Αλκοόλ

«Δώσαμε Μεγάλο Αγώνα για να Εκπαιδευτεί ο Έλληνας στο Ουίσκι»

Ο μαγικός κόσμος του ουίσκι: Από το ουίσκι κόλα στις σπάνιες ετικέτες.

Κείμενο Μελπομένη Μαραγκίδου; φωτογραφίες Πάνος Κέφαλος
25 Φεβρουάριος 2019, 8:38am

Στο αγαπημένο μου ποτάδικο, υπάρχει γραμμένο σε έναν μικρό μαυροπίνακα με κιμωλία το απόφθεγμα αυτό: Το καλύτερο ποτό είναι το ποτό σου. Πράγματι, ό,τι και να προτείνουν οι διαφημιστικές καμπάνιες, τα περιοδικά και οι bartender, κάποια πράγματα είναι σταθερές. Το ποτό σου είναι σαν τη μάρκα των τσιγάρων σου, που δύσκολα θα μπεις σε πειραματισμούς να αλλάξεις. Κάποιες φορές, όμως, αξίζει να προσπαθήσεις να αφήσεις την ασφάλεια μιας επιλογής που μπορεί να έκανες πριν χρόνια και να αφεθείς να δοκιμάσεις κάτι διαφορετικό. Από τότε που κατέληξα στο ρούμι δεν είχα μπει στον πειρασμό να δοκιμάσω άλλο ποτό. Ξέρετε, το ποτό δεν είναι απλώς αλκοόλ μέσα στο ποτήρι μας. Είναι οι στιγμές που έχουμε ζήσει με αυτό, οι μνήμες που έχουμε φυλαγμένες, οι βραδιές που έχουμε μεθύσει με φίλους, που έχουμε κλάψει για αγάπες, που έχουμε γιορτάσει για το πτυχίο.

Ήρθε όμως εκείνη η στιγμή που, μέσα στο αγαπημένο μου μπαρ, άρχισα να παρατηρώ άγνωστες σε μένα ετικέτες στα μπουκάλια, ανθρώπους που απολάμβαναν το χρυσαφένιο τους ποτό, που μιλούσαν με πάθος για αυτό, που σήκωναν το ποτήρι τους και γέμιζαν τα πνευμόνια τους με τη μυρωδιά του. Ένα βράδυ, είπα να το δοκιμάσω κι εγώ. Κι έτσι απάτησα το γλυκό ρούμι με μία γουλιά ουίσκι καπνιστό. Η μετάβαση ήταν δύσκολη και για κάποιο καιρό έπινα παράλληλα και τα δύο, όμως δίνοντας την ευκαιρία να μάθω περισσότερα για το ουίσκι ξεκίνησα ένα μαγικό ταξίδι.

1550760919663-11

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα υπάρχει μία τάση γύρω από το ουίσκι. Μικροί και μεγάλοι συλλέκτες «χτυπούν» σπάνια μπουκάλια σε διαδικτυακές δημοπρασίες, λάτρεις κυνηγούν τα φεστιβάλ και τις γευσιγνωσίες για να δοκιμάσουν διαφορετικές ετικέτες, ακόμη και παρέες μαζεύονται σε σπίτια και αγοράζουν μπουκάλια ρεφενέ, για να τα δοκιμάσουν. Κόντρα στο μάρκετινγκ που θέλει το ουίσκι ένα πολυτελές σπορ, εν τέλει «ο βασιλιάς των αποσταγμάτων» έχει πιστούς ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης, πορτοφολιού, φύλου και ηλικίας. Έχει κι ανθρώπους που έχουν αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής τους για να μπορούμε εμείς σήμερα να μπαίνουμε σε ένα μπαρ και να μη ζητάμε απλώς ένα «ουίσκι κόλα».

Ο Πέτρος Χαριζόπουλος είναι ο καλύτερος να σε μυήσει στον κόσμο του ουίσκι

1550760941367-15
O Πέτρος Χαριζόπουλος.

Από τα ηχεία του μπαρ ακούγονταν ροκ ήχοι. Ήταν αρχές της δεκαετίας του ‘90 στη Θεσσαλονίκη και ο ιδιοκτήτης του μπαρ, που είχε παντρευτεί με Σκωτσέζα, φιλοξενούσε τον πατέρα της. Όταν ο Πέτρος μπήκε στο μαγαζί του φίλου του και γνώρισε τον πεθερό του, θέλησε να τον κεράσει ένα ουίσκι, αφού είχε έρθει από τη Σκωτία. «Στο μπαρ δεν υπάρχουν ουίσκι», είπε ο πατέρας της κοπέλας για να εμφανιστεί την επόμενη ημέρα με κάποια μπουκάλια που είχε φέρει μαζί του στο ταξίδι. Αυτή ήταν ουσιαστικά η αφορμή για τον Πέτρο Χαριζόπουλο για να αφιερωθεί και στο ουίσκι - εκτός από τον ΠΑΟΚ και το rock and roll.

Στρατιωτικός της αεροπορίας στο επάγγελμα, η χρόνια ενασχόλησή του με το ουίσκι τον έχει κάνει τον καλύτερο να σε μυήσει στον κόσμο του. Έχει δοκιμάσει εκατοντάδες μπουκάλια, έχει συνδιοργανώσει το πρώτο φεστιβάλ ουίσκι, έχει επισκεφθεί δεκάδες αποστακτήρια, έχει υπάρξει ιδιοκτήτης της κάβας All about Whisky, του έχει απονεμηθεί ο τίτλος του Whisky Taster από ένα από τα πιο σημαντικά αποστακτήρια -αυτό του Glenfarclas-, έχει διατελέσει brand ambassador πολύ μεγάλης εταιρείας ουίσκι στην Ελλάδα και είναι εισηγητής σε σεμινάρια και γευσιγνωσίες. «Πραγματικά, δώσαμε μεγάλο αγώνα για να εκπαιδευτεί ο Έλληνας και να μάθει τι είναι το malt ουίσκι και το ουίσκι γενικότερα», μου λέει και συμπληρώνει: «Το ουίσκι είναι το χόμπι μου, η αγάπη μου».

1550761376943-13

Ο ίδιος πιστεύει ότι το ουίσκι απευθύνεται σε όλους και δεν έχει να κάνει με την αστική τάξη, τα πούρα και τα ακριβά μανικετόκουμπα: «Το ουίσκι είναι για όλους. Υπάρχουν ουίσκι για όλο τον κόσμο. Μπορείς να βρεις πολύ όμορφα malt ουίσκι με 30 ευρώ. Από εκεί και πέρα, όσο πιο βαθιά βάζεις το χέρι στην τσέπη, τόσο πιο καλά ουίσκι ίσως πάρεις. Αν θες να πούμε για συλλεκτικότητα, ναι, είναι ακριβό σπορ. Δυστυχώς, από τη στιγμή που έγινε μόδα, μπήκαν άνθρωποι στον χώρο που το βλέπουν σαν lifestyle. Όχι, δεν είναι αυτό το πράγμα το ουίσκι. Το ουίσκι είναι ένα μέσο για να περνάμε καλά. Δεν φτιάχτηκε από την αστική τάξη. Φτιάχτηκε από αγρότες και απευθυνόταν στον λαϊκό κόσμο της Σκωτίας και γι’ αυτό εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο. Διότι, το ουίσκι μπορεί να μιλήσει στον καθένα. Στην Ελλάδα, οι μεγαλύτεροι γνώστες και οι μεγαλύτεροι συλλέκτες είναι απλοί, μισθωτοί άνθρωποι - για να μην πω χαμηλόμισθοι. Επίσης, έχει αυτήν τη μαγεία το ουίσκι. Ναι μεν ένα malt ουίσκι μπορεί να κοστίζει στο μπαρ δέκα ευρώ, αντί για επτά που κάνει ένα απλό ουίσκι ή ένα απλό ποτό, αλλά νομίζω ότι στα δυο-τρία ποτά έχει τη μαγεία να σου πει ότι εδώ είσαι ΟΚ, είσαι ωραία. Δεν πας με τη λογική να γίνεις χάλια. Πας με τη λογική να περάσεις καλά. Το ουίσκι έχει άλλη κουλτούρα, εντελώς».

1550761032543-18

Όταν αρχίζεις να μπαίνεις σε αυτόν τον κόσμο, μία από τις πρώτες δυσκολίες που θα αντιμετωπίσεις είναι να καταλάβεις όλους αυτούς τους όρους, τα είδη και τις προελεύσεις του ουίσκι. Γι’ αυτό και τα βίντεο του Πέτρου Χαριζόπουλου που μπορείς να βρεις στο YouTube, είναι ο καλύτερός σου σύμμαχος αν είσαι αρχάριος. Και οι αρχάριοι πληθαίνουν όλο και περισσότερο. Τα τελευταία χρόνια, συμφωνεί κι ο Πέτρος ότι υπάρχει μία στροφή του Έλληνα καταναλωτή στο ουίσκι.

«Η στροφή αυτή είναι γενικά πρόσφατη και μετρά περίπου τέσσερα-πέντε χρόνια. Κακά τα ψέματα, το ουίσκι αυτήν τη στιγμή που μιλάμε είναι μόδα. Όμως πιστεύω ότι άνθρωποι όπως εγώ και άλλοι φίλοι, δεν θα το αφήσουμε να εξελιχθεί ως φωτοβολίδα. Και το ουίσκι από μόνο του δεν θα το κάνει. Το ουίσκι έχει δική του φιλοσοφία. Αν αρχίσεις και μυήσαι, και ταξιδεύεις στον κόσμο του, δύσκολα βγαίνεις από εκεί. Οπότε μπορεί να είναι μόδα και τάση, αλλά θα κρατήσει τον κόσμο του», πιστεύει ο Πέτρος. «Το πολύ ευχάριστο είναι ότι βλέπω καινούρια πρόσωπα, νέα παιδιά και πολλές γυναίκες. Βλέπεις παιδιά 25-30 ετών, που έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Έχει πέσει πολύ ο μέσος όρος ηλικίας και σχετίζεται και με το Ίντερνετ αυτό, που μπορούν να βρουν τις πληροφορίες που θέλουν», καταλήγει.

Γιορτάζοντας τον εθνικό ποιητή της Σκωτίας, με ουίσκι και haggis, στο κέντρο της Αθήνας

1550760977615-03

Περιέργως, στην πρώτη μας συνάντηση με τον Πέτρο Χαριζόπουλο πίνουμε καφέ. Όταν τον ξανασυναντώ όμως, γύρω μας υπάρχουν ποτήρια με πολύ ξεχωριστά σκωτσέζικα ουίσκι, σε μία βραδιά που έχει διοργανώσει το The Tasters Club για τα γενέθλια του εθνικού ποιητή της Σκωτίας, Robert Burns. Το Robert Burns Νight είναι για τους Σκωτσέζους ό,τι είναι το Saint Patrick's Day για τους Ιρλανδούς. Μόνο που αντί μπίρας, πρωταγωνιστής είναι το ουίσκι. Περιλαμβάνει γκάιντα, παραδοσιακές σκωτσέζικες φορεσιές, haggis, ποίηση και φυσικά γευσιγνωσία ουίσκι.

1550761177706-12
Το Robert Burns Νight περιελάμβανε, εκτός από ουίσκι, ποιήματα και παραδοσιακή γκάιντα.

Ο ήχος της γκάιντας κηρύσσει την έναρξη και οι λάτρεις του ουίσκι που έχουν έρθει να παρακολουθήσουν τη βραδιά, έχουν την δυνατότητα να δοκιμάσουν έξι διαφορετικά ουίσκι, να ακούσουν ποιήματα του Robert Burns, να μάθουν για τη ζωή του και να δοκιμάσουν παραδοσιακές σκωτσέζικες γεύσεις.

1550760994488-05
Αριστερά, ο Γιάννης Μηλιώνης. Δεξιά, ο Πέτρος Χαριζόπουλος.

«Με το ουίσκι θα αντιμετωπίσουμε και τον διάβολο», μας λέει κάποια στιγμή ο Γιάννης Μηλιώνης για πράγματα που έχουν ειπωθεί για το ουίσκι. Ο Γιάννης έχει πρωταγωνιστικό ρόλο τόσο στη βραδιά όσο και στο The Tasters Club. «Tο 2013 γεννήθηκε η ιδέα της δημιουργίας ενός club, που θα διοργανώνει events γευσιγνωσίας ουίσκι, τόσο για τα μέλη του, όσο και για κάθε ενδιαφερόμενο. Αφορμή υπήρξε ένα whisky tasting σε κάποιο σπίτι, που διοργανώθηκε παρεΐστικα. Εκεί λοιπόν σκεφτήκαμε να "μπολιάσουμε" λίγη εξωστρέφεια σε αυτό που πολλοί κάνουν ιδιωτικά και να προσπαθήσουμε να το μετουσιώσουμε σε κάτι πιο επαγγελματικό. Σήμερα έχουμε ξεπεράσει τα 800 μέλη και διοργανώνουμε τουλάχιστον μια εκδήλωση τον μήνα, κυριώς γευσιγνωσίες, τις οποίες έχουμε ονομάσει Tasting Days. Παράλληλα, όμως, έχουμε διοργανώσει και κάποιες εταιρικές εκδηλώσεις, όπως προωθητικές ενέργειες και workshops». Τα ραντεβού του club απευθύνονται σε μέλη και σε μη μέλη, και γίνονται γνωστά από τη σελίδα τους στο Facebook, όμως πολλές πληροφορίες μπορεί να βρει κανείς και στο blog που διατηρούν, το The Likker.


H Πρόσφυγας Master Chef

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook


«Προτιμάμε να πιούμε λιγότερο αλλά να πιούμε καλύτερα»

1550761105468-01
Ο Γιάννης Μηλιώνης.

Η ιστορία του Γιάννη με το ουίσκι ξεκίνησε τη δεκαετία του '90. «Ξεκινώντας να βγαίνω στα νιάτα μου πίσω στα late 80s, έπινα οποιοδήποτε ποτό και βεβαίως αμφιβόλου ποιότητας. Στα μέσα της δεκαετίας του ‘90, όπου δούλευα και ως DJ, αποφάσισα να βάλω μια τάξη σε αυτό το χάος, καταλήγοντας στο ουίσκι. Στην αρχή με κόλα, μετά με πολύ πάγο, κατόπιν με ένα παγάκι και τέλος σκέτο - γνώριμη διαδρομή για πολλούς. Από εκεί ξεκινάει o επόμενος δρόμος. Από τα γνωστά blended των διαφημίσεων σε κάτι πιο "ψαγμένο", που κάποιος γνωστός μου είπε να δοκιμάσω και από ‘κει, αρκετά χρόνια μετά, στο The Tasters Club».

1550761292074-08

Πρόσφατα όμως ο Γιάννης έμαθε ότι ίσως η ιστορία του με το ουίσκι κρατάει από πολύ παλαιότερα: «Αυτό που έμαθα αφορά τον παππού μου, Γιάννη Κ. Μηλιώνη, όπως ακριβώς ονομάζομαι και εγώ. Ο παππούς μου λοιπόν έφυγε μετανάστης για την Αμερική το 1903 και επέστρεψε οριστικά το 1928, αφού πριν είχε έρθει να πολεμήσει κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, στον οποίο έχασε τον έναν του αδελφό. Στην Αμερική δούλευε αρχικά στους σιδηροδρόμους και στη συνέχεια άνοιξε ένα οπωροπωλείο. Μετά την επιστροφή του από τον πόλεμο, ασχολήθηκε με το εμπόριο ποτού. Αρχικά αγόρασε εξοπλισμό και παρήγε το δικό του αλκοόλ. Κατόπιν το διέθετε σε διάφορα μαγαζιά, έως ότου άνοιξε και o ίδιος κάτι, το οποίο δεν γνωρίζω αν ήταν εστιατόριο ή μπαρ. Οι πληροφορίες που βρήκα μιλούν για παραγωγή τσίπουρου, αλλά αν σκεφτούμε ότι μιλάμε για την εποχή της ποτοαπαγόρευσης, θεωρώ ότι πιθανόν έφτιαχνε και ουίσκι. Όλα αυτά έγιναν στο Ντιτρόιτ, σημείο εισόδου παράνομου ουίσκι από τον Καναδά και μόλις 300 μίλια από το Σικάγο του Al Capone. Επίσης είχε στην κατοχή του ένα από εκείνα τα κλασικά μαύρα αυτοκίνητα που βλέπουμε στις ταινίες. Όπως και αν έχουν τα πράγματα, έμαθα ότι ο παππούς μου ήταν moonshiner και έχει παίξει κάποιο ρόλο στη θρυλική εκείνη prohibition era. Θα συνεχίσω να ψάχνω για πληροφορίες, γιατί με ενθουσιάζει η ιδέα ότι έναν αιώνα μετά και χωρίς να γνωρίζω κάτι, ένιωσα την ανάγκη να ασχοληθώ πιο ενεργά με το ουίσκι, δημιουργώντας το The Tasters Club».

1550761304168-02

Όσο για τη στροφή του ελληνικού κοινού στο ουίσκι; «Με το ουίσκι, γενικά, τα έχει πολύ καλά ο Έλληνας από τα τέλη της δεκαετίας του ‘60. Με το single malt whisky προσωπικά έχω καταλήξει στα εξής: Από τη μία, όταν αναπτύσσεται εμπορικά μια αγορά παγκοσμίως, όπως αυτή του single malt, είναι επόμενο να προσελκύσει την προσοχή ενός μεγαλύτερου κοινού. Δεν θα μπορούσε η χώρα μας να είναι η εξαίρεση. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μια χώρα που κατανάλωνε, ειδικά προ κρίσης, πολύ μεγάλες κατά κεφαλή ποσότητες blended whisky. Από την άλλη, εδραιώθηκε στην Ελλάδα η κουλτούρα του καλού ποτού, με πολύ ενημερωμένες κάβες και bar, με πληθώρα αξιόλογων και άρτια εκπαιδευμένων bartender, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στον καταναλωτή να ψάξει περισσότερο το τι πίνει ή ταιριάζει σε αυτόν να πίνει, κατευθείαν από την "πηγή". Είναι η ανάγκη για ποιοτική και όχι ποσοτική κατανάλωση. Είναι ένα από τα μότο μας στο Tasters. Πίνουμε λιγότερο, αλλά πίνουμε καλύτερα».

«Αυξάνεται όχι μόνο το ανδρικό κοινό, αλλά και το γυναικείο»

1550761322084-17
Η Βασιλική Χρυσοβιτσιώτη

Το ίδιο μότο με τον Γιάννη έχει και η Βασιλική Χρυσοβιτσιώτη. «Ο κόσμος θέλει να περνάει καλά, το value for money έχει γίνει μέρος της ζωής μας. Προτιμάμε να πιούμε λιγότερο αλλά να πιούμε καλύτερα. Ο κυριότερος λόγος πιστεύω ότι είναι η στροφή προς οτιδήποτε ποιοτικό. Η Ελλάδα παλαιότερα κατείχε παγκόσμιο ρεκόρ για την κατανάλωση σε blended whisky. Αυτό που έχει αλλάξει σήμερα είναι ότι ο Έλληνας έχει μάθει να πίνει single malt whisky. Σε ό,τι αφορά το γυναικείο φύλο, μπορώ να σου πω ότι είναι μεγάλο το ποσοστό των γυναικών που γοητεύονται από τον "βασιλιά των αποσταγμάτων". Αυξάνεται όχι μόνο το ανδρικό κοινό, αλλά και το γυναικείο - και αυτό είναι κάτι που με εξιτάρει», λέει.

Η δική της ιστορία με το ουίσκι ξεκίνησε από πολύ νωρίς. «Προτιμούσα όταν έβγαινα έξω σε μπαρ, στη δεκαετία των '80s, να πιω ένα Jack Daniel’s με λίγο πάγο, παρά κάποιο κοκτέιλ. Για πολλά χρόνια ήμουν λάτρης του αμερικάνικου ουίσκι, τα τελευταία όμως χρόνια αγάπησα περισσότερο το σκωτσέζικο και συγκεκριμένα εμφιαλώσεις από την περιοχή του Speyside». Αργότερα εξελίχθηκε σε λάτρης και σε συλλέκτης: «Λατρεύω το να αγοράζω περίεργες εμφιαλώσεις με ετικέτες που μοιάζουν με έργα τέχνης. Κάποια μπουκάλια τα κρατάω για μένα, να τα βλέπω στη βιτρίνα του σαλονιού μου, κάποια όμως τα ανοίγω, ειδικά όταν είμαι με φίλους. Επειδή από μικρή μου άρεσε η συλλογή αντικειμένων όπως δίσκων μουσικής, θα ήταν περίεργο να μην έχει κάποια συνέχεια αυτό και σε αυτήν τη δεκαετία της ζωής μου. Στο σπίτι μου θα βρεις βιτρίνες με κλειστά μπουκάλια και βιτρίνες με ανοιχτά. Όλα έχουν μια θέση στην καρδιά μου».

1550761349440-19

Όσο για το ποιο είναι το πιο τρελό πράγμα που έχει κάνει για το ουίσκι; «Πριν δύο χρόνια κάναμε ένα whisky journey στη Σκωτία, που διήρκεσε δύο εβδομάδες. Μείναμε σε ξύλινο σπιτάκι με όνομα από αποστακτήριο, σε άμαξα εποχής που έσερναν κάποτε άλογα, επισκεφθήκαμε κάστρα που η ιστορία τους κρύβει μέσα της αρκετό ουίσκι και φτάσαμε έως τα πιο βόρεια αποστακτήρια της χώρας, στα νησιά Orkney. Για 15 σχεδόν μέρες δοκιμάζαμε ουίσκι από τις 10 το πρωί έως τις 4 το απόγευμα, την ώρα δηλαδή που έκλειναν τα αποστακτήρια. Δοκιμάσαμε σπάνια ουίσκι, με αποκορύφωμα ένα Highland Park, 46 ετών. Δεν ξέρω αν ακούγεται τρελό ή όχι. Για μένα είναι», καταλήγει η Βασιλική.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Οι Πρώην Αεροσυνοδοί της Ολυμπιακής Ονειρεύονται ότι Πετούν Ακόμα με τη Στολή

Ο Φόνος που Δεν Έγινε Ποτέ στα Κύθηρα και τα Επτά Άδικα Χρόνια στη Φυλακή

Πώς να Κάνεις τον/την Πρώην σου να Πιστέψει ότι Περνάς Γαμάτα

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.