ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Διασκέδαση

Μιλήσαμε με τον Άνθρωπο που Γράφει Ποιήματα για τον Michael Jordan

Ο Francisco Ide Wolleter κατέκτησε την πρώτη θέση σε διαγωνισμό για νέους λογοτέχνες, αποθεώνοντας έναν θρύλο του μπάσκετ.

Κείμενο Θοδωρής Χονδρόγιαννος
29 Δεκέμβριος 2016, 9:53am

Φωτογραφία από τον χρήστη του Flickr "Basket Streaming"

Όλοι (σχεδόν) ξέρουμε τον Μάικλ Τζόρνταν. Οι περισσότεροι έχουμε δει έναν αγώνα του ή κάποιο βίντεό στο YouTube με τις καλύτερες αθλητικές στιγμές του. Να, ένα σαν αυτό το έπος:

«Ποίημα», θα έλεγε κάποιος. Σωστά; Πολύ σωστά. Μόνο που ενώ πολλοί χρησιμοποιούμε αυτήν τη λέξη μεταφορικά για να περιγράψουμε τις μαγικές αθλητικές ενέργειες του Michael Jordan, ένας Λατινοαμερικανός ποιητής είπε να το κάνει κυριολεκτικά. Πρόκειται για τον Francisco Ide Wolleter, έναν 27χρονο Χιλιανό από το Σαντιάγκο, που αποφάσισε να αποθεώσει τον αστέρα του NBA μέσα από την ποιητική τέχνη. Το αποτέλεσμα; Μία ποιητική συλλογή με συνολικά 27 «Ποιήματα για τον Michael Jordan» ("Poemas para Michael Jordan"). Ας πάρουμε μία γεύση από τα εν λόγω ποιήματα:

Ποίημα για τον Jordan #1

H πορώδης επιφάνεια της μπάλας
μού φέρνει στον νου το ανθρώπινο δέρμα.
Μία νοσταγλία χειροπιαστή,
αν και η επαφή είναι πάντα απατηλή.

Τα γεγονότα έχουν έτσι: είμαστε φτιαγμένοι από το τίποτα
φτιαγμένοι από άτομα,
άτομα που από τη φύση τους απωθούν
και απωθούνται.

Γι'αυτό δεν γινόμαστε ένα με τα πράγματα,
γι'αυτό όταν αγγίζουμε,
δεν έχουμε πράγματι αγγίξει κάτι.

Ποίημα για τον Jordan #5

To τόξο, η ακριβής απόσταση, η δύναμη
η μπάλα στο χέρι και έλεγχος της στιγμής.

Σαν να μην υπήρχε τίποτα άλλο
ούτε πείνα, ούτε στέρηση, ούτε αμαρτία
έτσι όπως πρέπει προσεγγίζει κανείς τα πράγματα.

Η αγάπη είναι μία αρετή δίδυμη εκείνης του μπάσκετ,
ένα παιχνίδι που διατηρεί τη δομή της ζωής.
Πρέπει να αφήσεις την αγάπη να σε τρελάνει όσο υπαρχει χρόνος,
σαν να μην υπάρχει τίποτα άλλο, σαν αυτός να είναι ο κόσμος σου όλος.

Πάντα έπαιζα με αυτό τον τρόπο
και όταν οι συμπαίκτες μου το έβλεπαν
λάξευαν τούνελ στον άερα,
για μένα και τη μαεστρόζικη κίνησή μου.

Ποίημα για τον Jordan #10

Σαν καρπός που κρέμεται η μπάλα στον αέρα,
ένα πορτοκαλί παίρνει κλίση και σκάει στον αέρα,
ένα μάτι ειδομένο από θολό τζάμι.
Είναι η μοίρα,
ένα φαινόμενο της μπάλας να διαπερνά το κενό σύμπαν 
για να φτάσει στα αδειανά χέρια σου.

Η ποιητική συλλογή για τον Michael Jordan χάρισε στον Francisco την πρώτη θέση στον διαγωνισμό για το Βραβείο Νέων Λογοτεχνών Ρομπέρτο Μπολάνιο και τον ανέδειξε ως έναν από τους πιο ταλαντούχους χιλιανούς ποιητές της γενιάς του. Και όχι άδικα, αφού τα ποιητικά του πονήματα χαρακτηρίζονται από μοναδική προσήλωση στη λεπτομέρεια, εμποτισμένα με σκηνές της καθημερινής ζωής γεμάτες υπαρξιακή αγωνία. Επικοινωνήσαμε μαζί του και να τον ρωτήσουμε για τη συγγραφική του πορεία και κυρίως τι δουλειά έχει η λυρικότητα της ποίησης στα παρκέ του ΝΒΑ.

VICE: Πώς μπήκε η ποίηση στη ζωή σου;
Francisco Ide Wolleter: Ξεκίνησα να διαβάζω λογοτεχνία όταν ήμουν 12 χρόνων και λίγο καιρό αργότερα, όταν έμπαινα για τα καλά στην εφηβεία, ξεκίνησα τη συγγραφή. Ήταν η περίοδος που βίωνα τα έντονα συναισθήματα της πρώτης ενηλικίωσης. Η ποίηση, που ήταν για μένα ένα παιχνίδι λέξεων και εννοιών, με βοήθησε να αποκωδικοποιήσω το συναισθηματικό μου κόσμο στα χρόνια της ήβης. Κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα να μιμηθώ τους συγγραφείς και να αρθρώσω και εγω λόγο που θα δίνει σάρκα και οστά σε ό,τι με δοκιμάζει ψυχικά.

Μεγαλύτερο σχολείο από το πανεπιστήμιο αποδείχθηκε ο κινηματογράφος, η μουσική, η λογοτεχνία και η pop κουλτούρα.

Πότε κατάλαβες ότι η ποίηση είναι κάτι παραπάνω από μία εφηβική απασχόληση;
Στα 19 μου χρόνια ξεκίνησα να σπουδάζω λογοτεχνία και γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο της Χιλής και σχεδόν αμέσως κέρδισα μία υποτροφία για νέους ποιητές από το Ίδρυμα Πάμπλο Νερούδα. Αυτό ήταν θεμελιώδες για τη συγγραφική συγκρότησή μου, αφού ήρθα σε επαφή με πολλούς ποιητές. Ο συγχρωτισμός μου μαζί τους απέφερε ως καρπό την πρώτη μου ποιητική συλλογή που δημοσιεύθηκε με τίτλο «Παρατηρητήριο». Δυστυχώς τα επόμενα χρόνια απείχα από την ποιητική παραγωγή εξαιτίας του πανεπιστημίου.

Όταν λες εξαιτίας του πανεπιστημίου;
Το πανεπιστήμιο με «έπνιγε». Ήταν για μένα μία έρημος από σκουπίδια και πνευματική ακινησία, χωρίς περιθώριο δημιουργικής γραφής. Έπρεπε να πολεμήσω για να απαγκιστρωθώ από παρωχημένες ιδέες. Έχοντας την πεποίθηση ότι κανείς δεν μπορεί να μου μάθει ως «θέσφατο» έναν συγκεκριμένο τρόπο γραφής, εγκατέλειψα τις σπουδές μου και αφοσιώθηκα στη συγγραφική παραγωγή. Μεγαλύτερο σχολείο από το πανεπιστήμιο αποδείχθηκε ο κινηματογράφος, η μουσική, η λογοτεχνία και η pop κουλτούρα.

Ο συγγραφέας Francisco Ide Wolleter.

Πώς αποφάσισες να γράψεις μία ποιητική συλλογή για τον Michael Jordan;
Όταν ήμουν ακόμα παιδί είδα στην τηλεόραση το Slam Dunk, μία σειρά anime που διηγείται ιστορίες μίας κολεγιακής ομάδας μπάσκετ στην Ιαπωνία. Η σειρά ήταν τόσο πετυχημένη στη Χιλή που πολλοί ξεκινήσαμε να παίζουμε μπάσκετ μόνο και μόνο για να μιμηθούμε τους ήρωες. Έτσι μπήκα στην ομάδα μπάσκετ του σχολείου και έπαιζα συστηματικά μπάσκετ για δύο χρόνια. Παράλληλα ξεκίνησα να βλέπω με τους φίλους μου παιχνίδια του ΝΒΑ στην τηλεόραση και να συλλέγω παλιά μπασκετικά περιοδικά και βιντεοκασσέτες με magic moments του αμερικανικού μπάσκετ. Το δωμάτιό μου γέμισε με αφίσες αστέρων του ΝΒΑ, όπως του Michael Jordan, του Dennis Rodman και του Shaquille O'Neal. Αυτή η μακρινή μου εμπειρία με το μπάσκετ επρόκειτο να με ξαναβρεί πολύ αργότερα, όταν γύρω στα 25 γνώρισα έναν μοναχό βουδιστή που με μύησε στο διαλογισμό. Αν και δεν τα πολυκατάφερα με τα μαθήματα Καράτε και Ζαζέν, εντυπωσιάστηκα από την ακρίβεια των κινήσεων και την πειθαρχία των πολεμικών τεχνών. Πρόκειται για αρετές που χρειάζεται και ένας ποιητής. Τότε σκέφτηκα πως ήταν ωραία ιδέα να καταπιαστώ με τον αθλητισμό, την ακρίβεια και την ομορφιά των κινήσεών του. Η επόμενη σκέψη μου ήταν η αφίσα του Jordan στο δωμάτιό μου. Έτσι η ποίηση «κούμπωσε» με τον αθλητισμό και το μπάσκετ.

Διαβάστε: Συνέντευξη με τον (Πικραμένο) Προπονητή που Ανακάλυψε τον Αντετοκούνμπο

Ποιος είναι ο χαρακτήρας των ποιημάτων σου για τον Jordan;
Καταρχάς μου φάνηκε περιττό να γράψω ποιήματα που θα βασίζονται σε αυτοβιογραφικά στοιχεία της ζωής του Jordan ή σε τεχνικές και αυστηρά αθλητικές πλευρές του μπάσκετ. Αυτό μπορούν να το κάνουν άλλοι καλύτερα από εμένα. Έτσι αποφάσισα να παίξω με την αίσθηση της αφής και την άποψη που την παρουσιάζει ως μία ψευδαίσθηση. Σύμφωνα με μία φιλοσοφική αντίληψη, η αίσθηση της αφής είναι ψεύτικη, καθώς αν μπορούσαμε πράγματι να πιάσουμε τα αντικείμενα γύρω μας, θα γινόμασταν ένα με αυτά. Αυτή η θέση μου είχε κάνει εντύπωση όταν την πρωτοδιάβασα και είπα να την εντάξω στα ποιήματά του. Κάπως έτσι η ανεπαίσθητη επαφή του Michael Jordan με την μπάλα έγινε μία παραβολή για την αδυναμία της πραγματικής φυσικής ένωσης των ατόμων που γεμάτα φόβο και αγωνία απωθούνται συνεχώς μεταξύ τους. Το αποτέλεσμα της παραπάνω προσέγγισης είναι ο διττός χαρακτήρας των ποιημάτων μου: από τη μία έχουν ένα αθλητικό προσανατολισμό, από την άλλη μιλούν για τον άνθρωπο και τα συναισθήματά του.

Πώς αντέδρασε το κοινό στην ποιητική σου συλλογή;
Πολλοί την αγκάλιασαν και είμαι ευγνώμων γι' αυτό. Στη Χιλή υπάρχει μακρά παράδοση με ποιητές μεγάλου βεληνεκούς και είναι δύσκολο να κερδίσεις ένα μονόστηλο στις εφημερίδες. Η πλάκα με αυτό το βιβλίο ήταν ότι οι αναφορές γίνονταν τόσο στις λογοτεχνικές σελίδες, όσο στις αθλητικές. Αυτό μου άρεσε, καθώς, πολλοί άνθρωποι χωρίς τριβή με την ποίηση διάβασαν για πρώτη φορά ποιήματα. Το γεγονός με χαροποίησε, αφού ο κόσμος καταλαβαίνει ότι η ποίηση αφορά τα πάντα, βρίσκεται παντού. Κάθε πτυχή της πραγματικότητας μπορεί να εκφραστεί μέσα από ποίηση. Ακόμη και ένα κάρφωμα του Jordan.

Βλέπεις μπάσκετ σήμερα;
Αν πω ναι, θα είναι ψέματα. Δεν παρακολουθώ καθόλου αθλητικά και πολλοί εκπλήσσονται όταν τους λέω ότι δεν έχω ιδέα από αθλητισμό. Δεν βλέπω ούτε ποδόσφαιρο, το πιο δημοφιλές άθλημα στη Χιλή.

To εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής για τον Michael Jordan.

Είσαι ένας από τους πιο πολλά υποσχόμενους νέους ποιητές της Χιλής. Ζει κάποιος στη χώρα σου μόνο από την ποίηση;
Πλάκα μου κάνεις; Όλοι οι ποιητές κάνουμε άλλες δουλειές για να ζήσουμε. Ακολουθούμε την παγκόσμια νόρμα σε αυτό (γέλια).

Εσύ πώς συμπληρώνεις το εισόδημά σου;
Εξασκώ πλάι στον πατέρα μου την τέχνη της σελοποιίας. Έχουμε ένα εργαστήριο όπου παράγουμε δερμάτινα προϊόντα. Μου αρέσει γιατί εκεί κάνω πράγματα με τα χέρια μου, δεν εξασκώ μόνο το πνεύμα. Παράλληλα γράφω σε εφημερίδες, διδάσκω περιστασιακά σε εργαστήρια ποίησης και επιμελούμαι εργασίες, ώστε να βάλω λίγα παραπάνω χρήματα στην τσέπη μου. Τα απογεύματα μετά τη δουλειά καταπιάνομαι με τις σημειώσεις και τα ποιήματά μου. Παρά τις προσπάθειες τα χρήματα σπάνια φτάνουν μέχρι το τέλος του μήνα.

Είναι σημαντική η ποίηση σήμερα;
Πραγματικά δεν ξέρω τι να σου απαντήσω σε αυτό. Για μένα είναι ζωτικής σημασίας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και για τους άλλους. Η ποίηση μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή, η ποίηση είναι ζωή και μάλλον και η ζωή είναι ποίηση. Αν δεις μέσα από αυτό το πρίσμα τον συχνά απαίσιο κόσμο μας, η καθημερινότητά σου θα γίνει πιο όμορφη και τρυφερή. Θα γίνεις καλύτερος άνθρωπος.

Ξέρεις Έλληνες ποιητές;
Όχι πολλούς. Τον Καζαντζάκη, τον Σεφέρη και τον Καβάφη.

Αν επέλεγες έναν;
Κ.Π Καβάφης με κλειστά μάτια.

Περισσότερα από το VICE

Τι θα Συνέβαινε στις ΗΠΑ αν ο Κιμ Πατούσε Τελικά το Κουμπί

Αυτά Είναι τα Αγαπημένα Ελληνικά Τραγούδια του 2016

Σεξ, Χιόνι και Κοκαΐνη: Η Ζωή μου ως «Σκύλα του Σαλέ»

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter Facebook και Instagram.

Tagged:
entertainment
nba
Michael Jordan
Τέχνη
Αθλητισμός
λογοτεχνία
θρύλος
Μπάσκετ
ποίηση
αθλητής
Francisco Ide Wolleter
τζόρνταν
μάικλ