«Οι Φωτογραφίες μου δεν Είναι Απλό Πορνό»

Ο φωτογράφος Μάνος Χρυσοβέργης μιλά για την BDSM προσέγγιση που έχει στη φωτογραφία και στη ζωή του.

|
okt 7 2016, 4:00am

Όλες οι φωτογραφίες είναι ευγενική παραχώρηση του Μάνου Χρυσοβέργη

O φωτογράφος Μάνος Χρυσοβέργης έχει δύο προφίλ στο Facebook. Ένα επίσημο και ένα backup, που το χρησιμοποιεί όταν του μπλοκάρουν το κανονικό του. Βλέπωντας τις φωτογραφίες του, μπορείς να φανταστείς για ποιο λόγο το Facebook δυστυχώς μπλοκάρει τον λογαριασμό του.

Δώσαμε ραντεβού στις έξι το απόγευμα ημέρα Σάββατο στο σπίτι του, λίγο βορειότερα της οδού Ιπποκράτους. Χτύπησα το κουδούνι τουλάχιστον τρεις φορές και προς στιγμήν σκέφτηκα ότι μάλλον με ξέχασε. Τελικά, άνοιξε.

Μόλις είχε ξυπνήσει. Μου ζήτησε ευγενικά συγγνώμη τρίβοντας έντονα τα μάτια του και μου πρότεινε να κάνουμε τη συνέντευξη κάπου εκτός, για να φάει. Μέχρι να ντυθεί, κάπνισα ένα τσιγάρο καθισμένος στην καρέκλα του υπολογιστή του παρατηρώντας το όμορφο χάος του χώρου. Βιβλία, χαρτιά, αποδείξεις, μαστίγια, μια κιθάρα ή μπάσο (δεν μέτρησα χορδές), μερικά μαύρα ζευγάρια παπούτσια, σακουλάκια από πατατάκια και τα συναφή. Περιέργως, δεν βρήκα τασάκι και έσταξα απευθείας στον κάδο. Στο πάτωμα είδα ένα κουτί σε μέγεθος και σχήμα συσκευασίας καλσόν. Έγραφε Fetish και απεικόνιζε ένα πρόσωπο να φορά full face. Δεν τον ρώτησα τι ήταν αυτό. Ήξερα όμως πως ήμουν στο σωστό σπίτι.

Οι φωτογραφίες μου δεν είναι απλό πορνό, δηλαδή τίποτα άλλο πέρα από εκτόνωση. Να χύσεις και να συνεχίσεις τη ζωή σου.

Κατηφορίσαμε προς την πλατεία. Ο Χρυσοβέργης μπροστά περπατούσε γρήγορα, κι εγώ από πίσω προσπαθούσα να ακολουθήσω τον ρυθμό του. Πόσο παίζει να πεινάει ο τύπος, σκέφτηκα αρχικά. Μετά συνειδητοποίησα πως ο Μάνος τα κάνει όλα γρήγορα. Δεν τα πάει καθόλου καλά με την ηρεμία. Μιλάει γρήγορα και κουνάει τα μάτια του σκανάροντας τον χώρο ασταμάτητα. Και δεν πίνει καν καφέ. Ποτέ!

«Δεν μου αρέσει το ήπιο, το ήρεμo. Aναζητώ διέγερση, έντονη έμπνευση, σκληρά βιώματα», μου εξήγησε λίγο αργότερα.

Ξεκινήσαμε τη συνέντευξη με φαλάφελ για τον Μάνο και καφέ σε πλαστικό για μένα.

VICE: Ποτέ ξεκίνησες τη φωτογραφία και γιατί την επέλεξες;
Μάνος Χρυσοβέργης
: Πάντα με ενδιέφεραν οι σχέσεις και η σεξουαλικότητα. Προσπαθώ συνεχώς να ανακαλύπτω πράγματα για μένα, όπως και για τους άλλους ανθρώπους. Το μέσο στην όλη διαδικασία είναι η φωτογραφία. Ξέρεις, αρκετές φορές γνωρίζοντας έναν άλλο άνθρωπο ουσιαστικά γνωρίζεις καλύτερα τον εαυτό σου και ειδικότερα όταν κάτι τέτοιο γίνεται σε ακραίες συνθήκες. Ουσιαστικά τη φωτογραφία ξεκίνησα να την παίρνω στα σοβαρά κάπου το 2005, όταν ήμουν στο πανεπιστήμιο.

Πώς επιλέγεις ποιον/ους θα φωτογραφίσεις;
Κοίτα, το σίγουρο είναι πως δεν είμαι φωτοδημοσιογράφος (ώστε να μου λένε τρίτα άτομα τι θα φωτογραφίσω), οπότε το κριτήριό μου είναι η προσωπική επιθυμία. Η επιθυμία μπορεί να σημαίνει ότι νιώθω αγάπη, καύλα, έμπνευση, περιέργεια, φόβο, αποτροπή κάποιες φορές και κίνδυνο. Δεν είμαι παρατηρητής, επιθυμώ την προσωπική σχέση. Δεν μου αρέσει το smalltalk, οτιδήποτε μέτριο και ήπιο. Δεν θα μπορούσα να φωτογραφίζω πράγματα που δεν θα με τραντάξουν. Επιδιώκω καταστάσεις που θέλουν να βάλεις τον εαυτό σου στη δύσκολη θέση και απαιτούν προσπάθεια για να επανακαθορίσεις τα όρια του άλλου. Συνήθως φωτογραφίζω ανθρώπους που μου εμπνέουν κάτι το ιδιαίτερο˙ επίσης, συχνά με τις ατέλειές τους (όπως θα τις χαρακτήριζε η βιομηχανία του θεάματος). Δεν μου αρέσει το όμορφο ως κάτι αψεγάδιαστο, με ελκύει ο εκφυλισμός, η φθορά, η παρακμή.

Πώς θα χαρακτήριζες τη φωτογραφία που κάνεις;
Η φωτογραφία μου είναι προσωπική φωτογραφία. Αφορά τα βιώματα του ίδιου του υποκειμένου. Μέσω της μηχανής προσπαθώ να μπω όσο πιο μέσα μου γίνεται. Αυτό καλείται, ας πούμε, personalphotography από ορισμένους κύκλους. Οι φωτογραφίες μου είναι γροθιά στο πρόσωπο. Το θέμα είναι πως η γροθιά σού ανοίγει άλλη δίοδο για άλλα πράγματα. Να επικοινωνηθεί ένας ψυχισμός μέσω της σκληρής φόρμας. Ο αγαπημένος ζωγράφος FrancisBacon περιέγραφε κάτι ανάλογο ως ένα σοκ που επηρεάζει την κουλτούρα των αισθήσεων.

Αυτό που κάνεις δεν είναι πορνογραφία;
Η πορνογραφία απλώς φωτογραφίζει το σεξ όπως έχει μάθει να το δέχεται ο κόσμος. Εμένα, όμως, δεν με ενδιαφέρει αυτό. Μέσα από τις φωτογραφίες προσπαθώ να θίξω άλλες διαστάσεις. Οι φωτογραφίες μου δεν είναι απλό πορνό, δηλαδή τίποτα άλλο πέρα από εκτόνωση. Να χύσεις και να συνεχίσεις τη ζωή σου. Οι φωτογραφίες μου έχουν στόχο να σε κάνουν να αναρωτηθείς. Για τα σώματα ως μορφές, για τις ίδιες σου τις επιθυμίες. Να αναδείξουν μια ποιητική της διέγερσης. Να δημιουργήσουν έναν νέο σεξουαλικό κόσμο.

Φωτογραφίζεις σε στούντιο;
Όχι στούντιο, όχι φώτα. Δεν μου αρέσουν αυτά. Φλας στη μάπα αν χρειάζεται.

Γιατί υπάρχει τόσο έντονο κοντράστ στις φωτογραφίες σου;
Όλοι οι φωτογράφοι που με έκαναν να ερωτευτώ τη φωτογραφία το είχαν αυτό. Ο Μοriyama, ο Petersen, o Sobol. Ως τέχνασμα προσφέρει μια ποιητική ένταση και συμβάλλει στο να εκπληρώσω καλύτερα αυτό που θέλω να επικοινωνήσω.

Νιώθεις ηδονή όταν φωτογραφίζεις κάποιους την ώρα που κάνουν σεξ;
Ναι, σίγουρα, την ηδονή της δημιουργίας. Επίσης, θεωρώ ότι έχω συμβάλλει με τον δικό μου τρόπο σε αυτό που γίνεται μπροστά μου.

Σωματική ηδονή;
Αν καυλώνω δηλαδή; Συνήθως όχι, καθώς έχω τον νου μου εκείνες τις στιγμές να συμμετέχω ως φωτογράφος. Μπορεί κατά περιστάσεις να συμβεί και αυτό. Δεν μπορώ να πω στον εαυτό μου να μην καυλώσει ή να μην αηδιάσει ξέρω γω.

Τι ετοιμάζεις τώρα;
Δουλεύω ένα πρότζεκτ BDSM, που θα έχει χαρακτήρα κοντά σε personal documentary. Επί του πρακτέου, σε BDSM καταστάσεις φίλων ή kinksters που εκτιμώ. Συμμετέχω κι εγώ. Από τα μέσα. Επίσης, προωθώ σιγά σιγά τη δουλειά μου «Α Τ errible Beauty» και ασχολούμαι αρκετά με χρώμα.

Από Έλληνες φωτογράφους; Υπάρχει κάποιος που σου αρέσει η δουλειά του;
Ο Πάνος Κέφαλος, καθώς έχουμε αρκετά κοινά στην προσέγγιση της φωτογραφίας, και η σκοτεινή πτυχή του έργου του Λουκά Βασιλικού. Αρκετό ενδιαφέρον, επίσης, παρουσιάζει το χρώμα της Λίλης Ζουμπούλη.

Δείτε το θέμα του Πάνου Κέφαλου για το VICE «Μέσα σε ένα Διαδραστικό Sex Party στο Κέντρο της Αθήνας»

Βιοπορίζεσαι από τη φωτογραφία;
Ναι, είμαι καθηγητής φωτογραφίας. Κάποτε έκανα και φωτογραφίσεις για γάμους, αλλά όχι πια. Ελπίζω να μην αναγκαστώ να το κάνω ξανά, καθώς δεν τα έχω καλά με οτιδήποτε σχετίζεται με εκκλησίες. Μπορεί αυτό που κάνω φωτογραφικά να μου κλείσει επαγγελματικές πόρτες (μην ξεχνάμε ότι οι γάμοι και βαπτίσεις είναι εύκολα και αρκετά χρήματα), αλλά έχω αποκτήσει και θα αποκτήσω εμπειρίες όμορφες, θα έχω βιώσει καταστάσεις που η πλειονότητα των ανθρώπων δεν έχει ζήσει και η δημιουργικότητά μου θα φθείρεται λιγότερο (κάτι που είναι η βασική μου προτεραιότητα). Επίσης, εν μέρει είμαι τυχερός που προσεγγίζω θέματα ταμπού με καλλιτεχνικό τρόπο˙ αρκετοί λένε ότι «ο Χρυσοβέργης καλλιτέχνης είναι, άσ' τον να κάνει ό,τι κάνει».

Δεν είναι, όμως, λίγο υποτιμητικό;
Ναι, σίγουρα είναι, καθώς σε θεωρούν γραφικό και δεν σε παίρνουν στα σοβαρά. Ταυτόχρονα, όμως, δίνει μια άφεση αμαρτιών. Ούτως ή άλλως, σε μια κοινωνία στην οποία βασικός σκοπός της ζωής θεωρείται το χρηματικό κέρδος, όταν εσύ λες «θα πάρω στα σοβαρά μια τέχνη» θεωρείσαι παράξενος.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Φεύγοντας, του εξέφρασα τη στεναχώρια μου που δεν κάναμε τη συνέντευξη στο σπίτι του. «Κρίμα, ρε φίλε. Και θα σου έδειχνα τη βιβλιοθήκη μου και τα μαστίγιά μου», μού είπε.

Ξέρω πάντως, ευτυχώς ή δυστυχώς, πως κάθε φορά που θα διακατέχομαι από πριαπικές διαθέσεις θα βλέπω τη σκιά του Χρυσοβέργη και της φωτογραφικής του μηχανής να περικυκλώνουν το κρεβάτι μου.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες του Μάνου Χρυσοβέργη παρακάτω.

Περισσότερα από το VICE

Δέκα Ερωτήσεις που Πάντα Ήθελες να Κάνεις σε ένα Άτομο με Σιλικόνη στο Στήθος

Τα Χειρότερα Ψέματα που Λέει ο Κόσμος για να Πηδήξει

Φωτογραφίες Μερικών από τα Καλύτερα House και Techno Πάρτι της Αθήνας των Τελευταίων Τριών Χρόνων

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Περισσότερα από το VICE
Vice Channels