Quantcast
Mία Περίπτωση «Ταλαντούχας Νέας Ηθοποιού» που Έχει Όντως Ταλέντο

Συναντήσαμε την πρωταγωνίστρια της παράστασης «Αθηνά Χατζηεσμέρ, ετών 17», Ηλιάνα Μαυρομάτη.

Πίσω από τις ατάκτως εριμμένες σκούρες πλαστικές καρέκλες και τους ταλαιπωρημένους θάμνους διακρίνονται δυο γυναικείες μορφές. Συζητούν χαμηλόφωνα και κάθε τόσο χαμογελούν η μία στην άλλη σαν παλιές συμμαθήτριες που έσμιξαν ξανά έπειτα από καιρό. Πάνω στο τραπέζι, δυο άδεια ποτήρια και η εφημερίδα Ριζοσπάστης συνθέτουν το πρόχειρο ντεκόρ. «Καλημέρα», με υποδέχεται η Ηλιάνα. Η φωνή της είναι απαλή λες και βυθίζεσαι σε μοκέτα παλιού ξενοδοχείου. Απέναντι, η φίλη της ετοιμάζεται να φύγει. «Εγώ σας αφήνω, πάω να διαβάσω την εφημερίδα μου», λέει, μαζεύοντας βιαστικά την τσάντα της.

Η Ηλιάνα Μαυρομάτη έχει καταφέρει, μέσα σε λίγα χρόνια, να διαγράψει μια εξόχως ενδιαφέρουσα διαδρομή στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο, αποτελώντας μία από τις πιο ταλαντούχες περιπτώσεις νέων ηθοποιών. Πρωτοεμφανίστηκε το 2009 στην παράσταση «La Chunga» και έκτοτε, χρόνο με τον χρόνο, έχει καταφέρει να αφήσει το ίχνος της στη σημερινή, σκληρή θεατρική πραγματικότητα της χώρας. Πότε ως η «κόρη» του Στέλιου Μάινα στην παράσταση «Τίρζα», πότε στη «Η μεγάλη χίμαιρα» του Καραγάτση, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Τάρλοου, αλλά κυρίως στο εξαιρετικό «Αθηνά Χατζηεσμέρ, ετών 17», ένα βαθιά επαναστατικό και επίκαιρο έργο που αφηγείται την ιστορία μιας 17χρονης ΕΠΟΝίτισσας, η οποία έζησε στα προσφυγικά του Ταύρου και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, το '44.

«Στα δέκα περίπου χρόνια της ελληνικής κρίσης αισθάνομαι ότι συνεχίζει να κυριαρχεί ο άκαμπτος συντηρητισμός στο ελληνικό θέατρο»

«Με δυο γονείς ηθοποιούς (σ.σ πατέρας της είναι ο Βασίλης Μαυρομάτης και μητέρα της η Λίλα Καφαντάρη), ήταν προδιαγεγραμμένη η ενασχόληση με το θέατρο;», ρωτώ την Ηλιάνα, ενώ βολεύομαι στην καρέκλα του μικρού καφέ στην πλατεία Προσκόπων. «Δεν θα το 'λεγα, περισσότερο μου έβγαλε αντίδραση το γεγονός, έλεγα "εγώ θα κάνω κάτι άλλο, δεν θα γίνω ηθοποιός". Βέβαια με γοήτευε το θέατρο από παιδί. Μετά το σχολείο πήγαινα για δύο χρόνια στη σχολή του Διαμαντόπουλου και παρακολουθούσα τα μαθήματα ως "ακροάτρια". Δεν είχα, δηλαδή, δικαίωμα συμμετοχής ή οποιασδήποτε παρέμβασης στο μάθημα. Απλώς έβλεπα τι κάνουν οι σπουδαστές ηθοποιοί, ώρες ολόκληρες, έφευγα αργά τα βράδια, πότε στις 21.00, πότε στις 22.00. Το γεγονός της απόστασης και της μη συμμετοχής, με ωρίμασε αρκετά, με πείσμωσε, με έμαθε να ακούω, να φιλτράρω την πληροφορία, να την επεξεργάζομαι».

«Η ιστορία της "Αθηνάς Χατζηεσμέρ" φαντάζει εξόχως επίκαιρη στις μέρες μας», λέω στην Ηλιάνα. «Είναι ένα πολυπρισματικό έργο και επίκαιρο σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα. Κυρίως στη θέση, στον ρόλο που μπορεί να έχει κάθε άνθρωπος σε έναν πόλεμο. Στην προκειμένη περίπτωση αναφέρεται σε ένα κορίτσι που κόντρα στις συνθήκες και το εχθρικό κλίμα της εποχής για τους πρόσφυγες, πάλεψε για να αφομοιωθεί στην ελληνική κοινωνία, διαμόρφωσε ταξική και κοινωνική συνείδηση και εν τέλει πέθανε πολεμώντας το φασισμό, προσφέροντας τη ζωή της σε έναν αγώνα που κάποιοι θεωρούσαν πως δεν είναι δικός της». «Η επαναστατικότητα εκπληρώνει τους νέους ανθρώπους;», διακόπτω προς στιγμήν την Ηλιάνα. «Όταν λειτουργούν συλλογικά ναι. Δίχως αμφισβήτηση, αγώνες και υπερβάσεις δεν προοδεύει μια κοινωνία». «Κι αν αυτό προϋποθέτει και το στοιχείο της σύγκρουσης;», παρεμβαίνω ξανά. «Η σύγκρουση είναι δομικό στοιχείο στην εξέλιξη της ανθρωπότητας, θα ήταν υποκρισία να μην το συμπεριλάβουμε στην κουβέντα. Θα καταλήγαμε να καταδικάζουμε τη βία με κλισέ εκφράσεις άνευ περιεχομένου».


VICE Video: Συναντήσαμε τον Καλύτερο Έλληνα Ηθοποιό


«Οι καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς συγκρούονται; Διότι στα δέκα περίπου χρόνια της ελληνικής κρίσης αισθάνομαι ότι συνεχίζει να κυριαρχεί ο άκαμπτος συντηρητισμός στο ελληνικό θέατρο», παρατηρώ. «Υπάρχει μεγάλος φόβος, οι περισσότεροι αποφεύγουν να πάρουν ξεκάθαρη θέση δημοσίως, κινούνται σε πεπατημένες ζώνες ασφαλείας και εκτίθενται όσο το δυνατόν λιγότερο, προσπαθώντας να επιβιώσουν στους άγριους καιρούς που ζούμε. Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα», λέει η Ηλιάνα. «Το να φοβάται ένας νέος καλλιτέχνης να εκφραστεί, δεν καταδεικνύει και την αποτυχία μας ως κοινωνία;», ρωτώ. «Σίγουρα, βασικά στο ελληνικό θέατρο αναπαράγεται η κυρίαρχη συντηρητική ιδεολογία, δεν προωθούνται νέα στοιχεία, ουσιαστικά στις μέρες μας βλέπουμε ένα πισωγύρισμα, καλλιτεχνικό, ιδεολογικό, αισθητικό, αλλά κυρίως ηθικό. Πολλές παραστάσεις εξυπηρετούν περισσότερο τη μορφή, παρά το ίδιο το περιεχόμενο. Όταν λείπει η έρευνα μέσα από μια δουλειά και απλώς αναπαράγεις την κυρίαρχη αισθητική για να είναι εύπεπτο το θέαμα που προσφέρεις, για να μην ταράξεις τα νερά, να μην δυσαρεστήσεις κανέναν, να μην αφυπνίσεις συνειδήσεις, τότε προσωπικά εκτιμώ πως χάνεις σημαντικές πτυχές των αξιών που εξυπηρετεί η Τέχνη. Δεν μπορεί το θέατρο μονάχα να διασκεδάζει, πρέπει και να ψυχαγωγεί, ειδάλλως χάνει το βάθος του, καταλήγει μια στεγνή αισθητική απόλαυση. Από την άλλη, βέβαια και η λήψη μιας απόλυτης θέσης από έναν καλλιτέχνη είναι εξίσου επικίνδυνη. Η σχέση ενός ηθοποιού με τον θεατή είναι μια διαλεκτική σχέση, προϋποθέτει έρευνα, ειλικρίνεια και όχι ευκολίες».

«Σε προβληματίζει καθόλου το γεγονός πως παρότι η οικονομική κρίση έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια της στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας, ωστόσο δεν έχει αποτυπωθεί το κοινωνικό βίωμα σε νέα καλλιτεχνικά έργα "διαχρονικής αξίας";», ρωτώ την Ηλιάνα λίγο προτού την αποχαιρετήσω. «Η αλήθεια είναι πως το σκέφτομαι συχνά, πιστεύω όμως πως συμβαίνουν πράγματα στο χώρο συνολικά, τα οποία ίσως αποκτήσουν αξία στο μέλλον. Το ελπίζω τουλάχιστον. Διαισθάνομαι πως οι επόμενες γενιές θα παραδώσουν σημαντικότερο δείγμα γραφής. Οι γενιές που τώρα δοκιμάζονται όσο καμιά άλλη στο πρόσφατο παρελθόν. Εύχομαι να μετατρέψουν τα αδιέξοδά τους σε δύναμη δημιουργίας, συντρίβοντας τον παλιό κόσμο».

Η παράσταση του έργου « Αθηνά Χατζηεσμέρ, ετών 17», παίζεται μέχρι την Κυριακή 21 Μαΐου στο Θέατρο Επί Κολωνώ

Περισσότερα από το VICE

Μια Φωτογράφιση Ζευγαριών που Κάνουν Αληθινό Σεξ για Διαφημιστική Καμπάνια

Η Μέρα που οι Κραυγές Ενός Ζώου με Έκαναν Χορτοφάγο

«Έκανα και τους Αλήτες να με Σέβονται» - Μία Συζήτηση με την Κατερίνα Στανίση για την Ευρώπη, την Εκκλησία και τους Παντρεμένους

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.