FYI.

This story is over 5 years old.

Διασκέδαση

Ρωτήσαμε έναν Ειδικό στα Ζόμπι για το πως Μπορούμε να Επιβιώσουμε από μια Επίθεσή τους

Εντάξει, τα ζόμπι δεν υπάρχουν. Αλλά αν υπήρχαν θα μπορούσατε να τα βγάλετε πέρα;
12.10.14

Illustration: Sam Taylor

Την προηγούμενη εβδομάδα, δημοσιεύτηκε μια ιστορία για ένα συμβάν με ζόμπι στην νότια Σκωτία. Οι κυνικοί των social media σχολίασαν αμέσως ότι πρόκειται για μια ωραιότατη μερίδα από μπούρδες και  είχαν δίκιο, καθώς αποδείχτηκε ότι ήταν ένα διαφημιστικό κόλπο από ένα λούνα παρκ της περιοχής. Αλλά με έβαλε σε σκέψεις σχετικά με το πόσο έτοιμοι είμαστε. Το Πεντάγωνο έχει ένα αληθινό σχέδιο στρατιωτικής αντίδρασης σε περίπτωση που ξεσπάσει μια επιδημία νεκροζωντανών. Εμείς;

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Με αυτό ως σκέψη, αποφάσισα να μιλήσω σε έναν ειδικό για τα ζόμπι, έτσι ώστε να μου πει πως μπορεί κάποιος να επιβιώσει από ένα νεκροζωντανό ολοκαύτωμα. Κατάλαβα γρήγορα βέβαια ότι το «ειδικός ζόμπι» δεν είναι κάτι που παίζει ιδιαίτερα, οπότε επικοινώνησα με τον Steve, που τρέχει το δημοφιλές ιστότοπο UK Preppers Guide. Για εσάς που δεν γνωρίζετε τι είναι ένας prepper (μεταφράζεται περίπου ως ο προετοιμασμένος), σας ενημερώνουμε ότι είναι αυτοί που μάλλον θα ζήσουν παραπάνω από εσάς σε κάθε σενάριο κοινωνικής κατάρρευσης, γιατί έχουν ξοδέψει αρκετό χρόνο προετοιμάζοντας τους εαυτούς τους για τέτοια είδους ενδεχόμενα.

Μέρος των προετοιμασιών τους, είναι να αποθηκεύουν εφόδια για κάθε ενδεχόμενο, οπότε ο Steve μας είπε να μην αποκαλύψουμε το επώνυμο του, έτσι ώστε να μην γίνουν στόχος τα αποθηκευμένα του εφόδια. Αφού μου εξήγησε ότι οι preppers προετοιμάζονται μόνο για αληθινά σενάρια καταστροφής και ότι τα ζόμπι δεν υπάρχουν, προσπάθησε να εφαρμόσει τις γνώσεις επιβίωσης που έχει αποκομίσει από τον αληθινό κόσμο και να απαντήσει στις ανόητες ερωτήσεις μου.

VICE: Γεια σου Steve. Είσαι οπαδός της μυθολογίας των ζόμπι;

Steve: Όχι, δεν με λες και μεγάλο οπαδό. Θα το διασκεδάσω, αν δω καμιά καλή ταινία -και όταν λέω καλή εννοώ να έχει χιούμορ- όπως το Shaun of the Dead. Αλλά δεν θα εμβαθύνω και ιδιαίτερα, γιατί δεν είναι πολύ ψηλά στην λίστα των προτεραιοτήτων ενός prepper.

Εντάξει. Δεν είναι τρελό που το Πεντάγωνο έχει μια έκθεση 31 σελίδων, σχετικά με το πώς μπορεί να γίνει διαχείριση μιας εξέγερσης των ζόμπι;

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η απάντηση μου σε αυτό είναι: «μόνο στην Αμερική». Μόνο οι Αμερικάνοι. Από την άλλη, υποθέτω ότι αυτός είναι ο στόχος. Να είναι προετοιμασμένοι, όσο και περίεργη ή αλλόκοτη μπορεί να είναι η απειλή, γιατί πάντα υπάρχει μια μικρή πιθανότητα. Οπότε, ως ένα σημείο, μπράβο τους, γιατί τουλάχιστον αντιμετωπίζουν μια πιθανότητα, ένα σενάριο, ακόμα και αν αυτό είναι χαμηλά στην σχετική λίστα. Εδώ στην Αγγλία, η κυβέρνησή μας δεν έχει τέτοια, σας διαβεβαιώνω.

Photo via Wikipedia

Η κοινωνία καταρρέει λοιπόν. Είναι καλύτερο να μείνεις στις πόλεις ή να πας προς την εξοχή;

Αυτή είναι η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου δολαρίων, εδώ που τα λέμε. Το βασικό θέμα είναι πόσο χρόνο πριν, το βλέπεις να έρχεται; Γίνεται σταδιακά ή είναι άμεσο; Στην περίπτωση μιας επίθεσης από ζόμπι, θα ήθελα να πιστεύω ότι είναι κάτι που θα χτιζόταν αργά, σε αντίθεση με μια πυρηνική επίθεση, η οποία είναι στιγμιαία. Οπότε σε ένα σενάριο με ζόμπι, που εξελίσσεται αργά, θα έχεις τον χρόνο να ζυγίσεις την κατάσταση, αν βέβαια υποθέσουμε ότι είσαι προετοιμασμένος από πριν για μια καταστροφή. Αν όμως είσαι απλώς ένα μέλος του απλού κοινού, που δεν το έχεις σκεφτεί ποτέ, τότε είσαι ούτως ή άλλως χλωμός.

Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο αν είσαι σε πόλη, γιατί τότε οι πιθανότητες δεν είναι μαζί σου από την αρχή. Θα υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι και τα εφόδια δεν θα επαρκούν. Αν επιλέξεις να μείνεις και να παλέψεις, ή να προσπαθήσεις να επιβιώσεις σε ένα μέρος που αυτό δεν γίνεται, τότε είσαι καταδικασμένος. Αν μιλάμε για μια πανδημία, είτε βιολογικού τύπου, είτε μιας επιδημίας ζόμπι που συζητάμε εδώ, που θα επηρέαζε περίπου το 30% ή και περισσότερο του παγκόσμιου πληθυσμού, τότε θα μεταδιδόταν εύκολα και σύντομα θα έφτανε σε τεράστια νούμερα και επίπεδα. Αυτό είναι ακόμα πιο έντονο αν ζεις σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή μιας πόλης, γιατί περισσότερος κόσμος σημαίνει περισσότερα μικρόβια, άρα περισσότεροι ιοί οι οποίοι μπορούν να εξαπλωθούν. Σε αυτήν την περίπτωση, τα ζόμπι θα αρχίσουν να δαγκώνουν ανθρώπους, οπότε όταν είσαι σε αστικό κέντρο, διατρέχεις τεράστιο κίνδυνο συγκριτικά με οποιοδήποτε άλλο μέρος.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Και ξεκινάς μόνος σου την πορεία σου ή με μια ομάδα ανθρώπων;

To να αποφασίζεις να επιβιώσεις μόνος σου, φαντάζομαι ότι θα μπορούσα να το κάνω και να τα καταφέρω σχετικά καλά. Αλλά υπάρχουν πολλά προτερήματα στο να είσαι με μια ομάδα ανθρώπων. Αυξάνει την διανοητική ικανότητα και το επίπεδο σκέψης και αποφάσεων και αν λόγου χάρη τραυματιστείς, υπάρχουν άνθρωποι για να σε βοηθήσουν. Θα ξεκίναγα λοιπόν μόνος μου, αν ήταν η τελευταία μου επιλογή. Θα προσπαθούσα να φτιάξω μια ομάδα από ανθρώπους με τις ίδιες ιδέες με εμένα πριν ξεσπάσει η επιδημία, έτσι ώστε να σχεδιάσουμε και να προγραμματίσουμε μαζί.

Photo via Wikipedia

Τι θα έκανες με τα παιδιά και τα κατοικίδια; Στις ταινίες με ζόμπι, τα παιδιά και ο οικογενειακός γάτος πάντα βάζουν τους μεγαλύτερους σε μπελάδες και καταλήγουν να τρώγονται από τα ζόμπι και να βάζουν σε κίνδυνο τη υπόλοιπη ομάδα, η οποία προσπαθεί να τους σώσει. Οπότε τι κάνεις; Παρατάς τον πιτσιρικά και το γατί;

Όχι απαραίτητα. Το λέω αυτό γιατί ξέρω έναν ποιοτικότατο prepper, o οποίος έχει συμπεριλάβει στο σχέδιο του όλη του την οικογένεια. Συμπεριλαμβάνει τα παιδιά του σε ό,τι κάνει και το όλο πλάνο τους στηρίζεται στην επιβίωση όλης της οικογένειας. Αν την έκαναν, τα μέλη της οικογένειας θα είχαν συγκεκριμένους ρόλους, έτσι ώστε να μπορούσαν να φύγουν σωστά και γρήγορα. Η προσωπική μου άποψη λοιπόν είναι πως το να πάρεις τα παιδιά και την οικογένεια σου μαζί δεν είναι μειονέκτημα, πράγμα που ισχύει και με κάποια κατοικίδια όπως ο σκύλος, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ασφάλεια και για να προειδοποιεί για κινδύνους.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Παίρνοντας ως δεδομένο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν περισσότερα όπλα από κάθε άλλη χώρα ανά κάτοικο, αυτό σημαίνει ότι έχουν περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης από οποιονδήποτε άλλο;

Απόλυτα. Αν και εδώ στην Αγγλία υπάρχουν πολλά όπλα που θα μπορούσε κάποιος να έχει νόμιμα, οι νομικές δικλίδες είναι τόσες που το κάνει εξαιρετικά δύσκολο. Οπότε μένουμε με εργαλεία, σφυριά και αιχμηρά αντικείμενα ας πούμε, που δεν είναι πολύ καλά, γιατί απαιτούν μάχη σώμα με σώμα, πράγμα που δεν θες όταν αντιμετωπίζεις ένα ζόμπι. Οποιοδήποτε καλό όπλο, είναι καλύτερο από το να μην έχεις κανένα όπλο, αλλά χωρίς αμφιβολία ένα πυροβόλο όπλο είναι το καλύτερο. Σε περίπτωση μιας παγκόσμιας επίθεσης, με τόσα πυροβόλα όπλα εκεί, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα τα πήγαιναν πολύ καλύτερα από εμάς.

Photo via Wikipedia

Σου έχουν μείνει ελάχιστα πυρομαχικά. Ένα μέλος της ομάδας σου φέρει δαγκωνιά από ζόμπι. Ξοδεύεις μια σφαίρα για να τον απαλλάξεις από το βασανιστήριο ή τον αφήνεις να πεθάνει αργά και βασανιστικά;

Πιστεύω ότι η όλη ιδέα του prepping είναι να ετοιμάζεσαι για κάθε πιθανό ενδεχόμενο και αυτό που αναφέρεις είναι μάλλον πολύ ψηλά στην λίστα. Θα πρέπει να έχει παρθεί μια απόφαση από όλη την ομάδα, σχετικά με το πώς αντιμετωπίζονται τα άρρωστα μέλη της, ή σε αυτήν την περίπτωση τα μέλη τα οποία φέρουν δαγκωματιές. Η ομάδα θα έχει σχεδιάσει την αντίδρασή της σε κάτι τέτοιο από πριν. Αν μιλάμε για μια κολλητική ασθένεια και κάποιος ξέρει ότι την έχει, θα έχει ήδη πει «σκοτώστε με» ή «θάψτε με» ή «ξεφορτωθείτε με για το καλό της ομάδας».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Τελευταία ερώτηση. Επιβιώνεις μόνος σου. Σε δαγκώνει ζόμπι στον αστράγαλο. Κόβεις το πόδι σου για να μην εξαπλωθεί η αρρώστια και γίνεις κι εσύ ζόμπι;

Θα ήθελε αρκετά κότσια κάτι τέτοιο δεν νομίζεις; Αν θες να το δούμε ρεαλιστικά, μπορείς να το δεις ως μια σκληρή κατάσταση επιβίωσης. Θα χρειαστείς την θέληση, την διανοητική ικανότητα και την διαύγεια, έτσι ώστε να πειθαρχήσεις τον εαυτό σου για να κάνει αυτό που πρέπει. Δεν ξέρω πολλούς που θα έκοβαν το πόδι τους, αλλά είμαι σίγουρος πως έχουν υπάρξει άνθρωποι που το έχουν κάνει  σε καταστάσεις επιβίωσης.

Αν θα μπορούσα ή όχι…δεν ξέρω να σου πω. Πρέπει να είσαι πολύ, πολύ δυνατός πνευματικά για να πάρεις μια τέτοια απόφαση και πρέπει επίσης να έχεις και ένα επίπεδο ιατρικών γνώσεων. Προσωπικά…δεν ξέρω. Έχω βρεθεί σε δύσκολες καταστάσεις επιβίωσης, αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτό. Θα μου επιτρέψεις να μην απαντήσω λοιπόν γιατί αυτή είναι μια περίπτωση που λες «μόνο ο χρόνος θα δείξει».

Ευελπιστούμε ότι δεν θα χρειαστεί να μάθουμε ποτέ. Ευχαριστούμε Steve.

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter Facebook και Instagram.