Φωτογραφία

Το Τροπικό Νησί​ των Εγκαταλελειμμένων Ορυχείων

Καλωσορίσατε στην τροπική φυλακή του Ναουρού​, της καρκινογόνας σκόνης και των παρατημένων ανθρώπων.

Κείμενο Lachie Hinton
22 Νοέμβριος 2018, 8:59am

Η φωτογραφία με έχει οδηγήσει σε περίεργα μέρη. Σε μέρη όπως η Βόρεια Κορέα και η Κούβα, αλλά το Ναουρού είναι το πιο κατεστραμμένο μέρος που έχω πάει. Τον Σεπτέμβριο, προσγειώθηκα και βρήκα ένα αποπνικτικά ζεστό νησί στη μέση του Ειρηνικού – με αφάνταστη υγρασία και κλειστοφοβικά μικρό. Ο γύρος του νησιού πήρε λιγότερο από μισή ώρα. Εκεί, πολλοί πρόσφυγες που συνάντησα μου είπαν πόσο αβάσταχτο ήταν να ζουν χρόνια σε ανοιχτές τέντες, εκτεθειμένοι στα καιρικά φαινόμενα. Όλοι έμοιαζαν άνευροι και ηττημένοι. Κάποιοι είχαν ουλές από πληγές που προκάλεσαν οι ίδιοι στον εαυτό τους. Μια προσφυγοπούλα ονόματι Saji, μια οκτάχρονη Ταμίλ από τη Σρι Λάνκα, έλεγε ανοιχτά ότι ήθελε να αυτοκτονήσει, αν έβρισκε ένα μαχαίρι.

Ήταν μια απόκοσμη φρίκη. Ένας μικρός βράχος στη μέση του ωκεανού φιλοξενούσε ανθρώπους που ήθελαν να πεθάνουν. Έτσι, προσπάθησα να το αποτυπώσω ως εφιάλτη.

Πριν από το ταξίδι μου είχα πάρει μερικά από τα τελευταία έγχρωμα υπέρυθρα φιλμ 35 mm της Kodak, γνωστά ως Aerochrome 1443 III. Τα έφερα στο Ναουρού πιστεύοντας ότι τα ψυχεδελικά χρώματα του ληγμένου φιλμ μπορεί να αποτύπωναν την εμπειρία του να ζεις σε μια μετέωρη κατάσταση. Έτσι, με το υπέρυθρο φιλμ, προσπάθησα να αποτυπώσω πώς φαίνεται το νησί στους πρόσφυγες που ζουν εκεί.

1542591718115-F1090018

Το αποκαλούν «Τόπσαϊντ» και είναι το εσωτερικό, υψωμένο τμήμα του νησιού, όπου πριν από πολύ καιρό γίνονται εξορύξεις «γκουάνο» – γνωστό και ως κουτσουλιές. Το Ναουρού ήταν κάποτε από τις πιο πλούσιες χώρες στον Ειρηνικό, τότε που ο κόσμος ανακάλυψε ότι οι κουτσουλιές που ήταν πλούσιες σε φωσφορικό άλας διπλασιάζουν τις σοδειές. Έτσι, για ένα σύντομο διάστημα το Ναουρού έγινε πλούσιο, ώσπου τα αποθέματα τελείωσαν και το νησί χρεοκόπησε. Σήμερα το Ναουρού είναι γεμάτο εγκαταλελειμμένα ξενοδοχεία και το τοπίο στο εσωτερικό του μοιάζει σεληνιακό.

1542591020461-F1080010

Αυτό το ρημαγμένο κτίριο είναι άλλο ένα κομμάτι του εργοστασίου επεξεργασίας φωσφορικού άλατος στο Άιουο. Ο σκελετός του ήταν σκεπασμένος με μια ψιλή άσπρη σκόνη, που κόλλησε στα ρούχα μου. Αργότερα έμαθα ότι η σκόνη περιείχε κάδμιο, μια τοξίνη που έχει δηλητηριάσει τον αέρα και το νερό στο Ναουρού. Οι πρόσφυγες συχνά παραπονιούνται ότι η σκόνη ερεθίζει τα μάτια τους και τους δημιουργεί πόνους στο σώμα. Έτσι, φυσικά, προσπάθησα να μην την εισπνέω καθώς εξερευνούσα το νησί, αν και φεύγοντας διαπίστωσα ότι το δέρμα μου σαν να ξάνοιξε.

1542591143020-F1080012-2

Μεγάλα λάστιχα μπροστά σε χαλασμένους ιμάντες. Η εικόνα είναι και πάλι από το εργοστάσιο στο Άιουο, που (εύλογα) υπέθεσα ότι δεν λειτουργούσε. Εξεπλάγην, λοιπόν, όταν ένας φύλακας με σταμάτησε και επέμενε ότι λειτουργούσε. Το αμφισβήτησα, αλλά έφυγα.

1542590867459-F1070014

Στην παραλία Γιάνγκορ βρήκα ένα ντόπιο αγόρι να σκάβει στην άμμο, μπροστά από παρατημένο και χαλασμένο εξοπλισμό εξορύξεων. Από τα τιρκουάζ νερά υψωνόταν ένας τεράστιος ρημαγμένος πρόβολος, που κάποτε μετέφερε φωσφορικό άλας στα καράβια. Τώρα, καταρρέει στη θάλασσα.

1542591236095-F1080019

Στην άκρη του δρόμου στο Μπουάντα βρήκα αυτό το καμένο απομεινάρι αυτοκινήτου. Το υπερύθρο φιλμ συνήθως δημιουργεί έντονη αντίθεση ανάμεσα στην οργανική και την ανόργανη ύλη, αλλά αυτήν την τράβηξα αμέσως μετά από μια καταιγίδα και το γύρω ροζ φύλλωμα αντανακλάται στις βρεγμένες επιφάνειες του αυτοκινήτου.

1542591274912-F1090004

Βρήκα αυτό το νεκροταφείο λευκών συσκευών στον δρόμο προς το κέντρο προσφύγων. Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί τόσα πλυντήρια, στεγνωτήρια και φούρνοι σάπιζαν στην πρασινάδα. Αλλά σκουπίδια υπάρχουν παντού στο Ναουρού. Είναι μια ένδειξη σύγχρονου καταναλωτισμού σε ένα μικροσκοπικό νησί.

1542591388079-F1090013

Άλλος ένας σωρός από μεταλλικά απομεινάρια στον δρόμο προς το κέντρο προσφύγων.

1542590627472-F1070023

Η πόλη Νίμποκ, όπως φαίνεται από τα εγκαταλελειμμένα ξενοδοχεία του Ναουρού –τα κάγκελα της πισίνας πέφτουν σταδιακά μέσα στους θάμνους.

1542591430117-F1090016

Το κέντρο προσφύγων έχει τόσο μεγάλη φύλαξη, που μόνο μέχρι εδώ μπορείς να φτάσεις. Είναι ο δρόμος που περνάει από το κέντρο και πηγαίνει στα ορυχεία φωσφορικού άλατος στο Τόπσαϊντ και από εκεί στο λιμάνι. Ήμουν ιδρωμένος και κολλούσα και προσπάθησα να είμαι αθέατος, καθώς περνούσα από τα στρατόπεδα, που ήταν αναμφίβολα το πιο ζεστό μέρος στο νησί. Ήταν πολύ σκληρό περιβάλλον, ιδίως για παιδιά. Έχει ζέστη και σκόνη φωσφορικού άλατος από τα φορτηγά. Παντού επικρατεί μια θλίψη. Αυτό αποπνέει το Ναουρού – απόλυτη και ατελείωτη δυστυχία.

Ακολουθήστε τον Lachie στο Instagram.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE Australia.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Ο Πάνος Φραγκιαδάκης Μετά το «Ταξικό» Τραγουδάει «Τζετέ κι Ερωτικά»

«Καθαρίζουμε με Υπευθυνότητα» - H Επιχείρηση στη Θεσσαλονίκη που Απασχολεί Ψυχικά Ασθενείς

After Dark: Οι Ήρωες της Νυχτερινής Αθήνας

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.