Φωτογραφίες: Ιωάννα Χρονοπούλου

Η Αθήνα είναι μία πόλη 412 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων τσιμέντου. Σε αυτή την αχανή πρωτεύουσα οι χώροι πρασίνου είναι τόσο λίγοι που η Αθήνα έχει χειρότερη αναλογία πρασίνου ακόμα κι από πόλεις που βρίσκονται κυριολεκτικά μέσα στην έρημο ή πάσχουν από υπερβολική τσιμεντοποίηση, όπως η Τιχουάνα του Μεξικό και το Λας Βέγκας των ΗΠΑ, η Βενετία στην Ιταλία και η Τσανγκγουόν στη Νότια Κορέα. Η μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας φιλοξενεί λίγους χώρους πρασίνου. Το Πεδίο του Άρεως, το πάρκο Ριζάρη, το πάρκο Ελευθερίας, το άλσος Φιλοπάππου, το άλσος Νέας Φιλαδέλφειας, το κτήμα Συγγρού, το άλσος Γουδί, ο Αρδηττός και βέβαια το Ζάππειο και ο Εθνικός Κήπος είναι ίσως οι πιο γνωστοί χώροι ανάσας για την πόλη. Ένα όχι και τόσο γνωστό είναι το πάρκο του Ρουφ. Ή καλύτερα ήταν το πάρκο, το οποίο ο Δήμος της Αθήνας αποφάσισε να κατεδαφίσει προκειμένου να χτίσει ένα πάρκινγκ. Ψάχνοντας την ιστορία αυτού του οικοπέδου που προοριζόταν για άλλη χρήση αλλά τελικά έγινε πάρκο που στη συνέχεια θα καταλήξει πάρκινγκ, είναι σαν να διαβάζεις την ιστορία της Αθήνας - μιας πόλης με προοπτική να γίνει η ομορφότερη στην Ευρώπη αλλά που κάποιος αποφάσισε να τη χτίσει, να τη γκρεμίσει και στο τέλος να τη «σκίσει».

Είχε τύχει να περάσω από την Πειραιώς αλλά δεν είχα παρατηρήσει την ατσάλινη περίφραξη γύρω από το πάρκο που βρίσκεται μπροστά από το κλειστό γήπεδο μπάσκετ του Ρουφ. Στη συγκεκριμένη περιοχή της Αθήνας βρίσκεται μια γωνιά άθλησης και παιχνιδιού με γήπεδα μπάσκετ, ποδοσφαίρου, τένις καθώς και με το ελεύθερο μέχρι πρότινος παρκάκι στο οποίο σύχναζαν κυρίως κάτοικοι της περιοχής και κόσμος που επισκέπτεται τους αθλητικούς χώρους. Βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το Σεράφειο Κολυμβητήριο, το οποίο είναι κάτι σαν το Γιοφύρι της Άρτας αφού έχει πάρει πάνω από δεκαπέντε χρόνια να ολοκληρωθεί το έργο κατασκευής του, και που μαζί με αυτό ετοιμάζεται κι ένα ακόμα κτίριο που προορίζεται ως «Κέντρο Πολλαπλών Χρήσεων με πρόβλεψη Χώρων Κοινωνικής Υποστήριξης». Πρόκειται μάλιστα για έργο χρηματοδοτούμενο συνολικά από ΕΣΠΑ, το οποίο πρέπει να παραδοθεί μέσα στη χρονιά.

Ένα μεγάλο γκράφιτι που γράφει «Καμίνη, κάτω τα χέρια από το πάρκο» και μία ανακοίνωση από την «Πρωτοβουλία Πολιτών Αθήνας για τη Σωτηρία του Πάρκου Ρουφ», τοιχοκολλημένη στην είσοδο του κλειστού γηπέδου μπάσκετ, τραβούν το βλέμμα το δικό μου και της Ιωάννας, με την οποία έχουμε βρεθεί στο σημείο για άλλο λόγο.

Οι παραβρισκόμενοι μας ενημερώνουν ότι το πάρκο περιφράχτηκε κακήν κακώς μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων και προορίζεται για πάρκινγκ. Αν και πάνω από την ατσάλινη περίφραξη υπάρχει κοφτερό συρματόπλεγμα προκειμένου να μην μπει κανείς μέσα, κάποιος έχει ρίξει ένα μέρος της, δημιουργώντας μια «κρυφή είσοδο» στον χώρο του πάρκου. Μπαίνουμε μέσα και παρατηρώ τον χώρο. Από τη μία το παρκάκι είναι άθικτο, μαζί και το χαρακτηριστικό του κιόσκι, κι από την άλλη ήδη μπουλντόζες έχουν δημιουργήσει ένα βουνό από μπάζα, με την παιδική χαρά που βρισκόταν εκεί να έχει ήδη καταστραφεί.

Αν σκεφτεί κανείς πόσο πολύτιμοι είναι οι ελεύθεροι χώροι πρασίνου σε μια τσιμεντούπολη που ασφυκτιά, θα καταλάβει γιατί πρέπει για τις δημοτικές αρχές να είναι προτεραιότητα όχι απλώς η προστασία των ήδη υπαρχόντων αλλά και οι ενέργειες για τον πολλαπλασιασμό τους. Αντιθέτως, αντί να βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να αυξάνονται οι ανάσες πρασίνου, περιορίζονται.

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) στην έκθεση «OECD Factbook 2014: Economic, Environmental and Social Statistics» δημοσίευσε μεταξύ άλλων τους δείκτες που παρουσιάζουν την αναλογία πράσινων χώρων ανά κάτοικο σε μεγάλους μητροπολιτικούς δήμους ανά τον κόσμο, με την Αθήνα να βρίσκεται στην 4η θέση από το τέλος. Όπως προέκυψε από την έρευνα, σε κάθε κάτοικο της Αθήνας αναλογούν μόνο 0,96 τ.μ. πρασίνου, την ίδια ώρα που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) θεωρεί πως η ελάχιστη αναλογία πρασίνου στις πόλεις δεν πρέπει να είναι κάτω από 9 τ.μ./κάτοικο. Συγκριτικά, σύμφωνα με τα δεδομένα που δημοσίευσε το ΥΠΕΧΩ∆Ε δέκα χρόνια πριν (στις 18 Φεβρουαρίου 2004), τα τετραγωνικά που αναλογούσαν σε κάθε κάτοικο τότε ανέρχονταν σε 3,55.

Ο συγκεκριμένος χώρος είχε εγκαινιαστεί το 2008 επί δημαρχίας Νικήτα Κακλαμάνη από τον Βασίλη Κικίλια, τότε πρόεδρο του Οργανισμού Νεολαίας και Άθλησης (ΟΝΑ) που είχε υπό την εποπτεία του το έργο. Στα εγκαίνια μάλιστα είχε παραβρεθεί τότε ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Από τότε αποτελεί πόλο έλξης για παιχνίδι για δεκάδες παιδιά. Προτού γίνει πάρκο ήταν ένας εγκαταλελειμμένος χώρος όπου σύχναζαν κυρίως χρήστες.

Κάτοικοι της περιοχής, προκειμένου, όπως υποστηρίζουν, να υπερασπιστούν το πάρκο, έφτιαξαν την «Πρωτοβουλία Πολιτών Αθήνας για τη Σωτηρία του Πάρκου Ρουφ», ζητώντας να σταματήσουν τα έργα που θα το μετατρέψουν σε πάρκινγκ. Επικοινωνώ με τον Βασίλη Τσίτουρα, μέλος της Πρωτοβουλίας, ο οποίος μου λέει: «Αυτή η ιστορία ξεκίνησε στα μέσα Νοέμβρη εντελώς ξαφνικά. Τότε δημιουργήθηκε έντονα η φημολογία ότι το πάρκο καταστρέφεται. Υπήρξε μια κινητικότητα από μεριάς αθλητικών συλλόγων που είναι στον χώρο και οι πρώτες απαντήσεις που είχαμε πάρει ήταν ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτα που θα υποβαθμίσει τον χώρο. Φέραμε το θέμα στο συμβούλιο της 3ης Δημοτικής Κοινότητας και στις 23 Νοεμβρίου το συμβούλιο πήρε ομόφωνη απόφαση –μαζί δηλαδή και η παράταξη του κ. Καμίνη– να μην αλλοιωθεί η χρήση του πάρκου. Παραμονές Χριστουγέννων το έκλεισαν με λαμαρίνες και συρματοπλέγματα στρατιωτικού τύπου, που είναι επικίνδυνα για τα παιδιά που συνεχίζουν να παίζουν στους δίπλα χώρους».

Ανάμεσα στους κατοίκους συζητιέται έντονα η θεωρία ότι ο χώρος θα διατεθεί ως πάρκινγκ για να εξυπηρετήσει τα νυχτερινά μαγαζιά της Πειραιώς: «Είναι δεδομένο ότι θα το διαχειριστούν τα νυχτερινά κέντρα, τα οποία δέχονται κλήσεις καθημερινά καταλαμβάνοντας την οδό Πειραιώς», εκτιμά ο κ. Τσίτουρας.

Από την άλλη, ο Γιώργος Μωραϊτάκης, από την παράταξη του κ. Καμίνη, πρόεδρος της 3ης Δημοτικής Κοινότητας η οποία είχε πάρει αρχικά ομόφωνη απόφαση για το πάρκο, υποστηρίζει: «Είχαμε συμβούλιο και κάποιος από άλλη παράταξη μας μετέφερε ότι υπήρχε κάποια πληροφορία ότι έχουν μπει μέσα και θα ξηλώσουν το πάρκο. Εκείνη τη στιγμή, όπως καταλαβαίνετε, πήραμε μια απόφαση ομόφωνη που έλεγε να μην πειραχθεί το πράσινο της περιοχής. Δεν είχαμε άλλη πληροφόρηση. Ήταν όμως –για να το πω κομψά– παραπληροφόρηση. Από τη στιγμή που κάναμε το τοπικό συμβούλιο της κοινότητας του 3ου Διαμερίσματος μέχρι τώρα που μιλάμε κάποια δεδομένα άλλαξαν, αφού πράσινο θα μπει και μάλιστα πολύ περισσότερο».

«Τα καινούργια στοιχεία λοιπόν, που εμείς δεν γνωρίζαμε όταν πήραμε την ομόφωνη, απόφαση είναι δύο. Παρουσιάστηκε ένα plan b που λέει ότι από τη μια πλευρά θα μπει παραπάνω πράσινο κι ότι το πράσινο όχι μόνο δεν θα μειωθεί, αλλά θα αυξηθεί. Και από την άλλη πλευρά, ότι το κομμάτι της παιδικής χαράς που ήταν σε εκείνο τον χώρο θα πάει πιο πίσω».

Σύμφωνα με τον κ. Μωραϊτάκη στο κολυμβητήριο υπάρχει υπόγειο πάρκινγκ 43 θέσεων και το επίγειο, που είναι πάνω στο επίμαχο σημείο, θα είναι 97 θέσεων. «Στο σημείο θα μπουν τα αυτοκίνητα όπως ορίζει το σχέδιο που έχει τελειοποιηθεί το 2010. Η χρήση του θα είναι διαφορετική από πάρκο, χωρίς όμως το πράσινο να πάθει ζημιά. Στις θέσεις των αυτοκινήτων προφανώς δεν θα μπουν δέντρα. Θα μπουν δεξιά και αριστερά και στον περιβάλλοντα χώρο», λέει και, πριν προλάβω να τον ρωτήσω, σπεύδει να μου ξεκαθαρίσει: «Έχω ακούσει αυτές τις ημέρες ότι θα το δώσουν στα μπουζούκια. Αυτά είναι ψέματα. Ασφαλώς το πάρκινγκ θα είναι του κολυμβητηρίου. Θα έχει και φύλακα. Ο χώρος θα είναι φυλασσόμενος», υποστηρίζει.

Επιστρέφω στο πάρκο το Σάββατο 23 Ιανουαρίου, που οι κάτοικοι έχουν κινητοποίηση. Έχουν πάρει στα χέρια πριόνια και κατσαβίδια και ρίχνουν τα σύρματα και την περίφραξη. Εκεί βρίσκονται και οι πρωταγωνιστές του ζητήματος, τα παιδιά, που είναι αυτά που αφορά κυρίως το ζήτημα.

Η κυρία Βούλα είναι κάτοικος Πετραλώνων. Φέρνει εδώ τα παιδιά της, τη Μαρία και τον Βαγγέλη. «Φέρνουμε τα παιδιά στο πάρκο από μικρά γιατί είναι το πιο κοντινό μέρος. Είναι η μόνη διέξοδος για να τρέξουν τα παιδιά, γιατί εγώ προσωπικά δεν θέλω να τα αποβλακώνω με το κομπιούτερ, διότι ή στο κομπιούτερ θα πέσουν ή θα προσπαθήσουμε λίγο να τα μυήσουμε στη φυσική ζωή. Και φυσική ζωή είναι αυτή εδώ στα Πετράλωνα. Δεν υπάρχει άλλη. Ερχόμαστε εδώ και κάνουν ποδήλατο, μπάσκετ, παίζουν κρυφτό. Υπάρχει παντελής έλλειψη πάρκων. Εμείς δεν θέλουμε να καταργηθεί, γιατί θα είναι ένα ακόμα αρνητικό για τη ζωή των παιδιών μας. Δεν πιστεύουμε ότι θα τη μεταφέρει πιο πίσω την παιδική χαρά. Αρκετά! Θα κάτσουμε να πιστέψουμε στις εποχές που ζούμε ότι θα βρεθεί χώρος να φτιάξουν παιδική χαρά; Με τίποτα. Δεν το πιστεύω. Εδώ υπάρχει και το καταστρέφουν. Θα μας φτιάξουν άλλο;»

Η Θεοδοσία είναι 9 ετών, πάει τετάρτη δημοτικού και όπως μου λέει έρχεται στο πάρκο από μικρή. «Παίζω, βλέπω μπάσκετ, κάνω ποδήλατο, κούνια, τσουλήθρα και είναι το μόνο μεγάλο πάρκο που έχουμε. Δεν νιώθω πολύ καλά που το γκρεμίζουν. Παίζουμε πολλά παιδιά εδώ και στην παιδική χαρά. Ένα άλλο μεγάλο πάρκο είναι στη Νέα Σμύρνη και δεν θα με πηγαίνει η μαμά γιατί είναι μακριά».

Η κυρία Λίτσα φέρνει κι εκείνη τα παιδιά της στο πάρκο. Μάλιστα το καλοκαίρι, που είναι κλειστά τα σχολεία, όπως λέει: «Διοργανώνονται καλοκαιρινά καμπ σε αυτό τον χώρο και λύνουμε το πρόβλημά μας οι γονείς που δουλεύουμε, γιατί αφήνουμε τα παιδιά εδώ. Κι έχουν ωράριο σχολείου και τα παίρνουμε το μεσημέρι. Τώρα τα παιδιά στενοχωριούνται. Δεν υπάρχουν χώροι άμεσα διαθέσιμοι στη γειτονιά μας».

Όσο βρίσκομαι στο πάρκο, κάποιοι κάτοικοι συνεχίζουν να ρίχνουν την περίφραξη και περαστικοί έρχονται και φορτώνουν σε καρότσες το ατσάλινο τείχος. Άντρας από το εργοτάξιο επιχειρεί να τους φωτογραφίσει και τότε ξεσπά καβγάς μεταξύ μερίδας κατοίκων και κάποιων εργατών που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο εργοτάξιο. Μάλιστα δεν μένουν στο πάρκο και κυνηγιούνται και μέσα στις εγκαταστάσεις του Σεραφείου.

Μόλις η ένταση υποχωρεί, οι κάτοικοι αποχωρούν από το πάρκο αφήνοντάς το χωρίς περίφραξη.

Αν δει κανείς την επίσημη παρουσίαση του Δήμου Αθηναίων για το έργο, αναφέρεται αναλυτικά πως «Κατά την κατασκευή του έργου προέκυψε ανάγκη απομάκρυνσης της Παιδικής Χαράς που λειτουργούσε στον υπαίθριο χώρο, η οποία ούτως ή άλλως θα έπρεπε να μετακινηθεί, επειδή ο συγκεκριμένος χώρος δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει το ΦΕΚ 1690Β'/17-8-2009. Οι υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων διερεύνησαν τη δυνατότητα μεταφοράς της Παιδικής Χαράς σε γείτονα περιοχή και υπέδειξαν ως καταλληλότερο τον δημοτικό χώρο που βρίσκεται Δυτικά του Οικοδομικού Τετραγώνου και σε όμορο χώρο με αυτόν των αθλητικών εγκαταστάσεων, ο οποίος πληροί τους όρους καταλληλότητας που είναι υποχρεωτικοί για την πιστοποίηση της Παιδικής Χαράς. Στο οικόπεδο υφίσταται χώρος πρασίνου εντός του οποίου θα δημιουργηθεί υπαίθριος χώρος στάθμευσης 97 θέσεων. Για τη δημιουργία του χώρου στάθμευσης θα απομακρυνθούν προς μεταφύτευση 13 δένδρα και θα προστεθούν συνολικά στον χώρο 232 νέα. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τον διπλασιασμό και τον εμπλουτισμό του πρασίνου τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά (νέα είδη)». Σημειώνεται επίσης ότι «…στον υπαίθριο σταθμό αυτοκινήτων συνολικής χωρητικότητας 97 θέσεων που μαζί με τον χώρο στάθμευσης που βρίσκεται στο υπόγειο του πολιτιστικού κέντρου και περιλαμβάνει 44 θέσεις, καλύπτουν το σύνολο των 141 απαιτούμενων θέσεων σύμφωνα με τον Ν.111/04 και τα εκτελεστικά του διατάγματα».

Επικοινωνώ με τον κ. Αγγελόπουλο, αντιδήμαρχο Κατασκευών και Κτιριακών Έργων του Δήμου Αθηναίων. «Το Σεράφειο Κολυμβητήριο έχει ξεκινήσει το 2001 σαν σύλληψη ιδέας, ξεκίνησε η δημοπράτησή του το 2006 και εντάχτηκε στο ΕΣΠΑ το 2013. Όπως σε όλα τα δημόσια κτίρια, έπρεπε να προβλέπονται και θέσεις πάρκινγκ. Αυτές οι θέσεις πάρκινγκ θεσμοθετήθηκαν σε ένα οικόπεδο που είναι όμορο του Σεραφείου ώστε να λειτουργήσει το κολυμβητήριο, που είναι έργο που θα πλησιάσει τα 18,5 εκατομμύρια ευρώ και μπορεί να τα ξεπεράσει, και όλα αυτά με ΕΣΠΑ καθώς είναι το μεγαλύτερο έργο που είναι 100% χρηματοδοτούμενο από ευρωπαϊκό πρόγραμμα σε όλη τη χώρα. Κι ενώ ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε τον χωροθετημένο χώρο γκαράζ, εμφανίστηκαν ξαφνικά κάποιοι κάτοικοι οι οποίοι –δεν ξέρω γιατί– αντέδρασαν στη δημιουργία αυτού του υπαίθριου πάρκινγκ που ήταν στα σχέδια από το 2006. Δεν αλλάξαμε ούτε ένα σημείο, και δεν μπορούσαμε να το αλλάξουμε γιατί με αυτήν τη μελέτη το εντάξαμε στο ΕΣΠΑ», λέει και συνεχιζει:

«Δεν υπάρχει πάρκο εκεί κατ' αρχάς. Εκεί υπήρχε μια παιδική χαρά. Για επικοινωνιακούς λόγους και μικροπολιτικές σκοπιμότητες ο προηγούμενος δήμαρχος κ. Κακλαμάνης μαζί με τον κ. Κικίλια αποφάσισαν μέσα σε μία νύχτα, εκεί που είχε δημοπρατηθεί το έργο του Σεραφείου να φτιάξουν και μια παιδική χαρά με το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Θησέας. Αυτό είναι από τα αλλόκοτα που συμβαίνουν στην ελληνική πολιτική σκηνή. Με το πρόγραμμα Θησέας έφτιαξαν την παιδική χαρά που για εμένα ήταν ό,τι χειρότερο, αφού η ίδια δημοτική αρχή ήταν στη διαδικασία διαγωνισμού για να δημοπρατηθεί το Σεράφειο Κολυμβητήριο. Και το πιο σημαντικό: η παιδική χαρά που υπήρχε σε αυτό το δήθεν πάρκο ήταν μη πιστοποιημένη. Ήταν μια πρόχειρη κατασκευή και μάλιστα στοίχισε 850.000 ευρώ. Αυτό αποτελεί σκάνδαλο», λέει έντονα.

«Επίσης έχουν γίνει μια κηποτεχνική μελέτη και μια περιβαλλοντική μελέτη από το 2006. Από τα 185 δέντρα θα γίνουν 530 δέντρα. Δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά. Αν είχαμε ένα ευαισθησιόμετρο και μετράγαμε την ευαισθησία, θα βλέπατε ότι κι εμείς οικολογική συνείδηση έχουμε, δεν πήγαμε να καταστρέψουμε το πράσινο», προσθέτει.

Σύμφωνα με τον ίδιο το πάρκινγκ θα καλύπτει τις ανάγκες του Σεράφειου Κολυμβητηρίου και «ήταν αναγκαίο για να πάρει την άδεια από την πολεοδομία. Αυτό το ξέρουν από το 2006 όλοι. Τώρα ξαφνικά εμφανίστηκε το πρόβλημα της παιδικής χαράς και του πάρκου. Οι αντιδράσεις αυτές θα έπρεπε να έχουν γίνει πριν από δέκα χρόνια. Τώρα τι νόημα έχει να σταματήσει το έργο; Πιστεύω ότι οι κάτοικοι άδικα διαμαρτύρονται. Αν τώρα κάποιοι μπούνε μπροστά και σταματήσουν το έργο θα είναι υπόλογοι σε όλο τον αθηναϊκό λαό και όχι μόνο στους γύρω δήμους, γιατί είναι υπερτοπικό έργο».

Προτού το έργο του Σεράφειου Κολυμβητηρίου μεταφερθεί στον Δήμο Αθηναίων και χρηματοδοτηθεί από ΕΣΠΑ, υπεύθυνος ήταν ο Οργανισμός Νεολαίας Άθλησης (ΟΝΑ) – ο οποίος πλέον έχει μετονομαστεί σε ΟΠΑΝΔΑ. Το 2008 ο Βασίλης Κικίλιας ως πρόεδρος είχε εγκαινιάσει το εν λόγω πάρκο. Επικοινωνώ μαζί του για να ζητήσω και τη δική του άποψη για όσα αναφέρει ο αντιδήμαρχος. Όπως ξεκαθαρίζει: «Υπάρχει περίπτωση κάποιος ελαφρά τη καρδία να φτιάξει ένα πάρκο; Εκεί υπήρχαν σκουπίδια, ναρκομανείς, βρομιά και δυσωδία. Αν περάσετε ύστερα από τόσα χρόνια να δείτε, σε όλη την περιοχή, που είναι υποβαθμισμένη, ό,τι πιο όμορφο και ωραίο υπάρχει είναι αυτό το παρκάκι. Με όποιον κάτοικο κι αν μιλήσετε θα δείτε ότι αυτό το παρκάκι είναι ανάσα και πνεύμονας. Δεν έχω να σχολιάσω κάτι», λέει ο κ. Κικίλιας.

«Τα τετραγωνικά του Σεραφείου είναι τελικά αυτά που θα έπρεπε να γίνουν ή περισσότερα; Τόσο μεγάλο θα έπρεπε να είναι το πάρκινγκ; Δεν θα μπορούσε να γίνει σε παρακείμενη περιοχή, πιο περιορισμένο; Να βρεθεί λύση να γίνει το πάρκινγκ κάπου πιο κοντά, να είναι πιο περιορισμένο», προτείνει από πλευράς του, καταλήγοντας: «Έρχονται μετά από τόσα χρόνια αυτοί που ολοκληρώνουν ένα έργο όπως το ολοκληρώνουν να μου πούνε ότι δεν έπρεπε τότε να κάνουμε το παρκάκι. Ε… τι να σας πω».

Η αντιπολίτευση στον δήμο έχει αντιδράσει κι αυτή έντονα για τη δημιουργία του πάρκινγκ. Ο Νικόλας Μουμούρης από την παράταξη της Ανοιχτής Πόλης μου λέει πως το πάρκο «αποτελεί εδώ και δεκαετίες έναν τόπο ξεκούρασης και περιπάτου για τους κατοίκους της περιοχής και όχι μόνο. Πριν από μερικά χρόνια ο Δήμος Αθήνας με χρηματοδότηση περίπου 850.000 ευρώ από το ΕΣΠΑ αναβάθμισε τον χώρο, φτιάχνοντας μάλιστα και μια πρότυπη παιδική χαρά –η πρώτη με πιστοποίηση ISO στην Αθήνα– η οποία χρησιμοποιούνταν κατά κόρο από τα παιδιά των κάτω Πετραλώνων, του Ρουφ και του Βοτανικού ελλείψει άλλου ελεύθερου χώρου στην περιοχή.

Με πλήρη μυστικότητα και μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων καταστράφηκε από τη δημοτική αρχή Καμίνη η παιδική χαρά, παρόλο που είχε γίνει με χρηματοδότηση ΕΣΠΑ. Το πρόσχημα, ως είθισται, ήταν πως πρόκειται για κάτι προσωρινό, μέχρι να φτιαχτεί το Σεράφειο Κολυμβητήριο. Όμως στο τελευταίο κοινοτικό συμβούλιο αποκαλύφθηκε ότι η καταστροφή της παιδικής χαράς έγινε διότι ο χώρος θα χρησιμοποιηθεί ως υπέργειος χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων», υποστηρίζει ο κ. Μουμούρης και συνεχίζει:

«Επίσης, ενώ έχει εξαγγελθεί ότι για πέντε χρόνια το μεν κολυμβητήριο θα διατίθεται δωρεάν για χρήση στους δημότες, τα δε κτίρια Β1 και Β2 –όπως αναφέρονται στα σχέδια– θα στεγάσουν δημοτικά γραφεία. Δεν ξεκαθαρίζεται εάν το κολυμβητήριο θα εξακολουθεί να διατίθεται δωρεάν στους δημότες και ποια θα είναι η μετέπειτα χρήση των λοιπών κτιρίων. Στο άκουσμα αυτών των "νέων" η αντίδραση των κατοίκων ήταν άμεση. Το επόμενο κιόλας Σάββατο πραγματοποιήθηκε μαζική λαϊκή συνέλευση στον χώρο, όπου αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε η απομάκρυνση της περίφραξης –συρματόπλεγμα τύπου στρατοπέδου– από το πάρκο. Μετά την απομάκρυνση της περίφραξης και με το πάρκο ξανά ανοιχτό, η παρουσία των κατοίκων είναι καθημερινή. Με την παρουσία μας στον χώρο δείχνουμε τι πραγματικά χρειάζονται και θέλουν οι κάτοικοι της περιοχής. Με την παρουσία μας και τη συμμετοχή μας στις συνελεύσεις και τις δράσεις θα κρατήσουμε το πάρκο ανοιχτό για όλους».

Όπως λέει ο ίδιος, η θέση της Ανοιχτής Πόλης είναι ταυτισμένη με αυτήν των κατοίκων για τη διάσωση του πάρκου Ρουφ και, όπως κι εκείνοι, απαιτούν: «Πρώτον, το πάρκο να παραμείνει ανοιχτό. Δεύτερον, την επανατοποθέτηση της παιδικής χαράς στο ίδιο ακριβώς σημείο που βρισκόταν η προηγούμενη και τη διατήρηση όλων των χώρων άθλησης γύρω από το κλειστό γήπεδο μπάσκετ. Τρίτον, την ολοκλήρωση του Σεράφειου Κολυμβητηρίου και δυνατότητα δωρεάν χρήσης του από τους δημότες Αθηνών, Τέταρτον, τη διαβεβαίωση ότι δεν θα παραχωρηθούν ποτέ τα κτίρια Β1 και Β2 για εμπορική χρήση. Και, πέμπτον, την κατασκευή πεζογέφυρας (χρόνιο αίτημα των κατοίκων Πετραλώνων) προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφαλής διάσχιση της οδού Πειραιώς από τα εκατοντάδες παιδιά που αθλούνται καθημερινά στο αθλητικό κέντρο του Ρουφ. Γνωρίζουμε όλοι πως στις γειτονιές μας, όπως και σε καμιά γειτονιά της Αθήνας, δεν χρειαζόμαστε άλλα "εμπορικά-πολιτιστικά" κέντρα και τα πάρκινγκ τους. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ελεύθεροι χώροι (κάποτε τα λέγαμε αλάνες), πάρκα, πεζόδρομοι, αθλητικά κέντρα και εγκαταστάσεις, ποδηλατοδρόμοι, πεζογέφυρες, ασφαλή πεζοδρόμια. Χρειαζόμαστε, με λίγα λόγια, μια πόλη επικεντρωμένη στον άνθρωπο», καταλήγει ο κ. Μουμούρης.

Συναντώ στο εργοτάξιο τη Νατάσα Ρομοσιού από την εταιρεία ΕΡΕΤΒΟ που τρέχει το έργο. Εργάτες δουλεύουν πυρετωδώς για να παραδοθεί μέσα στη χρονιά. Ξεναγούμαι στον χώρο και συναντώ την κ. Ρομοσιού στο γραφείο της και μου δείχνει τα σχέδια που είχε καταθέσει η εταιρεία για το πώς θα είναι το έργο αλλά και το παρκάκι.

Όπως μου λέει: «Εμείς πρέπει να παραδώσουμε 17 Ιουνίου. Δεν ξέρω τι θα γίνει τώρα με το πάρκο. Το πρόβλημα είναι ότι όταν έγινε η μελέτη και βγήκε η άδεια δεν υπήρχε αυτό το παρκάκι εκεί πέρα. Ήταν απλά χώρος του οικοπέδου που ήταν να γίνει αυτό το έργο. Δεν ξέρω γιατί, κάποια στιγμή αποφάσισαν να κάνουν αυτό το κομμάτι παρκάκι».

Τη ρωτώ αν οι αντιδράσεις θα σταματήσουν τις εργασίες: «Εμείς δεν σταματάμε», λέει κατηγορηματικά και συνεχίζει: «Επειδή φυτεύτηκαν κάποια δέντρα που είναι μέσα στη μέση και εμποδίζουν την κατασκευή του πάρκινγκ, έχουμε συνεννοηθεί με τη Διεύθυνση Πρασίνου του δήμου ότι θα πρέπει να έρθουν να πάρουν αυτά τα δέντρα που εμποδίζουν, να τα μεταφυτεύσουν κάπου αλλού ώστε να μπορούμε κι εμείς να προχωρήσουμε. Εμείς συνεχίζουμε κανονικά. Εφόσον δεν έχουμε κάποια ρητή εντολή να μην το κάνουμε, είναι μέσα στις υποχρεώσεις μας να το κάνουμε. Το κακό είναι ότι αντιδρούν συγκεκριμένοι κάτοικοι, όμως το κολυμβητήριο δεν είναι για τους κατοίκους των Πετραλώνων, είναι ένα δημοτικό κολυμβητήριο για όλο τον δήμο. Η Αθήνα είναι ένας μεγάλος δήμος. Κι όταν θα θέλει να έρθει ένας γονιός από μακριά με το παιδί του, κάπου θα θέλει να παρκάρει το αμάξι».

Αυτές είναι οι μακέτες του έργου για το πάρκινγκ και το πάρκο σύμφωνα με την έκθεση του Δήμου Αθηναίων:

Το χρονικό της ανέγερσης του Σεράφειου Κολυμβητηρίου δίπλα στο πάρκο που προορίζεται για πάρκινγκ.

Η Πρωτοβουλία Κατοίκων για τη Διάσωση του Πάρκου Ρουφ ζητά υπογραφές για τη διάσωση του πάρκου, εδώ.

Περισσότερα από το VICE

«Οι Μπάφοι μού "Έκαψαν" το Μυαλό Φίλε»

Έτσι Ήταν οι Πρώτες Ημέρες μου στον Κορυδαλλό Όταν με Συνέλαβαν για Εμπόριο Ναρκωτικών

Σε Αυτή τη Συγκέντρωση οι Άνθρωποι Πιστεύουν ότι ο Αντίχριστος Θέλει να τους Σκλαβώσει