H Sarah Schoenfeld Κάνει Τέχνη Πετώντας Ναρκωτικά Σε Αρνητικά

Η μεγάλη φωτογραφία στη μέση, έχει ένα δείγμα από σπιντ. Αναμείχθηκε με νερό και έσταξε με πιπάκι στο αρνητικό ενός φιλμ. Ύστερα, αντέδρασε με φωτοευαίσθητο αλογόνο που δημιούργησε τη δική του χημεία. Αυτές τις, παραλίγο, φωτογραφίες, τις έφτιαξε η Βερολινέζα καλλιτέχνης, Sarah Schoenfeld, που της άρεσε από μικρή να απεικονίζει ό,τι δεν απεικονίζεται. «Στην αρχή, ήθελα να γίνω μουσικός» μου είπε, όταν μιλάγαμε στο τηλέφωνο. «Τώρα όμως, μ’ ενδιαφέρει το πώς φαίνονται τα πράγματα. Ψάχνω τρόπους ν’ απεικονίζω ότι είναι εσωτερικό και δεν φαίνεται.»

Ευσεβείς πόθοι, αλλά πώς να απεικονίσεις την αντίδραση ενός ναρκωτικού, χωρίς να καταφύγεις στη ζωγραφική; Ας το θέσουμε έτσι: η σειρά φωτογραφιών της με ναρκωτικά, All You Can Feel, είναι κάτι μεταξύ καλλιτεχνικής απεικόνισης και επιστημονικής ανάλυσης, ενώ με κάποιο τρόπο απαθανατίζει και την ψυχολογική τους επίδραση. Γι’ αυτό, τηλεφώνησα στη Sarah, για να της δώσω συγχαρητήριά μου, και να τη ρωτήσω πώς ήταν τόσο εύστοχη.

VICE: Γεια σου, Sarah. Η φωτογραφία του σπιντ, απεικονίζει ακριβώς την αίσθηση που βγάζει το σπιντ. Πώς το έκανες αυτό;

Sarah Schoenfeld: Αρχικά, δεν το είχα σκεφτεί έτσι, αλλά όταν δημοσίευσα το βιβλίο (επίσης All You Can Feel) πολλοί είπαν ότι ναι, αυτή είναι η αίσθηση. Και αυτό που είχε περισσότερο ενδιαφέρον ήταν το ότι δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από ένα κέντρο απεξάρτησης, και μου είπαν ότι είχαν κάνει και οι ίδιοι ένα σχετικό πείραμα. Χωρίς να έχουν δείξει το βιβλίο στους ασθενείς, τους έδειξαν τις φωτογραφίες και τους ζήτησαν να διαλέξουν αυτή που τους αρέσει περισσότερο. Όλοι, με απόλυτη ακρίβεια, διάλεξαν το ναρκωτικό εξάρτησής τους. Ακόμα και η γραμματέας, που το μόνο που έχει πιεί είναι καφές, διάλεξε την καφεΐνη.

Caffeine

Πώς το εξηγείς;

Ίσως είναι η αντίληψη που έχουμε για την πραγματικότητα, η οποία απεικονίζεται έτσι μέσω της τεχνολογίας. Έχουμε κάποια συναισθήματα, τα οποία όμως δεν αντιλαμβανόμαστε ότι δημιουργούνται από καταστάσεις γύρω μας. Έτσι, θεωρούμε ότι προκαλούνται από εμάς. Όμως εδώ, βλέπουμε από πού προκαλούνται. Μ’ αρέσει όμως και η ιδέα του να μην υπάρχει εξήγηση.

Σου ζητάνε συχνά να το εξηγήσεις; Η απάντησή σου ήταν ύποπτα ακριβής.

Όχι, σε συνεντεύξεις, συνήθως με ρωτάνε πού βρήκα τα ναρκωτικά. Εντάξει, στο Βερολίνο ζω! Απλώς υπάρχουν! Πρέπει να το συζητήσουμε; Μόνο και μόνο, επειδή το LSD ήταν νόμιμο κάποτε, μέχρι που άρχισαν να το παίρνουν όλοι.

Εσύ παίρνεις ναρκωτικά;

Ναι, αλλά κάτι που έμαθα, είναι ότι δεν χρειάζεται. Έχουμε τόσες ικανότητες και τόση χημεία μέσα μας, που είναι καθαρός καταναλωτισμός αυτό που μας λέει να αγοράσουμε κάτι, για να νιώσουμε έτσι.

Αυτό είναι διαφήμιση για το διαλογισμό;

Ναι, αλλά μ’ αρέσει και η δουλειά μου. Είναι και η δουλειά ένα ναρκωτικό.

Από τότε που έκανες το project, έχεις πάρει ναρκωτικά;

Ναι.

Sarah's exhibition in Berlin

Έχεις κάποια αγαπημένη φωτογραφία;

Δεν έχω κάποια αγαπημένη. Αρχικά ήταν αυτή της κεταμίνης, λόγω του ότι κάνει απρόβλεπτα εφέ. Μοιάζει με λουλούδι ζωγραφισμένο με αερογράφο, τη δεκαετία του ’80, με σκουλήκια στη μέση. Τώρα πια δεν μπορώ να διαλέξω.

Μίλησέ μου για το πώς βρήκες αυτή την τεχνική. Εσύ την εφηύρες;

Έτσι νομίζω. Δεν έχω βρει κάποιον άλλο που να το ‘χει κάνει. Προέκυψε γιατί πάντα δούλευα με αρνητικά, και η δουλειά μου πάντα είχε να κάνει με τη φωτογραφία. Ήθελα να δω πώς τα ναρκωτικά αντιδρούν σε ανθρώπους και πράγματα, αλλά μετά σκέφτηκα «Μπα, είναι πολύ απλό.» Όμως έπιασε και ενθουσιάστηκα. Δεν τα πήγαινα και πολύ καλά στην αρχή. Δεν καθάριζα τα αρνητικά και είχαν παντού σκόνες. Ύστερα άρχισα να γίνομαι πιο προσεκτική. Κάποιες φορές, χρησιμοποιούσα αλκοόλ με τα ναρκωτικά, αν δεν αντιδρούσαν με το νερό. Μετά πειραματιζόμουν, και τα άφηνα να στεγνώνουν σε διαφορετικούς χρόνους. Συνήθως, τ’ αφήνω για καμιά βδομάδα, αλλά τα χημικά συνεχίζουν να αντιδρούν. Υπάρχει διαφορά στο πώς φαίνεται το ίδιο ναρκωτικό μετά από μια βδομάδα, και μετά από ένα μήνα.

Όλες οι φωτογραφίες ήταν το ίδιο καλές;

Όχι, είχα πέντε που δεν έμοιαζαν με τίποτα. Για παράδειγμα, δεν έβαλα το THC, γιατί δεν είχε καμία αντίδραση.

Τι έμαθες απ’ αυτό;

Ενισχύθηκαν τα πάντα απ’ αυτές τις φωτογραφίες. Είμαστε μέρος αυτών. Μας κάνει να ελέγχουμε και να διαχειριζόμαστε ιδέες, και έχουμε ενός είδους εξουσία στην πραγματικότητα. Σαν να μας αφήνουν οι εικόνες να ελέγξουμε κάτι το αφοπλιστικό και απερίγραπτο.

Τώρα που αξιοποίησες αυτή τη δύναμη, νιώθεις την πίεση ότι πρέπει να το συνεχίσεις;

Ναι, νιώθω το βάρος του πώς πρέπει να συνεχίσω. Όπως λέει ένας φίλος, η καλλιτεχνική αναζήτηση δεν σταματάει ποτέ, και πάντα προκύπτουν πράγματα. Θα συνεχίσω να αναρωτιέμαι για τα ίδια πράγματα –τι είναι μαγεία; Πώς αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα; Και πώς μπορώ να κάνω εικόνα κάτι εσωτερικό;

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter,  Facebook και Instagram.