Τραγικές Iστορίες Hλικιωμένων Aνδρών που Σκότωσαν τις Άρρωστες Γυναίκες τους
Σκηνή από την ταινία Love του Michael Haneke (2012). Στην ταινία ένας άνδρας φροντίζει τη γυναίκα του, η οποία έχει πάθει εγκεφαλικό επεισόδιο. 
Έγκλημα

Τραγικές Iστορίες Hλικιωμένων Aνδρών που Σκότωσαν τις Άρρωστες Γυναίκες τους

Έξι ιστορίες για τις καταστροφικές συνέπειες που μπορεί να έχει η άνοια σε ένα ζευγάρι.
Sandrine Issartel
Κείμενο Sandrine Issartel
09 Αύγουστος 2017, 4:00am

_Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο** VICE France._**

Σε μια αίθουσα δικαστηρίου στη Γαλλία, τον Απρίλιο του 2017, ο Rémo Cipriani έδειχνε σαστισμένος καθώς του ανακοίνωναν την ποινή του. Ο δικαστής εξήγησε προσεκτικά στον 87χρονο ότι καταδικαζόταν σε πέντε χρόνια φυλάκισης, με τριετή αναστολή, επειδή σκότωσε τη γυναίκα του στο σπίτι τους, στο Ζελακούρ, ένα χωριό στα νοτιοανατολικά της Γαλλίας. Δεδομένου ότι ήδη είχε περάσει δύο χρόνια υπό κράτηση, του ανακοινώθηκε ότι μπορούσε να γυρίσει σπίτι του.

Η γυναίκα του, Anne-Marie, έπασχε από άνοια σχεδόν δύο χρόνια, μέχρι που ένα πρωί του 2015 την έπνιξε με μια πλαστική σακούλα στο μπάνιο τους. Το ζευγάρι είχε περάσει 60 χρόνια μαζί και σύμφωνα με τον Cipriani δεν άντεχε να βλέπει άλλο τη γυναίκα του να υποφέρει. Αφού τη σκότωσε, προσπάθησε να κρεμαστεί αλλά τελικά βρέθηκε ζωντανός και αναίσθητος.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, 850.000 άνθρωποι υποφέρουν από άνοια, αριθμός που η Εταιρεία Νόσου Alzheimer's περιμένει να αυξηθεί σε 1 εκατομμύριο μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία και σε 2 εκατομμύρια ως το 2051. Η νόσος επηρεάζει ανθρώπους κυρίως άνω των 65 – περίπου ένας στους τέσσερις ανήκουν σε αυτή την ηλικιακή ομάδα. Στη Γαλλία, σύμφωνα με μια έκθεση του 2014 του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας και Ιατρικής Έρευνας, 900.000 άνθρωποι πάσχουν από Alzheimer's. Το 4% αυτών είναι άνω των 65% και το 15% άνω των 80.

Σκηνή από την ταινία Love του Michael Haneke (2012)

Σε ένα άρθρο του 2012 στο περιοδικό Libération, η Cécile Huguenin, συγγραφέας του Alzheimer's Mon Amour, έγραψε για την εμπειρία της από τη φροντίδα ενός συντρόφυ που έπασχε από τη συγκεκριμένη νόσο. «Ένας ασθενής με Alzheimer's μπορεί να καταλήξει να είναι απαιτητικός, επιθετικός, αφόρητος», σημείωνε πριν περιγράψει το συναίσθημα απόλυτης μοναξιάς και απελπισίας που κάνει τους ανθρώπους που φροντίζουν ασθενείς Alzheimer's να σκέφτονται να δώσουν τέλος στη ζωή των συντρόφων τους. «Πληρώνουμε υψηλό τίμημα», λέει. «Ακόμα κι όταν θέλουμε να συνεχίσουμε να τους αγαπάμε, μερικές φορές δεν μας μένει επιλογή. Δεν μπορείς να καταδικάσεις όσους δεν μπορούν πλέον να φροντίζουν τους συζύγους τους, ιδίως όταν δεν έχουν τη βοήθεια που χρειάζονται από την πολιτεία».

Αν και δεν υπάρχουν επίσημοι αριθμοί, η περίπτωση των Remo και Anne-Marie Cipriani δεν είναι μοναδική. Τα τελευταία χρόνια, στη Γαλλία υπάρχει αύξηση υποθέσεων ανθρώπων που υπέφεραν από άνοια και είτε τους σκότωσε ο/η σύζυγός τους, είτε τους βοήθησαν να αυτοκτονήσουν, ανάλογα τις συνθήκες και πώς το βλέπει κανείς. Παραδόξως, όμως, όταν άρχισα να ψάχνω για τέτοιες περιπτώσεις στον τοπικό τύπο, το μόνο που βρήκα ήταν άρθρα για άντρες που έδωσαν τέλος στις ζωές των γυναικών τους.

Επικοινώνησα με τον Jean-Claude Couturier, εκπρόσωπο του ADMD – ενός οργανισμού που έχει στόχο να νομιμοποιήσει την ευθανασία και την υποβοηθούμενη αυτοκτονία στη Γαλλία- για να τον ρωτήσω γιατί πιστεύει ότι οι φόνοι που αναφέρονται από τα ΜΜΕ τα τελευταία χρόνια διαπράχθηκαν μόνο από άντρες και όχι από γυναίκες. Ο Couturier μου είπε ότι είναι πολύ δύσκολο να δώσει μία απάντηση. Από την εποχή που άρχισε να δουλεύει για τον ADMD, τόσο άντρες όσο και γυναίκες προσέγγισαν τον οργανισμό αναζητώντας πληροφορίες για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία. «Υποθέτω ότι μπορεί να έχει σχέση με τις διαφορετικές μεθόδους που ακολουθούν τα δύο φύλα για να αυτοκτονήσουν», είπε. «Στη Γαλλία, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, οι άντρες αυτοκτονούν για να ξεφύγουν από την κατάστασή τους σε μεγαλύτερη συχνότητα απ' ό, τι οι γυναίκες. Το 2012, 7.305 αυτοκτονίες διαπράχθηκαν από άντρες και 2.410 από γυναίκες. Οι άντρες συνήθως επιλέγουν τον απαγχονισμό ή χρησιμοποιούν όπλα. Και οι γυναίκες αποπειρώνται να κρεμαστούν αλλά εξίσου συχνά επιλέγουν κάποιο δηλητήριο». Η υπερβολική δόση δηλητηρίου ή φαρμάκων είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί σε σχέση με τις πληγές από όπλα ή τον απαγχονισμό και ως εκ τούτου ο Couturier θεωρεί πιθανό να υπάρχουν γυναίκες που έχουν δηλητηριάσει ή δώσει υπερβολική δόση φαρμάκων σε κάποιον αγαπημένο τους που έπασχε από άνοια, αλλά οι πράξεις τους να μην έγιναν αντιληπτές.

Έψαξα τα αρχεία του γαλλικού τοπικού τύπου και έκανα μια λίστα με τις πιο πρόσφατες υποθέσεις που βρήκα για ηλικιωμένους άντρες που σκοτώνουν τις ανήμπορες γυναίκες τους.

Υπό κράτηση στο ογκολογικό τμήμα

Το πρωί της 17ης Ιανουαρίου 2017, ένας 70χρονος άντρας πυροβόλησε τη γυναίκα του στο σπίτι τους, στην κοινότητα Τρεσινιό της Βρετάνης. Ο άντρας είπε στην αστυνομία ότι η 66χρονη γυναίκα του είχε Alzheimer's και ότι δεν άντεχε να τη βλέπει να υποφέρει άλλο. Όταν η αστυνομία έφτασε στο σπίτι του ζευγαριού, βρήκαν τα φάρμακα της γυναίκας –που στήριζαν τον ισχυρισμό ότι είχε άνοια- αλλά ανακάλυψαν ότι και ο άντρας είχε καρκίνο. Τον κράτησαν στο ογκολογικό τμήμα του νοσοκομείου της περιοχής, αντί για φυλακή.

Το ζευγάρι ήταν γνωστό στη μικρή κοινότητα του χωριού των 670 κατοίκων. Το θύμα ανήκε στον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο ενώ ο σύζυγος είχε διατελέσει διευθυντής σε ένα τοπικό σχολείο για χρόνια. Η δολοφονία σόκαρε βαθιά το Τρεσινιό.

Κοινή απόφαση

Μετά από 70 χρόνια γάμου, ένας 90χρονος άντρας δεν μπορούσε να παρέχει τη φροντίδα που χρειαζόταν η πάσχουσα από Alzheimer's 88χρονη σύζυγός του, ούτε άντεχε να τη βάλει σε γηροκομείο. Φρόντιζαν ο ένας τον άλλον σχεδόν όλη τους τη ζωή, αλλά αυτό πλέον δεν μπορούσε να γίνει. Έχοντας περάσει μια ζωή μαζί, δεν άντεχαν να ζήσουν τον καιρό που τους απέμενε χώρια.

Πήγαν σε ένα μικρό σπιτάκι που νοίκιασαν στο Μπουασί λε Σατέλ, μία μικρή πόλη περίπου μιάμιση ώρα ανατολικά του Παρισιού. Το βράδυ της 7ης Δεκεμβρίου 2016, ο άντρας πυροβόλησε τη γυναίκα του και τη σκότωσε. Όταν τηλεφώνησε στην αστυνομία για να ομολογήσει, τους είπε ότι είχε πράξει σύμφωνα με τις επιθυμίες της. Πριν το κλείσει είπε ότι σκόπευε να αυτοκτονήσει. Παρόλο που πυροβολήθηκε στο πρόσωπο, διαλύοντας το σαγόνι και τη μύτη του, η απόπειρα αυτοκτονίας του απέτυχε και τον πήγαν στο νοσοκομείο.


VICE Video: Το Φρικιαστικό Φαινόμενο των Επιθέσεων με Οξύ στη Βρετανία


«Έδωσα τέλος στο μαρτύριό σου»

Τον Ιανουάριο 2014, η 70χρονη Arminda de Albuquerque είχε Alzheimer's για πάνω από 10 χρόνια, όταν ο άντρας, της, José, 71 ετών, της χορήγησε θανάσιμη δόση υπνωτικών. Τις τελευταίες πέντε μέρες της ζωής της δεν μπορούσε να μιλήσει, ενώ τις τελευταίες δύο και δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι.

Ο José φρόντισε τη σύζυγό του σε όλη τη διάρκεια της μάχης που έδωσε με την ασθένεια, αλλά τα καθημερινά βάρη και οι άυπνες νύχτες τελικά τον λύγισαν. Το ζευγάρι, που είχε πέντε παιδιά, ήταν παντρεμένο 50 χρόνια όταν ο José έδωσε τέλος στη ζωή της Arminda. Πριν τη σκοτώσει, ο συνταξιούχος χτίστης άφησε ένα σημείωμα στο τραπέζι που έγραφε, «Arminda, έδωσα τέλος στο μαρτύριό σου, συγχώρεσε με. José».

Τον Οκτώβριο του 2016, ο José κρίθηκε ένοχος για φόνο. Λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του και την κατάσταση της γυναίκας του, το δικαστήριο ήταν επιεικές και του επέβαλε ποινή φυλάκισης δύο ετών με αναστολή.

Δεν ήξερε γιατί το έκανε

Το 2000, η Paulette Armandou διαγνώστηκε με Alzheimer's. Δύο χρόνια αργότερα, η κατάσταση της άρχισε να χειροτερεύει, καθώς η 75χρονη έπαθε ακράτεια και δεν μπορούσε να φροντίσει τον εαυτό της. Αρνήθηκε τη βοήθεια του επί 45 έτη συζύγου της, Gabriel, ο οποίος δεν ήθελε να ζήσει τη ζωή που της απέμενε σε γηροκομείο.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 2008, ο μοναχογιός του ζευγαριού βρήκε το σχεδόν γυμνό σώμα της στην τραπεζαρία στο μπανγκαλόου του ζευγαριού στο Φρεν, μία μικρή πόλη στα προάστια του Παρισιού. Το πρόσωπό της ήταν πρησμένο και το σώμα της γεμάτο μελανιές. Η αυτοψία αποκάλυψε ότι πέθανε από δυνατά χτυπήματα στο στομάχι, στο στήθος και στην κοιλιά.

Κατά την έρευνα ο Gabriel είπε στην αστυνομία ότι είχε χτυπήσει τη γυναίκα του τέσσερις ή πέντε φορές στο πρόσωπο και πολλές ακόμη με μια σκούπα. Όταν το δικαστήριό του άρχισε τον Ιούνιο του 2012, ο Gabriel είπε ότι δεν ήξερε γιατί το είχε κάνει – αν και στο δικαστήριο διαβάστηκαν κάποια ανησυχητικά σημεία από το ημερολόγιό του. «Είμαι εξαντλημένος, έχω πάθει εμμονή με την ιδέα της αυτοκτονίας», έγραψε το 2003. Του επιβλήθηκε ποινή πέντε ετών με αναστολή.

Πέθαναν πλάι-πλάι

Για 45 χρόνια ένα ζευγάρι ζούσε μαζί σε ένα λευκό μπανγκαλόου στο Βιλπρέ, μία κοινότητα περίπου μία ώρα δυτικά του Παρισιού. Η σύζυγος, 85 ετών, είχε Alzheimer's καιρό και ήταν αναγκασμένη να μένει στο σπίτι. Λόγω της εύθραυστης υγείας του, ο σύζυγός της, επίσης γυρω στα 80, σύντομα θα έπρεπε να πάει σε γηροκομείο, κάτι που δεν μπορούσε να αντέξει.

Το βράδυ της 6ης Ιουνίου 2016, ο σύζυγος τηλεφώνησε στον γιο του για να του πει ότι είχε σκοτώσει τη μητέρα του με μια κοντόκαννη καραμπίνα στο κρεβάτι. Όταν έφτασε ο γιος του, ο άντρας είχε ήδη στρέψει το όπλο στον ίδιο. Μετά από μακρά έρευνα, η αστυνομία ανακοίνωση πως επρόκειτο για κοινή αυτοκτονία.