ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Σεξ

Μια Ιερόδουλη Θυμάται τους Χειρότερους Πελάτες της

O τύπος που δεν ήθελε προφυλακτικό, ο άλλος που μπήκε με το ζόρι από πίσω και ο «μάστορας» του αιδοίου.

Κείμενο Ανώνυμη
16 Μάιος 2016, 5:00am

Εικονογραφήσεις της Ashley Goodall

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE Αustralia/NZ.

Ξεκίνησα να κοιτάω τις προσωπικές αγγελίες στο Locanto για πλάκα ένα βράδυ με τις συγκατοίκους μου. Βρήκαμε τα συνηθισμένα: «θέλω να μυρίσω βρακιά», «θέλω να γίνω ο μπαμπάκας σου» - τέτοια. Προσωπικά δούλευα part-time, αλλά έμπαινα άνετα στην κατηγορία «φτωχή φοιτήτρια». Κοινώς: πολύς καφές, λίγα λεφτά για καινούργια παπούτσια.

Είχα πέσει πάνω και σε αρκετά μέτρια ραντεβού μέσω Tinder με τύπους που έπεφταν στην κατηγορία «μπίρα, μπάλα, κολλητοί και γυμναστήριο», με τους οποίους κανονικά δεν θα έπρεπε να είχα βγει ποτέ. Βασικά, έφτασα στο σημείο που σκέφτηκα «πόσο άσχημα μπορεί να είναι το να κάνω σεξ για λεφτά;». Ήξερα ότι δεν είχα θέμα να κάνω σεξ με άτομα που δεν γούσταρα, εφόσον μετά είχα 500 δολάρια για να δώσω σε παπούτσια, ρούχα και τα λοιπά. Θα είχα γεμάτη τσέπη. Καλό.

Συνήθως πήγαινε ως εξής: ύστερα από μερικά μηνύματα ζητούσα να τους συναντήσω σε δημόσιο χώρο, διότι δεν ξέρεις ποτέ τι γίνεται. Καμιά φορά σε πάρκινγκ εμπορικού κέντρου, καμιά φορά σε κάποιο περίεργο καφέ. Όπου κι αν πας, μια (λίγη) παράνοια σε πιάνει. Πάντα έχω την εντύπωση πως ο κόσμος γύρω μου με βλέπει, ξέρει τι κανονίζω και με κρίνει. Βασικά, το να πουλάς το σώμα σου θα ήταν ΟΚ αν δεν υπήρχε το θέμα των πελατών στη μέση.

Δύο τύποι αντρών μου έχουν τύχει μέχρι στιγμής: εκείνοι που ξέρουν τι κάνουν και εκείνοι που ποστάρουν μια αγγελία αλλά δεν περιμένουν να τους απαντήσει κάποιος.

Ένας από τους χειρότερους πελάτες μου ήταν κάποιος που απλά μπήκε κατευθείαν από πίσω. Ο πόνος ήταν πολύ ξαφνικός και γύρισα και τον χαστούκισα ουρλιάζοντας «αυτό δεν είναι εντάξει». Μετά προσπάθησε να τα μπαλώσει, αλλά είναι ενδεικτική περίπτωση του πόσο στραβά έχουν στο μυαλό τους πολλοί άνθρωποι την ιδέα του πληρωμένου σεξ και του τι είναι αποδεκτό. Φαινόταν συναισθηματικά έξυπνος τύπος, αν και λίγο μοναχικός, αλλά το θεωρούσε απόλυτα φυσιολογικό να μπει στον κώλο μου χωρίς τη συγκατάθεσή μου.

Υπήρχε και ένας σιχαμένος καραφλός τύπος που οδηγούσε μια μαύρη Chrysler (ξέρεις τι λένε για τους τύπους με ακριβά αυτοκίνητα). Ήθελε να με πληρώνει 500 δολάρια για να με συναντά μία φορά την εβδομάδα, αλλά στην πραγματικότητα μου έστελνε καθημερινά μηνύματα ενώ ήμουν στο μάθημα, στο τραμ ή στο σουπερμάρκετ.

Αφού συναντηθήκαμε μία φορά, με πήρε και πήγαμε στο σπίτι του στα προάστια. Ήταν μια από αυτές τις γειτονιές όπου όλες οι προσόψεις και οι κήποι ήταν ίδια, αλλά το εσωτερικό ήταν πραγματικά μοναδικό. Ήταν γεμάτο από πορσελάνινα άλογα. Μιλάμε για ντουζίνες. Παντού. Να σας πω την αλήθεια, αν δεν ήταν αυτά θα του είχα κάτσει, αλλά με το που τα είδα –και αφού μου έδωσε ένα φλιτζάνι με τσάι που μου έκαψε τη γλώσσα– ήθελα να φύγω αμέσως.

Τίποτα δεν φωνάζει τόσο «σέξι» όσο ένα πορσελάνινο άλογο

Όταν του είπα ότι ήθελα να φύγω, επέμεινε να καπνίσουμε ένα τσιγάρο στο άδειο του γκαράζ, το οποίο ήταν κάπως τρομακτικό. Χάιδεψα λίγο τον σκύλο του και άρχισε να γκρινιάζει ότι χάιδευα τον σκύλο και όχι αυτόν. Ακόμα και όταν με πήγαινε στον σταθμό του τρένου με το αμάξι, μου έλεγε πως ήθελε να με γλείψει εκεί κάτω και πως λόγω χρόνων εμπειρίας ήταν «μάστορας» σε αυτό.

Μετά ήταν και ο τύπος του «φυσικού σεξ», δηλαδή χωρίς προφυλακτικό. Η ιστορία που με τάισε είχε ενδιαφέρον, αλλά δεν ήξερα αν έπρεπε να τον πιστέψω. Μου είπε ότι είχε συνάψει μια σχέση πληρωμένου σεξ και στο παρελθόν, αλλά παράλληλα είχε γυναίκα και παιδί στις Φιλιππίνες. Αυτοί δεν ήξεραν τίποτα. Αυτό με έκανε να αισθανθώ πολύ άβολα, ειδικά όταν συνειδητοποίησα πως ήμουν διατεθειμένη να ξεπεράσω τα ηθικά μου εμπόδια για λίγα χρήματα.

Όταν συναντηθήκαμε κατέβασα ένα app ώστε μια στενή μου φίλη να ξέρει ακριβώς πού ήμουν. Το ξενοδοχείο ήταν πολύ απλό, κολλημένο ανάμεσα σε αντιπροσωπείες με μεταχειρισμένα αυτοκίνητα και καταστήματα με φτηνά πλακάκια και χαλιά. Αλήθεια, ποιος πάει σε αυτά τα ξενοδοχεία; Τώρα πια ξέρω.

Όταν βρεθήκαμε μόνοι στο δωμάτιο, ο τόνος του άλλαξε αμέσως μόλις έβγαλα τα προφυλακτικά. «Νόμιζα ότι συμφωνήσαμε να το κάνουμε φυσικά», έλεγε ξανά και ξανά. Ξεκίνησε να λέει πως δεν μπορούσε να τελειώσει αν δεν ήταν «φυσικό». Ναι, καλά. Μετά μου έλεγε πως δεν το είχε κάνει «φυσικά» ποτέ και ότι ήθελε να το δοκιμάσει. Ό,τι να 'ναι δηλαδή. Μετά μου είπε ότι είχε μια φίλη νοσοκόμα που του είχε πει πως την πρώτη φορά που κάνεις σεξ με κάποιον δεν μπορείς να κολλήσει κάτι. Ναι, ναι. Εντάξει.

Άρχισα να ντύνομαι για να φύγω, θέλοντας να δείξω πως δεν θα ανεχόμουν τις μαλακίες του, όταν ξαφνικά έκανε κωλοτούμπα και δέχτηκε να το κάνουμε με προφυλακτικό. Σε αντίθεση με τους αρχικούς του ισχυρισμούς, τέλειωσε σε δέκα λεπτά.

Μου είχε δώσει 350 δολάρια προκαταβολή. Καθώς φεύγαμε όμως και πηγαίναμε στο πάρκινγκ, αρνήθηκε να πάει στο ATM για να μου δώσει τα υπολειπόμενα 150 δολάρια, επειδή σύμφωνα με αυτόν είχαμε κανονίσει κάποια «έκπτωση προφυλακτικού». Καθώς τσακωνόμασταν ένιωσα μια ξαφνική ντροπή, σκεπτόμενη ότι αποτελούσα τη στερεότυπη εικόνα μιας υστερικής πουτάνας που τσακώνεται στο πάρκινγκ ενός μοτέλ. Έφυγα έξαλλη, μπλόκαρα τον αριθμό του και ευχήθηκα να τελειώσει όλο αυτό εκεί.

Ύστερα από αυτόν τον τύπο τα παράτησα. Δεν μετάνιωσα για τίποτα, για να πω την αλήθεια. Ο σωστός πελάτης στη σωστή τιμή μου είχε δώσει μεγάλη ελευθερία. Στο τέλος όμως αποφάσισα ότι δεν άξιζε ούτε το άγχος ούτε την αβεβαιότητα. Όχι πως ήταν όλα άσχημα και ζοφερά. Μια φορά έβγαλα 1.000 δολάρια από έναν τύπο που δούλευε για την Gina Rinehart. Είχα και έναν άλλο πελάτη, στον οποίο έκανα στοματικό στο αμάξι του για δέκα λεπτά και μετά βούρτσιζα τα δόντια μου και πήγαινα να βρω τις φίλες μου στα κλαμπ. Θυμάμαι να φωνάζω πανηγυρικά: «Δέκα λεπτά, μόνο δέκα λεπτά».

Περισσότερα από το VICE

Πώς να Περάσεις το Τελευταίο Σαββατοκύριακο Πριν Από τις Πανελλήνιες

Ήμουν ο Έμπορος Ναρκωτικών του Hacienda

Ο Δήμος Αθηναίων Παραχώρησε το Μνημείο Μπελογιάννη για Εκδήλωση της Χρυσής Αυγής

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.