ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Πρόσωπα

Ένα Απόγευμα με τον Γιάννη και τον Θανάση Αντετοκούνμπο

Συναντήσαμε τα αδέρφια Αντετοκούνμπο στην Αθήνα και συζητήσαμε για την Ελλάδα, το ΝΒΑ και τους πρόσφυγες, που πρέπει να τους φερόμαστε «σαν να είναι γιοί μας».

Κείμενο Δημήτρης Θεοδωρόπουλος
02 Ιούνιος 2017, 6:49am

Ο Γιάννης φοράει γυαλιά. Μάλλον μυωπίας. Δεν ταιριάζουν ιδιαίτερα στο αθλητικό στιλ του, την προσεγμένα casual εμφάνισή του με τα Air Jordan sneakers και τα κολλητά τζιν, αλλά με έναν περίεργο τρόπο, του πάνε. Μιλάει σιγά, κοιτάει συχνά το πάτωμα, μοιάζει σαν να ντρέπεται. Παρά τα 211 εκατοστά του και το ξεκάθαρο star quality που διαθέτει, δείχνει με τις κινήσεις του, σαν ένας άνθρωπος που μερικές φορές θα ήθελε να είναι αόρατος. Πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος σαν τον Γιάννη Αντετοκούνμπο να κυκλοφορεί αόρατος στην Αθήνα το καλοκαίρι του 2017, μετά από αυτήν τη χρονιά, μετά από το All Star Game και όλα αυτά τα highlights από το ΝΒΑ; «Μη νομίζεις, δεν με προσέχουν πολύ», μου λέει καθώς διηγείται τι έκανε το βράδυ της προηγούμενης Δευτέρας. «Οι περισσότεροι δεν με αναγνωρίζουν. Τη Δευτέρα, φόρεσα τις παντόφλες μου με κάλτσες, μια φόρμα, ένα φούτερ και πήγα σινεμά. Οι περισσότεροι δεν έπιαναν καν ότι είμαι εγώ, φαινόταν ότι δεν με αναγνώριζαν. Μάλλον, όλοι νομίζουν πως είμαι σε άλλο επίπεδο, ότι είμαι αλλού, ότι αυτός ο ψηλός με τις παντόφλες δεν είναι ο Αντετοκούνμπο. Τις προάλλες, όταν ήμουν στο αεροπλάνο και ερχόμουν από τις ΗΠΑ, μου μίλησε ένας τύπος και με ρώτησε, "Tι κάνεις εδώ;". Του λέω, "Τι κάνω, ταξιδεύω, επιστρέφω στην Αθήνα". "Καλά", μου λέει, "δεν έχεις αεροπλάνο δικό σου;"». Γελάει, πάλι σαν να ντρέπεται.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο/Φωτογραφία από την παρουσία των «Antetokounbros» στο στούντιο της COSMOTE TV.

Ο Γιάννης γελάει συχνά, ειδικά όταν προσπαθεί να διηγηθεί τη νέα του ζωή, χωρίς να χάσει τη διακριτικότητα, την ευγένεια και τη συστολή του, αυτό που παλιότερα θα ονόμαζαν «καλή πάστα ανθρώπου, από καλή οικογένεια». Δικό του αεροπλάνο δεν έχει. Βρίσκεται στην Αθήνα, κάνει βόλτα στα Σεπόλια, εδώ όπου μεγάλωσε και κάνει παρέα με τον καλύτερό του φίλο και ίνδαλμά του, τον αδερφό του Θανάση και «μαζί με τη μητέρα μου».

«Δεν θέλω να λένε πως είμαι ο καλύτερος παίκτης του κόσμου, θέλω να λένε σε κάποια χρόνια πως "αυτός ο τύπος δούλευε κάθε μέρα και πιο πολύ"»

Η έμφυτη ευγένειά του ξεχειλίζει, κάθε φορά που η κουβέντα ξεφεύγει σε εγκώμια, αποθέωση, μελλοντικά πλάνα. Τότε, κατεβάζει τα μάτια, πιάνει νευρικά το βραχιολάκι που λέει «Νever Give Up» και προσπαθεί να κρατήσει τους τόνους χαμηλά. Τον ακούω να μιλάει διαρκώς για τη δουλειά που έχει ρίξει: «Τη δουλειά την έμαθα από τους γονείς μου. Μου έμαθαν πως πρέπει να ρίχνεις πολλή δουλειά, για να τα καταφέρεις. Αυτό που έκανε ο πατέρας και η μητέρα μου, όταν ήρθαν στην Ελλάδα και δούλεψαν, για να μεγαλώσουν τέσσερα παιδιά -εμένα, τον Θανάση, τον Άλεξ και τον Κώστα-, το έκαναν κάθε μέρα, με κόπο. Ε, αυτό έχω μάθει και αυτό θα κάνω. Δεν θέλω να λένε πως είμαι ο καλύτερος παίκτης του κόσμου, θέλω να λένε σε κάποια χρόνια, όταν θα είμαι 37-38 και θα έχω σταματήσει από το ΝΒΑ, πως "αυτός ο τύπος δούλευε κάθε μέρα και πιο πολύ". Οι γονείς του, η οικογένεια του είναι παντού, σε κάθε αναφορά. Όπως έλεγε αργότερα, έχει εμπνευστεί το νούμερο 34 ππου φοράει στη φανέλα, «από τη γέννηση των γονιών μου. 1963 ο πατέρας μου και 1964 η μητέρα μου. Άρα πήρα το 3 και το 4 και δημιούργησα το 34».

Διαβάστε ακόμα: Τα Σεπόλια «Μύρισαν» NBA από τα Καρφώματα των Αντετοκούνμπο

Αυτό σημαίνει πως μέχρι τα 38 θα παίζει στην Αμερική; Πιθανότατα ναι, αν και αρκετά συχνά εμφανίζεται στις εξέδρες των ελληνικών γηπέδων – τις προάλλες εμφανίστηκε στο ΣΕΦ, δεν έχει κρύψει ότι από μικρός υποστήριζε τον Ολυμπιακό. Θα ήθελαν τα δύο αδέλφια να ζήσουν αυτήν την ατμόσφαιρα από κοντά; «Στο ΝΒΑ δεν υπάρχει αυτός ο φανατισμός, εδώ είναι εντυπωσιακή η ατμόσφαιρα», λέει ο Γιάννης και από δίπλα του ο Θανάσης, που φέτος ανδρώθηκε λίγο ακόμη στην Ανδόρρα, ανεβαίνοντας σιγά-σιγά τα σκαλιά του ευρωπαϊκού μπάσκετ που φαίνεται να του ταιριάζει περισσότερο, λέει, «Εγώ δεν θα ήθελα μόνο να το ζήσω ως γηπεδούχος, αλλά και ως φιλοξενούμενος».

«Το μότο μας είναι το "No Camp". Σημαίνει πως φτάνεις σε μια κορυφή ενός βουνού. Δεν κατασκηνώνεις. Ξεκουράζεσαι λίγο και μετά συνεχίζεις. Πας για την επόμενη κορυφή»

Η σεμνότητα είναι ξεκάθαρη, αλλά υπάρχει και μεγάλη φιλοδοξία. Δεν είναι κουραστικό όλο αυτό; Δεν θα είσαι ποτέ ικανοποιημένος; Θα κυνηγάς πάντα τον εαυτό σου; «Υπάρχει μια έκφραση», πετάγεται από δίπλα ο Θανάσης, ο πιο άνετος Αντετοκούμπο, ο επικοινωνιακός και λιγότερο μαζεμένος, «που εκφράζει τον Γιάννη και εμένα. Είναι το "No Camp". Σημαίνει πως φτάνεις σε μια κορυφή ενός βουνού. Δεν κατασκηνώνεις. Ξεκουράζεσαι λίγο και μετά συνεχίζεις. Πας για την επόμενη κορυφή. Δεν κατασκηνώνουμε πουθενά, λοιπόν». Η εικόνα δεν είναι μόνο μεταφορική. Πέρσι το καλοκαίρι τα αδέρφια πήγαν μόνα τους για τρεις εβδομάδες στα βουνά και έκαναν ατομική προπόνηση. Δεν κατασκήνωσαν πουθενά.

«Το ίνδαλμα της ζωής μου», λέει ο Γιάννης (δεξιά), «είναι ο αδερφός μου Θανάσης».

Τα motivational συνθήματα είναι παντού. Μετά το «Νo Camp» και το «Never Give Up», που βρίσκεται στο βραχιολάκι πίσω από τα αδέρφια, μια οθόνη γράφει «We Are All Bros», το σύνθημα που συνοδεύει τα παιχνίδια AntetokounΒros Εvent 2017, που θα διεξαχθούν τον Ιούνιο σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. «Το σύνθημα», λέει ο Θανάσης, «δεν είναι μόνο αθλητικό. Εμείς ανήκουμε σε μια οικογένεια που ξέρει καλά τη σημασία της προσπάθειας, της αδελφοσύνης. Όταν ήρθαν εδώ οι γονείς μας, κάποιος τους βοήθησε και τους έδωσε κάτι, για να αποφασίσουν να μας γεννήσουν. Ε, το ίδιο πρέπει να κάνουμε και εδώ». Στην Αμερική, ρωτούν τον Γιάννη για το προσφυγικό; Για την κρίση; «Ειδικά παλιότερα, πολύ έντονα. Για την κρίση, τους απαντώ πως είμαι σίγουρος ότι θα την ξεπεράσουμε. Για το προσφυγικό, είπαμε, "We Αre Αll Βros"». Το προσφυγικό δεν μπορεί να μην απαντηθεί, με τον πιο απλό, αλλά και ουσιαστικό τρόπο: «Φέρσου στον πρόσφυγα σαν να ήταν ο γιος σου», λέει ο Γιάννης. Κάτι ξέρει από δυσκολίες. Αυτή η ερώτηση, τα «δύσκολα παιδικά χρόνια», είναι η πιο συχνή που δέχεται. Δεν ενοχλείται, αλλά είναι φανερό πως δεν θέλει να σταθεί σε αυτό. Το προσπερνάει διαδικαστικά, με σεβασμό στο παρελθόν, αλλά χωρίς τίποτα μελό. No camp.

«Ευχαριστώ πολύ όποιους με αμφισβήτησαν. Με έκαναν να γίνω καλύτερος, να δουλέψω πιο σκληρά»

Ο Γιάννης, είναι φανερό, δεν θέλει να μιλήσει για την πολιτική. Το αποφεύγει, όποτε η κουβέντα πλησιάζει εκεί. Όταν ακούει ερώτηση για «όσους τον αμφισβήτησαν», ακόμη και αν δεν ακούγονται οι λέξεις «Χρυσή Αυγή», που μέσω του αρχηγού της είχε επιτεθεί στον Γιάννη, ως «μη Έλληνα», το μόνο που απαντάει είναι: «Ευχαριστώ πολύ όποιους με αμφισβήτησαν. Με έκαναν να γίνω καλύτερος, να δουλέψω πιο σκληρά». Όταν τον ρωτάνε γιατί δεν θέλει να υπογράφει σε σημαίες, είναι απόλυτος: «Δεν υπογράφω σε σημαίες. Δεν υπάρχει γιατί, δεν υπογράφω, απλά».

Διαβάστε ακόμα: Συνέντευξη με τον (Πικραμένο) Προπονητή που Ανακάλυψε τον Αντετοκούνμπο

Η οικογένεια Αντετοκούνμπο δεν είναι μόνο ο Θανάσης και ο Γιάννης. Υπάρχει και ο Κώστας και ο Άλεξ. Είναι και οι δύο στην Αμερική και εξελίσσονται αθλητικά. «Είχα παίξει πριν από έναν χρόνο μονό με τον Άλεξ. Με κέρδισε 6-5. Αυτός είναι καλύτερος από εμένα, σας το λέω συχνά και θα το θυμηθείτε. Με τον Θανάση δεν παίζουμε μονό, επειδή θα πλακωθούμε στο ξύλο και θα τραυματιστούμε».

«Ο αδερφός μου ο Άλεξ, είναι καλύτερος από εμένα. Με κερδίζει στο μονό»

Ο Γιάννης δεν έχει κρύψει ποτέ την επιθυμία του να παίζει στην Εθνική. Όταν βλέπει να τον ρωτούν έντονα, μαζεύεται: «Δεν είμαι εγώ η Εθνική. Εγώ είμαι ένα μικρό κομμάτι της». Όμως, έχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση πλέον: «Είναι περισσότερο στο χέρι μου φέτος – θέλω να είμαι υγιής, να βρει και η ομάδα προπονητή και όταν φτάσει η ώρα, θα τα πούμε ξανά. Πάντα ονειρεύομαι ένα μετάλλιο με την Εθνική». Μετά, μεταξύ σοβαρού και αστείου, οι δυο τους λένε πως, «Ποιος ξέρει, μπορεί στο μέλλον να υπάρχουν τέσσερις Αντετοκούνμποι στην πεντάδα της Εθνικής».

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έχει πλάκα. Όταν τον ρωτάμε ποια σειρά προτιμά να βλέπει, το σκέφτεται και παίρνει πρώτα την άδεια από τον πιο άνετο αδερφό του Θανάση. «Να το πω;» - «Πες το». «Έχω μια ένοχη απόλαυση, μου αρέσει να βλέπω Kardashians στην τηλεόραση. Τι μουσική ακούνε; Ο Γιάννης, Kendrick Lamar και Drake, ο Θανάσης προτιμά Ed Sheeran.


Δείτε ακόμη_ATH KIDS: Τα Παιδιά της Αθήνας


Τα δυο αδέρφια κάνουν ήδη τον γύρο της Ελλάδας. Ετοιμάζονται για το φετινό τουρνουά ΑntetokounΒros Εvent 2017, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Θέλουν να δουν κόσμο, να τους δει κόσμος, «θέλω να δω νέα παιδιά, ταλέντα», λέει ο Γιάννης. Τι θα τους πει; «Να δουλέψουν χωρίς να υπάρχει αύριο».Το να μιλάς με τον Γιάννη για λίγα λεπτά, με ένα παιδί που προσπαθεί να κρυφτεί, που από την μια γνωρίζει τον Ομπάμα, από την άλλη ντρέπεται με την προβολή με έναν τόσο αθώο και όμορφο τρόπο σε μια ηλικία που σχεδόν τρομάζει για το που μπορεί να φτάσει, σου δίνει μια αίσθηση αγνής χαράς. Είναι ένας τύπος που δεν στέκεται στα αρνητικά. Δεν έχει οργή μέσα του, δεν έχει ρενβασισμό. Εχει τη χαρά του παιχνιδιού, την αίσθηση του καθήκοντος και της προσπάθειας, την συνείδηση του μετανάστη που θα δουλέψει για να ξεχωρίσει. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν είναι ο Έλληνας που έχεις συνηθίσει - είναι όμως αυτός που θα ήθελες να έχεις για φίλο.

Τα παιχνίδια ΑntetokounΒros Εvent 2017 διοργανώνει το eurohoops.net και θα πραγματοποιηθούν τον Ιούνιο σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Η Cosmote TV είναι ο Μεγάλος Χορηγός του event και θα αναλάβει, μέσα από τα κανάλια Cosmote Sport τη ζωντανή τηλεοπτική κάλυψη των αγώνων. Tα exhibition games θα διεξαχθούν στις 18 Ιουνίου στη Θεσσαλονίκη, στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο και στις 25 Ιουνίου στην Αθήνα, στο Κλειστό Γυμναστήριο ΟΑΚΑ.

Περισσότερα από το VICE

Οι Έλληνες Οπαδοί που Άλλαξαν Ομάδα (και Χώρα)

Τα Βιβλία που με Βοήθησαν να Δραπετεύσω από τη Φρίκη του Πολέμου

Το Καλύτερο Φαγητό που Έχω Φάει στην Αθήνα Είναι από τη Συρία

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Tagged:
nba
a1
πρόσφυγες
Ελλάδα
Οικογένεια
Ολυμπιακός
Μπάσκετ
αδέρφια
Αντετοκούνμπο
ΑntetokounΒros