόνα και η συνέπεια είναι «άθλος» όταν όλα λειτουργούν εναντίον σου. Μία φίλη μου έδινε μάθημα, για το οποίο διάβαζε ένα τρίμηνο σταθερά επειδή ήθελε να το περάσει και κόπηκε επειδή δεν πρόλαβε το deadline λόγω κακής σύνδεσης. Δεν μιλιόταν για μια βδομάδα.

Υποθέτω ότι έρχονται αρκετά νέα παιδιά σε επικοινωνία μαζί σου. Ποιοι είναι οι προβληματισμοί τους; 
Η αβεβαίοτητα για το μέλλον. Με τιμά βαθύτατα όταν ακούω από γονείς ότι μικρά κορίτσια με έχουν ως πρότυπο, επειδή στα μάτια τους αντιπροσωπεύω την ελπίδα.

Τι θα ήθελες να δεις στο μέλλον από τους Έλληνες πολιτικούς; 
Μεγαλύτερη κατανόηση, έμφαση στην παιδεία και τις τέχνες, και όχι άλλη βία. 

Ακολουθήστε τον Αντώνη Κωνσταντάρα στο Ιnstagram.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Ο «Γρίφος» του Ισπανικού Skunk στην Ηγουμενίτσα

VoxPopuli - «Όποιος Κρατάει Ένα Μικρόφωνο Μπαίνει σε Θέση Μάχης»

Ο Γιος του Osama bin Laden Είναι Ζωγράφος και η Αμερική Είναι η Μούσα του

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter Facebook και Instagram.