Τρανσέξουαλ
Eικονογράφηση: Kelsey Wroten
Δικαιώματα

Μια Τρανσέξουαλ Εξηγεί Γιατί της Λείπει να Κάνει Σεξ σαν Γκέι Άνδρας

Tο σεξ ως γυναίκα δεν είναι τόσο αβίαστο, όπως ήταν πριν την αλλαγή μου.
MT
Κείμενο Meredith Talusan
10.8.17

To άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE US.

To γκέι αποκορύφωμά μου ήταν ανάμεσα στο τρίτο και τέταρτο έτος που πέρασα το Λονδίνο με μια υποτροφία λογοτεχνίας. Στην πράξη, αυτό σήμαινε ότι περνούσα δυο ώρες τη μέρα στη Βρετανική Βιβλιοθήκη κι ύστερα έψαχνα άνδρες στην Ολντ Κόμτον Στριτ, σε κλαμπ όπως το G.A.Y και το Fridge και σάουνες όπως το Pleasuredrome. Βρισκόμασταν στη δεκαετία του '90 και η Αγγλία ακόμα δεν είχε ανακαλύψει το γυμναστήριο, έτσι οι μύες στο εκτομορφικό κορμί μου από τα ελεύθερα βάρη και τις κάμψεις που έκανα στο κολλέγιο ξεχώριζαν και συχνά η αμερικανική αυτοπεποίθησή μου παρερμηνευόταν ως «αρρενωπότητα» ή, όπως το λέγαμε τον παλιό καιρό, βαρβατίλα. Όπου πήγαινα υπήρχαν βλέμματα και χαμόγελα, λες και με το που διέσχισα τον Ατλαντικό έγινα άλλος άνθρωπος, κάποιος που δεν ξενέρωνε τους άλλους επειδή ήταν πολύ λεπτός και ασπρουλιάρης.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δεν ένιωθα πολύ άνετα με το σεξ σε δημόσιο χώρο, καθώς ήμουν ξένος και φοβόμουν μήπως απελαθώ κι έτσι το περισσότερο που επέτρεπα στον εαυτό μου ήταν να φασωθώ, να χουφτώσω ή να με πάει κάποιος σπίτι του επειδή έμενα σε ένα χόστελ με Ευρωπαίους backpackers. Αλλά το Pleasuredrome, καθότι γκέι σάουνα, τέτοια πράγματα τα ενέκρινε και μάλιστα τα ενθάρρυνε, έτσι το μυαλό μου μπορούσε να διώξει τον φόβο για το σεξ σε δημόσιο χώρο – ιδίως μες στη σάουνα όπου σύννεφα ατμού έκρυβαν αυτό που είχες στο χέρι ή στο στόμα σου.

Τότε πίστευα ότι το ευκαιριακό σεξ ήταν για μένα κάτι διαφορετικό απ' οτιδήποτε είχε προοπτικές σχέσης.

Μου άρεσε πολύ εκεί, επειδή εκτός από τα ρούχα, όσοι μπαίναμε πετούσαμε από πάνω μας τα κοινωνικά προσωπεία μας. Είτε κάποιος ήταν οδηγός λεωφορείου είτε επιχειρηματίας, ακαδημαϊκός ή χτίστης, βρίσκαμε επικοινωνία μέσω της επαφής των σωμάτων. Κυρίως μου άρεσαν πολύ οι εναλλαγές στο παιχνίδι της εξουσίας, άλλοτε ήσουν ο κυνηγός κι άλλοτε σε κυνηγούσαν – μερικές φορές αυτό συνέβαινε με το ίδιο άτομο, πράγμα που ήταν ακόμα πιο συναρπαστικό.

Θυμάμαι συγκεκριμένα έναν τύπο, τον Danny. Μπορούσε να έχει όποιον ήθελε αν ήταν στην Αμερική. Έμοιαζε με μοντέλο για τον Δαβίδ του Michelangelo αλλά εξέπεμπε και μια αδιαμφισβήτητα αρρενωπή ενέργεια, που φάνηκε από τον τρόπο που πήδηξε μες στην πισίνα ενώ εγώ είχα τα πόδια μου στην ακρούλα. Βγήκε από το νερό και στηρίχτηκε στα χέρια του για να ανασηκωθεί και να καθίσει δίπλα μου.


Διαβάστε ακόμη: Μιλήσαμε με την Ίλια, την πιο Όμορφη Ελληνίδα Trans


«Είμαι από το Λίβερπουλ», μου είπε και τον φαντάστηκα να με φιλάει όταν σούφρωσε τα χείλια του για να προφέρει τη λέξη. Η φαντασία έγινε πραγματικότητα λίγα λεπτά αργότερα, αλλά εξαφανίστηκε όταν βούτηξα για λίγο στο νερό για να δροσιστώ λιγάκι. Τον έψαξα στη σάουνα και σχεδόν είχα εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν τελικά είδα το πρόσωπό του δίπλα μου σε έναν καθρέφτη στο μπάνιο. Με τράβηξε μέσα σε μια τουαλέτα. Εκείνη την εποχή το Pleasuredrome δεν νοίκιαζε ακόμα πριβέ δωμάτια.

Τότε πίστευα ότι το γαμάτο σεξ είχε να κάνει με τις τεχνικές που χρησιμοποιούσαν δυο άνθρωποι για να προσφέρουν και να νιώσουνε ευχαρίστηση, ένα σύνολο αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στα σημεία του σώματος. Το ευκαιριακό σεξ ήταν για μένα κάτι διαφορετικό απ' οτιδήποτε είχε προοπτικές σχέσης. Έτσι πίστευα ακόμη στην αρχή της αλλαγής μου, αφού είχα αδυνατίσει τα τέσσερα χρόνια που πέρασαν από εκείνο το καλοκαίρι στο Λονδίνο. Όταν εμφανίστηκα ως γυναίκα, ήμουν 1.70 και 54 κιλά, και τα ξανθά μου μαλλιά έφταναν στην πλάτη.

Τα μετεγχειρητικά μου χρόνια, δηλαδή όσο ήμουν 20κάτι, κοιμόμουν με ψηλούς, μελαχρινούς και ωραίους στρέιτ άνδρες, οι οποίοι, αν ήμουν γκέι, δεν θα μου έδιναν ποτέ σημασία.

Ο πρώτος άνδρας που έκανα σεξ μετά την αλλαγή είπε ότι ήταν τέλεια εμπειρία. Είχε περιέργεια για το σεξ με μια «κυρία» σαν εμένα αλλά δεν περίμενε να είμαι με κάποια που ήταν πιο γοητευτική από τις περισσότερες «κανονικές» γυναίκες. Έκανα αρκετά καλό σεξ εκείνη τη χρονιά, από την πρώτη φορά που εμφανίστηκα ως γυναίκα και μέχρι που έκανα την εγχείρηση, απολαμβάνοντας τη νέα στρέιτ (ή τουλάχιστον τύπου στρέιτ) ανδρική προσοχή, που ήταν ο απαγορευμένος καρπός όταν ερωτευόμουν τους αθληταράδες στο κολλέγιο.

Από τους πολλούς άνδρες εκείνης της εποχής, ακόμη σκέφτομαι αρκετά τον Rich. Βοστονέζος ιταλικής καταγωγής και αξιολάτρευτος, του άρεσε να είναι τζέντλεμαν και με άφηνε μπροστά από τα εστιατόρια πριν παρκάρει, μου άνοιγε την πόρτα, μου έδινε το σακάκι του αν κρύωνα. Είχε τη φαντασίωση να βρει την τέλεια «κρυφή» κοπέλα, κάποια που μπορούσε να φέρει μαζί του για φαγητό με τους καθολικούς γονείς του –ακόμη και να παντρευτεί μια μέρα- χωρίς να έχουν ιδέα ότι θα ήταν τρανς. Τον ενθουσίαζε που ξεγελούσα τόσο εύκολα και που είχα βρόμικες -σύμφωνα με εκείνον- φαντασιώσεις.



Όσο σέξι κι αν ήταν, όμως, δεν ήμουν έτοιμη για κάτι σοβαρό τόσο νωρίς μετά την αλλαγή, και σταμάτησε να μου τηλεφωνεί όταν του είπα ότι δεν ήθελα αποκλειστικότητα. Τον πέτυχα ένα βράδυ σε ένα τρανς μπαρ στη Βοστόνη που λέγεται Jacques, επειδή μια φίλη συμμετείχε σε κάτι καλλιστεία εκεί, και φάνηκε να απογοητεύεται όταν του είπα ότι είχα κλείσει την εγχείρησή μου.

Τα μετεγχειρητικά μου χρόνια, δηλαδή όσο ήμουν 20κάτι, κοιμόμουν με ψηλούς, μελαχρινούς και ωραίους στρέιτ άνδρες, οι οποίοι, αν ήμουν γκέι, δεν θα μου έδιναν ποτέ σημασία – τουλάχιστον όχι στην γκέι Αμερική. Mε τον καιρό, όμως, σταμάτησα να κάνω σεξ μόνο για να περάσω καλά, ακόμη κι αν ήμουν single. Στο τέλος προσπαθούσα να τα φτιάξω μαζί τους, ακόμη κι αν εκ των υστέρων δεν ήταν καλή ιδέα, καθώς διαρκώς μπέρδευα μια πιθανή σχέση με το ικανοποιητικό σεξ.

Έπεσα για λίγο στην παγίδα της ετεροφυλοφιλίας - το παιχνίδι ενός άνδρα που δελέαζε μια γυναίκα για να τη ρίξει στο κρεβάτι, της γυναίκας που δελέαζε τον άνδρα να κάνει σχέση μαζί της.

Είναι δύσκολο να απομονώσω τους παράγοντες που οδήγησαν σ' αυτήν την αλλαγή συμπεριφοράς –την επιρροή άλλων γυναικών που γνώριζα, τις ορμονικές αλλαγές, το ότι έβλεπα υπερβολικά πολλές ρομαντικές κομεντί- αλλά σίγουρα ένας μεγάλος παράγοντας ήταν ότι οι άνδρες αυτοί αντιμετώπιζαν το σεξ μαζί μου ως θρίαμβο. Και ίσως έπεσα για λίγο στην παγίδα της ετεροφυλοφιλίας - το παιχνίδι ενός άνδρα που δελέαζε μια γυναίκα για να τη ρίξει στο κρεβάτι, της γυναίκας που δελέαζε τον άνδρα να κάνει σχέση μαζί της, κάτι που ύστερα έγινε το δικό μου τρόπαιο, η απόδειξη ότι ήμουν γυναίκα σαν πολλές άλλες.

Όταν ήμουν γκέι άνδρας, υπήρχε μια συμμετρία στο τι ήθελα από τους άλλους άνδρες, μια αμοιβαιότητα επιθυμίας και ένα πιο ξεκάθαρο διαχωριστικό ανάμεσα στις φορές που συναντούσα άνδρες μόνο για σεξ κι εκείνες που ενδιαφερόμουν να τα φτιάξω μαζί τους. Ως γυναίκα, ήταν όλο και πιο δύσκολο να κάνω σεξ μόνο για να περάσω καλά χωρίς να νιώθω ότι με επέκριναν ακόμα και οι πιο καλοί – η μακρά παράδοση της πατριαρχίας που θεωρεί της γυναίκες σαν εμένα πόρνες πάντα βρίσκει τρόπο να δείξει το άσχημο πρόσωπό της. Ίσως αν δεν είχα περάσει ένα διάστημα ως γκέι άνδρας δεν θα καταλάβαινα τη διαφορά και θα το είχα ξεπεράσει. Αλλά επειδή ξέρω πώς είναι να σε βλέπουν ίσο σεξουαλικά χωρίς όλο αυτό το φορτίο, καμιά φορά το βάρος παραείναι μεγάλο.

Επειδή ζούμε στον κόσμο που ζούμε, είναι λογικό πολλοί να επηρεαζόμαστε από ανάλογες προβληματικές νόρμες σχετικά με το φύλο.

Μη με παρεξηγείτε. Τώρα που ο κόσμος με βλέπει σαν γυναίκα είμαι πιο ευτυχισμένη. Αλλά σ' αυτήν τη συγκεκριμένη κατάσταση, που βλέπω έναν άνδρα που θέλω μόνο για σεξ, μου λείπει η σχετική ισότητα των έμφυλων θέσεών μας. Μου λείπει το ότι η σεξουαλική δυναμική όταν ήμουν άνδρας –που ήμουν από πάνω, που ήθελα να φύγει ο άλλος μετά, που ήθελα κι άλλο- δεν ήταν ούτε κατά διάνοια τόσο επιφορτισμένη με κοινωνικές υποθέσεις γεμάτες ανισότητα, που κατηγοριοποιούν μια γυναίκα που θέλει σεξ χωρίς δεσμεύσεις ως νυμφομανή ενώ το αντίστοιχο σε αρσενικό θεωρείται απλώς άντρας.

Η τελευταία φορά που προσπάθησα να κάνω μια πολύ χαλαρή σχέση ήταν στο μεταπτυχιακό στο Κορνέλ με τον Ben, έναν πρώην αθλητή που είχε γίνει τακτικός μου παρτενέρ σε ένα μάθημα πειραματικού χορού. Καταλήξαμε να ερχόμαστε πολύ κοντά, δυο φορές την εβδομάδα και μου άρεσε πολύ το συναίσθημα του πόσο εύκολα με σήκωνε. Πέραν της σωματικής έλξης δεν είχαμε σχεδόν τίποτα κοινό –εγώ ήμουν φυτό χωμένο στη λογοτεχνία κι εκείνος σπούδαζε διοίκηση επιχειρήσεων- έτσι μετά χαράς έπεσα στο κρεβάτι του χωρίς προσδοκίες όταν με κάλεσε. Του έστειλα ένα μήνυμα στο Facebook για να βρεθούμε για σεξ αφού είχαμε βρεθεί δυο φορές, και μου έστειλε μήνυμα λέγοντας ότι θα μου τηλεφωνήσει αλλά δεν μου τηλεφώνησε. Όταν του είπα ότι αυτό ήταν εκνευριστικό, έγραψε ένα παράξενα μεγαλόψυχο και επίσημο μήνυμα που κατέληγε «Μ' αρέσει να σε βλέπω στο μάθημα δυο φορές την εβδομάδα, αλλά δεν μπορώ να διατηρήσω σχέση εκτός μαθήματος». Αρκούσε να πει ότι ήθελε να σταματήσουμε να βρισκόμαστε. Η αυταρέσκειά του κράτησε βδομάδες, φαινόταν στον τρόπο που σήκωνε το πηγούνι για να κοιτάξει πίσω μου όταν χορεύαμε, ενώ εγώ έσκαγα που εγώ ήμουν εκείνη που τον ήθελε περισσότερο, που ήμουν εκείνη που είχε απορριφθεί.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Θα ήταν πολύ πιο εύκολο να το αψηφήσω όλο αυτό αν δεν υπήρχε η άνιση έμφυλη δυναμική στην οποία ζούμε. Είναι μια κοινωνική κατασκευή που επηρεάζει όλες τις σχέσεις μου με τους άνδρες, είτε ευκαιριακές είτε πιο συναισθηματικές, ακόμη και με εκείνους που θεωρούν τους εαυτούς τους προοδευτικούς και φεμινιστές. Και επειδή ζούμε στον κόσμο που ζούμε, είναι λογικό πολλοί να επηρεαζόμαστε από ανάλογες προβληματικές νόρμες σχετικά με το φύλο.


Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Πριν από μερικές εβδομάδες βρέθηκα σε άλλο παράρτημα του γυμναστηρίου μου και μπήκα κατά λάθος στα αποδυτήρια των αντρώνω, επειδή η καλόγουστη διακόσμηση των γυμναστηρίων στις μέρες μας σημαίνει μια σταλιά ταμπελίτσες και μια ανοιχτή είσοδο σε κάθε γωνία αντί για πόρτα. Όταν μπήκα μέσα, ανίδεη, είδα την ευλύγιστη γεμάτη χάρη γυμνασμένη μαύρη πλάτη ενός άνδρα που καθόταν στον πάγκο μόνο με μια πετσέτα. Ξαφνικά μεταφέρθηκα στα μέρες και νύχτες όπου οι πρώτες μου επαφές με ανδρικά κορμιά σε πραγματικό χώρο και χρόνο χαρακτηρίζονται από απόλαυση, όχι αμιφθυμία.

Τα μάγια κράτησαν μόνο μισό δευτερόλεπτο το πολύ, όταν μια φωνή πίσω μου με ενημέρωσε ότι ήμουν σε λάθος αποδυτήρια και ο άνδρας γύρισε το σκούρο κεφάλι του με τα κυματιστά μαλλιά και μου χαμογέλασε φευγαλέα πριν γυρίσω πίσω σαν σε rewind. Για μια στιγμή ήθελα όντως να πάω πίσω, σε εκείνες τις μέρες περιπέτειας και πόθου στο Λονδίνου, όπου δεν ήταν τόσο περίπλοκο να προσφέρεις και να νιώθεις ευχαρίστηση. Έπειτα όμως θυμήθηκα ότι αν γύριζα πίσω θα ήμουν άνδρας. Έτσι φόρεσα το μαγιό μου στα γυναικεία αποδυτήρια και πέρασα την επόμενη ώρα στην πισίνα πέρα δώθε, ώσπου άρχισαν να πονάνε οι ώμοι μου καθώς απολάμβανα το δικό μου σώμα, μόνη μου.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ