Νέα

El Camino: Μια Ομάδα Ονειροπόλων Πιστεύει Ότι Όλοι Μαζί Μπορούμε να Αλλάξουμε τον Κόσμο

Για έναν μήνα ακολουθήσαμε την αυτοδιαχειριζόμενη συλλογικότητα στις δράσεις της, στους δρόμους της Χαλκίδας.
11

Αντλούν την ονομασία τους και συστήνονται στον κόσμο με δύο στίχους από το ποίημα Caminante no hay camino (Διαβάτη, δεν υπάρχει δρόμος) του Αντόνιο Ματσάδο. Κάθε Κυριακή πρωί δίνουν ραντεβού στο ίδιο σημείο, στην κεντρική πλατεία του Αγίου Νικολάου στη Χαλκίδα, για να διαθέσουν στον κόσμο φαγητό που έχουν μαγειρέψει στα σπίτια τους. Χωρίς διακρίσεις. Βρίσκονται σε μια διαρκή κίνηση. Θα τους δεις στις φυλακές Χαλκίδας, Τίρυνθας και Θήβας να μοιράζουν ρούχα σε κρατούμενους σε συνεργασία με άλλες ομάδες, σε σπίτια συνανθρώπων μας να παραδίδουν είδη πρώτης ανάγκης και παιχνίδια σε παιδιά. Σε δράσεις ενάντια στις ανεμογεννήτριες, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, σε καθιστικές διαμαρτυρίες, κινητοποιήσεις, δρώμενα.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η αυτοδιαχειριζόμενη συλλογικότητα "El Camino" δημιουργήθηκε πριν από λίγους μήνες στη Χαλκίδα. Βασικός τους στόχος, όπως αναφέρουν, είναι η «στήριξη ατόμων που βρίσκονται σε ανάγκη, αλλά και η πραγματοποίηση δράσεων αλληλεγγύης που προκύπτουν κατά κύριο λόγο από ανάγκες, αιτήματα και προβλήματα της τοπικής κοινωνίας, καθώς και προτάσεις - πρωτοβουλίες των μελών της δράσης. Ο αξιακός τους κώδικας, όπως σημειώνουν στα κείμενά τους, διαπνέεται από το ιδεώδες της συλλογικής προσφοράς, την αλτρουιστική αλληλεγγύη, τη δημιουργικότητα, την ανθρωπιστική συνεισφορά, τον σεβασμό στη διαφορετικότητα και στα δικαιώματα των ανθρώπων. Πιστεύουν με δύναμη πως μια αμφίδρομη σχέση με την κοινωνία μπορεί να αναπτυχθεί με όχημα την κοινωνική προσφορά, τις τέχνες, τον πολιτισμό, τη μουσική, την οικολογία. Και ναι, θέλουν οι δράσεις τους να γίνουν ακόμη περισσότερες, οι άνθρωποι που αγκαλιάζουν από εκατοντάδες, χιλιάδες.

15.jpg

Το VICE ακολούθησε για περίπου έναν μήνα τους El Camino, στις δράσεις τους. Την ομάδα αυτή των ονειροπόλων, που πιστεύουν πως «όλοι μαζί μπορούμε και θα αλλάξουμε τον κόσμο».  Έτσι, βρεθήκαμε σε μια καθιστική διαμαρτυρία έξω από το Δημαρχείο της Χαλκίδας για το ζήτημα της εκπαίδευσης των παιδιών προσφύγων της Ριτσώνας, φιλοξενηθήκαμε σε ένα σπίτι όπου ετοιμαζόταν το φαγητό για το κυριακάτικο μοίρασμα, τους ακολουθήσαμε σε δρόμους και σπίτια της πόλης, όπου μοιράστηκαν είδη πρώτης ανάγκης.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
2 (1).jpg

O εκπαιδευτικός Νίκος Γιακουμάκης είναι μέλος της συλλογικότητας από τη σύστασή της, όπως και η σύντροφός του αλλά και ο μικρός τους γιος. Μας δέχεται στο σπίτι του, κατά την προετοιμασία του φαγητού που πρόκειται να διανεμηθεί στην πλατεία. «Η ομάδα ξεκίνησε ως μια ανάγκη να προσφέρουμε στον κόσμο βοήθεια και διέξοδο, ειδικά σε μια εποχή που η πολιτεία απουσιάζει πλήρως. Στην αρχή ήμασταν 17 άτομα. Σήμερα αριθμούμε 25 μέλη και πολλούς εθελοντές». Ο κόσμος πώς τους βλέπει, ποια είναι η αντίδρασή του; «Η ανταπόκριση του κόσμου είναι αρκετά μεγάλη, ειδικά σε ό,τι έχει σχέση με την κοινωνική κουζίνα και το παντοπωλείο. Επικροτούν τις δράσεις μας και σχεδόν κάθε Κυριακή έρχονται στην πλατεία να μας γνωρίσουν και να μάθουν πως μπορούν και εκείνοι να συνεισφέρουν».

9.jpg
8.jpg

Ο μικρός γιος του Νίκου και της Τίνας, ο εννιάχρονος Αντώνης, κινείται ανάμεσά τους. Τι πιο όμορφο παράδειγμα αλληλεγγύης από όσα κάνουν οι γονείς του; Περιμένει να συσκευάσουν το φαγητό, ώστε με τους πολύχρωμους μαρκαδόρους του να γράψει κάτι στους ανθρώπους που πρόκειται να προσφερθεί το φαγητό. «Καλή όρεξη», «Αγάπη», «Να χαμογελάς», γράφει με την γραμματοσειρά ενός εννιάχρονου. «Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή», σημειώνει ο πατέρας του.  «Ο κόσμος μόνο όταν μοιράζεσαι υπάρχει» θα γράψει σε ένα καπάκι η μητέρα του.

Από την κεντρική πλατεία της πόλης, την ώρα του μοιράσματος θα περάσουν δεκάδες άνθρωποι. Η Ελένη είναι μια από τους συνανθρώπους μας που ωφελούνται από τις δράσεις των El Camino.  Κάθε Κυριακή, θα φορέσει τα καλά της ρούχα και παπούτσια, θα βάψει ελαφριά τα μάτια της και πάει να βρει «τα παιδιά». Όπως λέει στο VICE, δεν είναι τόσο το φαγητό που θα μοιραστεί από τους El Camino, αλλά η αίσθηση πως κάποιος σε αυτήν την πόλη τους νοιάζεται. «Για κάποιο λόγο, όλοι όσοι περιμένουμε τα παιδιά δεν έχουμε τη δυνατότητα να καλύψουμε ακόμη και τις βασικές μας ανάγκες. Μας κάνουν να μην αισθανόμαστε ένοχοι για την οικονομική μας κατάσταση. Από την πρώτη στιγμή μας φέρονται όμορφα, είναι με το χαμόγελο και δεν μας έχουν αντιμετωπίσει ως ανθρώπους μιας άλλης κατηγορίας, αλλά ως ισότιμα μέλη της κοινωνίας. Μακάρι να βρούμε τρόπο να τους το ανταποδώσουμε». 

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
12.jpg

Η ομάδα των εθελοντών ολοένα και μεγαλώνει. Κόσμος και εκτός Έυβοιας (Σύρος, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ισπανία, Κύπρος) ανταποκρίνεται στα καλέσματα που κάνουν οι El Camino και βοηθούν με όποιο τρόπο μπορούν. «Όλη αυτή η κινητικότητα και τα σχόλια μάς δίνουν τη δύναμη για να συνεχίζουμε ακάθεκτοι», λέει ο Νίκος. Τι κρατάει ο ίδιος από όλο αυτό; «Τα νέα παιδιά, τους φοιτητές που έρχονται να γνωρίσουν τις δράσεις μας. Αυτοί είναι το μέλλον».

10.jpg

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Ελλάδα: Ένας Χρόνος Lockdown

Δέκα Eρωτήσεις που θα Ήθελες να Κάνεις σε Μία Δικηγόρο για τη Σεξουαλική Παρενόχληση

Unplugged: Άκουσε το Podcast του VICE Greece

Ακολουθήστε το VICE σε FacebookInstagram και Twitter.