Τι Κατάλαβα από το Σκάνδαλο με τις Νάρκες

Photo: flickr/Army Africa

Μέχρι πρότινος η πιο ευφάνταστη απατεωνιά που είχε πάρει το μάτι μου στην εγχώρια ειδησεογραφία, αφορούσε τον αγλαό «Κύκλο της Πάτμου», μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση κυβερνητικών απολαύσεων που κατάφερνε μέχρι το 2012, να επιδοτεί με λεφτά του ελληνικού δημοσίου διάφορες εξόχως κοσμοπολίτικες ομορφιές όπως κρουαζιέρες στο Δούναβη, συμπόσια εν πλω στην Κασπία, φυσιολατρικές αποδράσεις στον Αμαζόνιο και βολτίτσες με παγοθραυστικά στην Αρκτική. Το ποσό που είχαν εξασφαλίσει οι φιλάνθρωποι  του «Κύκλου» για το θεάρεστο κοινωνικό έργο τους, άγγιζε τα 9,5 εκ. ευρώ. Στα βιβλία, βέβαια, εμφανίζονταν μονάχα τα 6,5 εκ. -τα υπόλοιπα με offshore  ταχυδακτυλουργικό τρόπο έγιναν καπνός. Την τελευταία 15ετία δεκάδες ΜΚΟ ξεπήδησαν σαν μανιτάρια απολαμβάνοντας το μακρύ καλοκαίρι της ελληνικής ευημερίας. Σήμερα κάποιες εξ αυτών βρίσκονται στο στόχαστρο των διωκτικών και δικαστικών αρχών. Συνολικά 60 όπως γράφτηκε στον Τύπο, -150 λένε οι τελευταίες πληροφορίες. Στην πραγματικότητα, θα ελεγχθούν όποιες εξασφάλισαν επιδοτήσεις μεγαλύτερες των 70.000 ευρώ. Η ιστορία με το «Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης» είναι απλώς η αρχή. Αν και πιθανολογώ ότι δύσκολα θα βρεθεί κάποια Μη Κυβερνητική Οργάνωση να ξεπεράσει τη «φάμπρικα» που φέρεται να έστησαν ο Κωνσταντίνος Τζεβελέκος και οι συνεργάτες του -άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν τις κρατικές επιχορηγήσεις για να αγοράζουν σπίτια, να νοικιάζουν βίλες, να βολτάρουν με αυτοκίνητα που ξεπερνούν το ετήσιο εισόδημα μιας μικρομεσαίας οικογένειας, ακόμα και να ψωνίζουν στο σούπερ μάρκετ. Κι όλα αυτά στο όνομα του ανθρωπισμού και της αποναρκόθετησης εμπόλεμων περιοχών του πλανήτη σύμφωνα με το καταστατικό τους. Συγκεκριμένα αποστολή του οργανισμού ήταν η ανθρωπιστική αποναρκοθέτηση περιοχών που αντιμετωπίζουν προβλήματα ναρκών και η ενημέρωση του τοπικού πληθυσμού αναφορικά με τα μέτρα προφύλαξης που πρέπει να λαμβάνονται. Βοσνία, Λίβανος, Ιράκ είναι κάποιες από τις χώρες που απόλαυσαν τις υπηρεσίες τoυς. Συγκεκριμένα η ΜΚΟ, έλαβε το ποσό των 264.123,26 ευρώ για την αποναρκοθέτηση των περιοχών Lipovac 1 και Lipovac 2 συνολικής έκτασης 58.000 τ.μ. και 29.000 τ.μ. στην περιφέρεια Brcko στη Βοσνία, ενώ για την αποναρκοθέτηση πέντε νέων ναρκοπεδίων στην ίδια περιφέρεια, στην περιοχή Ficibajr συνολικής έκτασης 236.400 τετραγωνικών μέτρων πήρε το 2001 τετραπλάσια επιχορήγηση, ύψους 880.410, 86 ευρώ. Μάλιστα, βραβεύτηκε, ως δείγμα των ευχαριστιών του βοσνιακού λαού για το έργο της, από τον τότε δήμαρχο της πόλης. Εξίσου «δραστήριοι» αποδείχθηκαν και στον Λίβανο, όπου ξόδεψαν 4,5 εκ. ευρώ για να αποναρκοθετήσουν το 3% μιας έκτασης στη Ναμπατίγιε που είχε ήδη αποναρκοθετήσει ο ΟΗΕ.

Μάλιστα για το συγκεκριμένο θέμα είχε διαμαρτυρηθεί η Κυβέρνηση της Βυρητού, χωρίς ποτέ να λάβει επίσημη απάντηση από το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, ενώ στην έρευνα που πραγματοποίησε ο υφυπουργός Εξωτερικών επί της υπηρεσιακής κυβέρνησης Παπαδήμου, Δημήτρης Δόλλης ανακάλυψε ότι δεν προέκυπτε από πουθενά απευθείας συνεργασία του «Διεθνούς Κέντρου Αποναρκοθέτησης» με το αντίστοιχο τμήμα των Ηνωμένων Εθνών.

Σήμερα εμπλέκονται στην ιστορία δύο εν ενέργεια Έλληνες πρέσβεις σε Ιαπωνία και Σουδάν, οι Νικόλαος Τσαμαδός και  Νικόλαος Μπάζας, ο πρώην στενός συνεργάτης του τέως πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου [κατά τη θητεία του τελευταίου στο υπουργείο Εξωτερικών την περίοδο 2000-04], Άλεξ Ρόντος του οποίου τα ίχνη χάνονται ως το Κέρας της Αφρικής και τρία κομματικά στελέχη της «χρυσής εποχής» του ΠΑΣΟΚ που εκείνα τα όμορφα φεγγάρια βρίσκονταν στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ο Ρόντος υπήρξε την τετραετία 2000-2004 επικεφαλής της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) –ανοίγοντας ορθάνοιχτα τις πόρτες για την «αμαρτωλή» ΜΚΟ που έδειχνε να αδιαφορεί για τους  ελεγκτικούς μηχανισμούς. Για την ακρίβεια από τις αρχές του 2012 οπότε και ξεκίνησε η έρευνα της εισαγγελίας σε συνεργασία με την Οικονομική Αστυνομία και το ΣΔΟΕ διαπιστώθηκε πλήθος παρατυπιών και παραλείψεων στα βιβλία του «Διεθνούς Κέντρου Αποναρκοθέτησης».

Κατά τη διάρκεια της «υλοποίησης» των αποναρκοθετήσεων, κι ενώ οι καταβολές χρηματοδότησης πραγματοποιούνταν κανονικά, η ΜΚΟ δεν εμφάνιζε εκθέσεις προόδου. Την ίδια ώρα γίνονταν δεκτά παραστατικά στην αραβική ή τη σερβική γλώσσα χωρίς να υπάρχει καν ελληνική μετάφραση. Σε άλλες περιπτώσεις οι οικείες ελληνικές Πρεσβείες είχαν άγνοια για τις δραστηριότητες μιας ελληνικής ΜΚΟ στην περιοχή τους ενώ ο έλεγχος των παραστατικών που υποβάλλονταν από την  ΜΚΟ στην αρμόδια διεύθυνση της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών, φέρεται να ήταν ελέω Ρόντου, ανύπαρκτος. Το τέχνασμα των εικονικών δωρεών ήταν το κερασάκι στην τούρτα της διαπλοκής. Δεδομένου ότι στις σχετικές συμβάσεις προγραμμάτων αναπτυξιακής συνεργασίας το ποσό κάλυπτε το 75% του συνολικού προϋπολογισμού του προγράμματος, ενώ το υπόλοιπο 25% έπρεπε να προέρχεται από συμμετοχή της ΜΚΟ και τουλάχιστον 15% ως ίδια συνεισφορά σε είδος ή σε χρήμα από τρίτες πηγές όπως χορηγίες και δωρεές, οι άνθρωποι του κέντρου σκέφτηκαν το εξής: Για να συγκαλυφθεί η ελλειμματική  συμμετοχή της Μ.Κ.Ο, οι αλλοδαποί εργαζόμενοι στα προγράμματα αποναρκοθέτησης, όπως για παράδειγμα οι ναρκαλιευτές, φέρεται ότι επέστρεφαν στη οργάνωση υπό τη μορφή δωρεάς το 20-30% των φερόμενων αποδοχών τους, τις οποίες το «Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης» δεν καταχωρούσε, ως όφειλε, στα βιβλία, αλλά το παρουσίαζε ως συμμετοχή, εξασφαλίζοντας έτσι περαιτέρω χρηματοδότηση.

Κατά τη διάρκεια της απολογίας της συζύγου του προφυλακισμένου, Κωνσταντίνου Τζεβελέκου, προέκυψε ότι τα εκατομμύρια του ελληνικου δημοσίου που παράπεσαν στα ναρκοπέδια «λιάζονται» σήμερα σε κάποιο φορολογικό παράδεισο με γαλαζοπράσινα νερά. Συνοψίζοντας την ιστορία των αμαρτωλών επιδοτήσεων σε μία και μόνο φράση, η κ. Τζεβελέκου αρκέστηκε να πει στις αρχές «Αν μπορείτε, βρείτε τα».