ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Σεξ

Αυτή η Γυναίκα Mάχεται για να Νομιμοποιήσει το Τόπλες

Κάποιοι την ευχαριστούν για το δωρεάν «μάτι», αλλά η Chelsea Covington θεωρεί πως στέλνει πολιτικό μήνυμα.

Κείμενο Nick Keppler
08 Ιούνιος 2016, 5:00am

Η Chelsea Covington συζητά με την αστυνομία στην Ουάσιγκτον. Φωτογραφία από Breasts Are Healthy

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE US.

Τον περασμένο μήνα, η Βουλή των Αντιπροσώπων του Νιού Χαμσάιρ συζήτησε σε πρώτη φάση νομοσχέδιο που θα επέτρεπε στις πόλεις της πολιτείας να «καθορίσουν την ένδυση» σε δημόσιους χώρους, σε μια προσπάθεια ποινικοποίησης του τόπλες των γυναικών. Το νομοσχέδιο προτάθηκε μετά την απόρριψη ενός άλλου νομοσχεδίου στην πολιτεία, που θα απαγόρευε εντελώς την έκθεση του γυναικείου στήθους δημοσίως.

Ενώ είναι νόμιμο για τις γυναίκες να κυκλοφορούν γυμνόστηθες σε πολλά μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών (εδώ θα βρείτε ολόκληρο τον χάρτη), ο κόσμος δεν νιώθει ακόμα εντελώς άνετα μ' αυτό. Η Chelsea Covington παλεύει να αλλάξει τα πράγματα. Η Covington, 27 ετών, άρχισε να κυκλοφορεί γυμνόστηθη πριν από περίπου τρία χρόνια (προτιμά τον όρο «γυμνόστηθη» από το τόπλες, επειδή «ο όρος τόπλες υπονοεί ότι σου λείπει κάτι»). Σήμερα, η Covington κάνει κηπουρική, πικνίκ, βόλτες, ηλιοθεραπεία και ποδηλατεί χωρίς μπλουζάκι οπουδήποτε είναι νόμιμο και οπουδήποτε νιώθει άνετα. Επίσης διατηρεί ένα blog, το Breasts Are Healthy (το στήθος είναι υγιές), όπου καταγράφει τις καθημερινές εξορμήσεις των θηλών της. Μίλησα με την Covington για το πώς η αστυνομία και οι πολίτες αντιδρούν στη γύμνια του στήθους της και τι ελπίζει να πετύχει επιλέγοντας να μη φοράει μπλούζα.

Η Chelsea Covington στην Ουάσιγκτον. Φωτογραφία από Breasts Are Healthy

VICE: Πόσο καιρό περνάς γυμνόστηθη την εβδομάδα;
Chelsea Covington: Ο καιρός αποτελεί καθοριστικό παράγοντα. Τον χειμώνα υπάρχει σίγουρα πιο περιορισμένη δραστηριότητα με γυμνό στήθος, αλλά πραγματικά αρπάζω κάθε ευκαιρία που μπορώ. Δεν το κάνω για να το κάνω. Το κάνω επειδή έτσι νιώθω άνετα και έτσι μου αρέσει να είμαι, οπότε εάν έξω χιονίζει και εσύ δεν θα μπορούσες να σταθείς χωρίς μπλουζάκι από το κρύο, το ίδιο συμβαίνει και με μένα.

Πόσο κρύο είναι για σένα το κρύο;
Πιθανώς, κάτω των 10 βαθμών Κελσίου. Είμαι αρκετά θερμόαιμη, οπότε μπορώ να διαχειριστώ αρκετά χαμηλές θερμοκρασίες.

Όταν ταξιδεύεις, πού πας γυμνόστηθη;
Στην Ουάσιγκτον είναι νόμιμο από το 1986. Στη Νέα Υόρκη από το 1992. Πηγαίνω πολύ και στις δύο περιοχές. [Και] Πενσιλβάνια – Φιλαδέλφεια και Πίτσμπουργκ, Μέιν, Νιου Χαμσάιρ, Βέρμοντ. Λίγο-πολύ στις περισσότερες βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες.

Το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να πάρεις κάποιου είδους νομική «πράσινη κάρτα», σωστά;
Πρώτα κάνω κάποιου είδους έρευνα για το τι λένε οι νόμοι, εάν υπάρχει κάποιο νομικό προηγούμενο, και έπειτα τηλεφωνώ ή πηγαίνω στο αστυνομικό τμήμα και ζητώ να μιλήσω με κάποιον. Συχνά λένε «περιμένετε να βρω τον κανονισμό», διότι όλοι φοβούνται τόσο πολύ. Είναι συναρπαστικό να παρατηρείς τη διαφορά αντιμετώπισης σε διαφορετικά αστυνομικά τμήματα - ποτέ δεν είναι η ίδια. Κάποιοι άνθρωποι θα συμβουλευτούν το νομικό τμήμα και θα πουν «ΟΚ, δεν υπάρχει κάτι που να λέει ότι η γύμνια του γυναικείου στήθους είναι παράνομη, οπότε προχώρα». Είναι κι άλλοι που χρειάζονται μήνες επί μηνών για να σου απαντήσουν.

Προσπαθώ να πάρω το «πράσινο φως» από τα αστυνομικά τμήματα, διότι οι μπάτσοι που κυκλοφορούν στους δρόμους δεν είναι εκείνοι που παίρνουν αποφάσεις. Βρίσκονται εκεί για να εφαρμόσουν τον νόμο όπως τους έχουν δώσει εντολή και συχνά δεν είναι σε θέση να πάρουν αποφάσεις.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Το έχεις συγκρίνει με τις διαδηλώσεις για την ελευθερία των όπλων. Τι πιστεύεις πως λέει αυτό για την αντίληψή μας για το στήθος;
Λοιπόν, αυτό είναι δύσκολο θέμα. Πιστεύω ότι για να κάνεις κάποιους ανθρώπους να καταλάβουν, πρέπει να προσεγγίσεις το θέμα από πλευρά που κατανοούν. Ήταν κάποιος αξιωματούχος στην Ουάσιγκτον που είπε «καταλαβαίνω ότι είναι νόμιμο αλλά δεν είναι λογικό». Του απάντησα «αλλά είναι νόμιμο». Είχαμε μακρά συζήτηση. Δεν υπήρχε πνεύμα ανταγωνισμού. Απλώς προσπαθούσε να αντιληφθεί το όλο πράγμα. Μου είπε ότι ευχόταν να ήταν στη Μοντάνα όπου μπορούσε να είναι ζωσμένος με τα όπλα του. «Ακριβώς. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι πηγαίνουν στο σουπερμάρκετ ή για δείπνο, ή οπουδήποτε αλλού, για να νομιμοποιήσουν τα όπλα. Αυτό ακριβώς κάνουν. Έτσι, ο κόσμος συνηθίζει και δεν προσβάλλεται πλέον. Κι εγώ το ίδιο θέλω. Ας πούμε, δεν μας ενοχλεί όταν οι άντρες δεν φορούν μπλουζάκι επειδή θεωρείται φυσιολογικό.

Ποιες είναι οι αντιδράσεις των περαστικών;
Απίστευτα ουδέτερες. Κάποιοι περνούν και κοιτούν ή δεν κοιτούν καθόλου.

Αλήθεια; Αποφεύγουν την οπτική επαφή;
Προσπαθώ να μην προκαλώ τον κόσμο. Θέλω ο κόσμος να έχει όποια αντίδραση θέλει, χωρίς να νιώθει ότι τον κρίνω. Θα νιώσουν ό,τι είναι να νιώσουν, αλλά θα ήθελα να με βλέπουν ως ανθρώπινο ον και τα ατομικά δικαιώματά μου να είναι προστατευμένα. Οπότε δεν συνδιαλέγομαι με τον κόσμο, εκτός κι αν εκείνοι μιλήσουν σε μένα, κάτι που έχει συμβεί πολλές φορές.

Ο κόσμος έρχεται και μου μιλάει. Είτε έχουν ερωτήσεις είτε έρχονται για να με ενθαρρύνουν ή μου λένε «Δεν καταλαβαίνω. Μπορείς να μου το εξηγήσεις όλο αυτό;». Είχα μερικές από τις ωραιότερες συζητήσεις και αλληλεπιδράσεις που είχα ποτέ στη ζωή μου, κι αυτό είναι υπέροχο.

Ποια είναι πιο δύσκολη επαφή που είχες μέχρι τώρα;
Κάποτε ήμουν με τον αρραβωνιαστικό μου και κάναμε πικνίκ στο Prospect Park στο Μπρούκλιν. Ήταν μια ήσυχη μέρα και αυτός ο άντρας περπατούσε στο μονοπάτι και άρχιζε να με βρίζει άσχημα, και έλεγε ότι «αυτό είναι ένα γαμημένο πάρκο για οικογένειες». Ήταν γελοίο. Μιλούσε για μένα αλλά όχι σε μένα και με αποκαλούσε σκουπίδι και πουτάνα.

Ήταν της παλιάς σχολής.
Ήταν ενδιαφέρον, διότι δεν με κοιτούσε καν. Δεν με αντιμετώπισε. Κοιτούσα να δω εάν θα έρθει προς το μέρος μου για να συζητήσουμε, αλλά κυριολεκτικά με προσπέρασε με ύφος. Ήταν παράξενο. Έπειτα πέρασε μια οικογένεια και με προσπέρασε με ένα καρότσι. Πιο πολύ πρόσεξαν εκείνον παρά εμένα. Τότε κατάλαβα ότι εκείνος δούλευε πραγματικά για μένα.

Η Chelsea Covington στην Ουάσιγκτον. Φωτογραφία από Breasts Are Healthy

Είναι αυτός, εν μέρει, ένας από τους λόγους που άρχισες να blog-άρεις;
Το έκανα κατόπιν αιτήματος της οικογένειας και φίλων, μιας και μάζευα ιστορίες και τους τις διηγούμουν. Υπήρχαν άνθρωποι που γνώριζαν τι έκανα και έλεγαν «πρέπει να το γράψεις αυτό. Αποκτάς τόσο πολλή ειδική γνώση». Υπήρχαν και κάποιες άλλες γυναίκες εκεί, συμπεριλαμβανομένων φιλενάδων μου που ήθελαν αλλά δεν ήξεραν πώς να το κάνουν, να είναι γυμνόστηθες, να κυκλοφορήσουν δημοσίως και δεν καταλάβαιναν πώς μπορούσαν να το περάσουν αυτό και να αντιμετωπίσουν κόσμο γενικά.

Ποτέ δεν ήθελα να το μετατρέψω σε θέαμα. Δεν έχω σλόγκαν γραμμένα στο σώμα μου. Δεν φωνάζω. Για να κάνεις αποδεκτή τη γύμνια του στήθους, πρέπει να κάνεις φυσιολογικά πράγματα.

Παρατήρησα ένα σχόλιο στο κανάλι σου στο YouTube από έναν τύπο που σε «ευχαριστούσε» για το δωρεάν μάτι. Έχεις νιώσει ανασφαλής κάνοντας όλο αυτό;
Όχι, και θα σου πω γιατί. Εγώ και κάθε γυναίκα που έχεις ποτέ συναντήσει κάποια στιγμή στη ζωή μας έχουμε υποστεί σωματική ή φραστική σεξουαλική επίθεση, πιθανώς πολλές φορές. Συμβαίνει στο σχολείο – θυμάμαι να ανεβαίνω τα σκαλιά και κάποιον να μου πιάνει τον κώλο και να γυρνάω και να μην μπορώ να καταλάβω ποιος το έκανε. Παρόλο που το είδαν κι άλλοι άνθρωποι, κανένας δεν είπε ποιος το έκανε και κανένας δεν το αντιμετώπισε. Δεν με έχουν ποτέ αγγίξει με πρόστυχο τρόπο ενώ είμαι γυμνόστηθη και αυτό είναι ενδιαφέρον. Νομίζω ότι σημειώνεται κάποιου τύπου εξανθρωπισμός. Εγώ είμαι η ιδιοκτήτρια του σώματός μου και αυτό είναι πραγματική δύναμη.

Πώς νιώθεις που σε κοιτούν κάποιοι όπως ο σχολιαστής;
Δεν υπάρχει πρόβλημα με το να κοιτάς. Αλλά δεν είναι ΟΚ να με εξευτελίζεις και να με υποβιβάζεις μόνο σε αυτό, εμένα ή οποιαδήποτε άλλη γυναίκα. Σε κοιτάμε κι εμείς, επίσης. Κοιτάω έναν άντρα δρομέα που δεν φοράει μπλουζάκι. Ναι, φίλε, το κάνω. Και είναι ΟΚ. Έχουμε μάτια. Αλλά δεν είναι ΟΚ να υποβιβάζεις και να μειώνεις κάποιον μόνο και μόνο λόγω του σώματός του/της. Το έχουμε κάνει πολύ αυτό με τις γυναίκες. Και με τους άντρες, επίσης. Κοιτάξτε αυτούς τους υπερήρωες με αυτούς τους μύες που είναι αδύνατο να αποκτήσεις, οπότε και οι άντρες αντιμετωπίζουν μερικά από τα προβλήματα που βασανίζουν τις γυναίκες, μόνο που με τις γυναίκες τα πράγματα είναι πιο υπερβολικά. Οι άντρες που έρχονται να μου μιλήσουν, θέλουν να μου μιλήσουν. Δεν είναι μόνο ότι θέλουν να κάνουν τσάμπα μάτι. Το εκτιμώ αυτό. Χρειαζόμαστε την υποστήριξη των αντρών. Χρειαζόμαστε την υποστήριξη όλων.

Κατανοώ ότι στέλνεις πολιτικό μήνυμα, αλλά το να είσαι γυμνόστηθη είναι άνετο για σένα;
Είμαι πραγματικά θερμόαιμο άτομο, οπότε ζεσταίνομαι πραγματικά. Ζεσταίνομαι σε βαθμό όπου εύχομαι να μπορούσα να βγάλω το δέρμα μου. Οι άντρες μπορούν να περπατούν χωρίς μπλουζάκι όταν ζεσταίνονται, κάτι που ήθελα να κάνω κι εγώ από τότε που ήμουν παιδί. Ζεσταίνομαι πολύ, ειδικά όταν φοράω σουτιέν. Είναι πολύ σφιχτά. Καταλήγεις να νιώθεις άσχημα.

Περισσότερα από το VICE

In Photos: Η Μέρα που η Αθήνα Έγινε Τόκιο

Συνέντευξη με Έναν Gay Ρώσο Νεοναζί

Φοιτητές μας Διηγούνται τις Σεξουαλικές τους Περιπέτειες στις Εστίες

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Tagged:
Culture
VICE US
topless
Vice Blog
σέξι
chelsea covington
ΗΠΑ
στήθος
Γυναίκα
Αμερική
μάτια
τόπλες
γυμνόστηθη
New Hamshire
πολιτικό μήνυμα