Συνέντευξη

Βγήκαμε Βόλτα στη Νίκαια με τους Αδερφούς Μαλιάτση

Δύο από τους πιο γνωστούς YouTuber της χώρας μάς ξεναγούν στα σοκάκια που μεγάλωσαν.

Κείμενο Αντώνης Κωνσταντάρας; φωτογραφίες Πάνος Κέφαλος
20 Νοέμβριος 2018, 8:58am

Ο 29χρονος Κώστας και ο 23χρονος Αλέξανδρος -ή αλλιώς οι «Μαλιάτσηδες»- είναι δύο πολύ αγαπημένα αδέρφια. Πέρα από αυτό, όμως, τυχαίνει να είναι και δύο από τα πιο δυνατά ονόματα της εγχώριας κωμωδίας και του YouTube. Συνολικά, τα κανάλια τους στη δημοφιλή πλατφόρμα έχουν πάνω από 320.000 subscribers -με τον Κώστα, που είναι και ο παλιός, να έχει τους 270.000 από αυτούς-, ενώ οι παραστάσεις στις οποίες συμμετέχουν γεμίζουν τα θέατρα σε όλη την Ελλάδα. Έγιναν γνωστοί με τον πιο δημοκρατικό τρόπο -τους επέλεξε το κοινό, χωρίς να τους πλασάρει κανείς με το ζόρι, όπως κάνει εδώ και χρόνια η τηλεόραση με πολλούς αστέρες της- και πλέον έχουν καταφέρει να κάνουν το χόμπι τους επάγγελμα και μάλιστα όντας απόλυτα σοβαροί όσον αφορά το επιχειρησιακό κομμάτι.

Εδώ και καιρό είχα την επιθυμία να κάνω μαζί τους μια κουβέντα και να τους ζητήσω να πάμε μια βόλτα στη Νίκαια - τη γειτονιά στην οποία μεγάλωσαν και μένουν ακόμη. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε το αποτέλεσμα της συνάντησής μας και συγχρόνως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις που έχω κάνει.

«Η πιο έντονη ανάμνηση ήταν ότι για χρόνια είχαμε τα πράγματά μας σε κουτιά, επειδή μετακομίζαμε συχνά» - Κώστας Μαλιάτσης Σάλας

VICE: Θέλω να μου περιγράψετε τη Νίκαια, με δικά σας λόγια.
Κώστας Μαλιάτσης Σάλας: Εγώ την πρόλαβα στα πολύ κακά της. Όταν ήμουν έφηβος, ήταν πολύ της μόδας η πρέζα. Σε τέτοιο σημείο που χάσαμε συμμαθητές.
Αλέξανδρος Μαλιάτσης Σάλας: Ο Κώστας πέτυχε και τη φάση που η κόντρα Κορυδαλλός-Νίκαια ήταν στα πάνω της.
Κ.Μ.Σ: Έπαιζαν μπουνιές Προοδευτική και Ιωνικός. Οι Νικαιώτες έβρισκαν κόσμο που τύχαινε να φοράει βυσσινί ρούχα και τον έδερναν. Αντίστοιχα έπρατταν και οι Κορυδαλλιώτες, με όποιον τύχαινε να φοράει μπλε. Υπήρχε ο χείριστος συνδυασμός ναρκωτικών, βίας και πολύ κλέψιμο. Όχι του τύπου, «Έχω ανάγκη το κινητό σου», απλώς έκλεβαν για να πουν ότι φέρμαραν εκείνη τη μέρα πέντε-έξι άτομα. Μετά ήρθε η γενιά του Αλέξανδρου που έζησε τη μετάβαση της Νίκαιας σε μια ωραία, συνοικιακή περιοχή.
Α.Μ.Σ: Ανήκω στη γενιά που βρήκε τα πράγματα λίγο πιο ήρεμα. Υπάρχει ακόμη το ιστορικό που σου περιέγραψε και ο Κώστας, ευτυχώς χωρίς την πρέζα, περισσότερο το «εγώ είμαι Νικαιώτης, εσύ Κορυδαλλιώτης».
ΚΜΣ: Έχει μείνει το legacy. Για να καταλάβεις, στο σχολείο μου, αν έκανες το λάθος και καθόσουν σε σημείο που δεν έπρεπε, σε έπιαναν οι μεγαλύτεροι από το παντελόνι και σε έστελναν σαν αεροπλάνο.

Έχετε αγαπημένους αστικούς θρύλους της γειτονιάς σας;
Α.Μ.Σ: Στη γενιά μου υπήρχε ο θρύλος ότι στο δάσος είχε πεθάνει ένας ναρκομανής και πως το πνεύμα του σε κυνηγούσε με πρέζα.
Κ.Μ.Σ: Για μένα είναι ο στρατιώτης-φάντασμα, έχει κι αυτή σχέση με το δασάκι. Εμφανίζεται το βράδυ, σου ζητάει ένα τσιγάρο και μέχρι να το δώσεις έχει εξαφανιστεί. Αυτός ο θρύλος έχει βγει, επειδή οι Ναζί εκτελούσαν κόσμο στο δασάκι. Μάλιστα, υπήρξε μια εποχή που είχε πάρει τρομερή έκταση. Τα απέναντι σπίτια έκαναν πολύ συχνά τηλεφωνήματα στην Αστυνομία λέγοντας ότι κυκλοφορεί ο φαντάρος - και δεν μιλάω για ένα-δυο περιστατικά. Προσωπικά, πιστεύω ότι κάποιος τσάκαλος ντυνόταν «φανταρικά» και έκοβε βόλτες μέσα στο δασάκι, για να τρολάρει τον κόσμο. Αλάνι μου, αν το έχεις όντως κάνει και τυχαίνει να διαβάζεις αυτήν τη συνέντευξη, στείλε μου μήνυμα. Είσαι ό,τι καλύτερο έχει συμβεί στη Νίκαια.

Ως μαθητές πώς ήσασταν;
Κ.Μ.Σ: Μέχρι τη Β' Λυκείου ήμουν Παναγιά βοήθα. Μετά, ξεκίνησα να διαβάζω.
Α.Μ.Σ: Εγώ στη Γ' Λυκείου, αντίστοιχα. Και τώρα σπουδάζω ισπανική φιλολογία. Ανήκω στη γενιά που έκανε τη μετάβαση στα social media και κατά κάποιο τρόπο όλο αυτό μας αποσυντόνισε. Ήταν λίγο ζόρικα. Πρέπει να παραδεχτώ ότι είχα φάει πολλή φάπα απ’ τον Κώστα.

«Ο Κώστας ήταν πάντα προστατευτικός μαζί μου και τσακωνόμασταν σπάνια. Περισσότερο για βλακείες, κυρίως επειδή του φέρμαρα τις μπλούζες του» - Αλέξανδρος Μαλιάτσης Σάλας

Κώστα, γεννήθηκες και έμεινες στο εξωτερικό για κάποια χρόνια. Τι θυμάσαι από την εποχή που ήρθες στην Ελλάδα;
Κ.Μ.Σ: Γεννήθηκα στη Μόσχα, όπου σπούδαζαν οι γονείς μου, μετά φύγαμε για Χιλή και τελικά καταλήξαμε στην Ελλάδα. Η πρώτη μου γλώσσα ήταν τα ρώσικα, αλλά αργότερα διαγράφηκαν απ’ το μυαλό μου, όταν φύγαμε και έμαθα ισπανικά. Ελληνικά μού έμαθε η κυρία Νάνσυ, μια γυναίκα που μου έκανε μαθήματα στο σπίτι. Αυτό που θυμάμαι ήταν πως όταν ήρθαμε, επειδή δεν είχαμε λεφτά, μείναμε αρχικά στα Δερβενοχώρια. Στη συνέχεια, ήρθαμε στη Νίκαια και μέχρι να ορθοποδήσουν οι δικοί μου και να πάμε στο δικό μας σπίτι, μέναμε σε μια αποθήκη του θείου μου. Η πιο έντονη ανάμνηση ήταν ότι για χρόνια είχαμε τα πράγματά μας σε κουτιά, επειδή μετακομίζαμε συχνά. Μετά γεννήθηκε ο man από εδώ, που τα βρήκε όλα έτοιμα (γέλια).

Είστε από τα αδέρφια που διατηρούν μια πολύ όμορφη και αρμονική σχέση.
Α.Μ.Σ: Ναι, ο Κώστας ήταν πάντα προστατευτικός μαζί μου και τσακωνόμασταν σπάνια. Περισσότερο για βλακείες, κυρίως επειδή του φέρμαρα τις μπλούζες του.
Κ.Μ.Σ: Τις έκλεβε με έναν φανταστικό τρόπο. Έπαιρνε την μπλούζα που ήθελε να φορέσει, τη δίπλωνε, την έβαζε μέσα στην τσάντα και μόλις έφτανε ένα στενό από το σπίτι, ο τύπος άλλαζε στη μέση του δρόμου. Μια μέρα που είχα βγει να πιω νερό στο μπαλκόνι, τον βλέπω ημίγυμνο στη μέση της γειτονιάς να διπλώνει την μπλούζα μου και να βάζει τη δικιά του. Κατεβαίνω στην είσοδο, του ανοίγω, με κοιτάει και μου λέει, «Τι θες εσύ εδώ;». Του απαντάω, «Για άνοιξε τον σάκο σου».
Α.Μ.Σ: Ένιωθα λες και με έλεγχαν οι μπάτσοι (γέλια)!
Κ.Μ.Σ: Έκανε unboxing την μπλούζα μου και τον τελείωσα στα κλοτσίδια.
Α.Μ.Σ: Να πω, όμως, ότι το 2003 που είχαν γίνει της μόδας οι κολλητές μπλούζες και είχε αδυνατίσει, έκλεβε τις δικές μου, επειδή φόραγα medium και small (γέλια).

1542701593970-05
Αριστερά, ο Κώστας και δεξιά, ο Αλέξανδρος.

H πρώτη σας επαφή με την κωμωδία ποια ήταν;
Α.Μ.Σ: Προσωπικά, μου άρεσε πάρα πολύ ο Μητσικώστας. Από μικρός γούσταρα τις μιμήσεις και πάντα προσπαθούσα να παριστάνω τον Κώστα και άλλα συγγενικά πρόσωπα.
Κ.Μ.Σ: Το είχε πολύ ο Αλέξανδρος αυτό. Εμένα ξεκίνησε αλλιώς. Θυμάμαι που κλεινόμασταν μικροί στο δωμάτιο και κάναμε ότι τραγουδάμε σε κοινό ή ότι παλεύουμε με 50 νίντζα. Εγώ, για κάποιο λόγο παρίστανα ότι κρατάω ένα μικρόφωνο και μιλάω. Δεν έκανα stand-up, αφού δεν είχα δει κάτι τέτοιο ακόμη, απλώς έβγαζα λόγους. Στο μυαλό μου, μιλούσα στους συμμαθητές μου. Έπαιρνα κάτι που είχε γίνει στο σχολείο ή στο σπίτι και το περιέγραφα. Δεν έβγαζα κάτι αστείο, απλώς το μετέφερα με κωμικό τρόπο. Όποτε άνοιγε την πόρτα η μάνα μου χαλάρωνα: «Επ, τι έγινε;», «Τίποτα, εδώ, πολεμάω με κάτι νίντζα» (γέλια)!

Στη συνέχεια, υπέπεσε στην αντίληψή μου το YouTube και όλα άλλαξαν. Θεωρώ πως η πλατφόρμα ξεκίνησε με το καλύτερο motο στην ιστορία: «Broadcast Yourself». Ήταν ακριβώς αυτό που αντιπροσώπευε. Είδα το πρώτο βίντεο που ανέβηκε ποτέ και παρακολουθούσα έναν Ρώσο YouTuber από τον οποίο πήρε ο William Ray Johnson το μοτίβο του, το =3. Ήμουν ήδη κάποια χρόνια στο Blogger, που τότε ήταν στη μόδα, με το Ψυχής Ιατρείον. Έγραφα κείμενα τα οποία δεν ήθελα ακριβώς να δημοσιεύσω, αλλά πιο πολύ να αποθηκεύσω κάπου. Βλακειούλες του τύπου «Πώς να Αυτοκτονείς με Στιλ». Κάποιος ανακάλυψε ένα από αυτά, το έκανε spread και ξαφνικά είχα 400 hits, που για blogspot ήταν λες και ήσουν ο Ricky Martin. Κάποιοι πρέπει να το είχαν βάλει σε ένα φόρουμ μιας σχολής και έγινε χαμός.

«Από τη νύχτα που ανακοινώθηκε το δημοψήφισμα, ακυρώθηκαν όλες οι καμπάνιες και η τηλεόραση δεν έπαιζε τίποτα [...] Αυτή η σύγχυση που επικράτησε στα κανάλια, μας έδωσε ένα τεράστιο boost στην αγορά» - Κώστας

Για ποια εποχή μιλάμε;
Κ.Μ.Σ: Γύρω στο 2010. Στη συνέχεια, έφτιαξα την εμφάνιση του blog και την ίδια περίοδο ανακάλυψα το YouTube και το stand-up. Τότε ήταν η δεύτερη χρονιά του Comedy Lab και διοργάνωνε έναν διαγωνισμό, για να βρει νέα μέλη. Συμμετείχα με το κείμενο που είχε γίνει γνωστό. Το έφτιαξα με έναν τρόπο που πίστευα ότι μπορώ να το πω σε κοινό. Τότε γνωρίστηκα με τους περισσότερους κωμικούς που είναι σήμερα εδραιωμένοι - Ηλία Φουντούλη, Βύρωνα Θεοδωρόπουλο, Αλέξανδρο Τιτκόφ, Jeremy και άλλους. Τελικά, κέρδισε ο Αριστοτέλης Ρήγας - φοβερός κωμικός. Ωστόσο, με πλησίασε ο Λάμπρος Φισφής, πήρε τα κείμενά μου και μου πρότεινε να πάω, για να μου δείξει, μαζί με τον Σίλα, πώς θα μπορούσα να τα αναπτύξω. Μου έκαναν κάποια σεμινάρια για να γράφω με αρχή, γέφυρα και punchline και κάπως έτσι ήρθε η πρώτη μου επαφή με την κωμωδία.

1542700630206-02

Ξεκίνησες με το stand-up και μετά πήγες στο YouTube, δηλαδή.
Κ.Μ.Σ: Ναι, πρώτα τα κείμενα, μετά το stand-up και τέλος ήρθε το YouTube. Ξεκίνησα να πηγαίνω σε διάφορα open mic, για να δοκιμάσω κάποια πεντάλεπτα set. Μόλις έφτιαξα ένα καλό δεκάλεπτο, οι τότε γνωστοί κωμικοί με έπαιρναν μαζί τους και άνοιγα κάποιες παραστάσεις τους. Εντωμεταξύ, οι γονείς μου δεν καταλάβαιναν τι κάνω. Δεν είχαν έρθει σε κάποια παράσταση, επειδή ντρεπόμουν. Ο πατέρας μου πάντα με ρωτούσε, «Λεφτά βγάζεις;».

Έβγαζες;
Κ.Μ.Σ: Τίποτα. Δέκα με 20 ευρώ, αλλά το είχα πάρει απόφαση. Παραιτήθηκα από τη δουλειά μου -ήμουν υπεύθυνος στα Bershka- και για ενάμιση χρόνο ήμουν άνεργος και έγραφα. Δεν ήθελα να επιβαρύνω τους γονείς μου, οπότε δεν έβγαινα. Μετακινούμουν με το ποδήλατο, αν και είχα αυτοκίνητο και παράλληλα σπούδαζα. Πήρα αυτό το ρίσκο, για να τα καταφέρω στην κωμωδία. Είχα αρκετή πίεση από τον πατέρα μου, ώστε να σοβαρευτώ, αλλά του έλεγα να κάνει λίγη υπομονή.

«Σχεδόν κανείς δεν έχει τηλεόραση. Αυτό λέει πολλά. Ακόμη και η τρέλα που παίζει τώρα με το Next Top Model, συμβαίνει επειδή μπαίνει στα trending. Τα παιδιά μαθαίνουν από το YouTube τι συμβαίνει».

Πότε κατάλαβες ότι όλο αυτό σοβαρεύει και γίνεται full time δουλειά;
Κ.Μ.Σ: Τα παιδιά του Comedy Lab είχαν δουλέψει στην τηλεόραση και ήταν οι πρώτοι που είδαν την πορεία που παίρνουν τα πράγματα. Ο Γιώργος Ποφάντης, που τώρα είναι γενικός διευθυντής προγράμματος στον ΑΝΤ1, ήταν αυτός που είχε την έμπνευση για το Comedy Lab. Η ομάδα είχε ως στόχο να φέρει τον πελάτη στο Ίντερνετ. Ωστόσο, αυτή η προσπάθεια έγινε σε ένα πολύ πρώιμο στάδιο, που ο κόσμος δεν γνώριζε ακόμη τι σημαίνει «digital». Τρώγαμε πολύ δούλεμα. Τους λέγαμε τις ιδέες μας και μετά μας ρωτούσαν, «Πού; Στο Ίντερνετ; Α, εντάξει παιδιά, τα λέμε». Μας κορόιδευαν κανονικά, δεν υπερβάλλω.

Ενάμιση χρόνο μετά και εκεί που ήμασταν έτοιμοι να παρατήσουμε το επιχειρηματικό κομμάτι -αλλά όχι το καλλιτεχνικό-, έκανε ο πρώτος πελάτης το πέρασμα στο Διαδίκτυο. Ήταν ο Καραμολέγκος, μια από τις παλιότερες ελληνικές επιχειρήσεις, που τρέχει από έναν άνθρωπο ο οποίος τα έχει καταφέρει τρομερά στον τομέα του. Ήταν η εποχή ακριβώς μετά την απαγωγή του. Μια από τις πιο παραδοσιακές εταιρείες έκανε αυτήν την κίνηση και μετά, βήμα-βήμα, ήρθαν και άλλες. Έριξαν λεφτά και εμείς ιδέες. Το Cooking Maliatsis ήταν μία από αυτές και συνεχίζει δυναμικά εδώ και πέντε χρόνια. Ένας από τους βασικούς παράγοντες που έπαιξαν ρόλο στη στροφή αυτήν, πάντως, ήταν η κρίση και κυρίως τα capital controls.

Η αγορά πάγωσε. Όλες οι διαφημιστικές εταιρείες κατέβασαν ρολά. Από τη νύχτα που ανακοινώθηκε το δημοψήφισμα, ακυρώθηκαν όλες οι καμπάνιες και η τηλεόραση δεν έπαιζε τίποτα. Ήταν λες και βρισκόμασταν σε πολεμική περίοδο. Αυτή η σύγχυση που επικράτησε στα κανάλια, μας έδωσε ένα τεράστιο boost στην αγορά. Βγήκαμε και είπαμε, «Γεια σας, εμείς μπορούμε να κάνουμε πραγματάκια με πιο μικρό budget, επειδή τα γουστάρουμε και αν επιλέξετε να δουλέψετε μαζί μας, το κοινό μπορεί να ανταποκριθεί θετικά». Κάπου εκεί οι πελάτες αποφάσισαν να κάνουν μια τεράστια στροφή στο digital και από τότε βρίσκεται σε συνεχή ανοδική πορεία.


VICE Video: Στο Κυνήγι των Likes: Ο Χάρος των Social Media

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Θα ήθελα να μου μιλήσεις λίγο για τη συνέντευξη που είχες δώσει στον Πέτρο Κωστόπουλο.
ΚΜΣ: Από τα χειρότερα πράγματα που έχω βιώσει. Δεν ξέρω τι πίστευαν, ότι θα πάω εκεί για να τους βρίσω; Ποτέ δεν κατάλαβα. Μπήκα μέσα και από τον παρουσιαστή μέχρι τους συντελεστές -εκτός από την μπάντα και το κοινό- με αντιμετώπισαν σαν να είμαι το παιδί της φάπας. Υπήρχε ένα πολύ εχθρικό mood. Δεν μου μίλησε κανείς, με καλωδίωσαν και με πέταξαν στον σκύλο. Μπαίνω μέσα και η πρώτη ατάκα είναι «Καλώς τον μαλάκα» (γέλια). Αποφάσισα να κρατήσω μια στάση που να είμαι ο εαυτός μου, να μη γίνω επιθετικός, αλλά ούτε και ο χαζός της υπόθεσης. Πήγα, έκανα το stand-up μου και απάντησα, όσο μπορούσα, στις ερωτήσεις. Το μεγάλο τους λάθος ήταν ότι μετά το ανέβασαν στο Ίντερνετ. Το έριξαν στο γήπεδό μου και μάλιστα με ανοιχτά comments. Ο κόσμος είδε την αντιμετώπιση που είχα και το έφερε στα ίσια, στήνοντας από κάτω λαϊκά δικαστήρια. Ακόμα δεν καταλαβαίνω γιατί με κάλεσαν, εφόσον δεν είχαν καμία όρεξη να μου μιλήσουν.

Πιστεύετε πως η τηλεόραση έχει επηρεαστεί από την έλευση του YouTube;
Α.Μ.Σ: Πολύ. Καταρχάς, το καταλαβαίνεις όταν βλέπεις ανθρώπους που είναι χρόνια στην τηλεόραση να ξεκινάνε κανάλια. Αυτό δεν είναι κακό, αλλά δεν τους βγαίνει ως φυσικό. Βλέπεις τον Μουτσινά να τρώει γλυκά, ας πούμε.
Κ.Μ.Σ: Δεν τους ενδιαφέρει πώς δουλεύει το digital, λένε, «Ωραία, θα φάω γλυκά επειδή, apparently, αυτό κάνουν τα νιάτα». Είναι η ίδια νοοτροπία με την οποία με αντιμετώπισαν σε εκείνη τη συνέντευξη. Το βλέπουν ως κάτι υποδεέστερο, νιώθουν μια απειλή και γι’ αυτό το μειώνουν. Έχουν αυτό το «αχ», το οποίο μεταφέρουν στα βίντεό τους. Ανοίγουν την κάμερα και είναι σαν να λένε, «Θα κάνω κάτι και για σας, αχ, πανάθεμά σας». Αυτό το πράγμα κλοτσάει. Από τη Μαίρη Συνατσάκη, μέχρι τον Μουτσινά. Θέλουν να πάνε με το ρεύμα και αυτό δεν είναι κακό, αλλά έχουν τη νοοτροπία που γεννάει η παλιά, αρχοντική, ελληνική τηλεόραση. Αν μπεις σε αυτήν έστω και λίγο, την κολλάς. Τους καταλαβαίνω, αλλά πρέπει να ξέρουν ότι δεν μπορούν να κοροϊδέψουν τη γενιά που μεγάλωσε στα social media. Δεν ξέρουν κανέναν Μουτσινά και καμία Συνατσάκη. Τα παιδιά στην ηλικία του Αλέξανδρου, βλέπουν YouTube από μικρή ηλικία. Δεν μπορείς να βάλεις κάποιον να σου κάνει το μοντάζ και τις λήψεις και να πεις, «Είμαι creator». Ο creator αγοράζει μια κάμερα, κάνει το μοντάζ και βγάζει την αισθητική του προς τα έξω.

1542700776165-04

Σας έχουν γίνει προτάσεις να κάνετε τηλεόραση;
Κ.Μ.Σ: Σε μένα ναι, αλλά έχω αρνηθεί, επειδή ήταν φάση «Θα φέρουμε τον ιντερνετάκια να κάνει μουχαμπέτι εδώ πέρα. Θα γελάσουμε πάλι με τον χωρατατζή». Πρόσφατα κυκλοφόρησα ένα βιβλίο, το οποίο αυτήν τη στιγμή που μιλάμε γίνεται ταινία. Το όνειρό μου είναι να δημιουργήσω πράγματα που να ακουμπούν το εύρος της κωμωδίας που θέλω. Έξω από αστεία του τύπου «το παιδί είναι γκέι, τι πάθαμε, τον γυρνάει τον αναπτήρα», ξέρεις, αυτή την κατάντια που πέρασε η ελληνική τηλεόραση και ο κινηματογράφος στον κόσμο ως «κωμωδία». Θέλω να φτιάξω πέντε πράγματα και να τους τα τρίψουμε στη μάπα. Να τους πούμε, «Σκάσε βλάχο, δεν είναι αστείο αυτό το πράγμα». Να δώσω μια τηλεοπτική -ή κινηματογραφική- παραγωγή και ας τη δούνε μόνο οι δικοί μας. Ας μην τη δει η θεία μου, δεν πειράζει, μπορεί να δει Next Top Model. Να υπάρξει, όμως, ένας δίαυλος επικοινωνίας για νέους εικονολήπτες, μοντέρ, ρεπόρτερ, κωμικούς, ηθοποιούς και να μπουν έστω και λίγο σε αυτό το τέρας που λέγεται «ελληνική τηλεόραση». Να δείξουμε πως υπάρχουμε και εμείς.

Θεωρείτε πως η τηλεόραση έχει τελειώσει ως μέσο;
Κ.Μ.Σ: Η τηλεόραση αρχικά προσπάθησε να φέρει το Διαδίκτυο στις τάξεις της, επειδή «αυτό θέλει ο κόσμος», αλλά απέτυχε παταγωδώς, επειδή δεν ξέρει να το κάνει. Μετά, θυμήθηκε πως το Survivor έφερνε κάποτε λεφτά με τα τσουβάλια, το πέταξε και ο κόσμος μετά από τόσο καιρό έκατσε να το δει. Πόσα να ανακυκλώσεις, όμως; Κάποια στιγμή θα τελειώσει η παλέτα. Θα πω κάτι εδώ στο VICE και να μου το θυμηθείτε: Το Big Brother είναι προ των πυλών - αυτήν τη στιγμή χτυπάει την πόρτα στην ελληνική τηλεόραση. Το καλό είναι πως εμείς είμαστε στη γωνία και τρίβουμε τα χέρια μας, αφού κάποια στιγμή θα τους τελειώσουν οι σφαίρες.
Α.Μ.Σ: Το βλέπω και από φίλους μου φοιτητές, σχεδόν κανείς δεν έχει τηλεόραση. Αυτό λέει πολλά. Ακόμη και η τρέλα που παίζει τώρα με το Next Top Model, συμβαίνει επειδή μπαίνει στα trending. Τα παιδιά μαθαίνουν από το YouTube τι συμβαίνει, δεν θα κάτσουν να το δουν στην τηλεόραση.
Κ.Μ.Σ: Αν δεν γίνει μια προσπάθεια για κάτι καινούριο, με νέους ανθρώπους, τα πράγματα θα μείνουν εκεί. Όλοι γουστάρουμε λίγο trash - ποιος δεν έβλεπε Ερωτοδικείο και Μίστερ Εθνικά Μπούτια; Αυτά μεταφράζονται τώρα σε Next Top Model. Όλοι θέλουμε να δούμε την Καγιά να ξεμαλλιάζεται με μια 25χρονη και να φτιάξουμε ένα meme. Αυτό που δεν καταλαβαίνει η γενιά της τηλεόρασης είναι πως εμείς το βλέπουμε για να γελάμε, ενώ αυτοί το κάνουν με πλήρη σοβαρότητα. Δεν πιάνουν ότι εμείς στέλνουμε αποσπάσματα σε πέντε φίλους μας στο chat, για να γελάσουμε με το trash. Ζουν πίσω από ένα πέπλο και λένε, «Μαλάκα, τι βγάλαμε πάλι; Χτυπάμε επίπεδα τηλεόρασης Αγγλίας αυτήν τη στιγμή». Αν εγώ τους πω, «Σας βλέπω, επειδή είσαστε trash και βγάζω meme με τις φάτσες σας, για να γελάω με τους φίλους μου», δεν θα το αποδεχθούν.

1542700744486-03

Για το τέλος, έχω μια απορία που αφορά τον Αλέξανδρο. Πόσο δύσκολο είναι να μπαίνεις στον ίδιο τομέα με τον ήδη επιτυχημένο αδερφό σου;
Α.Μ.Σ: O Κώστας πάντα με έβαζε να παίζω στα βίντεό του και μου άρεσε, ποτέ δεν είχα κάποιο κόμπλεξ. Η μόνη πίεση που ένιωσα ήταν την εποχή που άνοιξα το κανάλι μου. Όσον αφορά το stand-up, μου είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή ότι για να παίξω σε παράστασή του θα έπρεπε να κάνω πρώτα προσπάθειες μόνος μου σε open mic και να φάω σκατά. Ξεκίνησα, λοιπόν, με ένα κείμενο που έλεγε, «Είμαι ο αδερφός του Μαλιάτση και δεν έχω ταυτότητα» και βάσισα κάποια αστεία εκεί. Έπρεπε να περάσει πολύς καιρός, μέχρι να εμφανιστούμε μαζί και αυτό λειτούργησε υπέρ μου.

Ακολουθήστε τον Αντώνη Κωνσταντάρα στο Instagram.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

O Ράπερ 6ix9ine Αντιμετωπίζει Ισόβια Κάθειρξη για Ένα Σωρό Κατηγορίες

Δέκα Ερωτήσεις που Πάντα Ήθελες να Κάνεις σε Έναν Χούλιγκαν

Όλα τα Λάθη που Υπάρχουν στα 57'' Αυτού του Διαφημιστικού του Ελληνικού Στρατού

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.