Διασκέδαση

Μιλήσαμε με τον Έλληνα Πυγμάχο που Θαυμάζει Μέχρι και ο «Rocky»

Ο Στέλιος Παπαδόπουλος ζει το αμερικανικό όνειρο κάθε μποξέρ, στο Λος Άντζελες όπου ζει και προπονείται.

Κείμενο Παύλος Τουμπέκης
08 Δεκέμβριος 2016, 5:00am

Ο Στέλιος Παπαδόπουλος μαζί με τον θαυμαστή του, Sylvester Stalone/ Όλες οι φωτογραφίες αποτελούν ευγενική παραχώρηση του Στέλιου Παπαδόπουλου.

UPDATE, 28 Aπριλίου 2018: Σε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις για το 2018, ο Στέλιος Παπαδόπουλος που ζει μόνιμα πλέον στο Λος Άντζελες, επιστρέφει στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη διοργάνωση The Battle, αύριο Κυριακή 29 Απριλίου, στο κλειστό του Tae Kwon Do στο Π. Φάληρο, για επαγγελματικό αγώνα πυγμαχίας δέκα γύρων για τη διεθνή ζώνη της παγκόσμιας ομοσπονδίας WBU. Ο αντίπαλός του έρχεται από την Κολομβία, είναι επίσης κάτοχος της εθνικής επαγγελματικής ζώνης το 2016, ενώ διεκδίκησε WBO LATINO τίτλο το 2016.

Το The Battle, πέρα από το ματς του Στέλιου -αναμφισβήτητα το πιο αναμενόμενο της βραδιάς-, υπόσχεται θεαματικά παιχνίδια σε όλα τα στιλ (επαγγελματική πυγμαχία, kickboxing, ΜΜΑ). Σε ένα 4 MAN ELIMINATION θα δούμε τους Νίκο Τζώτζο, Γιάννη Μανωλά, Μάριο Μπλάνα και Emmanuel Diakam να διεκδικούν τον εθνικό τίτλο της WKN στη Light Heavyweight κατηγορία. Ο νικητής από το πρώτο ματς (Τζώτζος-Diakam) και ο νικητής από το δεύτερο (Μανωλάς-Μπλάνας), θα αναμετρηθούν στον τελικό για τη ζώνη της WKN.

Επίσης, στην κάρτα ξεχωρίζει η επιστροφή του Γιάννη Παλαιολόγου μετά από τέσσερα χρόνια στο The Mattle με αντίπαλο τον πολύ επικίνδυνο Zoran Dod από την Κροατία σε αγώνα MMA, αλλά και το ματς του Γιάννη "The Natural" Μιχαλόπουλου που θα αγωνιστεί επίσης σε αγώνα μεικτών πολεμικών τεχνών απέναντι στον Edin Sinanovic, με πλούσιο βιογραφικό στο kickboxing και κορυφαίος Lightweight striker στην πατρίδα του.

Επιπλέον, θα δούμε τον πρώτο επίσημο επαγγελματικό αγώνα πυγμαχίας του Nika Sekhniashvili, Mallios Camp, κόντρα στον πολύ σκληρό Thomas Klembert από τη Γερμανία.

Ο νεαρός μπαρουτοκαπνισμένος Δημήτρης Πελούμπι του Kritikos Camp παίρνει για πρώτη φορά το εισιτήριο για την main card του The Battle και κοιτά στα μάτια τον νέο κάτοχο της ζώνης WKN(B’), Sargis Petrosyan, στο στιλ Κ-1.

Στις γυναικείες μάχες, η Ξανθίππη Ραφτοπούλου θα αντιμετωπίσει τη Ρεγγίνα Τσαμποδήμου σε αγώνα με κανόνες K-1. Επίσης η Χριστίνα Στελλίου, θα διεκδικήσει τον International τίτλο της WKN στο MMA.

Ta pre games του The Battle ξεκινούν στις 6μμ, ενώ στις 8 μμ, ξεκινά η main card. Περισσότερες πληροφορίες για τη διοργάνωση, εδώ.


Η συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει ο Σ. Παπαδόπουλος:


Οι δύο αθλητές έχουν ξεκινήσει επιφυλακτικά τον αγώνα. Όταν κάποιος από τους δύο τολμά να χτυπήσει με δύναμη, αμέσως ο άλλος απαντά. Το ματς είναι κοντά στα σημεία. «Σου δίνει αυτά τα ψόφια, δώστου ένα κροσέ εκεί πέρα», φωνάζει από την μπλε γωνία ο Γρηγόρης Μάλλιος στον Στέλιο Παπαδόπουλο. Ένα δευτερόπλεπτο μετά, στην προσπάθεια που κάνει ο Erkan Varol να χτυπήσει με «πεντάρι» τον Έλληνα αθλητή, ο Στέλιος κάνει μια αποφυγή τόσο-όσο και μπαμ! Ένα από τα πιο γεμάτα, καλά, αριστερά κροσέ που έχω δει ποτέ, θεέ μου. Ο Τούρκος πρωταθλητής ζαλίζεται -τα έχει δει όλα που λέμε- αλλά δεν ξαπλώνει, κάτι που δείχνει το μεγαλείο του ως αθλητή. Παρόλα αυτά, το ματς έχει κριθεί.

And the winner is...blue corner, the Golden Boy, Stylianos Papadopoulos - για να το πούμε αμερικάνικα, όπως άλλωστε έχει μάθει να ακούει και να μιλάει τώρα τελευταία.

Ο Στέλιος είναι από τους Έλληνες αθλητές μαχητικών σπορ που συμπαθώ, μιας και ανήκει στην «συνομοταξία» αυτών που παίζουν ξύλο αλλά φαίνονται -πρώτον- καλά παιδιά και -δεύτερον- λειτουργούν πιο πολύ με το μυαλό, παρά με τα σωματικά τους προσόντα, όπως είναι για παράδειγμα και ένας άλλος αγαπημένος μου kickboxer, ο Αλέξανδρος The Professor Χατζηχρόνογλου.

Διαβάστε: Ανοίξαμε τα Ψυγεία των Πρωταθλητών

Ο Stylianos Papadopoulos, όπως είναι το όνομα με το οποίο κάνει καριέρα πια στη Μέκκα της πυγμαχίας, ξεκίνησε το μποξ όταν ήταν τεσσάρων ετών, στη Νέα Πέραμο Καβάλας, απ' όπου κατάγεται. Βέβαια, η μαχητική κοινότητα τον γνώρισε μέσα από το kickboxing και οι θεαματικές του εμφανίσεις στο kick ήταν αυτές που τον έφεραν πριν από τρία χρόνια στην Αθήνα, στη Mallios Team, με προπονητή του τον Γρηγόρη Μάλλιο, γιο του δάσκαλου των δασκάλων, Γιώργου Μάλλιου. «Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος με γνώρισε μέσα από το kickboxing, αλλά πριν από αυτό έπαιζα ερασιτεχνική πυγμαχία και είχα πάρει οποιοδήποτε πρωτάθλημα υπήρχε στην Ελλάδα από Παίδων έως και Α' κατηγορία Ανδρών», λέει ο Στέλιος. Το 2009 κέρδισε στην κατηγορία Παίδων τα πανελλήνια πρωταθλήματα πυγμαχίας και kickboxing. Το 2010 κατέκτησε δύο πανελλήνια πρωταθλήματα στην πυγμαχία, στις κατηγορίες Νέων και Β' Ανδρών, ενώ στο τέλος της ίδιας χρονιάς κέρδισε και ένα τρίτο στην Α' κατηγορία Ανδρών. Από το 2009 μέχρι το 2012 ήταν μέλος στην Εθνική ομάδα Παίδων, Νέων και Ανδρών, και μέλος στην προολυμπιακή ομάδα για τους Αγώνες του Λονδίνου. Τέλος, το 2012 κέρδισε και το πανελλήνιο πρωτάθλημα Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας.

Mετά από τη μεγάλη νίκη επί του Erkan Varol, με τον πρώην προπονητή του Γρηγόρη Μάλλιο

«Την αλλαγή προς το kickboxing την έκανα όταν απογοητεύτηκα από το κράτος που δεν μπορούσε να διαθέσει χρήματα στην ομοσπονδία της πυγμαχίας ώστε να δοκιμάσουμε στα Προολυμπιακά τουρνουά και να πάρουμε μία θέση στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου, που είναι άλλωστε και το όνειρο κάθε αθλητή - ένα ολυμπιακό μετάλλιο. Έτσι αφοσιώθηκα στο επαγγελματικο kickboxing και η αλλαγή ξανά προς την επαγγελματική πυγμαχία έγινε, αυτήν τη φορά, επειδή ο προπονητής μου Γρηγόρης Μάλλιος επέμενε στο ότι ήμουν γεννημένος για το μποξ και όχι για οτιδήποτε άλλο. Ευτυχώς εμπιστευτικά το ένστικτο του», συμπληρώνει ο 23χρονος "Rocky", τον οποίο και έχει γνωρίσει. Μάλιστα, ο Sylvester Stalone δηλώνει θαμυαστής του Καβαλιώτη πυγμάχου. «Μου είπε ότι είχε ακούσει πολλά για εμένα από τον προπονητή μου και είχε έρθει για να δει με τα μάτια του αν όλα αυτά που άκουγε ήταν αλήθεια. Επίσης, μου είπε να κυνηγήσω το όνειρό μου με όλες μου τις δυνάμεις, ακόμα και αν ο δρόμος παρουσιάσει εμπόδια. "Έχεις αποκτήσει έναν σύμμαχο στην πορεία σου για αυτό που έχεις βάλει στόχο, δηλαδή την κορυφή". Όταν σου τα λέει αυτά ο Rocky, τότε είτε τα πράγματα πηγαίνουν εκπληκτικά είτε πρέπει κάποιος να σε τσιμπήσει για να ξυπνήσεις».

Διαβάστε ακόμη: Στην Παλιότερη Σχολή Kickboxing της Ελλάδας με τον Δάσκαλο των Δασκάλων

Ο νεαρός μποξέρ βρίσκεται εδώ και ενάμιση χρόνο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και κυνηγάει το όνειρό του - να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής στο μποξ.

«Μια καθημερινή στιγμή στο χωριό», λέει ο Στέλιος για αυτήν τη φωτογραφία του που έχει τραβηχτεί στη Νέα Πέραμο Καβάλας

VICE: Σε τι φάση σε πετυχαίνω τώρα; Ετοιμάζεσαι για κάποιον αγώνα;
Στέλιος Παπαδόπουλος
: Ναι, αυτήν τη στιγμή προετοιμάζομαι για τον επόμενό μου αγώνα ο οποίος θα γίνει μέσα στον Ιανουάριο και η ακριβής ημερομηνία θα είναι ανακοινώσιμη σε λίγο καιρό.

Ποια είναι γενικά η καθημερινότητά σου; Περίγραψέ μου μια τυπική ημέρα σου.
Στις 5.00 το πρωί χτυπάει το πρώτο ξυπνητήρι αλλά, να σου πω την αλήθεια, πατάω άλλες δύο πεντάλεπτες αναβολές για να καταφέρω να σηκωθώ. Στις 5.30 βρίσκομαι στον στίβο, κάνω το πρωινό μoυ τρέξιμο -γύρω στα 10 με 15 χιλιόμετρα- και μετά γυρίζω σπίτι για ένα καλό πρωινό. Αφού ακολουθήσει μία τρίωρη ξεκούραση, φεύγω για την επόμενη προπόνησή μου η οποία περιλαμβάνει μυϊκή ενδυνάμωση. Το μεσημέρι επιστρέφω στο σπίτι για φαγητό και ξεκούραση, μιας και το απόγευμα έχω προπόνηση τεχνικής - συνήθως χτυπήματα σε στόχους με τον προπονητή μου ή κάποιο sparring. Μετά από όλη αυτή την ημέρα, νομίζω ότι ο ύπνος γύρω στις 9-9.30 το βράδυ είναι μονόδρομος. Ευτυχώς που υπάρχει και η Κυριακή, που μπορώ να κάνω τη βόλτα μου και να πιω έναν καφέ.

«Αν δεν έβλεπα στο πρόσωπό σου έναν μελλοντικό παγκόσμιο πρωταθλητή, δεν θα σε αναλάμβανα». Αλήθεια, εύχομαι τα λόγια του να βγουν αληθινά.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι ή το πρώτο συναίσθημα που νιώθεις όταν συνειδητοποιείς πού βρίσκεσαι και τι κάνεις;
Απερίγραπτη ευγνωμοσύνη απέναντι σε όλους όσοι με έχουν βοηθήσει και απέναντι στη ζωή. Μπορεί τα πράγματα στη ζωή μου να ήταν πάντα δύσκολα αλλά, τελικά, όλα για κάποιο λόγο συμβαίνουν. Είμαι από τους τυχερούς που τους δίνεται η ευκαιρία να κυνηγήσουν το όνειρό τους. Μάλλον ευλογία θα το έλεγα αυτό.

Πιστεύεις ότι βρήκες το «λιμάνι» σου επαγγελματικά; Διότι, είσαι μόλις 23 ετών και μέσα σε λίγα χρόνια έφυγες από τη Νέα Πέραμο Καβάλας, πήγες Αθήνα και τώρα βρίσκεσαι στην Αμερική.
Όλες αυτές οι αλλαγές πόλεων στη ζωή μου ήταν η διαδρομή για να καταλήξω εδώ που είμαι τώρα. Οπότε, ναι, είναι το λιμάνι μου επαγγελματικά και ας με πονάει που αυτό το λιμάνι είναι μακριά από την πατρίδα μου.

Υπάρχει κάτι που σε έχει ξαφνιάσει στη ζωή εκεί, δεδομένου ότι προέρχεσαι από μια επαρχιακή πόλη και οι διαφορές της ζωής στη Νέα Πέραμο από τη ζωή στο LA φαντάζομαι ότι είναι τεράστιες;
Οι διαφορές είναι όντως τεράστιες αλλά σε ό,τι έχει να κάνει με το φανταχτερό του θέματος. Η ζωή μου παραμένει η ίδια και το μόνο που αλλάζει είναι το περιτύλιγμα, τίποτε άλλο. Αν όμως θέλεις να κάνεις διακοπές, ναι, τότε οι διαφορές είναι τεράστιες και θα σε ξαφνιάσουν. Προσωπικά, όμως, το μόνο που με έχει ξαφνιάσει είναι ότι βλέπω συνέχεια ανθρώπους που έχω θαυμάσει και θαυμάζω μέσα από ταινίες, στην καθημερινότητά τους.

Ο Στέλιος στα γυρίσματα της ταινίας "Creed", μαζί με τον πρωταγωνιστή Michael B. Jordan

Έχεις επισκεφθεί άλλα μέρη στις ΗΠΑ;
Όχι δυστυχώς, αλλά τώρα τα Χριστούγεννα θα πάμε για ένα επαγγελματικό meeting στη Νέα Υόρκη. Αλήθεια, ανυπομονώ διότι έχω ακούσει τόσα πολλά.

Όταν σου έγινε η πρόταση από τον Γρηγόρη τον Μάλλιο να πας στην Αμερική, πώς αντέδρασες; Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες;
Ενθουσιάστηκα. Αυτή την ευκαιρία άλλωστε περιμένει κάθε πυγμάχος στον πλανήτη, οπότε πώς γινόταν να μην τρελαθώ από χαρά;

Δείλιασες ίσως στην αρχή;
Αν δείλιασα; Αυτό το συναίσθημα είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ένιωσα!

Πριν γίνει η πρόταση για Αμερική, το σκεφτόσουν ότι κάποια στιγμή θα ήθελες να πας να προπονηθείς στο εξωτερικό και ειδικά στις ΗΠΑ;
Κακά τα ψέματα, το Λος Άντζελες και γενικά η Αμερική είναι η Μέκκα της επαγγελματικής πυγμαχίας οπότε είναι φυσιολογικό να έχει περάσει από το μυαλό μου να προπονηθώ εκεί, μαζί με τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου. Απλώς, ήταν μέσα στο μυαλό μου σαν ένα όνειρο το οποίο πολύ δύσκολα θα πραγματοποιούνταν.

Οι πρώτες ημέρες εκεί πώς ήταν; Αντιμετώπισες ρατσισμό ή οτιδήποτε τέτοιο;
Όχι, δεν ένιωσα κάτι τέτοιο, ίσως επειδή ήμουν τυχερός και γνώρισα ανθρώπους οι οποίοι με προσέχουν ακόμα. Θα έλεγα ότι όλοι οι Αμερικανοί που έχω συναναστραφεί, με έχουν αγκαλιάσει και με έχουν δεχτεί με μεγάλη χαρά. Αυτό που βλέπουν είναι ένα παιδί που κυνηγάει το όνειρό του και δεν νομίζω ότι τους ενδιαφέρει από πού κατάγομαι.

Εδώ, ένα είναι το μόνο σίγουρο: αν αξίζεις, θα πετύχεις.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Ποιες διαφορές έχεις παρατηρήσει στην προπόνηση που κάνεις εκεί σε σχέση με την προπόνηση που έκανες εδώ;
Σε ό,τι αφορά την τεχνική, δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές σε σχέση με αυτήν που ακολουθούσα με τον προπονητή μου στην Ελλάδα. Αυτό που κάνει τη διαφορά εδώ είναι ότι καθημερινά προπονούμαι με παγκόσμιους πρωταθλητές, με ινδάλματα της πυγμαχίας, οι οποίοι αναγκαστικά σε «τραβούν» μαζί τους. Είναι λογικό να βελτιώνεσαι μέρα με τη μέρα. Ξέρεις ότι αν τρέξεις 100 μέτρα ταχύτητα μόνος σου, έχει τεράστια διαφορά με το να τρέξεις 100 μέτρα με κάποιον πρωταθλητή δίπλα σου. Θα σε τραβήξει μαζί του και σίγουρα θα κάνεις καλύτερο χρόνο. Στην Ελλάδα έχουμε αξιόλογους προπονητές στον χώρο της πυγμαχίας, που αν βρίσκονταν εδώ στην Αμερική, πίστεψέ με, θα ήταν μεγάλα ονόματα!

Οι αγώνες εκεί τι διαφορές έχουν σε σχέση με τους ελληνικούς; Έχω παρατηρήσει ότι γίνονται σε πιο κλειστούς χώρους, όχι πάντα σε στάδια.
Οι ελληνικές διοργανώσεις δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τις διοργανώσεις που γίνονται εδώ. Η αλήθεια είναι ότι στην Αμερική οι αγώνες κατάταξης γίνονται σε πιο κλειστούς χώρους και μόνο οι αγώνες τίτλων γίνονται σε τεράστιους χώρους, πολλών χιλιάδων θέσεων. Αλλά όλα τα event εδώ γίνονται σε ξενοδοχεία, είτε μικρά είτε μεγάλα.

Απ' όσο ξέρω, πήγες εκεί για κάποιο διάστημα δοκιμαστικά πριν σε δεχτούν. Πόσο καιρό ήσουν υπό δοκιμή; Πέρασες κάποια συγκεκριμένη δοκιμασία;
Αρχικά ήταν να δοκιμαστώ για ένα μήνα, αλλά οι εμφανίσεις μου στην προπόνηση εδώ τους έπεισαν μέσα σε μία εβδομάδα και έτσι υπέγραψα συμβόλαιο.

O Στέλιος μαζί με τον Rοb Sale, τoν προπονητή του στο Λος Άνζτελες

Ποιο είναι το καλύτερο πράγμα που έχεις ακούσει ως σχόλιο εκεί και από ποιον;
Από τον προπονητή μου, ο οποίος όταν υπέγραψα το συμβόλαιο μου είπε «αν δεν έβλεπα στο πρόσωπό σου έναν μελλοντικό παγκόσμιο πρωταθλητή, δεν θα σε αναλάμβανα». Αλήθεια, εύχομαι τα λόγια του να βγουν αληθινά.

Ποιους άλλους θρύλους της πυγμαχίας έχεις συναντήσει εκεί;
Manny Pacquiao, Miguel Cotto, Amir Khan, Sergey Kovalev, Gabriel Rosado, Victor Ortiz, Canelo Alvarez, Oscar de la hoya... με πολλούς έχω μοιραστεί το ρινγκ.

...με τον παγκόσμιο πρωταθλητή της πυγμαχίας, Miguel Cotto

Έχεις προλάβει να κάνεις φίλους;
Ναι, τόσο Αμεικανούς όσο και Έλληνες της ομογένειας, και χαίρομαι πολύ διότι η μοναξιά τον πρώτο καιρό με σκότωνε. Η ζωή ενός ξενιτεμένου επαγγελματία αθλητή είναι πολύ μοναχική και είναι πολύ ωραίο να ξέρει ότι αν χρειαστεί, θα έχει κάποιον δίπλα του έστω για να πιει έναν καφέ.

Τι σου λείπει από την Ελλάδα πιο πολύ;
Η οικογένεια και οι φίλοι μου. Δεν υπάρχει τίποτα πιο πολύτιμο από αυτά τα δύο στη ζωή μου.

Σκοπεύεις να έρθεις καθόλου προς Ελλάδα για να δεις τους δικούς σου έστω για λίγες ημέρες μες στον χρόνο;
Αυτό που προέχει αυτήν τη στιγμή στη ζωή μου είναι η πυγμαχία. Αν μου το επιτρέψουν οι αγωνιστικές μου υποχρεώσεις είναι σίγουρο πως θα πάρω το πρώτο αεροπλάνο για να έρθω στην Ελλάδα, έστω για λίγες ημέρες. Άλλωστε, μου λείπουν πάρα πολύ όλοι τους.

O Στέλιος, σε ηλικία 17 ετών, σε διεθνές τουρνουά με την εθνική ομάδα πυγμαχίας στο Καζακστάν.

Τώρα που πλέον δεν είσαι ένα παιδί, αλλά ένας επαγγελματίας αθλητής από όλες τις απόψεις και έχεις φθάσει τόσο ψηλά, ποια είναι τα όνειρα για τη ζωή σου;
Τα όνειρα μου αυτήν τη στιγμή δεν είναι τίποτε άλλο από το να καταφέρω να φτάσω στην επίτευξη του στόχου μου, δηλαδή την κατάκτηση της κορυφής στο άθλημά μου. Αν αφήσω το μυαλό μου αυτήν τη στιγμή να κάνει κι άλλα όνειρα, φοβάμαι ότι θα χάσω τον λόγο για τον οποίο έχω κοπιάσει τόσο στη ζωή μου.

Ποια είναι η πιο σοφή κουβέντα που σου έχουν πει και έχεις ως μότο;
Προπονήσουν σκληρά μέχρι τα ινδάλματά σου να γίνουν οι αντίπαλοί σου.

Περισσότερα από το VICE

Πόσο Έλληνας Είσαι; O Γενετικός Άτλας σού Δείχνει από πού Κατάγεσαι

Το Καλύτερο Χριστουγεννιάτικο Δέντρο το Έχει η ΕΛ.ΑΣ.

Ένας Οδηγός για να Ταπώσεις Αυτόν που Μισείς Όταν Έρθει η ώρα να Μιλήσεις Μαζί του

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.