Διασκέδαση

Ο Βαγγέλης Νάκης Φτιάχνει Ταινίες Μικρού Μήκους Ελπίζοντας σε Ένα Καλύτερο Αύριο

Ο 22χρονος influencer μιλάει για τη νέα του ταινία για το Μάτι, τον σχολικό εκφοβισμό και τους στόχους του για το μέλλον.
31 Ιούλιος 2020, 10:17pm
93305505_3100088493364029_9031936647163281408_o
Οι φωτογραφίες είναι από τα social media του Β. Νάκη.

«Βαγγέλη καλησπέρα, είμαι ένα παιδί 16 ετών. Δεν μου άρεσε ποτέ να κάθομαι να ακούω λόγια από τρίτους, αλλά, εν τέλει, είσαι ο μόνος τρίτος που μπορώ να ακούω αυτή τη στιγμή. Η οικογένειά μου με έχει εγκαταλείψει, οι φίλοι μου με εγκατέλειψαν και δεν σου κρύβω ότι έχω φτάσει πολλές φορές στο σημείο να θέλω να τερματίσω τη ζωή μου. Διότι ήταν αυτό που μας έλεγες πολλές φορές να μη σκεφτόμαστε, ότι δεν αξίζουμε τίποτα, ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε στη ζωή αυτή. Μέσα απ΄τα story σου έγινες μια συνήθεια για μένα και κάθε βράδυ το μόνο που είχα να κάνω ήταν να ακούω τα λόγια σου και να παίρνω παρηγοριά […] Eίσαι ο άγγελος που ποτέ δεν είχα. Είσαι το παιδί αυτό που έχασα στη νεαρή μου ηλικία, είσαι το παιδί αυτό που πάντα θα ήθελε να έχει κάποιος σε αυτή τη ζωή […] Eίμαι 1,60 και είμαι 80 κιλά, γνωρίζω πολύ καλά ότι είμαι χοντρός και κοντός, αλλά, ειλικρινά, μέσα από σένα και τις ταινίες που έχεις δημιουργήσει μέχρι σήμερα με έχεις κάνει να νιώθω σαν τον πιο περήφανο, όμορφο και χοντρό της εποχής μας […]».

Ο 22χρονος Βαγγέλης Νάκης διαβάζει συγκινημένος το μήνυμα που του έχει μείνει περισσότερο από όσα έχει λάβει. Εδώ και έναν χρόνο χαίρει μεγάλης αναγνώρισης, κυρίως λόγω της παρουσίας του στο Instagram και των story που ανεβάζει, στα οποία σχολιάζει κοινωνικά ζητήματα. Απέκτησε ένα αξιοζήλευτο following και αποφάσισε να το εκμεταλλευτεί, όχι μόνο για να βγάλει χρήματα, αλλά και για να κάνει κάτι καλό.

Το τελευταίο διάστημα, λοιπόν, έχει γυρίσει τέσσερις ταινίες μικρού μήκους μέσω των οποίων θέλει να επιστήσει την προσοχή σε κάποια πολύ σοβαρά θέματα που απασχολούν τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία. Έχει σκοπό να εμπνεύσει. Να πείσει νεαρά παιδιά -όπως ο άγνωστος που έγραψε το παραπάνω μήνυμα- να πιστέψουν στους εαυτούς τους, αλλά και τους μεγαλύτερους να ανοίξουν τα μάτια και τα αυτιά τους και να ακούσουν.

Τον συνάντησα μια μέρα μετά την κυκλοφορία της πιο πρόσφατης ταινίας του, «Το Τελευταίο Δέντρο», έναν φόρο τιμής στα θύματα της τραγωδίας που έλαβε χώρα στο Μάτι το καλοκαίρι του ‘18 και τους επιζήσαντες που προσπαθούν να ορθοποδήσουν. Όπως με πληροφορεί στην κουβέντα που κάνουμε, τα βγάζει πέρα κάνοντας πολλές δουλειές (από ραδιοφωνικός παραγωγός στον Music 89,2, μέχρι μάνατζερ καλλιτεχνών) με σκοπό να συντηρήσει την οικογένειά του -οι γονείς του είναι άνεργοι- και να μαζέψει χρήματα για την επόμενη ταινία του. Ο Βαγγέλης Νάκης είναι ένας γλυκός hustler με αιτία και σκοπό. Επίσης, τα λέει ωραία.

Οι φωτογραφίες είναι μια ευγενική παραχώρηση του Βαγγέλη Νάκη

VICE: Εδώ και κάποιες μέρες έχει ανέβει το βίντεο που έφτιαξες προς τιμήν των θυμάτων στο Μάτι. Ποιο είναι το feedback που έχεις λάβει μέχρι στιγμής;
Βαγγέλης Νάκης: Είναι η πρώτη ταινία ανάμεσα στις τέσσερις που έχουμε δημιουργήσει, η οποία κατάφερε σε λιγότερο από 24 ώρες να πιάσει πάνω από 300.000 προβολές, 27.000 like και 17.000 κοινοποιήσεις. Στην πρώτη μέρα αυτό. Το feedback είναι θετικό, τα μόνα αρνητικά σχόλια που έχω δεχτεί δεν έχουν να κάνουν με το περιεχόμενο, αλλά με μένα προσωπικά.

Αλήθεια, πώς αντιδράς στα hate comment; 

Είμαι από τους influencer που λαμβάνουν ελάχιστο hate. Αυτό θεωρώ ότι οφείλεται στο περιεχόμενο και στο μήνυμα που θέλω να περάσω. Ο τρόπος που αντιδρώ είναι ο εξής: καταγράφω όλα τα αρνητικά σχόλια που μου αφήνουν, τα φιλτράρω και λαμβάνω υπόψιν όσα θεωρώ ότι είναι εποικοδομητικά. Ξέρεις, κάποια σχόλια μπορεί να μου φαίνονται hateful, όμως υπάρχει πιθανότητα να περιέχουν μια δόση αλήθειας σε ό,τι αφορά την κριτική. Τα υβριστικά σχόλια, που δεν έχουν σχέση με το περιεχόμενό μου, δεν με αγγίζουν. Ποτέ δεν με άγγιζε το hate.

Πώς αισθάνεσαι όποτε βρίσκεσαι στο Μάτι; 

Το έχω επισκεφτεί πάνω από 14-15 φορές. Όταν πήγαμε για να κάνουμε τα γυρίσματα, το μόνο που μπορούσα να αισθανθώ ήταν άγχος. Ήθελα να καταφέρουμε να βγάλουμε κάτι που θα μπορεί να θεωρηθεί «κειμήλιο» για τους νεότερους και όσους έχασαν τους ανθρώπους τους. Κάτι που δεν έχω πει ξανά, είναι ότι το συγκεκριμένο βίντεο το αφιερώνω στη γιαγιά μου, την οποία έχασα πέρσι σε ηλικία 100 ετών. Ο λόγος που το έκανα είναι επειδή την είχε συνταράξει αυτό το γεγονός.

Μάλιστα, ξεκίνησα τα γυρίσματα τη μέρα που συμπληρώνονταν δέκα μήνες από τότε που «έφυγε». Ήθελα να δημιουργήσω κάτι για τη γιαγιά μου, έναν αισιόδοξο άνθρωπο. Μέσα από αυτό το βίντεο, λοιπόν, ήθελα να αφήσω ένα αισιόδοξο μήνυμα, να ακούσω τη φωνή της και να το «δω» μέσα από τη ματιά της. Η φράση που λέω στο τέλος («Λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του είναι υποχρεωμένος να τη ξαναζήσει») ήταν η αγαπημένη της. Μην ξεχνάς ότι μιλάμε για έναν άνθρωπο που έζησε πολέμους.

Φαίνεται ότι της είχες μεγάλη αδυναμία. 

Ο χαμός της είναι κάτι που με έχει στιγματίσει και σχεδόν κατέστρεψε όσα κάνω. Όσοι με ακολουθούν στα social media το γνωρίζουν αυτό. Όταν ήμουν 15 ετών οι γονείς μου είχαν αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα υγείας και μείναμε μόνοι μας. Ουσιαστικά μας μεγάλωσε αυτή -από ένα σημείο και έπειτα- όταν οι γονείς μας ήταν στο νοσοκομείο. Μου στοίχισε πολύ ο θάνατός της, αλλά με ώθησε στο να μιλήσω με τους δικούς μου ανθρώπους, την ομάδα που χτίσαμε και έπειτα από πολύ κλάμα και κουβέντα, κατάφερα να σταθώ ξανά στα πόδια μου. Με τον καιρό κρατάς τα καλύτερα, ξεχνάς την απώλεια και συνεχίζεις. Θυμάσαι και τιμάς τον δικό σου άνθρωπο κρατώντας τις καλές στιγμές.

Screen Shot 2020-07-30 at 4.37.13 PM.png

Μίλα μου λίγο για την ομάδα πίσω από τις ταινίες που βγάζεις. 

Εγώ είμαι απλώς το παιδί που οργανώνει την όλη κατάσταση. Υπάρχουν οι «ήρωες» πίσω από τις κάμερες, που ενίοτε αλλάζουν, μιας και είναι από τους πιο δυνατούς στον χώρο. Όπως ο Σωκράτης Πάτσος και ο Πέτρος Νικολιντάης, οι οποίοι ανέλαβαν τη σκηνοθεσία και το μοντάζ. Πέραν των δύο αυτών υπέροχων παιδιών έχουμε τους Πάρη Κάλπο και Τεό Τζίμα (από τους Kings), που έχουν τη μουσική επιμέλεια. Η Τζωρτζίνα Αντωνακάκη και ο Γιάννης Τεργιάκης παραλαμβάνουν το σενάριο που έχω γράψει και το αποτυπώνουν στους στίχους του εκάστοτε τραγουδιού που «κουμπώνει» πάνω στην ιστορία.

Συνήθως, η βασική ομάδα είναι αυτή, αλλά υπάρχουν και οι συντελεστές παραγωγής που αναλαμβάνουν την οργάνωση και την κάλυψη κάποιων εξόδων. Υπάρχουν και κάποια μεγάλα brand που μας βοηθούν, όπως το Waterboom Festival και η Panik Records, μεταξύ άλλων. Επίσης, στα βίντεο συμμετέχουν παιδιά από 13 μέχρι 17 ετών. Χωρίς όλους αυτούς δεν θα μπορούσα να κάνω ούτε τα μισά από όσα συζητάμε σήμερα.

Οι αντιδράσεις των κατοίκων της περιοχής ποιες ήταν/είναι; Έχουν έρθει σε επικοινωνία μαζί σου; 

Η πλειοψηφία μας έδωσε συγχαρητήρια, υπάρχουν όμως και άνθρωποι στους οποίους δεν άρεσε η δουλειά μας και την κατακρίνουν. Θεώρησαν ότι το κάναμε για την προβολή, αλλά είμαστε εδώ για να τους διαψεύσουμε.

Πάμε λίγο πίσω. Πώς ξεκίνησες την πορεία σου; 

Στις 13 Αυγούστου του 2019 δημοσιοποίησα το πρώτο μου βίντεο. Ανά διαστήματα σχολίαζα διάφορα κοινωνικά ζητήματα μέσα από τα story μου. Εκείνη τη μέρα έμπαινα στο πλοίο για την Ίο. Είχα αποθηκεύσει ένα από τα βίντεο που μιλάω στο κινητό με σκοπό να τα στείλω στους γονείς μου, οι οποίοι θέλουν να τα κρατάνε. Είχα λοιπόν τη συσκευή στην τσέπη μου και κατά λάθος ανέβηκε -δεν ξέρω πώς- σε μορφή IGTV στον λογαριασμό μου.

Είχα ξενυχτίσει το προηγούμενο βράδυ και με είχε πάρει ο ύπνος στο πλοίο. Ξύπνησα μόλις φτάσαμε στο νησί και ανακάλυψα ότι το βίντεο είχε 27.000 προβολές. Σκέψου, τότε, είχα 20.000 ακόλουθους. Συνέχισα με βίντεο από το δωμάτιό μου και τελικά ξεκίνησα τις ταινίες. Η πρώτη είναι εμπνευσμένη από τον θάνατο ενός καλού μου φίλου, ο οποίος ενεπλάκη σε ένα δυστύχημα επειδή είχε πιει.

Δεν ήξερα, όμως, πώς να συνεχίσω και τελικά επέλεξα να κάνω το επόμενό μου βίντεο σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό. Επέλεξα αυτά τα δύο υπέροχα πλάσματα, τον Λάμπρο και την Άρτεμη, δύο παιδιά 13 ετών, από τις καλύτερες ψυχές που έχω γνωρίσει. Τα θεωρώ σαν αδέρφια μου. Μέσω της συγκεκριμένης ταινίας ήθελα να δείξω ότι ο σχολικός εκφοβισμός δεν είναι κάτι που «θα περάσει». Πρέπει να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα από γονείς και εκπαιδευτικούς.

Η ατάκα «παιδί είναι!» δεν είναι τρόπος αντιμετώπισης. Τέλος, η προηγούμενη ταινία είναι το «Ρόδα Είναι και Γυρίζει», που είναι εμπνευσμένη από ένα περιστατικό που συνέβη στην περιοχή μου (Νέα Φιλαδέλφεια). Έχει να κάνει με τους ανθρώπους που έχουν κινητικά προβλήματα. Ένας άθλιος τύπος είχε παρκάρει πάνω σε μια ράμπα για να πάρει καφέ, με αποτέλεσμα κάτοικος της περιοχής που κινείται με αμαξίδιο να μην μπορεί να ανέβει στο πεζοδρόμιο. Η απάντηση αυτού του ανθρώπου στις αντιδράσεις που ακολούθησαν ήταν: «Τι να κάνουμε που η ζωή είναι άδικη και εγώ μπορώ να οδηγήσω ενώ εσύ όχι;».

Κάναμε αυτή την ταινία ώστε να ευαισθητοποιήσουμε τους οδηγούς και να μην παρκάρουν στις ράμπες, αλλά και τους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα να μην τα παρατούν. Δεν είναι απλό, προφανώς, αλλά αν πραγματικά πιστέψουν στον εαυτό τους μπορούν να πετύχουν πολλά και αυτό το βλέπουμε ακόμα και σε αθλητές με προβλήματα στην κίνηση.

Ποιος είναι ο στόχος σου; 

Δεν έχω κάποιον συγκεκριμένο στόχο, ούτε θεωρώ ότι υπάρχει ταβάνι σε αυτό που κάνω. Υπάρχουν τόσα θέματα που σηκώνουν ανάλυση. Δεν ξεκίνησα με σκοπό να με μάθει όλη η Ελλάδα. Αν έστω ένας άνθρωπος νιώσει περήφανος για τον εαυτό του και καταφέρει να ξεπεράσει ένα πρόβλημα, θα το θεωρήσω επιτυχία. Δεν περιμένω κάτι, όπως το να με χειροκροτήσουν ή να με αναγνωρίζουν στον δρόμο. Βασίζομαι στην ομάδα μου και ελπίζω ότι θα δημιουργήσουμε κάτι πραγματικά υπέροχο για το αύριο.

Έχει χαθεί η ευαισθησία σήμερα; 

Μέσα στα χρόνια έχει χαθεί. Μετά από το βίντεο με το bullying έλαβα μηνύματα παιδιών που μου έγραψαν ότι λυπούνται για πράγματα που έχουν κάνει σε άλλα παιδιά. Κατάλαβαν σε τι σημείο θα μπορούσαν να τα οδηγήσουν και αυτό είναι μια μικρή επιτυχία για μένα.

Οι φωτογραφίες είναι μια ευγενική παραχώρηση του Βαγγέλη Νάκη.

Έχεις πέσει θύμα bullying;

Είμαι ένα κοντό παιδί, στο σχολείο ήμουν ο πιο κοντός. Λόγω του ύψους μου είχα δεχτεί αρκετό bullying και μάλιστα, έχει κινδυνεύσει η σωματική μου ακεραιότητα. Η χειρότερή μου ηλικία ήταν μεταξύ Δ’ Δημοτικού και Β’ Γυμνασίου. Ειδικά στα δύο τελευταία χρόνια του δημοτικού είχα τις χειρότερες εμπειρίες. Ένας συμμαθητής μου, είχε βάλει στο μάτι εμένα και τον δίδυμο αδερφό μου, τον Κώστα.

Μάλιστα, τον είχε πετάξει από τις σκάλες με αποτέλεσμα να καταλήξει στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί μας είπαν ότι θα μπορούσε να είχε σπάσει έναν σπόνδυλο, που του προκαλούσε μόνιμη αναπηρία. Εμένα, με είχε χτυπήσει με μια ρακέτα στο κεφάλι. Αυτά είναι τα χειρότερα, αλλά μας ενοχλούσε συνεχώς.

Τελικά κατάλαβε το λάθος του μέσα στα χρόνια; 

Το παιδί αυτό σήμερα βρίσκεται στη φυλακή. Ωστόσο, μου είχε ζητήσει συγγνώμη μέσω μηνύματος στο Facebook και μάλιστα, είχε στείλει κι ένα δώρο στο σπίτι για να ζητήσει συγγνώμη από όλη την οικογένεια. Αυτό είχε συμβεί στις αρχές του χρόνου, μετά το βίντεο με το bullying. Θα ήμουν άδικος αν δεν τον συγχωρούσα, δεν θεωρώ ότι η δύναμη κρύβεται στο να κρατάς κακία, αλλά στο να συγχωρείς. Το παιδί αυτό, ουσιαστικά, με βοήθησε να ξεπεράσω τις δυσκολίες και όποιο άλλο εμπόδιο βρέθηκε στην πορεία μπροστά μου.

Για το τέλος θα ήθελα να μου δώσεις, ως νέος και όχι ως influencer, την οπτική σου για την Ελλάδα.

Σίγουρα τα πράγματα για τους νέους είναι δύσκολα. Από τη μία η κρίση, από την άλλη η πανδημία. Ωστόσο, θεωρώ ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Πιστεύω στη νέα γενιά και γι'αυτό θα συνεχίσω να κάνω ταινίες. Μάλιστα, οι επόμενες θα έχουν ακόμη πιο έντονο περιεχόμενο. Περιβάλλον, φτώχεια, ρατσισμός - αυτά είναι κάποια από τα θέματα που θέλω να πιάσουμε. Θέλω να ευαισθητοποιήσουμε τα νέα παιδιά, ευελπιστώντας ότι θα μεγαλώσουν με καλύτερα ιδανικά από αυτά που μεγαλώσαμε εμείς. Για ένα καλύτερο αύριο.

Ακολουθήστε τον Αντώνη Κωνσταντάρα στο Ιnstagram.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Οι Μουσικοί στον Μαχαλά των Χάλκινων Είναι «Χαμένοι» Από την Απαγόρευση των Πανηγυριών

Είμαι Παραπληγικός και Περνούσα Παράνομα Ecstasy με το Αναπηρικό Αμαξίδιό μου

Τα Poppers μού Προσέφεραν Φοβερό Σεξ, Αλλά μου Κατέστρεφαν Σιγά-Σιγά τη Ζωή

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.