FYI.

This story is over 5 years old.

Διασκέδαση

Αυτά Έβλεπες στην Τηλεόραση τη Δεκαετία του '90 και Σήμερα Έχεις Ξεχάσει

Τρελοί εξωγήινοι, παιδιά-ντετέκτιβ και «street art» πριν γίνει μόδα.
11.2.16

Αν ήσουν πιτσιρίκι (ή και όχι) στα '90s, σίγουρα θα είχες δει έστω ένα επεισόδιο από το «Μικρό σπίτι στο λιβάδι» ή το «Carrusel». Δεν γίνεται να μη σου λένε κάτι τα ονόματα Μαρία Χουακίνα και Σιρίλο ή να μην είχες ακούσει, έστω και μία φορά, την αηδιαστική λέξη «λαρδί». Δεν θα εστιάσω όμως σε αυτά τα ήδη γνωστά σήριαλ, αλλά σε κάποιες σειρές ή εκπομπές - φαντάσματα που μπορεί, κάπου στο βάθος του μυαλού σου, να υπάρχουν ακόμα αλλά να μην είσαι σίγουρος αν πρόκειται για τη φαντασία σου ή για κάτι που όντως υπήρξε. Απόλυτα λογικό, έχουν περάσει και είκοσι χρόνια από τότε. Πιστεύω, όμως, πως με το που ακούσεις την πρώτη νότα από τις μελωδίες που συνόδευαν τους τίτλους αρχής των παρακάτω τηλεοπτικών αναμνήσεων, θα σου έρθουν στο μυαλό πολύ συγκεκριμένες εικόνες από τη παιδική σου ηλικία.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ίσως και να συγκινηθείς λιγάκι, δεν ξέρω.

Ράδιο-ντετέκτιβ

Πραγματικά, δεν έχω την παραμικρή ιδέα αν θυμάται κανείς αυτή τη «θρυλική» σειρά. Όμως, μπορώ με σιγουριά να πω ότι ήταν από τις καλύτερες παιδικές/εφηβικές εκπομπές που έχουν παιχτεί στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Η φάση έχει ως εξής: δύο ετεροθαλή αδέρφια, ένα αγόρι και ένα κορίτσι ίδιας ηλικίας, αναγκάζονται να συνυπάρξουν στο ίδιο σπίτι έπειτα από τον γάμο των γονιών τους. Στην αρχή δεν τα πάνε και τόσο καλά, μέχρι τη στιγμή που ανακαλύπτουν πως ο (φλώρος) πατέρας τους έχει έναν ραδιοπομπό στο υπόγειο. Αποφασίζουν λοιπόν να ξεκινήσουν μια πειρατική εκπομπή, η οποία έχει τεράστια απήχηση στα πιτσιρίκια της περιοχής.

Οι μικροί ακροατές τηλεφωνούν για να τους ζητήσουν βοήθεια για διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Αφού ενημερωθούν σχετικά με την εκάστοτε υπόθεση, τα δύο αδέρφια αρπάζουν φακούς και σφεντόνες, ανεβαίνουν στα ποδήλατα και λύνουν τα μυστήρια. Στα δύσκολα, δίνουν σήμα μέσω του σταθμού για να σκάσουν επιπλέον παιδάκια-fans με ποδήλατα και να τους βοηθήσουν. Όπως έμαθα χρόνια αργότερα, το κανονικό όνομα της σειράς ήταν «Les Intrépides» και επρόκειτο για γαλλο-καναδική παραγωγή.

Max

Δεν έχω ιδέα γιατί έπαιζε στην τηλεόραση ο Max και ποιος ήταν ακριβώς ο λόγος ύπαρξής του. Αν το ημερολόγιο στον τοίχο σου έλεγε 1995 και άνοιγες την τηλεόραση, θα ήταν πολύ δύσκολο να μην πετύχεις κατά τη διάρκεια κάποιου διαλείμματος για διαφημίσεις, ένα από τα βιντεάκια που είχαν πρωταγωνιστή τον Max. Αυτά διαρκούσαν περίπου δεκαπέντε δευτερόλεπτα και υποτίθεται πως ήταν αστεία. Η μουσική των τίτλων είναι τίγκα εκνευριστική και, δυστυχώς, βαθιά χαραγμένη στη μνήμη μου.

Early Edition

Εντάξει, τη συγκεκριμένη σειρά σίγουρα τη θυμούνται αρκετοί, αν και δεν μνημονεύεται όσο θα έπρεπε. Ίσως, γι' αυτό, να φταίει το γεγονός ότι ο Kyle Chandler, πρωταγωνιστής της σειράς, έχει την πιο κοινή φάτσα που έχω δει. Ειλικρινά, δείτε τον, μοιάζει με τον πιο basic χαρακτήρα στο Sims. Eίναι τόσο basic, που δεν είμαι σίγουρος πως είναι όντως αυτός στη φωτογραφία που έχω παραθέσει. Τέλος πάντων. Η πλοκή ήταν γαμάτη: ένας τύπος λαμβάνει, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, την εφημερίδα της επόμενης μέρας. Αντί να παίξει τζόκερ και να γίνει πλούσιος, αποφασίζει πως το να σώζεις ζωές έχει πιο πολλή πλάκα. Έτσι, όταν διαβάζει για τραγωδίες και δυστυχήματα, τρέχει με σκοπό την αποτροπή τους. Συγχρόνως, προσπαθεί να μάθει ποιος είναι ο μυστηριώδης αποστολέας της εφημερίδας, γεγονός που δίνει πολλούς πόντους στη σειρά. Δεν έχω κάτσει να δω ακόμα το τέλος, οπότε προσπαθώ να κρατηθώ μακριά από spoilers.

ALF

Δεν θυμάμαι πολλά σχετικά με αυτή τη σειρά. Το μόνο σίγουρο είναι πως, φυσιογνωμικά, ο ALF μού ήταν πάντα γνώριμος. Πρόκειται για έναν μικρό και σκανταλιάρη εξωγήινο που προσγειώνεται στο γκαράζ μιας καθημερινής αμερικανικής οικογένειας, τα μέλη της οποίας αποφασίζουν να τον υιοθετήσουν. Το όνομα ALF προκύπτει από τις λέξεις «Alien Life Form» και θα πρέπει να αναφέρω πως, στην Αμερική, ο συγκεκριμένος χαρακτήρας χαίρει τεράστιας δημοτικότητας ακόμα και σήμερα. Σύντομα, στους κινηματογράφους.

Art Attack

Η πιο γαμάτη και συγχρόνως απογοητευτική εκπομπή που έχω δει ποτέ μου. Θυμάμαι πως, όποτε την έδειχνε, κολλούσα στην οθόνη θέλοντας να δω αν ο Neil Buchanan, παρουσιαστής της σειράς, θα έκανε κάτι που ίσως να μπορούσα να κάνω και εγώ. Τζίφος, συνήθως τα υλικά που απαιτούσε το εκάστοτε έργο μπορούσες να τα βρεις μόνο σε οικοδομές. Ειδική μνεία θα πρέπει να γίνει και στα υπέροχα, τεραστίων διαστάσεων, έργα τέχνης που δημιουργούσε και τα οποία μπορούσες να δεις μόνο από ψηλά.

Περισσότερα από το VICE

Έτσι Ήταν οι Πρώτες Ημέρες μου στον Κορυδαλλό Όταν με Συνέλαβαν για Εμπόριο Ναρκωτικών

To πιο Αλήτικο Ραπ Δίδυμο της Νέας Υόρκης «Πιάνει» Αθήνα

Μέσα στον Σουρεαλιστικό Κόσμο της Pamela Anderson

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.