ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Music by VICE

Οι πιο «Καμένες» Ελληνικές Διασκευές σε Ξένα Τραγούδια

Μερικά τραγούδια που θα ήθελες να μην έχεις ακούσει ποτέ στη ζωή σου.

Κείμενο Αντώνης Κωνσταντάρας
16 Μάρτιος 2016, 1:21pm

Πριν από λίγο καιρό, όλο το newsfeed μου στο facebook είχε γεμίσει από status updates που έκραζαν την Τάμτα γι' αυτό το αίσχος. Ειλικρινά, δεν ξέρω τι είναι χειρότερο, το άθλιο σόλο του κιθαρίστα; Οι παρουσιαστές που δεν καταλαβαίνουν τι τους γίνεται και συμπεριφέρονται σαν βραχυκυκλωμένα cyborgs ή το γεγονός πως, πιθανότατα, οι μουσικοί δεν έχουν ενημερώσει τη δημοφιλή τραγουδίστρια πως πρόκειται για διασκευή, αφήνοντάς την να νομίζει πως είναι δικό τους τραγούδι που το έγραψαν για τον νέο της δίσκο; Οι Έλληνες pop stars (μισό λεπτάκι, δεν μπορώ να γράψω τώρα γιατί γελάνε μέχρι και τα πλήκτρα του pc) πάντα θεωρούσαν πως μπορούν να αγγίζουν οποιοδήποτε καλλιτεχνικό έργο βρουν μπροστά τους, και μάλιστα με το απαίδευτο κοινό τους να πετά γαρούφαλα εκστασιασμένο από την μπουζουκοποίησή του.

Τις προάλλες θυμήθηκα την υπέροχη διασκευή που είχε κάνει ο ένας και μοναδικός Σώτης Βολάνης στο «Englishman in New York» του Sting και συγκεκριμένα ένα comment που είχε αφήσει ένας τύπος που έλεγε: «Το έστησε στα 11 βήματα και το εκτέλεσε». Πιο εύστοχος και από τον Stephen Curry ο άγνωστος φίλος μου. Το μεγαλύτερο ερώτημα είναι το εξής: άραγε ο Σώτης στο αγγλικό κομμάτι του ρεφρέν (ναι, τραγουδάει και στα αγγλικά, τι άλλο πρέπει να πω για να το ακούσεις;) μιλάει για εξωγήινους με αμανέδες (Αμαν-alien) ή απλώς τραγουδάει τους στίχους του Sting αυτούσιους; Εντάξει, ο Σώτης είναι άρχοντας. Η «Αμαν-alien» διασκευή, όμως, δεν πιάνει σε καμία περίπτωση επίπεδα ΛεΠα στο «Breathless» και αυτό κυρίως επειδή συνοδεύεται από βίντεο με ζωντανή εκτέλεση του κομματιού, το οποίο δεν γνώριζα προτού το ακούσω από τον Έλληνα τραγουδιστή.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece.

Στο βίντεο, λοιπόν, ο ΛεΠα, υπό τη συνοδεία κάποιων κοριτσιών που κουνιούνται αριστερά - δεξιά λες και βρίσκονται πάνω σε βάρκα, τραγουδά το «Breathless» με προφορά που μπορεί να κάνει τον Αλέξη Τσίπρα να δακρύσει. Ο καημένος ο σκηνοθέτης προσπαθεί να εστιάσει στα πρόσωπα των παρουσιαστών, όμως αυτό είναι πολύ δύσκολο μιας και όλοι γελάνε ή προσπαθούν να μη γελάσουν. Ο ΛεΠα, από την άλλη, έχει πέσει πάνω στο σταντ με τους στίχους ενώ το αριστερό του χέρι κάνει έρωτα με τον αέρα. Αγαπημένη διασκευή.

Τώρα όμως θέλω την αμέριστη προσοχή σας. Πρόκειται να μιλήσω για την πάλαι ποτέ βασίλισσα των πανηγυριών (κυριολεκτικά). Ο λόγος για την –κατά τα άλλα συμπαθέστατη– Έφη Θώδη, η οποία είχε μια αρκετά τίμια καριέρα σε αυτού του είδους τις εκδηλώσεις. Πριν από κάποια χρόνια, όμως, η κυρία Θώδη έπαθε Britney, με τα γνωστά αποτελέσματα. Το τσαχπίνικο βλέμμα της αοιδού δίνει πόνο, την ίδια στιγμή που προφορά και λούμπεν ατμόσφαιρα δημιουργούν έναν υπέροχο, εξαιρετικής οπτικοακουστικής δυναμικής συνδυασμό. Το τελικό χτύπημα έρχεται να το δώσει ένα υπέροχο χορευτικό που θα έκανε τον Φωκά Ευαγγελινό υπερήφανο. Αλήθεια, πού να βρίσκεται σήμερα αυτή η ψυχή;

Σε αυτό το σημείο θα περάσω σε ένα κομμάτι το οποίο, αν και χλευάζεται από πολλούς, προσωπικά δεν το θεωρώ άσχημο. Το προσθέτω στο κείμενο, όμως, για να το κρίνετε μόνοι σας. Πρόκειται για τη διασκευή που είχε κάνει ο Τάκης Αντωνιάδης (RIP) στο «Never Gonna Give you Up» του Rick Astley. Η αλήθεια είναι πως ίσως να θεωρείται από πολλούς trash λόγω του γεγονότος πως το εν λόγω τραγούδι είχε γίνει viral με ένα σχετικό βιντεάκι πριν από λίγα χρόνια. Στην πραγματικότητα, όμως, ο πρώην τραγουδιστής των θρυλικών Sounds έχει κάνει μια πολύ καλή απόδοση σε αυτό το pop διαμάντι και μάλιστα σ' αυτήν ο καθένας μπορεί να καταλάβει πως επρόκειτο για έναν άνθρωπο με τρομερή φωνή. Μπορώ όμως να δεχθώ πως η διασκευή του στο «The Look» των Roxette, από τον ίδιο δίσκο, δηλαδή «Τα Χρόνια της Σιωπής» του 1989, ίσως μπορεί να θεωρηθεί κακή. Όμως δεν νομίζω πως μπορεί κάποιος να πει κάτι κακό για έναν θρύλο των '60s. Ακόμα και με αυτό το μουστάκι.

Για το τέλος, κράτησα δύο από τα μεγαλύτερα μουσικά δράματα που έχει ζήσει ποτέ αυτός ο τόπος. Ξεκινάω με το «Καταζητείται» της Νατάσας Θεοδωρίδου, το οποίο αποτελεί διασκευή του «Ojos Asi» της Shakira. Αφήνω στην άκρη το γεγονός πως η Θεοδωρίδου διασκευάζει Shakira και εστιάζω στο πόσο άκυρη είναι η αμφίεση Κινέζας στο κλιπ. Ειλικρινά τώρα, άκουσε κάποιος αυτό το ήδη άθλιο τραγούδι και αποφάσισε ότι αυτό που λείπει από την ανθρωπότητα είναι μια ακόμα χειρότερη εκδοχή του στα ελληνικά; Το τραγικό είναι πως τους παίρνει ο κόσμος στα σοβαρά κάτι τέτοιους. Κλείνω, λοιπόν, με το «Όλα Αυτά που Φοβάμαι» της Άλκηστης Πρωτοψάλτη. Μη μου πείτε πως δεν το περιμένατε. Σε όλες τις πολιτισμένες χώρες, οι βλαχότραγοι Nickelback έχουν την υποδοχή που τους αρμόζει, στην Ελλάδα από την άλλη διασκευάζονται με τρομερή εμπορική επιτυχία από μια αξιοσέβαστη (από πολλούς) τραγουδίστρια. Κάτι σαν να διασκευάζει η Celine Dion κομμάτια των De Facto ένα πράγμα.

Και εις ανώτερα!

ΥΓ.: Αυτό το βίντεο που δεν έχει εκτιμηθεί όσο θα έπρεπε. Στέλιος Ρόκκος και υιός, το ζουν μόνοι τους διασκευάζοντας το «Aerials»» των System of a Down, μέρα μεσημέρι, σε κάποιο μπιτσόμπαρο και μπροστά σε ένα βαριεστημένο κοινό. Τούμπανο ο Στέλιος πάντως.

Περισσότερα από το VICE

Η Ασφάλεια Ξέρει την Γκόμενά μου και τι Ώρα Σπίτι μου Γυρνάω

H Καθημερινότητα των Νεαρών Γυναικών στον Ισραηλινό Στρατό

Πήγα για Καφέ με τον Αντώνη Πανούτσο και Δεν Μιλήσαμε για Μπάλα

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.