ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Διασκέδαση

Αυτό το Ελληνικό Ντοκιμαντέρ Διεκδικεί το Όσκαρ

Tο 4.1 Miles της Δάφνης Ματζιαράκη είναι μια γροθιά στο στομάχι.

Κείμενο VICE Staff
26 Ιανουάριος 2017, 6:00am

Δεν είναι μόνο ο «Αστακός». Είναι και τα 4.1 μίλια της Δάφνης Ματζιαράκη που διεκδικούν βραβείο Όσκαρ. Το εικοσάλεπτο ντοκιμαντέρ 4.1 Miles , ειναι υποψήφιο για Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερο Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους. Η ελληνίδα δημοσιογράφος, παρακολουθώντας για τρεις εβδομάδες το Λιμενικό Σώμα Λέσβου και τις επιχειρήσεις του κυβερνήση Κυριάκου Παπαδόπουλου, καταγράφει τις προσπάθειες διάσωσης προσφύγων στα ανοιχτά της Λέσβου. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, το ντοκιμαντέρ της είχε βραβευτεί από τα φοιτητικά Όσκαρ που δίνει κάθε χρόνο η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών σε σπουδαστές αμερικανικών πανεπιστημίων.

Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε για τα τεχνικό σκέλος του ντοκιμαντέρ. Αυτή είναι μία κριτική που πρέπει να αφήσουμε στους ειδικούς του κινηματογράφου. Θα μιλήσουμε γι' αυτό που καταγράφει και για τα συναισθήματα που δημιουργεί.

Στο ντοκιμαντέρ δεν υπάρχει σχολιασμός, δεν γίνονται εξωτερικές «παρεμβάσεις». Υπάρχει μόνο εικόνα και ήχος.  Η εικόνα των προσφύγων που κρέμονται από τα διασωστικά σκάφη για να ζήσουν, των παιδιών που ψάχνουν τους γονείς τους, των σωσιβίων που επιπλέουν στην επιφάνεια της θάλασσας. Και ταυτόχρονα ο ήχος των κυμάτων, οι κραυγές και τα παιδικά κλάματα.

Δύο διαφορετικοί κόσμοι συνυπάρχουν σε ένα μικρό ελληνικό νησί: ο πολιτισμός, η ομαλότητα και η γαλήνη στη στεριά και η απώλεια, ο συλλογικός θρήνος και ο θάνατος στη θάλασσα. Δύο εικόνες που εναλλάσσονται διαρκώς στο ντοκιμαντέρ.

Το ντοκιμαντέρ αποτελεί ένα σοκ γιατί σπάει την απόσταση με την οποία παρακολουθούμε τον πόλεμο και την προσφυγική κρίση τους τελευταίους μήνες. Η υποτίμηση του αισθητικού σκέλους και η ωμή καταγραφή δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι είσαι αυτόπτης μάρτυρας, ότι βρίσκεσαι πάνω σε εκείνη τη βάρκα και βλέπεις τις ζωές αυτών των ανθρώπων να καταστρέφονται.

Η ίδια η παραγωγός του ντοκιμαντέρ, Δάφνη Ματζιαράκη, έχει δηλώσει: «Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα τον προηγούμενο χειμώνα για να γυρίσω μία ταινία για την προσφυγική κρίση, συνειδητοποίησα ότι η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη από αυτό που φανταζόμουν. Η γαλάζια θάλασσα που πλαισιώνει το όμορφο νησί της Λέσβου, μόλις 4.1 μίλια από την τουρκική ακτή, έχει μετατραπεί αυτή τη στιγμή σε μία θανάσιμη τιμωρία, που σκοτώνει τρομαγμένους γονείς και μικρά παιδιά σε κακοφτιαγμένες και επικίνδυνες βάρκες. Δεν είχα ξαναδεί ανθρώπους να προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο, όπως δεν είχαν δει και οι κάτοικοι του νησιού. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι δεν προσφέρθηκε καμία βοήθεια σε αυτές τις οικογένειες για να φύγουν με ασφάλεια από τις χώρες τους. Οι εικόνες ήταν βασανιστικές».

Περισσότερα από το VICE

Δύο Χρόνια Μετά: Αυτοί που το Μετάνιωσαν και Αυτοί που θα Ψήφιζαν και Πάλι ΣΥΡΙΖΑ

Δύο Χρόνια Μετά: Τα Blues του ΣΥΡΙΖΑ

Ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης δεν Έχει Μετρήσει Ποτέ το IQ του - Αλλά Είναι πιο Έξυπνος από Εσένα

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter Facebook και Instagram.

Tagged:
Documentary
Entertainment
Doc
oscar
Ντοκιμαντέρ