ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Διασκέδαση

Για Πρώτη Φορά τo UFC Κυκλοφορεί Βίντεο Από το Ξεκίνημα της Διοργάνωσης

Ο πρωτοπόρος των μεικτών πολεμικών τεχνών, μας αφήνει να δούμε το παρελθόν του αθλήματος.

Κείμενο Jon Gugala
06 Ιούνιος 2019, 9:07am

Το Ultimate Fighting Championship δεν είναι ασυνήθιστο να δημοσιεύει οπτικοακουστικό υλικό από παλιούς αγώνες, ιδίως όταν «κολλάνε» χρονικά με κάποια εκδήλωσή του. Ωστόσο, τα βίντεο που ανέβασε πρόσφατα στο κανάλι του στο YouTube ήταν το κάτι άλλο. Πρόκειται για βίντεο δεκαετιών και δεν έχουν κάποια αξία ως είδηση αλλά μας δίνουν μια ρεαλιστική, χωρίς κολακείες, εικόνα του ξεκινήματος της οργάνωσης που έχει ταυτιστεί σχεδόν με τις μεικτές πολεμικές τέχνες (MMA). Μακριά από το συνηθισμένο hype και την πόζα, πρόκειται για ένα εντατικό μάθημα στο προϊόν: τους ίδιους τους αγώνες.

Το UFC λέει ότι κυκλοφορεί αυτά τα βίντεο ως συμπλήρωμα του UFC 25 Years in Short, τα 25 μικρού μήκους ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε το 2018. «Εκτός από το UFC 25 Years in Short, κυκλοφορούμε σχετικό περιεχόμενο στο YouTube, όπως παλιούς αγώνες που ήταν αποκλειστικά προνόμιο του UFC Fight Pass», είπε ο ανώτατος αντιπρόεδρος του UFC, Chris Kartzmark. «Αυτά τα επιπλέον βίντεο δίνουν ένα πλαίσιο στους fans που ακούνε τις ιστορίες για πρώτη φορά».

Το πλαίσιο είναι χρήσιμο, αλλά όχι απαραίτητο. Ακόμη και με τα συνοδευτικά μικρού μήκους, οι αγώνες λειτουργούν σαν μια χρονοκάψουλα που μας μεταφέρει στις πρώτες μέρες του αθλήματος. Η μετάβαση από τη δεκαετία του ‘90 στη δεκαετία του ‘00 και στο τώρα, δίνει μια συναρπαστική οπτική απόδειξη για το πώς έχουν αλλάξει τόσο το άθλημα, όσο και οι αθλητές.

Αν είσαι νέος στο άθλημα, αυτοί οι πέντε vintage αγώνες είναι μια καλή εισαγωγή. Ενώ δεν έχουν τη λάμψη και την παραγωγή των σύγχρονων αγώνων, ή τη σημερινή παραγωγή, μας δείχνουν ένα άθλημα σε μια ρευστή κατάσταση που οδεύει προς ένα λαμπρότερο μέλλον. Είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία χτίστηκε το UFC, αν και τους αξίζει μια δική τους εκτεταμένη υποσημείωση.

UFC 1: Tο ξεκίνημα (UFC 1, 1993)

Στις 12 Νοεμβρίου του 1993, στο Ντένβερ του Κολοράντο, το UFC έκανε την πρώτη του εκδήλωση και κάθε άλλο παρά τέλεια ήταν. Η έννοια του tapping out ήταν καινούργια και μερικές φορές οι διαιτητές δεν το έπιαναν. Οι οκτώ συμμετέχοντες δεν χρησιμοποιούσαν προστατευτικά στο κεφάλι (μετά από τέσσερα χρόνια έγιναν επιβεβλημένα). Θα περνούσαν χρόνια για να επιβληθούν κανόνες που θα εμπόδιζαν να πατήσεις τον αντίπαλο στο κεφάλι, χτυπήματα στη βουβωνική χώρα. Η αίσθηση ήταν πως τα πάντα επιτρέπονται και δεν υπήρχαν αυστηροί κανόνες, αλλά ακόμη και τότε η ιδέα του αγώνα ήταν συναρπαστική. O Royce Gracie, τελικός νικητής, έδειξε ότι η κομψότητα μπορούσε άνετα να νικήσει την κτηνώδη δύναμη και με το Brazilian Jiu-Jitsu (BJJ) του νίκησε μαχητές με μεγάλη δύναμη, μεγαλύτερους μυς και πιο παραδοσιακά υπόβαθρα στο μποξ, την πάλη και τις κλασικές πολεμικές τέχνες. Ο Gracie ήταν από τους πρώτους που μπήκε στο UFC Hall of Fame το 2003, ενώ το BJJ συνεχίζει να κυριαρχεί στο άθλημα και αποτελεί πυλώνα του σύγχρονου MMA.

Royce Gracie vs. Ken Shamrock (UFC 5, 1995)

O Gracie απέδειξε με τον τίτλο του στο UFC 1 και τις ακόλουθες νίκες του, στο UFC 2 και UFC 4 (και τα δύο το 1994) ότι ακόμη και οι πιο σωματώδεις και δυνατοί μαχητές ήταν ευάλωτοι όταν έπεφταν κάτω. Οι αντίπαλοί του –και ο κόσμος- προσπαθούσαν να καταλάβουν τι γινόταν, όπως και ο Ken Shamrocks, ένας μποξέρ από τις ΗΠΑ που είχε συμμετάσχει παλιότερα σε πρώιμους αγώνες mixed martial arts στην Ιαπωνία και είχε αντιμετωπίσει τον Gracie άλλες δύο φορές, τη μία φορά έχασε και την άλλη αποσύρθηκε. Με την ονομασία Superfight, ο αγώνας τον δύο ήταν το κορυφαίο γεγονός του UFC 5. Από άποψη τακτικής ήταν ενδιαφέρων αλλά οπτικά βαρετός. Μετά από ένα 30λεπτο stalemate στο πάτωμα, οι διοργανωτές έσπευσαν να θεσπίσουν νέους κανόνες, προσθέτοντας μια πεντάλεπτη περίοδο παράτασης. Στο τέλος, οι κριτές είπαν ότι ήταν ισοπαλία. Στην πραγματικότητα ήταν μια νίκη για τον Shamrock. Αρχικά αιφνιδιάστηκε από το ground fighting του Gracie. O Shamrock και ο κόσμος μάθαιναν και το αποτέλεσμα έδειξε ότι ο ανταγωνισμός ήταν όλο και περισσότερο επί ίσοις όροις, χρόνο με τον χρόνο.

Vitor Belfort vs. Scott Ferrozzo (και ο Joe Rogan με μαλλιά) (UFC 12, 1997)

Το Ντόθαν της Αλαμπάμα είναι απίθανο μέρος για πολλά πράγματα – ανάμεσά τους το UFC και ο Joe Rogan. Ο Rogan, που τώρα μαστουρώνει με τον Elon Musk, έπαιζε δύο χρόνια στo sitcom του NBC NewsRadio και είχε όλα του τα μαλλιά όταν ξεκίνησε τον σχολιασμό του και τις συνεντεύξεις αθλητών. Όμως, σε αυτή την εκδήλωση έγινε και το ντεμπούτο του Vitor Belfort, που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ο αρχετυπικός αθλητής του σύγχρονου MMA. Δυνατός σαν βράχος αλλά γρήγορος σαν αστραπή, η κυριαρχία του επί των αντιπάλων του και η νίκη του στο τουρνουά βαρέων βαρών έληξε την αρχική εποχή του διαχωρισμού μεγαλόσωμων καβγατζήδων και ευλύγιστων παλαιστών. Ο πρώτος «ολοκληρωμένος» αθλητής θα κέρδιζε στη συνέχεια τον τίτλο στην κατηγορία light heavyweight.

Matt Hughes vs. Carlos Newton (UFC 34, 2001)

Μετά από χρόνια μικρών αγορών και μικρών κερδών, το UFC ήταν έτοιμο να λήξει όταν οι αδελφοί Frank και Lorenzo Fertitta και η συνέταιρος Dana White αγόρασαν τα πάντα, προς δύο εκατομμύρια δολάρια, το 2001. Τα αναδόμησαν, το αναδιοργάνωσαν και άρχισαν να δημιουργούν μελλοντικούς σταρ, όπως ο Matt Hughes. Ο Hughes, από το Ιλινόι, είχε ό,τι χρειαζόταν ένας κλασικός Αμερικανός παλαιστής του NCAA που εκμεταλλευόταν τις ικανότητές του σε αγώνες Octagon – αλλά και πάλι μπήκε στο ρινγκ με τον πρωταθλητή ημιμεσαίων βαρών Carlos Newton ως outsider. Όταν τον είχε σε submission, ο Hughes σήκωσε τον Newton πάνω από το κεφάλι του, έπεσαν και οι δύο κάτω και ο Newton έχασε τις αισθήσεις του. Το χτύπημα ακούστηκε σε όλο τον κόσμο και ο Hughes έγινε θρύλος εν μία νυκτί.

Chuck Liddell vs. Tito Ortiz (UFC 47, 2004)

Eνώ ο Hughes και άλλοι θα αποκτούσαν φανατικό κοινό, ο Chuck Liddell τελικά θα πήγαινε την οργάνωση στο επόμενο επίπεδο, ως προς το σταριλίκι. Η αναπάντεχη νίκη του Liddell επί του τότε πρωταθλητή Tito Ortiz στο Λας Βέγκας, έκανε τον Καλιφορνέζο, τον πρώτο MMA crossover σταρ. Θα εμφανιζόταν στο εξώφυλλο του ESPN The Magazine, και είναι πλέον τόσο διάσημος που στο IMDB (όπου περιλαμβάνονται εμφανίσεις στα Entourage και The Simpsons) υπάρχουν αναφορές για τις περιπτώσεις που έχει υποδυθεί τον εαυτό του. Μελλοντικοί σταρ όπως οι Conor McGregor και Ronda Rousey ξεπέρασαν το το επίπεδο αναγνώρισής του, αλλά ο Liddell ήταν ο πρώτος σούπερ σταρ του UFC.

Tο άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE US.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

«Κρατάμε Ανοιχτά τα Κελιά» - Αναβρασμός στις Φυλακές για τους Νέους Ποινικούς Κώδικες

Ο Γιάννης Μπούκης Αγαπάει το Kickboxing, τη Hip Hop και τον Πειραιά

Ο Mεγάλος Fan της Marvel που Έφτιαξε Ένα Μουσείο Avengers για τον Εαυτό του

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.