ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε πριν από πέντε (ή και περισσότερα) χρόνια
Stuff

Ομοφοβία και Ρατσισμός στα Ερτζιανά

Κάποιες φορές είναι αφόρητη η τεστοστερόνη.

Κείμενο Μαρία Λούκα
06 Μάρτιος 2014, 8:46am

Φωτογραφία: commons.wikimedia.org

Θα μου πεις, εδώ η τρόικα τα χει στυλώσει με τις τράπεζες και τον ΟΟΣΑ, ο Κουφοντίνας έβγαλε βιβλίο, ο Κέρι με τον Λαβρόφ δεν τα βρήκαν για την Ουκρανία, έρχονται αυτοδιοικητικές εκλογές και εσύ ασχολείσαι με την ομοφοβία και τα δικαιώματα των lgbt ανθρώπων; Η αλήθεια είναι ότι η οικονομική κρίση έχει καθηλωτική ισχύ, μονοπωλεί τον δημόσιο λόγο και συχνά τις ίδιες τις ζωές των ανθρώπων. Κάπου εκεί όμως μετατρέπεται και σε κρίση δημοκρατίας, όταν ξεκινάει η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και ενεργοποιείται ο κοινωνικός κανιβαλισμός. Πόσο μάλλον όταν αυτά τα δικαιώματα δεν πρόλαβαν καλά καλά να κατοχυρωθούν.

Όσοι ακροατές έτυχε να συντονιστούν το πρωί της Τετάρτης στη συχνότητα 9,89 του ραδιοφωνικού σταθμού "Alpha radio" μάλλον κινδύνεψαν να τρακάρουν και σίγουρα τους χάλασε τη μέρα -αν δεν είχαν εύκαιρη μια λεκάνη- το ρατσιστικό παραλήρημα που άκουγαν. Οι δημοσιογράφοι Δήμος Βερύκιος και Δημήτρης Σταυρόπουλος στην εκπομπή «Οι Αντίθετοι» - ο τίτλος είναι μάλλον παραπλανητικός γιατί εφάπτονται πλήρως , όπως αποδείχθηκε στην ομοφοβική και μισαλλόδοξη ρητορική – με αφορμή τη δήλωση του συγγραφέα Αύγουστου Κορτώ ότι δεν πρόκειται να κατέλθει ως υποψήφιος στις επερχόμενες εκλογές, επιδόθηκαν σ' ένα πρωτοφανές παραλήρημα ομοφοβίας που συνυπήρχε με το άγχος ανάδυσης μιας αφόρητης δυσωδίας τεστοστερόνης.

Οι δύο δημοσιογράφοι για ένα ολόκληρο τέταρτο επικεντρώθηκαν στον σχολιασμό του σεξουαλικού προσανατολισμού του συγγραφέα με εκφράσεις βγαλμένες από τους νταβατζήδες της Τρούμπας που βλέπαμε στις παλιές ελληνικές ταινίες, τύπου «Ήθελε και το δαχτυλάκι», «Παρθενοπόπη», «Η κυρία Αυγουστίνα». Μάλιστα είχαν μοιράσει τους ρόλους μεταξύ τους, με το Δήμο Βερύκιο να ενσαρκώνει το ιδεότυπο του μάτσο, βαρύ και λαϊκού άνδρα που «λέει τα πράγματα με τα' όνομα τους» και τον Δημήτρη Σταυρόπουλο να του κάνει εμφανώς κοροϊδευτικές επισημάνσεις «ότι δεν είναι σωστές οι εκφράσεις που χρησιμοποιεί» υπό τη διαρκή επωδό ότι ο ίδιος «δεν είναι γκέι». Στο τέλος βέβαια κατέληξαν και οι δύο ότι «ζούμε τη δικτατορία των γκέι».

Δεν είναι που τα media συχνά αναπαράγουν στερεοτυπικά τα lgbt άτομα, που παρουσιάζουν τη διαφορά ως καρικατούρα, που αντί να υπερασπίζονται τα πιο ευάλωτα κοινωνικά κομμάτια, διαρρηγνύουν τους δεσμούς τους με την κοινωνία και στοχεύουν στο φθηνό εντυπωσιασμό. Ούτε είναι που αυτό το απολιθωμένο όργανο, το ΕΣΡ , αντί να εποπτεύει την τήρηση των αρχών δεοντολογίας στα ΜΜΕ ασχολείται με τις φάρσες του Αποστόλη και ποινικοποιεί τα ομοφυλοφιλικά φιλιά... Ούτε καν οι θεωρίες της Σχολής της Φρανκφούρτης για την «αυταρχική προσωπικότητα» ως θεμέλιο του εκφασισμού της κοινωνίας ή τα κλασσικά ψυχαναλυτικά σχήματα για την επίδειξη της επιθετικής αρρενωπότητας ως δείγμα σεξουαλικής καταπίεσης... Είναι, ρε γαμώτο, που ο σκοταδισμός καταλαμβάνει όλο και περισσότερο χώρο σ' αυτή την πόλη , ακόμα κι απ' αυτούς που θεωρητικά υπηρετούν την αλήθεια και το φως.

Για το κλείσιμο δανείζομαι την απάντηση από την προσωπική σελίδα στο facebook του ίδιου του Αύγουστου Κορτώ, ακομπλεξάριστα με ευστροφία και χιούμορ: «Ιδέα για χοντρό γέλιο. Τραβάμε ένα κάρο αγωγές στον Alpha για το ντελίριο του Βερύκιου, και με τα φράγκα που θα μας επιδικάσουν κάνουμε το πιο γαμάτο Gay Pride ever.»

Tagged:
LGBT
ομοφοβία
Vice Blog
Ρατσισμός
γκέι