Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού

Μια Αυτιστική Εξηγεί Γιατί Δεν Πρέπει να Ευχαριστείς τους Πάντες

«Δεν νιώθω καμιά υποχρέωση να βγω όταν θέλω να μείνω σπίτι ή να κρατήσω το στόμα μου κλειστό, όταν θέλω να μιλήσω».
MR
Κείμενο Madeleine Ryan
6.4.19
Why Ruthless Honesty Is Awesome by Me, a Woman With Autism
Φωτογραφία: Shutterstock

Είμαι αυτιστική, αντικοινωνική και μιλάω για τα ψέματα και τις αυταπάτες όλων. Συχνά δεν έχω φίλτρο ανάμεσα σε αυτό που σκέφτομαι και αυτό που λέω. Και ενώ ο αυτισμός μπορεί να εκδηλωθεί διαφορετικά στον κάθε άνθρωπο, υπάρχει ένα κοινό στοιχείο: η παρουσία αντικοινωνικών χαρακτηριστικών.

Φοράω γυαλιά ηλίου στο σούπερ μάρκετ, με κουράζουν οι απρόσκλητοι επισκέπτες και δεν φοράω εσώρουχα γιατί είναι παράλογο. Έχω φάει κλοτσιές κάτω από το τραπέζι επειδή είπα για κάποιον συγγενή ότι κάνει χρήση ορισμένων ναρκωτικών, μπροστά στους φίλους του, γιατί προφανώς «το να το συζητάμε μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δουλειά του» και να αλλάξει το πώς τον βλέπουν οι άλλοι. Μια άλλη φορά μου ζήτησαν να μου μιλήσουν στην κουζίνα όταν ρώτησα πώς τα πήγαινε ο ετεροθαλής αδελφός κάποιου στη φυλακή, επειδή «δεν ξέρεις ότι η οικογένεια δεν θέλει να το συζητάει;»

Δεν είναι ότι δεν φοβάμαι την κρίση ή τη γελοιοποίηση. Απλώς έμαθα με δύσκολο τρόπο ότι ορισμένα θέματα και συμπεριφορές είναι για συγκεκριμένα πλαίσια, και ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν να θέτουν σε κίνδυνο τα προσεκτικά κατασκευασμένα κοινωνικά προσωπεία τους. Καθώς είμαι αυτιστική, είναι πολύ πιθανό να φέρω κάποιον σε δύσκολη θέση λέγοντας την αλήθεια. Θυμάμαι μια φορά όταν μια φίλη είχε πρόβλημα αλκοολισμού και είπα, «Νομίζω ότι χρειάζεσαι επαγγελματική βοήθεια» και εκείνη είπε «σε ευχαριστώ είσαι καταπληκτική φίλη» και δεν την ξαναείδα ποτέ. Οι γύρω της τότε την λυπούνταν και την έκραζαν πίσω από την πλάτη της ενώ της χάιδευαν τα αυτιά και είχαν την αλαζονεία να πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν. Εγώ όμως όχι, και μου κόστισε τη φιλία της.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η αντικοινωνική μου φύση μου έχει κοστίσει πολλές φιλίες επειδή επίσης έχω την τάση να κάνω ό, τι θέλω, όποτε θέλω. Υπάρχει μεγάλη πίεση να προσποιείσαι ότι όλα είναι καλά και να κάνεις πράγματα που κανείς δεν θέλει να κάνει, ώστε να διατηρούμε το status quo. Μια φορά δεν πήγα στο ντίνερ πάρτι μιας στενής φίλης και μετά δεν με ξανακάλεσε. Μια άλλη φορά έφυγα πρώτη από ένα μπάτσελορ γυναικών και όταν έφευγα μου είπαν ότι ήμουν πολύ επικριτική ως προς το ότι έπαιρναν ψυχαγωγικά ναρκωτικά.

Ο κόσμος πλέον μοιάζει να ορίζεται από μη ρεαλιστικές κοινωνικές προσδοκίες καθώς όλοι λένε ναι ενώ θα ήταν πιο κατάλληλο να πουν όχι ευχαριστώ. Ή άλλες φορές, λένε,' τέλεια, θα έρθω', ενώ το 'με κάνει να νιώθει άβολα', θα ήταν πιο ακριβές. Κι ύστερα εμφανίζομαι εγώ και ποιος ξέρει τι θα συμβεί.

Αν θέλω να ρωτήσω για τον χωρισμό σου ή τα καινούργια σου βυζιά ή το ατύχημα που είχες, μάλλον θα το κάνω - ασχέτως ποιος άλλος είναι παρών ή ποια είναι η περίσταση. Και αν είμαι κουρασμένη ή σκασμένη, μάλλον θα φύγω - για ποιο λόγο να μείνω;

Υπάρχει ένας λόγος: Ο φόβος να με εξοστρακίσουν όσοι αγαπώ. Είχα πάει σε ένα πάρτι πρόσφατα και γνώρισα κάποιον που είχε περάσει μια πολύ δύσκολη εβδομάδα. έβγαινε κάθε βράδυ και προσπαθούσε να κόψει το κάπνισμα και φαινόταν εξαντλημένος. Του είπα ότι δεν μπορούσα να φανταστώ τίποτα χειρότερο και γέλασε, κι ύστερα είπε ότι πεινούσε. Τον ρώτησα γιατί δεν πήγαινε να φάει και είπε, 'Τι; Δεν μπορώ να φύγω έτσι στην ψύχρα».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Ήταν ένας ενήλικος άντρας και ήταν όμηρος της φάσης. «Εγώ πάω μια βόλτα», είπα. «Μπορείς να έρθεις μαζί μου και να πάρεις κάτι να φας αν θέλεις».


VICE Video: Έχω Αυτισμό, Είμαι Διαφορετικός, Είμαι ο Εαυτός μου

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


«Γιατί πηγαίνεις βόλτα;»

«Χρειάζομαι ένα διάλειμμα από την κουβέντα και τις κοιννικές επαφές». «Α, ΟΚ. Χμ, μήπως έρθω να πάρω ένα σάντουιτς από το 7-Eleven;» «ΟΚ»

Φύγαμε λοιπόν, εγώ να κάνω τον γύρο του τετραγώνου κι εκείνος να πάρει να φάει. Καθώς επέστρεφα στο πάρτι, τον είδα να κάθεται στη σκάλα με ένα μισοφαγωμένο κεμπάπ στο χέρι. «Λέω να την κάνω», είπε σιγανά. «ΟΚ». «Είμαι κακός φίλος;»

«Όχι. Αυτοί θα είναι κακοί φίλοι άμα σου την πουν». Κι έτσι εξαφανίστηκε μες στη νύχτα και πήγε στο κρεβατάκι του.

Οι κοινωνικές εκδηλώσεις μερικές φορές σε κάνουν να νιώθεις αιχμάλωτος, και αν είσαι αντικοινωνικός είναι σαν να ελευθερώνεσαι. Οπότε μην επιμένεις σε φάση «αχ, έλα μη φεύγεις από τώρα, ένα ποτάκι ακόμα». Κόφτε το. Και μην το διακωμωδείς γιατί ξέρουμε ότι δεν είναι αστείο. Ξέρουμε πόση πίεση υπάρχει ως προς το να είμαστε παρόντες και να μένουμε σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Μην εμποδίζεις τον εαυτό σου ή τους άλλους να φύγουν. Όταν ένα πάρτι τελειώνει, τελειώνει. Δεν έχω μετανιώσει ποτέ που έφυγα από κάποια κοινωνική εκδήλωση όταν ήμουν έτοιμη να φύγω - ακόμα κι όταν μου την έχουν πει. Πάντα είναι η σωστή επιλογή. Πάντα έκανα το λογικό χωρίς φόβο για τις συνέπειες. Ξέχνα τον FOMO. Το να συναναστρέφεσαι με κόσμο ενώ δεν θέλεις σημαίνει ότι χάνεις την ευκαιρία να φροντίσεις και να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Και η σχέση με τον εαυτό σου είναι η πιο μακρά σχέση που θα έχεις, μέχρι τον θάνατο.

Με αφορμή λοιπόν την Παγκόσμια Μέρα Αυτισμού, προτείνω να αποδεχτείς περισσότερο τον αντικοινωνικό σου εαυτό, επειδή ποτέ δεν ξέρεις, αν το κάνεις μπορεί να απελευθερωθείς και να απελευθερώσεις κάποιον άλλον.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η Madeleine Ryan είναι δημοσιογράφος.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο VICE AU.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Τα Ηλεκτρικά Πατίνια στην Αθήνα Είναι Μια Θεωρητικά Καλή, Αλλά Επικίνδυνη Ιδέα

Σταμάτα να Ντύνεσαι Χάλια στο Σπίτι

«Ο Σημίτης Είναι Εβραίος» - Τα Fake News, ο Αντισημιτισμός και η Ακροδεξιά

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.