ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η Ζωή στον Δρόμο

Ακούνητη, Αμίλητη, Αγέλαστη: Η Ζωή μου σαν Ζωντανό Άγαλμα

Bonus: Συμβουλές για το πώς να αντιμετωπίζετε ενοχλητικούς τύπους και τι να κάνετε όταν σας πιάνει φαγούρα.

Κείμενο Michelle Elbers
03 Νοέμβριος 2017, 6:00am

Η Eveline επί τω έργω. Φωτογραφία: Eveline Beuman.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE Netherlands.

Για περισσότερα από 20 χρόνια, η Eveline Beuman είναι επαγγελματίας ζωντανό άγαλμα και είναι μία από τους καλλιτέχνες του δρόμου που βλέπεις να στέκονται ακίνητοι στην Ερμού, βαμμένοι στο χρώμα του μπρούντζου. Μέσα σε αυτό το διάστημα έχει δημιουργήσει 108 διαφορετικούς χαρακτήρες και έχει ανοίξει το προσωπικό της πρακτορείο καλλιτεχνών με την εύστοχη ονομασία Living Sculpture (Ζωντανό Άγαλμα). Επίσης, έχει κερδίσει αρκετά βραβεία για την τέχνη της, τόσο ως performer όσο και ως σχεδιάστρια χαρακτήρων.

Μίλησα με την Eveline, για να μάθω πώς είναι να στέκεσαι για ώρες περιτριγυρισμένη από εκατοντάδες ενθουσιώδεις τουρίστες, πώς να αντιμετωπίζεις τους ενοχλητικούς τύπους και τι να κάνεις όταν σε πιάνει φαγούρα και θέλεις να ξυστείς στα κρυφά.

Όλοι μπορούν να σταθούν ακίνητοι - αυτό δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο.

VICE: Γεια σου, Eveline. Μπορεί να γίνει ο καθένας ζωντανό άγαλμα;
Eveline Beuman: Όχι, δεν νομίζω. Πρέπει να έχεις μεγάλη αυτοπειθαρχία και εσωτερική ηρεμία. Θεωρητικά, μπορεί ο καθένας να μάθει τα βασικά, όμως πρέπει να δουλέψεις πολύ σκληρά για να γίνεις επιτυχημένος. Επίσης, πρέπει να απολαμβάνεις το να αποτελείς το κέντρο της προσοχής.

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι το κυριότερο είναι να είσαι ακίνητος, όμως δεν είναι αυτό το θέμα. Όλοι μπορούν να σταθούν ακίνητοι - αυτό δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Το μυστικό, για να είσαι ένα καλό ζωντανό άγαλμα, είναι η ποιότητα των κινήσεών σου και η στιγμή που επιλέγεις να τις κάνεις. Το βασικότερο είναι να ξέρεις πότε να κινηθείς και κατά πόσο αυτό θα βελτιώσει την ιστορία που προσπαθείς να διηγηθείς. Όταν κινείσαι, πρέπει να δημιουργείς την ψευδαίσθηση ότι είσαι πράγματι φτιαγμένος από μπρούντζο ή πέτρα και να κάνεις τον κόσμο να νομίζει ότι, για να κινηθείς, πρέπει να «σπάσεις».

Ένα από τα «ζωντανά» αγάλματα. Φωτογραφία: Eveline Beuman

Πώς προετοιμάζεσαι για τη δουλειά;
Παίρνει πολύ χρόνο και προσπάθεια για να ετοιμαστείς. Για παράδειγμα, το βάψιμο του προσώπου μου -και μόνο- μπορεί να πάρει έως και τρεις ώρες, ανάλογα με τον χαρακτήρα. Αυτό είναι καλό, επειδή η πολύωρη αυτή διαδικασία με βοηθάει να μπω στον ρόλο.

Πόσο κουραστική είναι η δουλειά σου;
Πάρα πολύ και έχει υψηλές σωματικές απαιτήσεις. Είναι πολύ επίπονο να κρατάω σηκωμένα τα χέρια μου για πολλή ώρα. Στο τέλος κάθε παράστασης, οι περισσότεροι μύες μου είναι πιασμένοι.

Τι κάνεις, όταν θέλεις να ξυστείς;
Αυτό είναι ένα πολύ ενοχλητικό πρόβλημα, μιας και το τελευταίο πράγμα που θέλεις να κάνεις είναι να καταστρέψεις την ψευδαίσθηση. Τις περισσότερες φορές, η φαγούρα περνάει από μόνη της, όμως αν δεν μπορείς να περιμένεις, τότε πρέπει να ξυστείς την ώρα που κινείσαι και να βεβαιωθείς ότι δεν σε βλέπει κανείς. Ως ζωντανό άγαλμα, είναι ένα πρόβλημα που μαθαίνεις να ξεπερνάς, καθώς συμβαίνει σε κάθε παράσταση.

Πριν από λίγο καιρό, ένα μικρό αγόρι με αναπηρία ήρθε να με αγκαλιάσει και να με ρωτήσει τι κάνω. Δεν βγήκα από τον ρόλο, μιας και εκεί βρίσκεται όλη η απόλαυση.

Μπορείς να τα βγάλεις πέρα οικονομικά ως καλλιτέχνης του δρόμου;
Όχι, δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να το κάνω ως πλήρη απασχόληση. Ένας φίλος μου το δοκίμασε και κατάφερε να βγάζει γύρω στα €150 κάθε βδομάδα, καθαρά. Επίσης, είναι πολύ κουραστικό να το κάνεις αυτό όλη την εβδομάδα.

Θα προτιμούσες να δούλευες μια καυτή καλοκαιρινή μέρα ή ένα κρύο, βροχερό χειμωνιάτικο απόγευμα;
Δεν είμαι σίγουρη ποιο είναι χειρότερο, για να είμαι ειλικρινής. Είναι σχεδόν αδύνατο να δουλέψεις μέσα στο λιοπύρι. Τα κουστούμια είναι από καουτσούκ, επομένως ο ιδρώτας σου ξεκινάει να στάζει προτού καν ανέβεις στο βάθρο. Οι βροχερές ημέρες είναι εξίσου δύσκολες – όχι απαραίτητα σωματικά, όμως δεν έχεις μεγάλο κοινό, οπότε δεν είναι τόσο διασκεδαστικό. Επίσης, είναι πολύ ενοχλητικό να δίνεις παραστάσεις τις μέρες που έχει αέρα. Είναι δύσκολο να μοιάζεις με άγαλμα, όταν το κοστούμι σου ανεμίζει.

Πώς αντιμετωπίζεις τον κόσμο που προσπαθεί να σου αποσπάσει την προσοχή από αυτό που κάνεις;
Βασικά, δεν συμβαίνει όσο συχνά νομίζεις. Συνήθως όμως, εντοπίζω εκ των προτέρων αυτούς που έχουν τέτοιες προθέσεις και προετοιμάζομαι ψυχολογικά. Πάντα προσπαθώ να αντιδρώ θετικά στα πειραχτήρια. Μερικές φορές, ανοίγω απότομα τα χέρια μου και τους αγκαλιάζω. Έχει τύχει να μου πετάξουν βατόμουρα, να χτυπήσουν με φόρα το βάθρο μου με σκούτερ, ακόμη και να βγάλει κάποιος τη μασέλα του και να την κουνάει μπροστά στο πρόσωπό μου. Όσο περίεργη ή αηδιαστική και αν είναι μια κατάσταση, συνήθως αν συνεχίσω να χαμογελάω, στο τέλος σταματούν.


[VICE Video] Ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης Παίζει στο Netflix Όμως Κάποτε Είχε για Καμαρίνι Ένα Πορτμπαγκάζ

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Τι άλλο σε εκνευρίζει στο κοινό;
Σιχαίνομαι τους γονείς που αναγκάζουν τα παιδιά τους να βγουν φωτογραφία μαζί μου ή να βάλουν λεφτά στον δίσκο μου, όταν είναι ολοφάνερο ότι δεν θέλουν. Εκείνη την ώρα εύχομαι να μπορούσα να μιλήσω και να πω στα παιδιά ότι δεν είναι υποχρεωμένα να το κάνουν.

Πες μου μια όμορφη στιγμή που σου έχει μείνει αξέχαστη.
Είναι δύσκολο να διαλέξω, επειδή έχω πάρα πολλές όμορφες αναμνήσεις. Σε ένα από τα νούμερά μου, παριστάνω μια γριά γυναίκα που κάθεται σιωπηλή σε ένα παγκάκι. Μου αρέσει πολύ όταν ο κόσμος έρχεται να καθίσει δίπλα μου και να μου πιάσει την κουβέντα. Πριν από λίγο καιρό, ένα μικρό αγόρι με αναπηρία ήρθε να με αγκαλιάσει και να με ρωτήσει τι κάνω. Δεν βγήκα από τον ρόλο, μιας και εκεί βρίσκεται όλη η απόλαυση. Δεν μπορούσε να καταλάβει ακριβώς τι κάνω, όμως ήθελε να μείνει μαζί μου και συνέχισε να με αγκαλιάζει. Οι γονείς του ήταν τρισευτυχισμένοι και έβγαλαν άπειρες φωτογραφίες.

Τι ελπίζεις να επιτύχεις ως ζωντανό άγαλμα;
Το όνειρό μου ήταν να κερδίσω στο περσινό καλοκαιρινό Παγκόσμιο Φεστιβάλ Ζωντανών Αγαλμάτων στην Ολλανδία. Αν και έχω κερδίσει σε πολλά ολλανδικά πρωταθλήματα και είμαι χαρούμενη που μπορώ να κάνω αυτό που αγαπώ, μου αρέσει η ιδέα να γίνω η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια.

Περισσότερα από το VICE

Ο Σιωπηλός Αγώνας των Παιδιών που «Μεγαλώνουν» τους Κωφούς Γονείς τους

Ο Γιάννης Αγγελάκας Πιστεύει ότι η Ιστορία με τις «Τρύπες» Δεν Μπορεί να Επαναληφθεί

Η Ξηροκρήνη Είναι οι Δωδεκαώροφες Πολυκατοικίες της και η Χαμηλή Γέφυρα Όπου Σφηνώνουν τα Φορτηγά

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.