Photo

Τρομαχτικές Φωτογραφίες Φαντασμάτων από τις Αρχές του 1900

Οι άνθρωποι που ήθελαν να δείξουν ότι υπάρχει επαφή μεταξύ νεκρών και ζωντανών.

Κείμενο River Donaghey
15 Ιούνιος 2015, 8:01am

Όλες οι φωτογραφίες είναι από το National Media Museum και το Flickr

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE US.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ένας νεαρός Άγγλος με το όνομα William Hope έγινε γνωστός λόγω της ικανότητας του να φωτογραφίζει πνεύματα. Τελικά, ο Hope ίδρυσε μια ομάδα από «φωτογράφους φαντασμάτων», η οποία ονομάστηκε Crewe Circle.

Αυτός και η ομάδα του ήθελαν να εκμεταλλευτούν τις οικογένειες που θρηνούσαν το χαμό των αγαπημένων τους κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και που απεγνωσμένα θέλανε έστω μια φωτογραφία ως απόδειξη ότι οι συγγενείς τους ακόμη βρίσκονται γύρω τους. Το 1922, ο Hope έβγαζε πολύ καλά λεφτά στο Λονδίνο ως φωτογράφος πνευμάτων και ως μέντιουμ – ακόμη και ο Sir Arthur Conan Doyle, «πατέρας» του Sherlock Holmes, ήταν ένθερμος υποστηρικτής του.

Μια σειρά από σκεπτικιστές υποστήριζαν ότι οι «πνευματικές» φωτογραφίες του Hope είναι ψεύτικες και το 1922 στο Scientific American αποκαλύφθηκαν τα κόλπα που χρησιμοποιούσαν ο Hope και άλλοι φωτογράφοι πνευμάτων, προκειμένου να μορφοποιούν τις εικόνες τους. Παρότι πολλοί στάθηκαν εναντίον του Hope, ο Doyle έμεινε στο πλευρό του. Έγραψε ακόμη και ολόκληρο βιβλίο για την υπόθεση του Hope και της φωτογράφισης των πνευμάτων και το ονόμασε φυσικά «Η υπόθεση της Φωτογράφισης Πνευμάτων».

Ακόμη κι όταν τον ξεσκέπασαν ως απατεώνα, ο Hope συνέχισε να φωτογραφίζει πνεύματα έως και το θάνατο του το 1933. Ο Doyle τον υποστήριξε μέχρι το τέλος.

Όσες φωτογραφίες του Hope βρέθηκαν ανήκουν στη συλλογή του National Media Museum. Οι εικόνες είναι περίεργες και συνταρακτικές αλλά είναι ολοφάνερο ότι είναι ψεύτικες. Για κάποιον που δημιούργησε το πιο διερευνητικό και ιδιαίτερο μυαλό του κόσμου, ο Doyle εθίστηκε πραγματικά με τα τρικ του Hope.

Αφότου ανακάλυψα την ιστορία του Hope και τις φωτογραφίες του στο Public Domain Review, αναρωτήθηκα πως μπορούσε να επεξεργάζεται τις φωτογραφίες κατ' αυτό τον τρόπο το 1910. Έτσι, έψαξα και βρήκα τον Nathaniel Stein, επιμελητή στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας, ώστε να βρω περισσότερες πληροφορίες.

VICE: Γεια σου Nathaniel, μπορείς να μου εξηγήσεις πως ο Hope μορφοποιούσε τις φωτογραφίες και δημιουργούσε πνεύματα;
Nathaniel Stein: Η φωτογραφία ήταν τόσο ανοιχτή να της διαχειριστεί κανείς στη προ-ψηφιακή εποχή όσο και τώρα. Τα υπερφυσικά φαινόμενα επιτυγχάνονταν κατά κύριο λόγο χρησιμοποιώντας την παλιά καλή «έκθεση». Φωτογράφοι όπως ο Hope έφτιαχναν τα αρνητικά των φωτογραφιών πάνω σε φωτοευαίσθητα γυάλινα πιάτα. Τοποθετείς ουσιαστικά την φιγούρα του «φαντάσματος» και βγάζεις τον φακό από αυτήν για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείς το ίδιο γυάλινο πιάτο για να φωτογραφίσεις την αληθινή σου φιγούρα.

Το καινούργιο αρνητικό που θα βγει έχει ουσιαστικά πάνω του δύο εικόνες – μια εικόνα που έχει εκτεθεί ελάχιστα στο φως για να δίνει την εντύπωση του φαντάσματος και μια που έχει εκτεθεί πλήρως και που σαφώς είναι το πρόσωπο που φωτογραφίζουμε. Εναλλακτικά το διπλό αυτό δέσιμο των εικόνων μπορεί να γίνει και κατά τη διάρκεια της εκτύπωσης, εκτυπώνοντας πολλαπλά αρνητικά σε ένα μόνο φύλλο φωτογραφίας.

Υπήρχαν πολλοί φωτογράφοι που έκαναν τέτοιου είδους τρικ τον 19ο και 20ο αιώνα;
Υπάρχουν αρκετές διάσημες προσωπικότητες στο χώρο της «πνευματικής φωτογράφισης». Ο William Mumler είναι πιθανόν ο πιο γνωστίς στις ΗΠΑ. Όπως ο Hope, έτσι και o Mumler στο τέλος αποκαλύφθηκε, ωστόσο υπήρξαν πολλοί άνθρωποι που συνέχισαν να πιστεύουν ότι το έργο του είναι αληθινό.

Γιατί πιστεύεις οι άνθρωποι συνέχισαν να πιστεύουν, αφότου αποδείχθηκε πως όλο αυτό ήταν ένα φιάσκο;
Ο πνευματισμός ήταν κάτι το σημαντικό στην Ευρώπη και στην Αμερική εκείνη τη περίοδο. Όπως τα μέντιουμ, είμαι σίγουρος πως και οι φωτογράφοι προκαλούσαν ένα ιδιαίτερο μαγνητισμό. Πιστεύω πως οι υποστηρικτές τους είχαν μια βαθειά ανάγκη να νιώσουν ότι η επικοινωνία με τους νεκρούς είναι δυνατή.

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.