Φεμινισμός

«Ήθελα να Αυτοκτονήσω» - Γυναίκες Μοιράζονται τις Τρομακτικές τους Ιστορίες για τις Παράνομες Εκτρώσεις τους

Αυτές οι ιστορίες –εκτρώσεις με κρεμάστρα στο σπίτι ή με σοβαρές και επώδυνες ιατρικές επιπλοκές– δείχνουν τι διακυβεύεται στον αγώνα να παραμείνει η έκτρωση νόμιμη.

Κείμενο Melissa Madera; εικονογράφηση Lucy Han
08 Φεβρουάριος 2018, 5:00am

Το άρθρο δημοσιεύτηκε σε συνεργασία με το podcast The Abortion Diary στο Broadly

Μέχρι και πριν από 45 χρόνια, οι γυναίκες που έμεναν έγκυες στις ΗΠΑ και δεν ήθελαν να παραμείνουν είχαν λίγες επιλογές: αν είχες χρήματα μπορούσες να πας σε άλλη χώρα και να κάνεις έκτρωση. Μπορεί να αναγκαζόσουν να γεννήσεις το παιδί. Ή να κάνεις μια παράνομη, χωρίς κανονισμούς, πιθανόν επικίνδυνη επέμβαση.

Πριν από 45 χρόνια, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ νομιμοποίησε το συνταγματικό δικαίωμα στην έκτρωση. Από τότε, χάρη στην απόφαση για την υπόθεση Roe εναντίον Wade, η έκτρωση είναι ασφαλής στις ΗΠΑ. Για πάνω από τέσσερα χρόνια, ταξίδεψα στις ΗΠΑ και το εξωτερικό, ακούγοντας και καταγράφοντας εμπειρίες εκτρώσεων. Έχω μιλήσει με σχεδόν 300 άτομα. Από αυτά, 30 γυναίκες έβαλαν τέλος στην εγκυμοσύνη τους πριν από την υπόθεση Roe. Ενώ κάποιες είχαν την τύχη να κάνουν μια ασφαλή έκτρωση με έναν ιδιώτη γιατρό –ή μέσω μιας φεμινιστικής υπηρεσίας εκτρώσεων- άλλες, ιδίως φτωχές και μαύρες γυναίκες, αναγκάστηκαν να αντιμετωπίσουν μη ασφαλείς, ανθυγιεινές και επικίνδυνες συνθήκες.

Κάποιες από τις γυναίκες (και άνδρες) που μου μίλησαν και που τώρα είναι 60, 70, 80 ετών, μοιράστηκαν τρομακτικές ιστορίες: για σεξουαλική βία από ανθρώπους που έκαναν τις εκτρώσεις, εξευτελισμό από γιατρούς και νοσοκόμες στα νοσοκομεία, για την απελπισμένη ανάγκη να δανειστούν χρήματα, για εκτρώσεις με κρεμάστρες που έγιναν στο σπίτι, για το πώς περίμεναν ξένους σε κάποια γωνιά, για το ότι τους έδεναν τα μάτια και τους πήγαιναν σε μυστικές τοποθεσίες, για άθλια δωμάτια μοτέλ με ανύπαρκτες συνθήκες υγιεινής, για σοβαρές και επώδυνες ιατρικές επιπλοκές.

Οι ιστορίες τους μας υπενθυμίζουν τις επικίνδυνες και θανατηφόρες συνέπειες του να αρνείσαι στις γυναίκες την πρόσβαση σε ασφαλείς και νόμιμες εκτρώσεις. Όπως μου είπε μια γυναίκα από την οποία πήρα συνέντευξη, «Πέθαιναν γυναίκες». Η παράνομη έκτρωση ήταν επικίνδυνη, αλλά οι γυναίκες συχνά δεν είχαν άλλη επιλογή. Όπως διαβάζουμε και ακούμε αυτές τις ιστορίες, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το δικαίωμά μας για ασφαλείς και νόμιμες εκτρώσεις δέχεται άμεση επίθεση από την κυβέρνηση Trump, από τους συντηρητικούς νομοθέτες και ομάδες κατά των εκτρώσεων – και ότι τώρα, περισσότερο από ποτέ, η αναπαραγωγική μας ελευθερία δεν είναι εγγυημένη. Δεν μπορούμε να αφήσουμε να μας βγάλουν ξανά στην παρανομία.



«Δεν είχα νιώσει ξανά τέτοιο πόνο στη ζωή μου»

Barbara S, Ph.D., 77 ετών. Τάλσα, Oκλαχόμα, 1955/56

Έκανα την έκτρωσή μου στα 19 και είχα μείνει έγκυος από έναν άνδρα που δεν αγαπούσα... ζήτησα από τη φίλη μου να με βοηθήσει και μου έδωσε το νούμερο κάποιου που έκανε εκτρώσεις. Δεν γνώριζα τίποτα γι’ αυτόν – τότε δεν ήξερες, το ρίσκαρες. Πήγα σε ένα σπίτι στα βόρεια της Τάλσα. Χτύπησα την πόρτα και μου άνοιξε. Δεν ήξερα αν ήταν μάγειρας, γιατρός ή υδραυλικός. Δεν ήξερες τι ήταν ή τι έκανε.

Τον ακολούθησα στην κουζίνα και ανέβηκα στο τραπέζι. Με εξέτασε και είπε ότι ήμουν δύο μηνών έγκυος και ότι θα κόστιζε 200 δολάρια. Ήμουν μια δακτυλογράφος, δεν είχα πολλά λεφτά και σίγουρα όχι 200. Έφυγα κλαίγοντας. Γύρισα σπίτι και μίλησα με τη φίλη μου, που βρήκε κάτι χάπια να πάρω. Τα πήρα και νόμισα ότι θα πέθαινα, επειδή δεν είχα νιώσει τέτοιον πόνο στη ζωή μου. Ήταν φρίκη, πονούσα ασταμάτητα. Δεν είχα αιμορραγία, αλλά σε τέσσερις ή πέντε μέρες ξεκίνησαν να βγαίνουν θρόμβοι αίματος. Ήταν σαν πολύ βαριά περίοδος. Έτσι σκέφτηκα, «Ευτυχώς. Θα προσέχω πιο πολύ στο μέλλον».

Είχα ένα πολύ έντονο κάψιμο εσωτερικά για μια βδομάδα και πήγα σε κανονικό γιατρό. Είπε, «Πρέπει να πας στο νοσοκομείο». Εγώ είπα, «Πρέπει να πάω στη δουλειά, δεν γίνεται». «Πήγαινε τώρα αμέσως», είπε. Έτσι, πήγα στο νοσοκομείο και με οδήγησαν στο χειρουργείο και στο στήθος μου έβαλαν μια ταμπέλα που έγραφε «ατελής έκτρωση». Ένιωθα ότι έλεγαν «Αυτή η γυναίκα είναι αμαρτωλή». Ήταν καθολικό νοσοκομείο. Με χειρούργησαν και μου έσωσαν τη ζωή. Ο γιατρός είπε ότι αν δεν είχα πάει τότε και περίμενα 24 ώρες θα είχα πεθάνει.

«Νομίζω πως έγινε με κρεμάστρα»

Ανώνυμη, 71 ετών. Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, 1965 & 1967

Το 1965, ζούσα με έναν παντρεμένο, 23 χρόνια μεγαλύτερό μου, γιατρό. Έμεινα έγκυος, παρόλο που χρησιμοποιούσα αντισύλληψη. Δεν υπήρχε νόμιμη έκτρωση τότε, έτσι το κάναμε μόνοι μας. Ήταν γιατρός και μπορούσε να το κάνει. Ήμουν επτά εβδομάδων έγκυος τότε. Νομίζω πως έγινε με κρεμάστρα. Αποστειρώσαμε τα πάντα και ήξερε τι έκανε, αλλά μπορεί να ήταν επικίνδυνο. Δεν το είχα σκεφτεί τότε, αλλά το σκέφτομαι τώρα. Δεν θέλω να γυρίσουμε ξανά σε κάτι τέτοιο. Φοβόμουν. Πήγα στα Επείγοντα, επειδή αιμορραγούσα και έκαναν μια διαδικασία διαστολής και απόξεσης. Ήξεραν ότι είχαν κάνει μόνη μου έκτρωση.

Όλα πήγαν καλά για δυο χρόνια, αλλά μετά έμεινα ξανά έγκυος. Αυτήν τη φορά βρήκαμε έναν γιατρό που θα μου έκανε έκτρωση, αν και δεν ήταν νόμιμη. Ο φίλος μου με πήγε στο ιατρείο στη Νέα Υόρκη και έκανα έκτρωση. Ήμουν έξι εβδομάδων, έτσι δεν είχα αίσθηση ότι ήμουν έγκυος - και μετά ήμουν μια χαρά.

Ενώ χρησιμοποιούσα το χάπι, έμεινα έγκυος τρίτη φορά. Δεν μπορούσαμε να βρούμε κάποιον να κάνει την έκτρωση. Ήταν πολύ αργά πια. Πήγα σε ένα καταφύγιο για ανύπαντρες μητέρες στο Μανχάταν, στη Μάντισον Άβενιου, σε μια κυριλέ περιοχή, με άλλες γυναίκες στην ίδια κατάσταση. Είδα το μωρό μια φορά και έφυγα από το νοσοκομείο, επειδή ήξερα ότι αν το έβλεπα ξανά θα ήταν το τέλος και δεν είχα χρήματα να μεγαλώσω παιδί μόνη μου. Το έδωσαν για υιοθεσία. Αυτό συνέβη δυο βδομάδες προτού γίνει νόμιμη η έκτρωση.

«Ήμουν τυχερή»

Wendy, 70 ετών. Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, 1962

Ήμουν 17 χρονών, όταν έκανα έκτρωση, το 1962. Ζούσα στη Νέα Υόρκη. Ο πατέρας μου βρήκε το όνομα του γιατρού και πήγα, αλλά ήταν πολύ ανατριχιαστικός, όπως και το ιατρείο του. Αμέσως ήθελε να ανέβω στο κρεβάτι, για να με εξετάσει και ήθελε να κάνει εσωτερική εξέταση, που δεν ήταν απαραίτητη. Η όλη υπόθεση με ανατρίχιασε, έτσι έφυγα - και ήμουν τυχερή που μπορούσα να το κάνω, επειδή οι γονείς μου ήξεραν και με στήριζαν. Μάλιστα, το ότι είχα πάει σ’ αυτόν το γιατρό χωρίς εκείνους ήταν κάτι που είχαμε σκεφτεί μαζί, έτσι δεν ένιωθα ότι με είχαν στείλει μόνη. Ήταν σαν να ήμασταν μαζί.

Μας σύστησαν έναν άλλον γιατρό, αλλά αυτήν τη φορά ήρθε και η μητέρα μου. Το ιατρείο ήταν καθαρό. Φαινόταν κανονικός γιατρός. Από την επέμβαση θυμάμαι ότι ήταν αρκετά επώδυνη. Μου έδωσε θειοπεντάλη ή κάτι τέτοιο που σχεδόν με νάρκωσε. Αλλά θυμάμαι να μου μιλάει κατά τη διάρκεια της επέμβασης και να λέει, «Αυτή είναι η τιμωρία σου για τις αμαρτίες σου και ελπίζω να έμαθες το μάθημά σου». Τέτοια πράγματα. Όταν τελείωσε, η μητέρα μου με πήγε σπίτι και ήμουν μια χαρά. Θυμάμαι ότι είχε βάλει γάζες στον κόλπο μου για την αιμορραγία και θυμάμαι ότι την άλλη μέρα έβγαλα τις γάζες μόνη μου. Ήταν ατελείωτες. Ευτυχώς, δεν ένιωθα ότι είχα αμαρτήσει και δεν ήμουν θρήσκα, ούτε πίστευα στην αμαρτία, έτσι δεν με επηρέασε πολύ. Μόνο που θύμωσα που είπε τέτοια πράγματα.

«Ήθελα να αυτοκτονήσω. Η έκτρωση ήταν παράνομη. Δεν υπήρχε τίποτα»

Cathy, 69 ετών. Όρμοντ Μπιτς, Φλόριντα, 1962

Ήμουν 16 χρονών και τα είχα με έναν ναύτη που ήταν 21. Θυμάμαι να ξερνάω στην τουαλέτα του σχολείου και να σκέφτομαι, «Αχ, Θεέ μου, κάνε να μην είμαι έγκυος». Πήγα σε γιατρό. Είπε: «Είσαι έγκυος. Πρέπει να το πεις στη μαμά και τον μπαμπά σου». Δεν ήξερα πώς θα το έκανα αυτό. Ήθελα να αυτοκτονήσω. Η έκτρωση ήταν παράνομη. Δεν υπήρχε τίποτα.

Η μαμά θύμωσε πολύ. Αλλά μια μέρα μετά, ήρθε και είπε ότι είχε πάρει τον γιατρό που είχα πάει και της είχε δώσει το όνομα κάποιου που έκανε εκτρώσεις. Λίγες εβδομάδες αργότερα, η μαμά είπε, «Ο πατέρας σου θα σε πάει να κάνεις έκτρωση». Με πήγε στο Όρμοντ Μπιτς. Εκεί, υπήρχε ένα μικρό μοτέλ που και λίγα λέω, αν πω ότι ήταν άθλιο. Πήγε κατευθείαν εκεί και συνάντησε τον γιατρό. Ο γιατρός λεγόταν Van. Το μέρος ήταν σχετικά καθαρό. Ο Van είπε στον μπαμπά να φύγει και να έρθει σε μιάμιση ώρα και ο μπαμπάς είπε «Όχι, δεν αφήνω την κόρη μου. Υποσχέθηκα στη μητέρα της ότι δεν θα την αφήσω». Υπήρχε μια κουρτίνα ανάμεσα στην κουζίνα και τα κρεβάτια. Τράβηξε την κουζίνα και ο μπαμπάς κάθισε εκεί. Πήρε όντως περίπου μιάμιση ώρα.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Πήγα ξανά, για να βεβαιωθώ ότι δεν έτρεχε αίμα χωρίς λόγο. Η μαμά με πήγε αυτή τη φορά, αλλά με άφησε εκεί. Τότε ο γιατρός –και πολύ του πέφτει που τον λέω γιατρό– ξεκίνησε να μου μιλάει. Είπε, «Έχεις σφιχτό μουνάκι», καθώς ξάπλωσα στο τραπέζι της κουζίνας όπου ήμουν πριν από πέντε-έξι μέρες. Μόλις είχα κλείσει τα δεκαεφτά, είχα κάνει σεξ πέντε-έξι φορές. Ήταν φρικτό. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είπε τέτοιο πράγμα και αυτός είναι ένας λόγος που πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να γίνεται σε κλινική. Εγώ, δηλαδή, ήμουν πάνω σε ένα άθλιο τραπέζι, με τα πόδια στον αέρα και αίμα στον νεροχύτη δίπλα μου..

Περισσότερα από το VICE

Ο Γιώργος Μαυρίδης Δεν Έχει Τίποτα Κοινό με Αυτούς που Ονειρεύονται να Πνίξουν Πρόσφυγες στη Θάλασσα

Μια Κουβέντα με τον Βέλγο YouΤuber που Μιλάει Ελληνικά Καλύτερα από Εσένα

Η Ομορφιά Σώζει: Στο Δρομοκαΐτειο μια Ομάδα Εθελοντών κάνει Μασάζ και Μακιγιάρει τους Ψυχικά Ασθενείς

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Tagged:
Broadly
Υγεία
Γυναίκα
έκτρωση
αμβλώσεις