Καλοκαίρι 2017

Πού να Πας Διακοπές αν Έχεις 3.000 Ευρώ και Τρεις Μήνες στη Διάθεσή σου

Τροχόσπιτο έξω από τη Θεσσαλονίκη, Γαύδος, Υπερσιβηρικός - ακόμα και Survivor. Διάλεξε και πάρε.

Κείμενο VICE Staff
26 Ιούλιος 2017, 5:15am

Εικονογράφηση: Pixabay

Επιμέλεια κειμένου: Μελπομένη Μαραγκίδου

Υπάρχει αυτή η δυστυχία τις περισσότερες φορές: έχεις χρόνο για διακοπές αλλά δεν έχεις λεφτά ή έχεις λεφτά, αλλά δεν έχεις χρόνο. Τι θα έκανες, λοιπόν, αν είχες ένα budget 3.000 ευρώ για τρεις μήνες, μόνο για διακοπές; Πού θα ταξίδευες και πώς θα τα έφερνες βόλτα; Είτε σε ένα παλιό κάμπινγκ είτε στον Υπερσιβηρικό, ή στο Survivor, αυτές είναι μερικές από τις δικές μας επιλογές.

Έξω από τη Θεσσαλονίκη, με ένα τροχόσπιτο

Φωτογραφία: Pixabay

Θα έκανα διακοπές στο παραλιακό μέτωπο μεταξύ Νέας Μηχανιώνας και Επανομής, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη – 3.000 ευρώ είναι αρκετά, οι τρεις μήνες ίσα που φθάνουν. Θα έστηνα τροχόσπιτο κάτω από τα δέντρα στο παλιό κάμπινγκ του ΕΟΤ ή δίπλα στα δοκάρια χωρίς δίχτυα, στις αμμοθίνες. Το πρωί θα έπινα φραπέ σε ποτήρι φελιζόλ άσπρο, που θα τον έφτιαχνα μόνος, όμως θα έγραφα πάνω με στιλό το γράμμα «Γ», που σημαίνει «γλυκός». Θα άκουγα αθλητικό ραδιόφωνο στο κινητό και θα ρουφούσα τα σίριαλ των καλοκαιρινών μεταγραφών – επειδή το επίπεδο έχει πέσει τα τελευταία χρόνια, μπορεί να έβαζα κρυφά στο κινητό βιντεάκια από την άφιξη Giovanni στον Πειραιά «σαν σήμερα».

Νωρίς το μεσημέρι, θα βουτούσα στη θάλασσα με μαγιό μαύρο.

Κάποιες μέρες μπορεί να έπαιρνα το λεωφορείο της τοπικής γραμμής, ώστε να πάω για μπάνιο στον Ποταμό και το Ναυάγιο. Θα είχα αγοράσει την προηγούμενη μέρα υλικά από τον Μασούτη, για να φτιάξω γεμιστά το μεσημέρι. Αν δεν μπορούσα στο τροχόσπιτο, θα πήγαινα το ταψί στον πιο κοντινό φούρνο – έτσι και αλλιώς, οι φούρνοι το μεσημέρι είναι κλειστοί. Έπειτα, θα αποκοιμiόμουν διαβάζοντας ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα και Πέτρο Τατσόπουλο. Κάποια απογεύματα, θα πήγαινα να παρακολουθήσω αγώνες στο ιπποδρόμιο της Επανομής, που αν το δεις από το Google Earth, δεν έχει εντελώς οβάλ σχήμα στις άκρες. Αν δεν είχε αγώνες, έστω εορταστικούς ή επίδειξης, θα πήγαινα για θερινό σινεμά στη Μηχανιώνα. Θα έβλεπα την πρώτη προβολή πληρώνοντας κανονικά εισιτήριο και τη δεύτερη ως τζαμπατζής, ανεβασμένος σε δέντρο πίσω από τον φράχτη, που έχει ακόμη, έστω ξεθωριασμένο, σύνθημα για ψήφο στην Ένωση Κεντρώων. Όταν θα βράδιαζε για τα καλά, θα έπινα μία μπίρα στο τροχόσπιτο και θα τσέκαρα τις ενημερώσεις στα κοινωνικά δίκτυα. Αν δεν με έπιανε ύπνος και δεν είχε φεγγάρι, αργά, γύρω στις τρεις τα ξημερώματα, θα κατηφόριζα ως την ιχθυόσκαλα της Μηχανιώνας. Θα παρακολουθούσα το παζάρι και τις δημοπρασίες των αλιευμάτων μέχρι να φέξει, χωρίς να μιλάω, πίνοντας κρύο τσάι ροδάκινο. Καμιά φορά ξημερώνει και το φεγγάρι μένει ψηλά στον ουρανό ως τις οκτώ ή τις εννιά το πρωί.
- Κώστας Κουκουμάκας

Εδώ είναι Βαλκάνια

Η Σόφια από ψηλά / Φωτογραφία: Wikimedia

Αν είχα 3.000 ευρώ και τρεις μήνες για διακοπές, πιθανότατα θα ήμουν ο SNIK, αλλά δεν είναι άσχημο να ονειρεύεσαι καμιά φορά. Ένα ταξίδι που θέλω να κάνω εδώ και καιρό περιλαμβάνει μια επίσκεψη στη Σόφια, την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας. Εντάξει, προφανώς προτιμώ να διασχίσω την Αμερική μέσω του Route 66, αλλά με 3.000 ευρώ δεν θα φτάσω ούτε μέχρι τη μέση. Στη Σόφια, όμως, θα μπορούσα να περάσω τρεις υπέροχους μήνες ζώντας άνετα και εξερευνώντας κάθε γωνιά της πόλης. Πέρυσι την επισκέφτηκε ένας φίλος μου, ο οποίος επέστρεψε ενθουσιασμένος, λέγοντάς μου ότι πρέπει να πάω. Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για ένα μέρος στο οποίο μπορείς να διασκεδάσεις με λιγότερα λεφτά απ' ό,τι στην Ελλάδα και αν λάβω υπόψη τα όσα διαβάζω και ακούω, κινείται σε ευρωπαϊκά επίπεδα. Θα περνούσα τις μέρες μου κάνοντας σκι και snowboard στο βουνό της Βίτοσα, και το βράδυ θα έπινα σαν να μην υπάρχει αύριο. Ενδιάμεσα, θα εξερευνούσα όλα τα μνημεία της πόλης -που μετρά περίπου επτά χιλιετίες, όντας μια εκ των αρχαιότερων της Ευρώπης- και θα προσπαθούσα να ανακαλύψω όσες περισσότερες μπάντες τις τοπικής underground σκηνής, που σιγά-σιγά ανθίζει. Επίσης, θα έβρισκα κάποιους Βούλγαρους φίλους που έκανα σε ένα μουσικό φεστιβάλ του εξωτερικού και θα με πήγαιναν στα σωστά μέρη. Πιστεύω ότι μια πόλη δεν τη γνωρίζεις πραγματικά με το να επισκέπτεσαι τα αξιοθέατά της, αλλά γνωρίζοντας τους ανθρώπους που αποτελούν το underground, αλλά και πίνοντας στα hyped μαγαζιά της. Νομίζω πως θα περνούσα τρεις υπέροχους μήνες γεμάτους γνωριμίες, χορό και μεθύσια, σε μια πόλη που μπορεί να γίνει η άτυπη πρωτεύουσα των Βαλκανίων.
- Αντώνης Κωνσταντάρας

Απομόνωση στη Γαύδο

Γαύδος / Φωτογραφία: Wikimedia

Αμφιταλαντεύομαι μεταξύ του να μπω σε ένα Interrail και να γυρίσω τα Βαλκάνια ή να πάρω μία σκηνή και να πάω στη Γαύδο. Επειδή είναι καλοκαίρι τώρα, μου έρχεται περισσότερο η επιθυμία να κάνω το δεύτερο. Θα γέμιζα το backpack μου με τα απαραίτητα και θα έστηνα τη σκηνή και την αιώρα μου, όπου έβρισκα σκιά. Θα επένδυα μέρος του ποσού για να αγοράσω μία καλή φωτογραφική μηχανή, ώστε να απαθανατίζω τις στιγμές. Θα έπαιρνα μαζί τα χοντρά μου βιβλία που δεν προλαβαίνω να τελειώσω ποτέ, ένα mp3 player με ωραίες λίστες και ένα τετράδιο και στιλό, για να κρατώ ημερολόγιο. Θα ξόδευα τα λεφτά σε φαγητό, μπίρες και σε χαρτζιλίκι στο ταβερνείο, για το τηλέφωνο που θα έπαιρνα τους δικούς μου να ενημερώνω κάθε βράδυ ότι είμαι καλά, καθώς θα είχα αφήσει το κινητό πίσω. Θα γινόμουν κολλητή με τους ψαράδες και θα πήγαινα στα ανοιχτά με τις βάρκες τους, για να πιάσουμε τα ψάρια που θα τρώγαμε το μεσημέρι. Θα γυρνούσα πίσω με ένα υπέροχο σοκολατί μαύρισμα, με γαλήνη στην ψυχή και σίγουρα με κάνα χιλιάρικο περίσσεμα, για να «βγάλω» όσα αντίτυπα θα μπορούσα από τις ημέρες και τις νύχτες όσων έγραψα στο ημερολόγιο της Γαύδου, συνοδευόμενο από τις φωτογραφίες μου.
- Μελπομένη Μαραγκίδου

Υπερσιβηρικό, ο Θοδωρής

Μια λέξη: Υπερσιβηρικός. Τα 3.000 ευρώ είναι πολλά λεφτά για να τα ξοδέψεις απλώς σε διακοπές. Άρα, αν δεν τα βάλεις στην άκρη για άλλες ανάγκες, πρέπει να τα δώσεις σε κάτι που θα είναι κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι. Σε κάτι που θα εξελιχθεί σε εμπειρία ζωής. Τέτοια εμπειρία είναι σίγουρα το να διασχίσεις τη Ρωσία, τη μεγαλύτερη χώρα του κόσμου, με τον Υπερσιβηρικό σιδηρόδρομο: 9.288 χιλιόμετρα από τη Μόσχα έως το Βλαδιβοστόκ, τον «Κυρίαρχο της Ανατολής» και το μεγαλύτερο ρωσικό λιμάνι στον Ειρηνικό Ωκεανό, απέναντι από την Ιαπωνία. Για μέρες ολόκληρες, η κουκέτα γίνεται το σπίτι σου, από το παράθυρο του οποίου περνούν επαρχίες της Ρωσίας, της Κίνας, της Μογγολίας και της Άπω Ανατολής. Το επικό ταξίδι με τον Υπερσιβηρικό περνά πάνω από 60 σταθμούς που φλερτάνουν μεταξύ Ευρώπης και Ανατολικής Ασίας. Το μόνο «πρόβλημα» είναι ότι θα χρειαστεί να ρυθμίσεις αρκετές φορές το ρολόι σου, μιας και το τρένο διασχίζει οκτώ διαφορετικές χρονικές ζώνες. Ένα οιονεί ταξίδι στο χρόνο.
– Θοδωρής Χονδρόγιαννος

Για μέρες ολόκληρες, η κουκέτα γίνεται το σπίτι σου, από το παράθυρο του οποίου περνούν επαρχίες της Ρωσίας, της Κίνας, της Μογγολίας και της Άπω Ανατολής / Φωτογραφία: Wikimedia

Υπερσιβηρικό και η Άννα (μάλλον θα πάνε μαζί)

Αν είχα στη διάθεσή μου τρεις μήνες και 3.000 ευρώ, χωρίς δεύτερη σκέψη θα ταξίδευα με τον Υπερσιβηρικό. Μου αρέσουν τα ταξίδια με το τρένο, οπότε δεν μπορώ να σκεφτώ τι καλύτερο θα μπορούσε να μου συμβεί απ' το να διασχίσω το 1/3 του πλανήτη με αυτό. Θα έπαιρνα μαζί μου αρκετά βιβλία, θα ταξίδευα Γ΄ θέση και θα έτρωγα νουντλς κάθε μέρα, για να μου μείνουν λεφτά. Νομίζω πως θα ξεκινούσα το ταξίδι Ιανουάριο, για να δω τη Βαϊκάλη παγωμένη, φυσικά θα σταματούσα Μόσχα, Αικατερινούπολη, Ουλάν-Μπατάρ και θα έμενα στο Πεκίνο, μέχρι να μου τελειώσουν τα λεφτά ή ο χρόνος και να γυρίσω.
- Άννα Νίνη

Kαλημέρα Βιετνάμ

Επειδή η οργάνωση και ο προγραμματισμός δεν είναι το φόρτε μου, δεν έχω ιδέα τι θα έκανα με τρία χιλιάρικα στην τσέπη και ένα τρίμηνο free από υποχρεώσεις. Μάλλον, αρχικά, θα ψαχνόμουν για κάποιον προορισμό προς υποσαχάρια Αφρική, καθώς ανέκαθεν ήθελα να επισκεφτώ τη «μαύρη ήπειρο» και να δω από κοντά τα άγρια τοπία της. Ως εναλλακτική θα είχα τη νοτιοανατολική Ασία, με πρώτη επιλογή το Βιετνάμ. Θα νοίκιαζα ένα σαραβαλάκι και θα γύριζα όλη τη χώρα. Με γύρω στα 40 ευρώ την ημέρα -απ' ό,τι μου έχουν πει φίλοι που πήγαν-, ζεις μια χαρά. Βάλε και τα αεροπορικά γύρω στα 700-800 ευρώ - ΟΚ, λίγο μπακαλίστικος ο σχεδιασμός μου, αλλά το ταξίδι δεν θέλει σκέψη και κουβέντα. Φύγαμε για Βιετνάμ, το αποφάσισα και ό,τι βρέξει ας κατεβάσει για τρεις μήνες. Τα τρία (χιλιάρικα) από πού τα παίρνουμε;
-Αντώνης Ντινιακός


VICE Video: Παρακολουθήσαμε το Σκανάρισμα μιας Πορνοστάρ που Παίζει σε Virtual Reality Ταινίες

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Survivor και ξερό ψωμί

Τρεις μήνες και 3.000 ευρώ. Νομίζω ότι δεν μπορώ να συνδυάσω αυτά τα δύο, οπότε θα χωρίσω την αφήγησή μου σε δύο μέρη.

Μέρος 1ο: Αν είχα 3.000 ευρώ
Μιας και στο μυαλό μου, εδώ και μήνες, γυροφέρνει έντονα ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική, δίχως δεύτερη σκέψη θα πραγματοποιούσα αυτό το όνειρό μου. Βάσει μιας μίνι έρευνας που έχω κάνει, 3.000 ευρώ αντιστοιχούν σε τρεις-τέσσερις χώρες (μάλλον Κολομβία, Αργεντινή, Βραζιλία και Μεξικό), για 15 μέρες. Όσα λεφτά θα μου έμεναν -αν έμεναν- από αυτά τα τρία χιλιάρικα, θα τα κρατούσα για να περάσω τους υπόλοιπους δυόμιση μήνες στην Ελλάδα.

Μέρος 2ο: Αν είχα τρεις μήνες
Αν είχα τρεις μήνες στη διάθεσή μου, θα πήγαινα στο Survivor. Εκεί, λοιπόν, θα κέρδιζα -αν αληθεύουν τα δημοσιεύματα πως οι «Μαχητές» έπαιρναν 500 ευρώ (μικτά) την εβδομάδα-, γύρω στα 6.000 ευρώ, για τρεις μήνες. Έπειτα, με αυτά τα χρήματα, θα πήγαινα ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική.
- Παύλος Τουμπέκης

Περισσότερα από το VICE

Η Υπέροχη Ζωή του Επαναστάτη Δημάρχου της Τήλου που Άλλαξε την Ιστορία του Νησιού

O Chester Bennington των «Linkin Park» Ήταν από τους Καλύτερους Ροκ Τραγουδιστές που Γνωρίσαμε

Μιλήσαμε με Έναν Προαγωγό που Πουλά Σεξ σε Δισεκατομμυριούχους στο Ντουμπάι

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.