Greek Rap Game

Ο Eversor Επιστρέφει στις Ραπ Ρίζες του

Ένας από τους πιο καταξιωμένους Έλληνες hip hop παραγωγούς, «φτύνει» ξανά ρίμες στον νέο του δίσκο. Μας μίλησε για αυτά και αρκετά άλλα.

Κείμενο VICE Staff
03 Φεβρουάριος 2017, 6:30am

Kείμενο: Τάσος Μαγιόπουλος / ΦωτογραφίεςΓιώργος Καραμπίνης

Ήταν καλοκαίρι του 2008 όταν ανακάλυψα σε τυχαίο ιντερνετικό σουλάτσο στο YouTube ένα κομμάτι εν ονόματι «Αντάρτες Πόλεως», από καλλιτέχνη που δεν γνώριζα. Πατάω play και νιώθω τα αυτιά μου να ενθουσιάζονται από μια μελαγχολική μπασογραμμή, μια γλυκόπικρη μελωδία από πνευστό όργανο, ένα στακάτο ραπάρισμα και πληθώρα scratch phrases στο ρεφρέν του. Αμέσως ξεκινά το ψάξιμο και φθάνω με μαθηματική ακρίβεια στην δουλειά του συγκροτήματος του Phase3, με τίτλο Εξακρίβωση Στοιχείων. Ο τόσο επηρρεασμένος από το underground hip hop του εξωτερικού ήχος του μοιάζει πλασμένος για τα μουσικά μου γούστα. Λίγα χρόνια μετά θα βρεθώ απέναντι από τον Eversor, ο οποίος ήταν καλεσμένος φίλου σε ραδιοφωνική εκπομπή. Η ανταλλαγή απόψεων με έκανε να πειστώ πως πρόκειται για άνθρωπο με αγνή αγάπη για αυτό που κάνει και το ίδιο το χιπ χοπ. Η εντυπωσιακή πορεία του στον χώρο έκτοτε, με πλειάδα επιτυχημένων κυκλοφοριών και συνεργασιών με τα μεγαλύτερα εγχώρια ονόματα πιστοποιεί το αληθές της γνωμάτευσης μου.

Όταν πριν κάποιες ημέρες εμφανίστηκε στον προσωπικό λογαριασμό του ένα post που ανέφερε πως επιστρέφει στη δισκογραφία, με μια solo δουλειά στην οποία θα πιάνει ξανά μικρόφωνο, δημιουργήθηκαν εύλογα αρκετά ερωτήματα. Γιατί ένας από τους κορυφαίους και πιο αναγνωρίσιμους Έλληνες hip hop παραγωγούς ένιωσε την ανάγκη να πιάσει ξανά στιλό και χαρτί μετά από τόσο καιρό; Σηματοδοτεί αυτή η κίνηση μια full time επιστροφή στο διπλό ρόλο του ράπερ/παραγωγού; Ποιά ονόματα θα συμμετέχουν στον νέο του δίσκο, δεδομένης της παρέλασης ονομάτων από την πρόσφατη συλλογή του Κλειστό Κύκλωμα; Σε αυτά και αρκετά άλλα, περί έμπνευσης, μελλοντικών βημάτων και κυκλοφοριών, συνεργασίας με γνωστά ονόματα από την Ελλάδα και το εξωτερικό, αλλά και τον ρόλο του χιπ χοπ παραγωγού στην εγχώρια ραπ σκηνή, μας απάντησε σε μια δια ζώσης, χειμαρρώδη συνέντευξη.

VICE: Το Δελτίο Τύπου του προηγούμενου προσωπικού σου δίσκου στο οποίο ράπαρες (το Παράνομη Διακίνηση ), έγραφε: «Ο Έλληνας παραγωγός επιστρέφει για λίγο (και σίγουρα από τις τελευταίες φορές) στο μικρόφωνο». Επτά χρόνια μετά κυκλοφορείς την Κάθειρξη , την οποία περιγράφεις ως μια από τις τελευταίες σου παραστάσεις ως MC. Τελικά, το σαράκι του rap αποδείχθηκε δύσκολο να το βάλεις στην άκρη.
Eversor: Λόγω του στούντιο και των παραγωγών, δεν υπήρχε η ευχέρεια να δουλέψω σε κάτι άλλο πέρα από αυτά ή τους δίσκους άλλων καλλιτεχνών. Οι δικοί μου άνθρωποι με έβαλαν στο τριπάκι να πιάσω πάλι στιλό. Κατά καιρούς γράφαμε στίχους στα πεταχτά και με το που μπήκα ξανά στο booth, είδα ότι έχω μαζέψει πολλή εμπειρία και έμπνευση από ένα διάλλειμα επτά ετών. Είχα πολλές επιρροές από το ξένο rap, που μου κίνησε το ενδιαφέρον να κάνω κάτι στιχουργικά. Ό,τι έχει μαζευτεί στο μυαλό μου από εμπειρίες, βιώματα και απλή έμπνευση, είπα να το μετουσιώσω σε κάτι δικό.

Είναι και το θέμα της αυτοπεποίθησης. Εμένα το rap μού έλειπε πάρα πολύ, επειδή όταν ξέρω ότι είμαι ο άνθρωπος που ανεβαίνει στη σκηνή για τα beats, τον ήχο και για να υποστηρίξω τον βασικό MC, σιγά-σιγά χάνω τη νοοτροπία τού «θα βγω στο stage και θα είμαι ο βασικός άνθρωπος».

Μου πήρε ενάμιση χρόνο η διαδικασία της ηχογράφησης, είναι κάτι πολύ περιεκτικό και πυκνό σε πληροφορία, επειδή δεν άφησα στον εαυτό μου το περιθώριο να πει, «Ξέρεις τι; Πάμε και για ένα άλλο πιο μετά». Δεν υπογράφω ότι αυτό θα είναι το τελευταίο μου βήμα, αλλά κάπου εκεί πάει η κατάσταση.

Πότε αποφάσισες να κάνεις επιστροφή στο booth, για να «φτύσεις» νέες ρίμες και πώς αυτό εξελίχθηκε ως ιδέα, για να δημιουργήσεις ένα ολοκληρωμένο δίσκο με δικά σου raps;
Όλα ξεκίνησαν με τον Sifu Versus, που είχε έρθει από Θεσσαλονίκη και έμενε μόνιμα Αθήνα. Είχε έρθει σπίτι μου και ακούγαμε beats για τον δίσκο που ετοίμαζε. Όταν κάτι του έκανε κλικ, έγραφε το κουπλέ του επί τόπου. Ξαφνικά μου λέει, «Σήκω γράψε τώρα». Του απάντησα πως δεν το 'χω, δεν το ένιωθα. Τελικά το κομμάτι βγήκε με το κουπλέ μου -είναι το Μη Με Ρωτάς- και είδα ότι έχω όντως αλλάξει την οπτική μου. Αυτό ήταν το έναυσμα.

Σου ήρθε κατευθείαν μετά να κάνεις έναν δίσκο ή το δούλευες καιρό στο μυαλό σου;
Το δούλευα πάρα πολύ. Το δηλώνω και πάλι πως δεν είμαι fulltime ράπερ και δεν επιστρέφω ως τέτοιος. Είμαι κάτι σαν τον Alchemist, όταν βγάζει με τους Gangrene, που διοχετεύει την τρέλα του. Έγραψα σύνολο 21 κομμάτια, από τα οποία θα κρατήσω τα 12 για το άλμπουμ.

Το άλμπουμ θα είναι φορτωμένο με συμμετοχές άλλων καλλιτεχνών ή θα επικεντρώνεται στα δικά σου μικροφωνικά skills;
Δεν έχει καθόλου συμμετοχές. Είχα τόσα πράγματα να πω που θα περιοριζόμουν πάρα πολύ, αν χρειαζόταν να μοιραστώ τα 16μπαρά μου.

Αν έλεγα ότι δεν το βλέπω επαγγελματικά και βιοποριστικά, θα σου έλεγα ψέματα - και δεν ντρέπομαι καθόλου για αυτό.

Μουσικά, η Κάθειρξη πού θα κυμαίνεται; Θα δούμε επιστροφή του Eversor στον boom bap ήχο ή θα υπάρχουν σύγχρονες παραγωγές στο πνεύμα του περσινού Κλειστού Κυκλώματος ;
Επειδή ακριβώς δεν το κάνω fulltime αυτό, για να εξασκήσω τόσο πολύ τα skills μου, δεν θα μπορούσα σαν MC να εκπαιδεύσω το αυτί μου, ώστε να μπορεί να κάτσει σε πιο εξελιγμένες παραγωγές, οπότε η φόρμα θα είναι πολύ πιο λιτή στην παραγωγή. Κατά τη γνώμη μου όμως, είναι πιο έντονη και φορτισμένη σαν ατμόσφαιρα, πιο κινηματογραφική. Υπάρχουν δυο-τρεις εξαιρέσεις, με πιο progressive κομμάτια, αλλά συνολικά είναι τίγκα boom bap.

Η εμπειρία τού να προσπαθήσεις να συντονίσεις τόσους πολλούς και σημαντικούς MCs του σήμερα, όπως έκανες στο Κλειστό Κύκλωμα , πώς ήταν; Η συμμετοχή τόσων ανθρώπων σε ένα project έφερε καθυστερήσεις στην τελική ημερομηνία κυκλοφορίας του;
Το Κλειστό Κύκλωμα υπήρχε σαν ιδέα ήδη από το 2010, όμως λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων μπήκε για πολλά χρόνια στην αναμονή. Όλοι οι MCs ήταν φτασμένοι καλλιτέχνες, είχαν τις υποχρεώσεις τους, οπότε αργοπορούσε. Τυπικά και χρονικά ήταν όλοι εντάξει σε αυτό, αλλά μου πήρε τόσο πολύ από τον χρόνο μου να το σετάρω και να το συντονίσω, που δεν ξέρω αν θα έμπαινα ξανά στο τριπάκι να κάνω κάτι παρόμοιο μελλοντικά. Έστω και αν το αποτέλεσμα τελικά άξιζε.

Σε γαργαλάει λίγο το γεγονός πως στην τελική έκδοση του δίσκου δεν πρόλαβε να συμπεριληφθεί ένα τραγούδι όπως το Ένα Αστέρι από Τσιμέντο με τον ΛΕΞ, το οποίο, παρόλο που κυκλοφόρησε μετά το άλμπουμ, έχει συγκεντρώσει τα περισσότερα hits από κάθε άλλο κομμάτι του άλμπουμ στο YouΤube;
Τον ΛΕΞ τον συμπαθούσα πάρα πολύ, επειδή πήγε κόντρα στο ρεύμα που πήγαιναν τα πράγματα μουσικά στην Ελλάδα. Με την αισθητική, τα βιώματα και το μεράκι του, το πήγε κάπου αλλού το πράγμα. Ήθελα να τον έχω στη συλλογή μου, επειδή μου άρεσε πάρα πολύ αυτό και θεωρώ το άλμπουμ του από τα καλύτερα της τελευταίας πενταετίας. Μέχρι να γνωριστούμε προσωπικά και να γράψει τα κουπλέ του, άργησε το θέμα, για αυτό του είπα, «μην το βιαστείς, θα το βγάλουμε σαν μπόνους».

Εκτός όμως από τις αυστηρά προσωπικές σου δουλειές, έχεις στο βιογραφικό σου και δυο δίσκους συνεργασίας, με τον Εισβολέα και τον Anser. Τι αλλάζει για σένα, όταν ετοιμάζεις δουλειά με κάποιον άλλον καλλιτέχνη, σε σχέση με όταν προετοιμάζεις δικό σου άλμπουμ; Υπάρχει κάποιο παρόμοιο project που τρέχει αυτή τη στιγμή;
Χαίρομαι που έχω δουλέψει μέχρι στιγμής και με τους δύο καλλιτέχνες, επειδή σεβάστηκαν πάρα πολύ τον παραγωγό και του έδωσαν την προσοχή που του ανήκει, δηλαδή το 50% ενός άλμπουμ. Προσπαθούσα τόσο εγώ όσο και οι ίδιοι να είμαστε δίκαιοι και να το μοιράσουμε και στο θέμα της χημείας. Όταν κλειδώσεις και καταλάβεις τι θες να κάνεις και την αισθητική του άλλου, τότε όλα είναι εύκολα.

Όσο για το επόμενο project, είναι ο επόμενος δίσκος του Anser. Ένα δύσκολο εγχείρημα, επειδή θέλαμε να φύγουμε πολύ από τη φόρμα που συνήθισε ο κόσμος στο Flowroyal. Υπολογίζω να βγει τέλη του2017 και θα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό μουσικά.

Τι πρέπει να διαθέτει ένας ράπερ για να συνεργαστείς μαζί του; Δίνεις βάση στον χαρακτήρα του άλλου ή βλέπεις τη σύμπραξή σου στο στούντιο, απλώς, ως δουλειά;
Αν έλεγα ότι δεν το βλέπω επαγγελματικά και βιοποριστικά, θα σου έλεγα ψέματα - και δεν ντρέπομαι καθόλου για αυτό. Δεν θα μπω τόσο στη διαδικασία να φιλτράρω ποιος θα πατήσει τα beats μου. Θα φιλτράρω όμως πολύ ένα συλλογικό project στο οποίο έχω αναλάβει εξολοκλήρου την παραγωγή. Για να επενδύσω σε ένα ολόκληρο άλμπουμ ή ΕΡ, πρέπει κάτι να δω στον άλλο, είτε είναι φτασμένος είτε πρωτοεμφανιζόμενος.

Αυτή είναι και η διαφορά ενός επαγγελματία από έναν ερασιτέχνη, που μπορεί να είναι πολύ καλύτερος από τον επαγγελματία σε κάποια πράγματα, επειδή ακριβώς έχει τον αυθορμητισμό και την καύλα να κάνει μουσική, είναι απελευθερωμένος. Ο επαγγελματίας όμως είναι αυτός που θα βάλει κάποια όρια ή που θα καταστρέψει κάποια άλλα, ώστε να κινηθεί ανάλογα και να μείνει στο προσκήνιο. Οι περισσότεροι στην Ελλάδα δεν κοιτούν τη μακροβιότητα της καριέρας τους, δεν τους ενδιαφέρει τι θα αφήσουν πίσω τους και για πόσο χρόνο. Όμως, αυτό το πράγμα έχει ημερομηνία λήξης. Εφόσον ζω μέσα από τη μουσική και το στούντιό μου, πρέπει να σκέφτομαι πως θα είμαι καλύτερος και πώς θα μείνω στον χρόνο, ώστε να υπάρχει η ανάλογη ζήτηση από τους καλλιτέχνες.

Τα τέσσερα κομμάτια του Agave & Smoke δημιουργήθηκαν μέσα σε ένα τριήμερο, κατά τις καλοκαιρινές σου διακοπές. Πόσο σου παίρνει χρονικά να ολοκληρώσεις μια σύνθεση και πόσες τελικά από αυτές φτάνεις να κυκλοφορείς;
Αυτή την περίοδο, κάνω τρία beats την εβδομάδα. Για να στήσω την αρχική ιδέα, μου παίρνει γύρω στα 40 λεπτά, ενώ μέσα σε ένα τετράωρο έχουν μπει οι τελικές πινελιές και η σύνθεση έχει ολοκληρωθεί. Πλέον, επειδή θέλω να το απολαμβάνω όλο αυτό, λιγότερο με ενδιαφέρει να βγει καλά το beat και περισσότερο να μπω σε καλή διάθεση, ενώ το δημιουργώ.

Φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν πολλά beats που μένουν στο συρτάρι. Υπάρχει κάποια σκέψη να μαζέψεις μελλοντικά τα καλύτερα από τα ακυκλοφόρητα instrumentals σου και να τα δώσεις στο κοινό ως κυκλοφορία;
Το έχω σκεφτεί πάρα πολύ κάτι τέτοιο. Το θέμα είναι ότι δεν θέλω να φορτώνω τον κόσμο με κυκλοφορίες, προτιμώ να είμαι απών μουσικά ανά διαστήματα. Θέλω να έχω έναν κατάλογο στον οποίο να μην υπάρχει μέσα κάτι κατώτερων προδιαγραφών, από αυτά που έχω ορίσει. Μελλοντικά, μπορεί να γίνει κάτι σε φάση ρετροσπεκτίβας, αλλά δεν θεωρώ ότι έχει κάποιο νόημα τώρα.

Αλήθεια, τι απέγινε με τη συλλογή Heavy Hitters που θα περιείχε δικές σου συνθέσεις με raps εξ ολοκλήρου ξένων καλλιτεχνών;
Είχαμε δουλέψει πάρα πολύ σε αυτό το πράγμα και έχω πέντε ακυκλοφόρητα κομμάτια με ράπερ του εξωτερικού. Το πάγωσα, επειδή ήθελα να κάθονται οι MCs για την αγάπη του αθλήματος, χωρίς αμοιβή και αυτό δεν βοηθάει. Ήθελα να πάρω αυτόν τον δρόμο, επειδή ήθελα ο άλλος να γουστάρει τα beats μου και να πατήσει πάνω τους, όπως και να 'χει. Πήγαινε μια χαρά σε θέμα αποδοτικότητας, αλλά αργούσε πολύ. Πλέον, μου έχει φύγει το ενδιαφέρον να βγάλω κάτι συλλογικό με ονόματα από το εξωτερικό.

Τα κομμάτια που υπήρχαν στο Κλειστό Κύκλωμα και περιείχαν ξένους MCs ήταν συνθέσεις που προορίζονταν για το Heavy Hitters ;
Μερικά από αυτά ήταν. Το Heavy Hitters έβγαινε γύρω στα εννιά-δέκα κομμάτια, απλώς δεν μπορώ να αναφέρω τις συμμετοχές ή κάτι άλλο, επειδή κάποια στιγμή θα τα εκμεταλλευτώ. Επειδή ζω στην Ελλάδα και το να βγάλεις τα προς το ζην είναι ιδιαίτερα δύσκολο, πολλές φορές αναγκάζεσαι να θυσιάσεις κάποια projects που σου παίρνουν χρόνο και δεν σου αποδίδουν τα δέοντα.

Έχεις συμμετάσχει σε δουλειές με πανευρωπαϊκή κυκλοφορία, όπως τη συλλογή  Diversidad  , ενώ έχεις δώσει παραγωγές σου σε καταξιωμένους MCs του εξωτερικού. Ετοιμάζεις κάποια συνεργασία εκτός συνόρων αυτήν τη περίοδο; Έχεις σκεφτεί κάποια στιγμή να επιχειρήσεις μια συντονισμένη προσπάθεια συνεργασιών εκτός Ελλάδας;
Το να γίνει συντονισμένη προσπάθεια για συλλογική δουλειά ή για πολλά projects είναι δύσκολο, όσο είμαι στην Αθήνα και τα κάνω όλα αυτά μέσω Internet. Θα βασιστεί ο άλλος στο βιογραφικό μου, σε δείγματα του ήχου μου, αλλά είναι αλλιώς να είσαι μαζί του στον ίδιο χώρο και να δημιουργείς κάτι από την αρχή. Υπάρχει άλλη τριβή και συνεχές νταλαβέρι μουσικών ιδεών. Έχω ξεκινήσει πάντως κάτι, μια δουλειά με τον Lil Eto, που θεωρείται ανερχόμενος ράπερ και έχει συνεργαστεί με γνωστά ονόματα. Φτιάχνουμε ένα ΕΡ, στο οποίο έχω αναλάβει εξολοκλήρου τη μουσική. Μια θεματική δουλειά με κινηματογραφική αύρα, που θα είναι μια καλή αρχή για τη συνέχεια.

Από την παρουσίαση του Lacrima of Iris στο μισογεμάτο Κ44, τον Ιούνιο του 2014, μέχρι τη sold out συναυλία πέρυσι τον Μάρτιο στο Κύτταρο για το Κλειστό Κύκλωμα άλλαξαν πολλά. Πιστεύεις ότι το ελληνικό κοινό έχει αρχίσει πλέον και βλέπει τον παραγωγό ως αυτόνομη καλλιτεχνική οντότητα ή παραμένει πάντα στη σκιά του εκάστοτε ράπερ;
Νομίζω πως το κοινό κρίνει με αυτά που βλέπει από εμάς. Όταν ο ίδιος ο MC ή το γκρουπ δεν δώσει την αναγνώριση που αναλογεί στους παραγωγούς, δεν νομίζω πως το κοινό θα μπει στον κόπο να το ψάξει, κακά τα ψέματα. Προσωπικά, αισθάνομαι ότι ο κόσμος κατάλαβε τι πάω να κάνω και με αναζήτησε σαν μονάδα, πέρα από τις συλλογικές μου δουλειές. Απλώς, κατάλαβα ότι το rap κοινό είναι αρκετά κολλημένο και δεν ανοίγει τα αυτιά του σε άλλες επιρροές. Το Κλειστό Κύκλωμα πήγε καλά, επειδή είναι αμιγώς rap. Δεν θεωρώ ότι αδικήθηκε το Lacrima of Iris. Αντίθετα, περισσότερος κόσμος με έψαξε και με έμαθε μέσα από αυτό, κέρδισα κόσμο από άλλο κοινό, άλλες ηλικίες και πήρα εύσημα για την υπέρβαση που έκανα.

Για την  Κάθειρξη  να περιμένουμε κάποιο μεγάλο live ή μια σειρά εμφανίσεων ανά την Ελλάδα;
Μου έχει φύγει εντελώς αυτή η ανάγκη. Πέρα από το εκφραστικό και το ερμηνευτικό κομμάτι, το οποίο έχει ήδη τελειώσει, δεν επιθυμώ να αποκτήσω ξανά αυτή την επικοινωνία με τον κόσμο στο stage. Παλιά, το ένιωθα αυτό. Ίσως φταίει πως τα μυαλά μου έχουν αλλάξει και επικεντρώνομαι στο μουσικό κομμάτι πλέον. Πάντως, αν γίνει κάτι τέτοιο, θα είναι για πολύ λίγες εμφανίσεις.

Με τους Phase3 τι συμβαίνει; Σας είχαμε δει να κάνετε ένα συναυλιακό comeback πριν από δύο χρόνια, όμως δεν έχουμε ακούσει κουβέντα για κάποιο καινούργιο track ή ολοκληρωμένο άλμπουμ. Υπάρχει κάτι τέτοιο ως σκέψη ή ο καθένας πλέον έχει τραβήξει τον δικό του δημιουργικό δρόμο;
Ο καθένας έχει όντως πάρει τον δρόμο του καλλιτεχνικά. Είμαστε μαζί, εκτός της μουσικής, από πιτσιρικάδες, οπότε στο ανθρώπινο μέρος δεν υπάρχει κανένα θέμα. Μεγαλώσαμε, γίναμε πιο ιδιαίτεροι, έχουν αλλάξει πολύ τα θέλω μας στη μουσική και είναι λίγο δύσκολο να τα βρούμε, το οποίο είναι και υγιές. Αρκούμαστε στο να συμμετέχουμε ο ένας στις δουλειές του και να βρίσκεται το όνομά μας μαζί στο ίδιο live ή άλμπουμ. Δεν υπάρχει όμως σκέψη για κάποια ολοκληρωμένη δουλειά.

Το να πας να μείνεις έξω για κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να κυνηγήσεις περισσότερες δουλειές δεν το έχεις σκεφτεί;
Το έχω σκεφτεί και θα συμβεί, όπως είχε γίνει πριν από κάποια χρόνια που είχα πάει Νέα Υόρκη, απλώς το μόνιμο θα 'θελα να το αποφύγω. Έχω συμβιβαστεί και αισθάνομαι καλά με το πώς πηγαίνουν τα πράγματα στην Αθήνα. Κυρίως για τον ψυχολογικό τομέα δεν θα μετακόμιζα εξωτερικό, τουλάχιστον αυτήν τη στιγμή.

Δείτε περισσότερα για τον Eversor στο site του και στην σελίδα του στο facebook.

Περισσότερα από το VICE

Όλα όσα θα Γίνουν Όταν ο Τραμπ Ασχοληθεί Σοβαρά με την Ελλάδα

Ήπιαμε «Gin & Juice» με τον Snoop Dogg και Μιλήσαμε για τα Πάντα

Φωτογραφίσαμε τις Φτωχές και Γεμάτες Ναρκωτικά Γειτονιές του Μεξικού Πριν τον «Οικονομικό Πόλεμο» του Τραμπ

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter Facebook και Instagram