FYI.

This story is over 5 years old.

Διάστημα

Ρωτήσαμε μια Γυναίκα πώς Είναι να Ζεις στον Άρη για Έναν Χρόνο

«Ίσως να είχε χαθεί η Γη και να μην το είχαμε μάθει».
Aimee  Knight
Κείμενο Aimee Knight

To άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο Broadly.

Η περιβαλλοντική επιστήμονας Carmel Johnston επέστρεψε στο σπίτι της, στη Μοντάνα, έχοντας περάσει έναν χρόνο στον Άρη. Ή μάλλον, σε έναν προσομοιωτή εδάφους του Άρη, χτισμένο στην πλαγιά ενός ηφαιστείου της Χαβάης.

To πρόγραμμα ονομάζεται Προσομοίωση Διαστημικής Εξερεύνησης της Χαβάης (HI-SEAS), και η ιδέα είναι να πραγματοποιηθούν «πλανητικές αποστολές» μακράς διαρκείας ώστε να διερευνηθεί η «σύσταση του πληρώματος» στo πλαίσιo ψυχολογικού πειράματος της NASA.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η Johnston, η επικεφαλής της ομάδας, ήταν υπεύθυνη για έξι μηχανικούς, φυσικούς, αστροβιολόγους και αρχιτέκτονες. Ζώντας σε συνθήκες πλήρους απομόνωσης και με την κάθε τους κίνηση να ελέγχεται, τα μέλη του πληρώματος παρείχαν στοιχεία σχετικά με τη δυναμική και την ανθεκτικότητα της ομάδας σε ένα έντονα στρεσογόνο, περιορισμένο περιβάλλον: έναν θόλο 111 τετραγωνικών μέτρων.

Πώς κατάφερε λοιπόν μια φυσιολάτρης σαν την 27χρονη Johnston να μη χάσει τα λογικά της σε ένα περιορισμένο διαπλανητικό φυλάκιο; Πώς είναι να περνάς 12 μήνες στο μικρότερο σπίτι για συγκατοίκηση του κόσμου; Και τι στην ευχή έτρωγαν;

Broadly: Ας τα πάρουμε από την αρχή τα πράγματα. Για ποιον λόγο θέλουμε να εποικίσουμε τον Άρη;
Carmel Johnston: Νομίζω ότι εξαρτάται από το αν θέλεις να τον «εποικίσεις» ή να τον εξερευνήσεις για να μάθεις πράγματα γι' αυτόν. Εγώ θέλω να πάμε και να εξερευνήσουμε τον Άρη, όμως δεν θέλω να εγκατασταθώ μόνιμα εκεί. Δεν θέλω να τον καταστρέψουμε προτού προλάβουμε καλά-καλά να τον μάθουμε.

Σωστή η διάκριση που έκανες. Πώς ήταν λοιπόν να ζεις «στον Άρη» για έναν χρόνο;
Μεγάλη απομόνωση. Δεν είχαμε καμία επικοινωνία σε πραγματικό χρόνο – μπορούσαμε να στείλουμε email, όμως με την 20λεπτη καθυστέρηση που είχαν και οι δυο πλευρές δεν ήταν το ίδιο με το να μιλάς στο τηλέφωνο. Υπήρξαν πολλές φορές που νιώσαμε ότι δεν υπήρχε κανένας στη Γη, επειδή δεν μας απαντούσε κανείς. Δεν ξέραμε αν υπήρξε κάποιο πρόβλημα στην επικοινωνία ή αν είχε συμβεί κάτι – δεν είχαμε ιδέα. Ίσως να είχε χαθεί η Γη και να μην το είχαμε μάθει.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η αίσθηση του χρόνου ήταν διαφορετική εκεί;
Ο χρόνος περνούσε πολύ γρήγορα για όλους μας, πράγμα που είναι καλό και κακό ταυτόχρονα. Είναι δύσκολο να μη νιώθεις ότι ο χρόνος φεύγει μέσα από τα χέρια σου. Άρχισα να υπολογίζω τον χρόνο μόνο με βάση τις ώρες τις ημέρες και το τι έπρεπε να κάνουμε καθημερινά. Είχαμε πολλή δουλειά. Έλεγα στον εαυτό μου, τι μπορώ να κάνω την επόμενη ώρα; Τι μπορώ να τελειώσω σήμερα; Τι θα κάνουμε αύριο;

Τι δουλειές κάνατε κάθε μέρα;
Έπρεπε να κάνουμε περίπου δέκα έρευνες την ημέρα: πάνω στο στρες, στο πώς αλληλοεπιδρούσαμε με κάποιον, τι τρώγαμε τις τελευταίες ημέρες, τις συνήθειες στον ύπνο μας, πόσο γυμναστική κάναμε - έπρεπε να ερευνήσουμε το κάθε τι. Επίσης, η δυναμική της ομάδας μας άλλαζε. Κάναμε ομαδικές ασκήσεις στις οποίες είτε έπρεπε να συνεργαζόμαστε με άλλους είτε ήμασταν σε αντίπαλες ομάδες.

Ποια ήταν η δυναμική της ομάδας;
Δεν μπορώ να πω πολλά επειδή είναι μέρος της έρευνας, όμως στην ουσία ήμασταν ένα μάτσο σπασικλάκια σε έναν θόλο. Σε κάποια πράγματα συμφωνούσαμε, σε άλλα διαφωνούσαμε, αλλά γενικά έτσι είναι η ζωή, ακόμα και εδώ στη Γη. Με κάποιους ανθρώπους τα πηγαίνεις καλά, ενώ με άλλους όχι. Μαθαίνεις πώς να το διαχειριστείς αυτό και συνεργάζεστε για να πετύχετε τον κοινό στόχο.

Είχες συγκεκριμένες στρατηγικές για να αντιμετωπίσεις τις συγκρούσεις, τη μοναξιά και το άγχος;
Δεν είχα καμία προσδοκία για αυτόν τον χρόνο ούτε είχα κάνει υποθέσεις. Δεν είχα σκεφτεί να χρησιμοποιήσω συγκεκριμένες στρατηγικές για να αντιμετωπίσω όλα αυτά που είπες. Σίγουρα θα έπρεπε να το είχα κάνει, αλλά δεν το έκανα. Αναγκάστηκα να μάθω πολύ γρήγορα πώς να τα διαχειρίζομαι. Έκανα πολύ τρέξιμο και έπλεκα. Έχω συνηθίσει να εκτονώνομαι μιλώντας στους φίλους και την οικογένειά μου. Το τρέξιμο με βοήθησε πιο πολύ από όλα ως προς αυτό. Η άσκηση κάνει καλό στα πάντα. Ήταν απαραίτητη.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η γυμναστική πηγαίνει χέρι-χέρι με τη δίαιτα και πραγματικά θέλω να μάθω τι τρώγατε.
Μαγειρεύαμε χρησιμοποιώντας όλα τα υλικά που θα έβρισκες σε μία κανονική κουζίνα, με τη διαφορά ότι δεν ήταν φρέσκα λαχανικά και κρέας. Ήταν όλα αφυδατωμένα. Επομένως τα ενυδάτωνες πριν τα καταναλώσεις και μετά μπορούσες να φτιάξεις ότι θα έτρωγες κανονικά: πίτες, μακαρόνια, σούσι. Μπορούσαμε να φτιάξουμε ό,τι χωράει ο νους σου.

Καλλιεργούσατε όμως και λαχανικά, έτσι δεν είναι;
Πράγματι. Είχαμε μαρούλια, κέιλ, σέσκουλα, μπιζέλια, φασόλια, ντομάτες, ραπανάκια, λάχανα. Είχαμε αφιερώσει έναν ολόκληρο χώρο στο εσωτερικό για την καλλιέργειά τους. Ουσιαστικά ήταν ένα εργαστήριο βιολογίας. Ένας από τους στόχους μου ήταν να κάνω όλον τον χώρο καταπράσινο. Είχαμε φυτά στα γραφεία, στις σκάλες, στο πίσω δωμάτιο. Βάζαμε φυτά όπου μπορούσαμε.

Θεωρητικά, αυτό μπορεί να γίνει και στον Άρη;
Μερικά από τα πειράματα που κάναμε ήταν ειδικά σχεδιασμένα για να δούμε αν μπορούμε να καλλιεργήσουμε φυτά στον Άρη. Η καλλιέργεια λαχανικών είναι βέβαιο ότι θα πραγματοποιηθεί.

Τι έμαθες για την ανθρώπινη φύση στο διάστημα που πέρασες στον θόλο;
H πίεση από τους συναδέλφους μπορεί να είναι πολύ καλή και πολύ κακή. Μπορεί να σε οδηγήσει να κάνεις πολύ άσχημα πράγματα. Όμως μπορεί και να σε παρακινήσει. Ο άνθρωπος έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Συνεχώς νομίζω ότι τα έχω δει όλα και ότι τίποτα δεν μπορεί να με εκπλήξει πια. Και τότε κάποιος κάνει κάτι και εκπλήσσομαι και πάλι.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Υπήρξε κάποια αλλαγή στις σχέσεις σου με τους φίλους και την οικογένειά σου όταν επέστρεψες στη Γη (στη Μοντάνα).
Είχα κάποιους πολύ καλούς φίλους με τους οποίους αντάλλασσα πολλά μηνύματα μέσα στη χρονιά, ενώ με κάποιους άλλους όχι. Όλοι έχουν τη ζωή τους. Ήταν ενδιαφέρον – οι φίλοι που δεν περίμενα επικοινωνούν συχνά, μου έστειλαν τα περισσότερα μηνύματα. Κάποιοι φίλοι που πίστευα ότι θα επικοινωνούσαν πιο συχνά, δεν το έκαναν. Μάτια που δεν βλέπονται, γρήγορα λησμονιούνται.

Αυτή η παροιμία περιγράφει πολύ καλά την ανθρώπινη συμπεριφορά νομίζω. Όταν δεν μπορείς να δεις τις συνέπειες των πράξεων σου, είναι δύσκολο να αλλάξεις.
Ναι, θα χρειαστεί να αλλάξουμε την ανθρώπινη φύση, αν θέλουμε να επιβιώσουμε.

Περισσότερα από το VICE

Πόσο Πιθανό Είναι να Πάμε σε Πόλεμο με την Τουρκία;

Ρόδα, Τσάντα και Κοπάνα: Κάνε το Κουίζ του VICE και Μάθε Πόσο Καλά Γνωρίζεις τα Ελληνικά 80's

Δέκα Ερωτήσεις που Πάντα Ήθελες να Κάνεις σε Έναν Αντιφασίστα

Ακολουθήστε το VICE στο TwitterFacebook και Instagram.