Angel Saft: Το Πρόσωπο Πίσω από τα Αγαπημένα σου Κλιπ της Rap Σκηνής

«Ίσως η εισαγωγή στο "Hannibal" του Μηδενιστή με τον Iratus να είναι ό,τι καλύτερο έχω κάνει».

|
sep 14 2018, 9:00am

Είναι μόλις 25 ετών, όμως έχει σκηνοθετήσει κάποια από τα πιο εμβληματικά μουσικά βίντεο της τελευταίας δεκαετίας. Αν είσαι fan της εγχώριας rap σκηνής, τότε σίγουρα έχεις ακούσει το όνομα Angel Saft και το πιο πιθανό είναι να έχεις πωρωθεί με κάποια από τις εντυπωσιακές συνεργασίες του με καλλιτέχνες όπως οι Slogan, Saske και Μηδενιστής. Μάλιστα, κάτω από το κλιπ του τελευταίου για το τραγούδι «Hannibal» θα βρεις πολλά σχόλια που μιλάνε για την υπέροχη δουλειά που έχει κάνει οπτικοποιώντας το πρώτο single από τον δίσκο Μεγάλος Ήρωας 2.

Ωστόσο, αν ψάξεις καλά αυτόν τον καλοντυμένο τυπά, θα δεις ότι οι δουλειές του δεν περιορίζονται στα rap μουσικά βίντεο: Για παράδειγμα, τα credits της αριστουργηματικής μικρού μήκους ταινίας People of Black Earth, ανήκουν σε αυτόν. Μπορεί ο Angel Saft να προτιμά τη ζωή πίσω από τις κάμερες, βάζοντας στο επίκεντρο τον εκάστοτε καλλιτέχνη, όμως θεώρησα σωστό να τον βγάλω για μια φορά στη σέντρα, με σκοπό να μάθω περισσότερα για τον άνθρωπο που σε λίγα χρόνια, ίσως, χρεωθεί -με την καλή έννοια- ότι άλλαξε το παιχνίδι.

Οι φωτογραφίες είναι μια ευγενική παραχώρηση του Angel Saft.

VICE: Θυμάσαι την πρώτη φορά που έπιασες στα χέρια σου κάμερα;
Angel Saft: Κοίτα πώς έγινε: Στο σχολείο, στο Γυμνάσιο, ήθελα να γίνω ζωγράφος. Δεν είχα ασχοληθεί καθόλου με την εικόνα. Ο παππούς και η γιαγιά μου ήταν ζωγράφοι και είχαν τελειώσει την Καλών Τεχνών. Ο παππούς μου ήταν ο Σταύρος Γαλανόπουλος - λογικά θα έχεις ακούσει το όνομά του. Ο θείος μου, από την άλλη, ήταν φωτογράφος και σκηνοθέτης, οπότε καταλαβαίνεις ότι είχα μέσα στην οικογένειά μου πολλά και

σημαντικά ερεθίσματα. Ωστόσο, δεν είχα από μικρός, ας πούμε, την επιθυμία να γίνω σκηνοθέτης. Το καλοκαίρι αφού τελείωσα το σχολείο, πήγα στη Σαντορίνη και δούλεψα με τον θείο μου στη φάση της φωτογραφίας τοπίων και γάμων - έτσι έπιασα πρώτη φορά φωτογραφική μηχανή στα χέρια μου.

Τον χειμώνα, γύρισα και έκανα κάποια σεμινάρια, τα οποία είναι ουσιαστικά ό,τι πιο κοντινό έχω κάνει σε σπουδές. Την επόμενη σεζόν, ο θείος μου με έχωσε στο κομμάτι των βίντεο, δίνοντάς μου από την πρώτη μέρα κάποιες πολύ μεγάλες δουλειές, σε πανάκριβους γάμους. Με έριξε κατευθείαν στα βαθιά. Έτσι, έβγαλα αρκετά λεφτά και αυτό μου έδωσε τη δυνατότητα να αγοράσω εξοπλισμό και στη συνέχεια να δημιουργήσω την Crystal View, μαζί με τον Σπάρτακο. Άφησα τα πολύ καλά λεφτά που έβγαζα εκεί, για να ακολουθήσω τον δύσκολο δρόμο και να κάνω αυτό που θέλω. Από τότε, τα πράγματα πήραν μια τρελή πορεία που μας έφερε στο σήμερα.

Ίσως η εισαγωγή στο «Hannibal» του Μηδενιστή με τον Iratus να είναι ό,τι καλύτερο έχω κάνει. Ως σύνολο, νομίζω ότι το «Underground Stars» του Slogan είναι το καλύτερο, αλλά δεν μπορώ να σου πω ότι δεν αγαπάω και το «Ποιος» του Saske.

Τι μουσική άκουγες μεγαλώνοντας;
Έχω περάσει από όλες τις φάσεις, από psychedelic μέχρι metal. Μικρός έπαιζα κιθάρα και ήθελα να φτιάξω μπάντα. Μετά, πέρασα και μια emocore φάση και άκουγα από Atreyu, μέχρι As I Lay Dying. Το τρελό είναι ότι δεν άκουγα ποτέ μου hip hop. Για να είμαι ειλικρινής, δεν μου άρεσε ποτέ το old school hip hop. Μου αρέσει η νέα σχολή, αλλά και πάλι δεν αντιπροσωπεύει τη μουσική που ακούω σπίτι μου.

Η μουσική είναι συχνότητες. Όλα τα είδη έχουν καλές και κακές γωνίες. Αν αφήσεις το μυαλό σου ελεύθερο, μπορείς να ακούσεις από ένα καλό λαϊκό τραγούδι, μέχρι ό,τι μπορείς να φανταστείς. Εγώ είμαι καταθλιπτικός τύπος, σε ό,τι αφορά την τέχνη. Για να σου δώσω ένα παράδειγμα, αυτήν την εποχή η αγαπημένη μου καλλιτέχνιδα είναι η Sevdaliza. Με καλύπτει αισθητικά σε όλους τους τομείς. Πιστεύω ότι σε μια πενταετία υπάρχει πιθανότητα να γίνει πολύ mainstream.

Backstage φωτογραφία από τα γυρίσματα του «Underground Stars» του Slogan.

Ο περισσότερος κόσμος σε γνωρίζει από τα βίντεο κλιπ που σκηνοθετείς. Είσαι από τους πιο γνωστούς «κλιπάδες» στην Ελλάδα.
Για να σου πω την αλήθεια, δεν μου αρέσει πολύ η έννοια «κλιπάς». Ο κόσμος έχει συνδέσει τον όρο «βίντεο κλιπ» με το μουσικό βίντεο, το οποίο στην ουσία μεταφράζεται στα αγγλικά ως «music video». Το βίντεο κλιπ είναι μια μικρή ταινία. Προσωπικά, επέλεξα έναν δρόμο αρκετά αντισυμβατικό, σε σχέση με τους περισσότερους film makers/σκηνοθέτες εκεί έξω. Ενώ μας προσέγγιζαν δισκογραφικές και μας πρότειναν να πάρουμε «πακέτα» για πολλά κλιπ, με σχετικά χαμηλή αμοιβή - δεν το κάναμε. Αυτοί που το έκαναν, έφτιαξαν ένα όνομα, έκαναν τίμιες δουλειές, αλλά είχαν ένα ταβάνι. Εγώ επέλεξα άλλο μονοπάτι.

Δεν ήθελα να κάνω 300 δουλειές τον χρόνο και να μη με αντιπροσωπεύει καμία. Μέσα από το rap κατάφερα να βρω την ταυτότητά μου ως σκηνοθέτης, ξέρεις, τα vibes μου. Η αλήθεια είναι πως τυχαία έγινα σκηνοθέτης σε τέτοιου είδους βίντεο. Δεν είμαι άνθρωπος που ταυτίστηκε ποτέ με τη rap κουλτούρα, όμως μέσα από αυτή βρήκα μια καλλιτεχνική διέξοδο. Οι περισσότεροι πιτσιρικάδες ακούνε αυτήν τη μουσική και επειδή έχουν πολλά ερεθίσματα από το εξωτερικό, μπορούν να συγκρίνουν και να ξεχωρίσουν τις καλές δουλειές. Έχω ρίξει πολλή δουλειά και αυτό φαίνεται. Μπορεί να προσέξω την παραμικρή λεπτομέρεια, από το κορδόνι στο παπούτσι, μέχρι ένα φύλο στη γωνία.

Εικόνα από τη μικρού μήκους ταινία του, People of Black Earth.

Είσαι τελειομανής;
Είμαι. Όταν μιλάμε για ένα passion project, όπως είναι τα κλιπ του Slogan ή το People of Black Earth -που θεωρώ ότι μέχρι στιγμής είναι η κορυφαία μου δουλειά- ναι, είμαι.

Πιστεύεις ότι αυτό που σε κάνει τόσο επιτυχημένο στα rap κλιπ είναι πως δεν έχεις σχέση με την όλη κουλτούρα πίσω από αυτήν τη μουσική;
Σε όσα άτομα της σκηνής έχω πει ότι δεν ακούω rap, μου απαντάνε το ίδιο: «Γι’ αυτό κάνεις αυτές τις δουλειές».

Με τι άλλα project ασχολείσαι πέραν των κλιπ;
Κοίτα, εγώ ζω κυρίως από τη διαφήμιση. Τα music video είναι το πάθος μου και δεν πιστεύω ότι υπάρχει κανένας στην Ελλάδα που να τα προσεγγίζει όπως η Crystal View. Όμως δεν θέλω να μείνω μόνο στα κλιπ, θέλω να κάνω διαφημιστικά υψηλού επιπέδου και ταινίες. Θέλω να φτάσω σε ένα επίπεδο film making που δεν μπορείς να αγγίξεις μέσω των μουσικών βίντεο. Χρειάζονται πολλά λεφτά και πολύς χρόνος. Οι μεγάλοι σκηνοθέτες συνήθως λένε ότι πρέπει να κάνεις συνέχεια ταινίες μικρού μήκους, να βλέπεις τα λάθη σου και στην επόμενη να τα διορθώνεις. Εγώ, επειδή δεν έχω τον χρόνο να κάνω short films -πρέπει κάπως να ζήσω-, προσαρμόζω ένα story telling στα μουσικά βίντεο που σκηνοθετώ.

Το «Φινέτσα» είναι σίγουρα ένα από τα πιο ακριβά κλιπ που έχω κάνει.

Πώς θα περιέγραφες το στιλ σου;
Θα έλεγα πως είμαι εικαστικός καλλιτέχνης, εμπνέομαι περισσότερο από εικόνες και είμαι «άρρωστος» με τη συμμετρία.

Θα δούμε και μεγάλου μήκους ταινία από εσένα;
Είναι στα σχέδιά μου, όμως πρώτα θέλω να κάνω κάποιες μικρού μήκους ακόμη.

Τι είδους ταινία θα έκανες, αν είχες απεριόριστο budget;
Σίγουρα θα έκανα κάτι σκοτεινό, με στοιχεία από θρίλερ και horror. Θα ήθελα να έχει και μια δραματική δόση. Δεν μου αρέσουν οι κωμωδίες, δεν θέλω να κάνω κάτι που θα το βλέπει ο άλλος και θα γελάει. Θέλω να βλέπουν τη δουλειά μου και να εμπνέονται, να προβληματίζονται, να σκέφτονται.


VICE Video: Ο Saske Είναι το Next Big Thing της Εγχώριας Rap Σκηνής

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Για ποιο από τα μουσικά σου βίντεο είσαι περισσότερο περήφανος;
Προσπαθώ πάντα να πειραματίζομαι έχοντας μια κινηματογραφική οπτική. Δεν θέλω να βγάλω απλώς έναν τύπο που τραγουδάει, οπότε από κάθε κλιπ ξεχωρίζω συγκεκριμένα στοιχεία. Ίσως η εισαγωγή στο «Hannibal» του Μηδενιστή με τον Iratus να είναι ό,τι καλύτερο έχω κάνει. Ως σύνολο, νομίζω ότι το «Underground Stars» του Slogan είναι το καλύτερο, αλλά δεν μπορώ να σου πω ότι δεν αγαπάω και το «Ποιος» του Saske.

Το πιο δύσκολο στο γύρισμα;
Το «Underground Stars». Μισή ώρα προτού ξεκινήσει το γύρισμα ξέσπασε μια τρομερή καταιγίδα και παρακαλούσαμε τον Δία να σταματήσει. Ήμασταν 30 άτομα προετοιμασμένα να κάνουμε γύρισμα με βροχή. Ευτυχώς σταμάτησε και τελικά μας βγήκε σε καλό, μιας και μας χάρισε αυτήν τη σκωτσέζικη ατμόσφαιρα που βλέπεις στο βίντεο. Λίγο προτού στεγνώσει το έδαφος, γύρω στο απογευματάκι, έριξε μια δεύτερη και μας φρέσκαρε το σκηνικό για το υπόλοιπο μισό των γυρισμάτων.

Screenshot από το «Ποιος» του Saske.

Αυτό που κόστισε περισσότερο;
Το «Φινέτσα» είναι σίγουρα ένα από τα πιο ακριβά κλιπ που έχω κάνει.

Έχεις συνεργαστεί με πολλούς ράπερ. Ποιος είναι αυτός που θεωρείς ότι το έχει περισσότερο ως performer;
Ο Saske, χωρίς δεύτερη σκέψη. Πέρα από τα κλιπ, που μέσα σε ένα δευτερόλεπτο γίνεται rockstar, ακόμη και σε βραδιές που αράζουμε και κάνει freestyle, είναι φοβερός. Όταν βάζει κομμάτια, για να πουλήσει την τέχνη του σε κάποιον, μέχρι και εκεί κάνει performance.

Πιστεύεις ότι έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που τα βίντεο παίζουν τον ίδιο σημαντικό ρόλο με τη μουσική;
Νομίζω πως είμαστε στην εποχή της εικόνας και τουλάχιστον, σε ό,τι αφορά την αγορά, η εικόνα ίσως και να παίζει μεγαλύτερο ρόλο. Υπάρχει ένα τεράστιο μέρος του κοινού που θέλει να δει και να ακούσει κάτι συνολικό. Αυτό που έχουμε καταφέρει και χαίρομαι γι' αυτό -επειδή έχω ως προτεραιότητα να κάνω τέχνη-, είναι το να κάνουμε κλιπ-επιτυχίες.

Κεφάλαιο Crystal View...
Ξεκίνησε από εμένα και τον Σπάρτακο και έχει φτάσει να είναι μια μικρή κοινωνία η οποία πλέον αποτελείται από περισσότερα των δέκα ατόμων και η λογική μας είναι το να είμαστε αντισυμβατικοί. Επιλέγουμε να κάνουμε πράγματα που μας αρέσουν και όχι αυτά που «πρέπει». Έχουμε πολύ μεγάλο σεβασμό γι’ αυτό που κάνουμε, το έχουμε χτίσει με πολύ αίμα και ιδρώτα.

Αλήθεια, από σκηνοθέτες ποιους γουστάρεις;
Romain Gavras, Nabil και Johan Renck είναι μεγάλες επιρροές για μένα. Βέβαια, δεν κολλάω κάπου, επηρεάζομαι σχεδόν από τα πάντα. Σχεδόν κάθε μέρα έχω να σου μιλήσω και για μια καινούργια εμμονή.

Για το τέλος, θα ήθελα να μου πεις ποιο είναι το καλύτερο μουσικό βίντεο όλων των εποχών.
Υπάρχουν δύο συγκεκριμένα project που με έχουν επηρεάσει όσο λίγα: Το ένα είναι το «Fairy Dust» της Tove Lo και το άλλο, το «Prima Donna» του Vince Staples.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Σεξ στις Ελληνικές Φυλακές: Εκεί που το Φύλο Είναι Απλώς μια Κοινωνική Κατασκευή

Μια Παρουσίαση των πιο Άχρηστων Πτυχίων Πανεπιστημίου στην Ευρώπη

Ο «Εξωγήινος» Richie Hawtin, ο DJ που Ζήτησε Εσώρουχα και Άλλες Ιστορίες του Lorenzo από τα Techniques

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Περισσότερα από το VICE
VICE Channels