ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΑntetokounΒros

Oι Antetokounbros Γελούν Πολύ Επειδή Μεγάλωσαν Λυπημένοι

Ο Γιάννης επιμένει πως Έλληνας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι - «Εμένα κανείς δεν μπορεί να μου πει δεν είμαι Έλληνας».

Κείμενο Αντώνης Κωνσταντάρας
26 Ιούνιος 2017, 7:11am

Φωτογραφίες: Σταύρος Χαμπάκης

Δύο παιδιά μεταναστών από τη Νιγηρία, τα αδέρφια Αντετοκούνμπο, από μικρή ηλικία αναγκάζονταν να πωλούν αντικείμενα στους δρόμους της Αθήνας και κάθε καλοκαίρι, αντί για διακοπές, να μετακομίζουν σε άλλο σπίτι με φτηνότερο ενοίκιο. Παράλληλα ζούσαν μια δεύτερη πραγματικότητα που δεν έκανε διακρίσεις. Μιλάμε για την ενασχόλησή τους με το μπάσκετ μιας και αγωνίζονταν στον Φιλαθλητικό Ζωγράφου. Μια μικρή ομάδα της Α2, στο γήπεδο της οποίας, πριν από λίγα χρόνια, έρχονταν general manager από ομάδες του NBA για να δουν από κοντά τον παίκτη (Γιάννη) που είχε ξετρελάνει τους πάντες. Άνθρωποι που δουλεύουν στο υψηλότερο επαγγελματικό επίπεδο του κόσμου έρχονταν σε ένα γήπεδο, που δεν είχε καν θέρμανση, για να παρακολουθήσουν έναν Έλληνα - που εκείνη την εποχή για το ελληνικό κράτος δεν ήταν 'Ελληνας.

Λίγους μήνες αργότερα, ο Γιάννης βρισκόταν στην Αμερική και πιο συγκεκριμένα στο Barclays Center του Μπρούκλιν, όπου μάθαινε ότι οι Μιλγουόκι Μπακς του προσφέρουν συμβόλαιο 2+2 χρόνων με συνολικές μικτές απολαβές περίπου 7.000.000 δολάρια.

Κάπως έτσι θα μπορούσε να ξεκινά η ταινία ή το ντοκιμαντέρ που μάλλον θα γυριστεί σε λίγα χρόνια από τώρα για τα δυο αδέρφια.


VICE Video: Οι Κυνηγοί των Λαθροκυνηγών

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Βέβαια, τα προβλήματα δεν είχαν τελειώσει ακόμα, μιας και στη συνέχεια προέκυψε η κωμικοτραγική γραφειοκρατική γκάφα του «θρυλικού» ελληνικού δημοσίου, που δεν έδινε στα αδέρφια διαβατήριο, με αποτέλεσμα -σχεδόν- να χαθεί η ευκαιρία να τους έχουμε στην Εθνική μας ομάδα. Μάλιστα, πρόλαβαν οριακά τη Νιγηριανή πρεσβεία, που τους είχε προσεγγίσει για να πάρουν το αντίστοιχο χαρτί με σκοπό να ενταχθούν στην Εθνική της χώρας από την οποία κατάγονται. Ευτυχώς αυτό αποφεύχθηκε κι έτσι, δεν τους χάσαμε αγωνιστικά μέσα από τα χέρια μας - τονίζω το «αγωνιστικά», μιας και οι δύο νεαροί δηλώνουν Έλληνες και νομίζω πως αυτό είναι μια μεγάλη νίκη για την ελληνική κοινωνία. Δηλαδή, το γεγονός ότι δύο άνθρωποι που έχουν περάσει τόσες δυσκολίες, συνεχίζουν να αγαπούν μια χώρα που τους «έφτυνε» μέχρι να γίνουν γνωστοί. Νομίζω, ότι αυτό αποδεικνύει τη δύναμη του αθλητισμού, αλλά και την αγάπη που δείχνουν σιγά-σιγά οι τοπικές κοινότητες και ιδιαίτερα τα νέα παιδιά προς τους μετανάστες.

Το Σάββατο που μας πέρασε τα δύο αδέρφια βρέθηκαν στη κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, όπου έλαβε χώρα ένα «Q&A», με την Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Διευθύντρια Τομέα Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση, να τους διαβάζει ερωτήσεις που έστειλε ο κόσμος μέσω των social media. Αυτές είχαν περισσότερο να κάνουν με τη ζωή, τις εμπειρίες και τις σχέσεις τους με την Ελλάδα - και λιγότερο με τα αθλητικά. Γιάννης και Θανάσης απαντούσαν στις ερωτήσεις με τον αυθορμητισμό που τους χαρακτηρίζει, περνώντας αρκετά μηνύματα μέσω των λεγομένων τους. «Έλληνας δεν γεννιέσαι. Γίνεσαι. Εμένα κανείς δεν μπορεί να μου πει ότι δεν είμαι Έλληνας», είπε ο Γιάννης σε μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της βραδιάς, για να συνεχίσει: «Δεν έχω γνωρίσει κάτι άλλο πέρα από την Ελλάδα. Δεν έχω πάει ποτέ στη Νιγηρία. Στο μέλλον θα πάω, για να βοηθήσω παιδιά από την Αφρική».

Ο Γιάννης.
Και ο Θανάσης.

Στη συνέχεια, η κυρία Παναγιωτάκου μίλησε για το ελληνικό χιούμορ του Γιάννη, βάζοντας ένα βίντεο που τον δείχνει να τραγουδάει το «All by Myself» χρησιμοποιώντας το επίθετο του πρώην Αμερικανού προέδρου, Μπαράκ Ομπάμα. Αμέσως μετά τα γέλια, τους είπε ότι θα τους βάλει ένα ελληνικό τραγούδι για να δει αν μπορούν να το αναγνωρίσουν. Αυτό δεν ήταν άλλο από το «Όταν θα πάω, κυρά μου, στο παζάρι», το οποίο τραγούδησε από το κοινό η μητέρα τους, Βερόνικα. Οι δύο αθλητές δεν κατάφεραν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους, λέγοντας πως με αυτό τους ξυπνούσε κάθε πρωί για να πάνε σχολείο. Η καλύτερη ατάκα ήρθε από τον Θανάση Αντετοκούνμπο, που είπε πως «Με ρωτάνε γιατί γελάω πολύ. Γελάω πολύ, επειδή μεγάλωσα λυπημένος». Αξίζει να αναφέρουμε πως η αίθουσα ήταν κατάμεστη, ενώ, στο τέλος, το κοινό χειροκρότησε όρθιο τους αδερφούς Αντετοκούνμπο.

Αυτή η εκδήλωση ήταν σημαντική για πολλούς λόγους. Αρχικά, αποτέλεσε μια «ανάσα» που μπορεί να έδωσε κουράγιο σε πολύ κόσμο που έχει χάσει την ελπίδα του εν μέσω κρίσης, αλλά παράλληλα λειτούργησε σαν φόρος τιμής σε δύο τεράστιους μπασκετμπολίστες του σήμερα, που διαφημίζουν τη χώρα μας σε όλο τον κόσμο. Σπάνια βλέπουμε τους φορείς να τιμούν εν ενεργεία αθλητές και ίσως αυτή να είναι μια καλή αρχή και για άλλες παρόμοιες προσπάθειες. Το πιο σημαντικό επίτευγμα, όμως, ήταν πως δόθηκε ένα ακόμη «χτύπημα» στον ρατσισμό και τις προκαταλήψεις και σε αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο η ταπεινή συμπεριφορά αλλά και τα λεγόμενα των δύο νέων, οι οποίοι, παρότι είναι πλέον εκατομμυριούχοι, δείχνουν να μην ξεχνούν τις ρίζες τους και να συγχωρούν κάποια «ατοπήματα» της πατρίδας τους. Στο βίντεο που παραθέτουμε παραπάνω μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη συζήτηση. Αξίζει της προσοχής σας μιας και σε αυτή έχουν ειπωθεί, πραγματικά, σημαντικά πράγματα από απλούς ανθρώπους. Μη γελιέστε από την επιτυχία, οι τύποι πατούν ακόμη στο έδαφος και αυτό, μάλλον, το οφείλουν στη σωστή παιδεία που πήραν από τους γονείς τους. Ναι, η οικογένεια Αντετοκούνμπο είναι «παράδειγμα προς μίμηση».

Περισσότερα από το VICE

Συνέντευξη με τον (Πικραμένο) Προπονητή που Ανακάλυψε τον Αντετοκούνμπο

Η Μάχη Αυτή δεν Είναι «Ελλάδα vs Αλβανία» Αλλά «Μάρκου vs Μπιτάκος»

Ένα Μικρό Μάθημα Ιστορίας Αποδεικνύει ότι τα Fidget Spinner Είναι το Pokemon Go του 2017

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.