ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αγίου Βαλεντίνου

Την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου Έζησα τον Χειρότερο Χωρισμό της Ζωής μου

Η έννοια της φράσης «πήγα για μαλλί και βγήκα κουρεμένος».

Κείμενο Αντώνης Κωνσταντάρας
14 Φεβρουάριος 2019, 9:44am

Φωτογραφία: Always Shooting / Flickr

Η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου είναι από τις κλασικές περιπτώσεις που διχάζουν τη χώρα και αυτό έχει γίνει ιδιαίτερα σαφές με τη ραγδαία άνοδο των social media. Κάθε χρόνο λοιπόν, το διαδίκτυο χωρίζεται στις 14 Φεβρουαρίου σε δύο στρατόπεδα: τους «Βαλεντίνους» και τους «Αντιβαλεντίνους». Μάλιστα, τελευταία, οι δεύτεροι δείχνουν να είναι περισσότεροι και λίγο πιο ενοχλητικοί απ' τους πρώτους. Εντάξει, παιδιά, το καταλάβαμε, δεν μασάτε από «τη γιορτή που έχει δημιουργηθεί για να κονομάνε τα ανθοπωλεία και οι διαβολικές εταιρίες σοκολάτας». Δεν χρειάζεται να μας πρήζετε κάθε χρόνο με ανούσια post μέσω των οποίων διατυμπανίζετε το πόσο ανώτεροι είστε.

Εγώ, είμαι κάπου στη μέση. Από μικρός μου άρεσε να κάνω κάτι όμορφο με την εκάστοτε κοπέλα μου τη συγκεκριμένη μέρα, όμως, έπειτα από μία τραυματική εμπειρία που είχα πριν από κάποια χρόνια μου κόπηκαν τα φτερά - του έρωτα.

Ας γυρίσουμε λοιπόν αρκετά χρόνια πίσω και πιο συγκεκριμένα στο 2006, όταν ήμουν δεκαεννιά χρονών -ναι, είμαι κωλόγρια- και ερωτευμένος με μια κοπέλα - τη Ζωή. Είχαμε γνωριστεί μέσω του θρυλικού Hi5 όταν, χωρίς να τη γνωρίζω, είχα αφήσει ένα αστείο comment κάτω από μία φωτογραφία της (ωραίες εποχές του internet) και αυτή θεώρησε πως σοβαρολογούσα. Αυτό το άβολο ξεκίνημα οδήγησε σε αμέτρητες ώρες chatting στο MSN, αφού η Ζωή ήταν φρέσκια φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο του Reading οπότε δεν μπορούσαμε να πάμε για καφέ.

Το ένα έφερε το άλλο και τελικά βρεθήκαμε να είμαστε σε σχέση χωρίς να έχουμε συναντηθεί από κοντά. Όντας ρομαντικός τύπος αποφάσισα να παραβλέψω τις ανησυχητικές λεπτομέρειες και θεώρησα την όλη ιστορία μαγική. Όλα αυτά συνέβησαν τον Οκτώβριο και τελικά τα Χριστούγεννα έφτασαν και μαζί τους έφεραν τη 18χρονη κοπέλα μου στην Αθήνα.

Οι επόμενες δύο εβδομάδες ήταν μαγικές. Σεξ, αλκοόλ, απανωτά ξενύχτια, κι άλλο σεξ, έρωτας και υποσχέσεις για το μέλλον. Ζούσα ως άλλος Tom Hanks στο «Άγρυπνος στο Σιάτλ» έναν κινηματογραφικό -στα μάτια μου τουλάχιστον- έρωτα και πίστευα πως θα μείνουμε για πάντα μαζί. Αποφάσισα λοιπόν να αγνοήσω κάποια ακόμη πιο ανησυχητικά σημάδια -τα οποία έχω αναλύσει μέσω κειμένου μου στο παρελθόν- για χάρη της αγάπης. Οι γιορτές έφτασαν στο τέλος τους και δεν θα ξεχάσω ποτέ τον υπερβολικά δακρύβρεχτο αποχαιρετισμό μας στο αεροδρόμιο. Θυμάμαι να γυρίζω σπίτι και να ψάχνω για πανεπιστήμια κοντά στην πόλη που φιλοξενεί ένα από τα μεγαλύτερα και πιο γνωστά μουσικά φεστιβάλ του κόσμου και φυσικά, τη Ζωή.

Ένα μήνα αργότερα ετοίμαζα τις βαλίτσες μου.

Όχι, δεν βρήκα πανεπιστήμιο, απλώς τηρούσα την υπόσχεσή μου να περάσουμε την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου μαζί. Μπήκα λοιπόν στο αεροπλάνο και αφού ήπια βότκα μιλώντας με έναν Έλληνα κομμωτή από το Λονδίνο -ελπίζω να είσαι καλά όπου και να είσαι φίλε μου, δυστυχώς κάπου έχασα το χαρτάκι με το τηλέφωνό σου- για να καταπολεμήσω τον φόβο μου για τις πτήσεις, έφτασα τελικά στην πρωτεύουσα της Αγγλίας. Πήδηξα κατευθείαν σε ένα τρένο και πήρα τον δρόμο -τις ράγες για την ακρίβεια- για τη βαρετή φοιτητούπολη. Κάπου εδώ θα πρέπει να σημειώσω ότι πήγα τρεις μέρες πριν από τη γιορτή των ερωτευμένων. Η Ζωή με περίμενε στην εστία όπου έμεινα στα κρυφά και έδειχνε αρκετά ευδιάθετη.

Οι πρώτες μέρες ήταν πραγματικά υπέροχες. Βόλτες, σεξ και μουσική. Όλα έβαιναν καλώς, μέχρι που έφτασε η μεγάλη μέρα. Η Ζωή ξύπνησε για να πάει στα μαθήματά της και εγώ, όπως έκανα κάθε πρωί, αλώνισα την πόλη. Γυρίζοντας το απόγευμα, φαινόταν κάπως προβληματισμένη. Την ρώτησα αν έχει κάτι και μου απάντησε το άκρως ενοχλητικό: «δεν ξέρω». Απάντηση που έμελλε να ακούσω δεκάδες φορές μέσα στην επόμενη δεκαετία από μελλοντικές μου σχέσεις, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.

Το βράδυ βγήκαμε σε ένα ιταλικό εστιατόριο και η ελπίδα μου ότι η διάθεσή της θα αλλάξει εξανεμίστηκε. Οι προσπάθειές μου να ξεκινήσω κουβέντα και να της πάρω πάνω από μία απάντηση φάνταζαν σαν να προσπαθώ να σύρω με τα χέρια μου μια νταλίκα, ενώ ο περίπατος της επιστροφής ήταν σιωπηλός και άβολος.

Η κατάσταση δεν άλλαξε ούτε όταν της έδωσα κάποια δώρα που της είχα αγοράσει και η μόνη αναλαμπή που είχε ήταν κατά τη διάρκεια του σεξ, όπου τα έδωσε όλα. Ύστερα από λίγο κατάλαβα το γιατί.

«Θέλω να χωρίσουμε», την άκουσα να λέει μέσα στα σκοτάδια και αμέσως πετάχτηκα από το κρεβάτι ανοίγοντας ένα μικρό φως. «Τί εννοείς;», τη ρώτησα. «Ήθελα εδώ και καιρό να στο πω, αλλά δεν ήξερα πως. Θέλω να μείνω μόνη μου». Εκείνη την ώρα δεν ήξερα πως να αντιδράσω. Από τη μία είχα σαστίσει, από την άλλη είχα τσαντιστεί όσο δεν πάει. «Μα, καλά, περίμενες να έρθω στην Αγγλία για να μου το πεις και μάλιστα την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, μέσα στα άγρια χαράματα;», της απάντησα σε έντονο ύφος.


VICE Video: Το VICE Συναντά τη «Μάντισσα» Σάττι


Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.

«Θέλω να φύγεις, δεν αντέχω», μου είπε για να συμπληρωθεί όμορφα αυτό το κρεσέντο ειλικρίνειας με τη λέξη: «τώρα». Κάπου εδώ θα πρέπει να σημειώσω ότι ήταν περίπου τρεις το πρωί. Δεν θυμάμαι ποιες ήταν οι επόμενες ατάκες που ειπώθηκαν εκείνο το βράδυ, αφού η επόμενη σκηνή που μπορώ να φέρω στο μυαλό μου είμαι εγώ να κάθομαι σε ένα παγκάκι με τη βαλίτσα μου περιμένοντας να ανοίξει ο σταθμός των τραίνων για να πάω στο Λονδίνο, ευχόμενος ότι ο κολλητός μου θα μπορεί να με φιλοξενήσει στο σπίτι του για τις επόμενες μέρες.

Ευτυχώς, όλα λειτούργησαν θετικά και έτσι βρέθηκα σε μια κακόφημη γειτονιά της πόλης να ακούω το κράξιμο του αιώνα από τον φίλο μου, επειδή επισκέφτηκα πρώτα την -πρώην- κοπέλα μου και όχι αυτόν. Ωστόσο, περάσαμε τις επόμενες μέρες μεθώντας και παρτάροντας σαν να μην υπάρχει αύριο. Αυτές τις βραδιές δεν θα τις ξεχάσω ποτέ. Στον ελεύθερό μου χρόνο, βέβαια, έπαιρνα τη Ζωή και την παρακαλούσα να τα ξαναβρούμε, κάτι που ευτυχώς δεν συνέβη.

Όταν γύρισα στην Αθήνα ήμουν σε κατάθλιψη, αφού ανακάλυψα ότι είχε κόψει κάθε δίοδο επικοινωνίας μαζί μου, αλλάζοντας από αριθμό τηλεφώνου μέχρι e-mail. Ωστόσο, είχε ξεχάσει ότι ήμασταν φίλοι στο Facebook, ζούσαμε ακόμη σε εποχές που το Myspace ήταν ακόμη στην κορυφή, με τη δημοφιλή πλατφόρμα του Mark Zuckerberg να χρησιμοποιείται κυρίως από Αμερικανούς και Βρετανούς φοιτητές.

Της άφησα λοιπόν ένα πραγματικά πικρόχολο μήνυμα με μπόλικη κακία, για το οποίο οφείλω να ομολογήσω ότι δεν είμαι καθόλου υπερήφανος. Επίσης, θα πρέπει να αναφέρω ότι στην πραγματικότητα δεν ήταν μήνυμα -όπως νόμιζα-, αλλά δημόσιο post στον τοίχο της. Φίλοι και γνωστοί έμαθαν πολλά που ίσως να μην έπρεπε, γεγονός που σήμερα μπορεί να μου φαίνεται αστείο, όμως, τότε έδωσε ένα ακόμη χτύπημα στην ήδη κλονισμένη ψυχολογία μου. Ωστόσο, είχε αποτέλεσμα. Η Ζωή με κάλεσε από απόκρυψη για να με ξεχέσει, λέγοντάς μου ότι την έκανα ρεζίλι σε όλους. Το ευχαριστήθηκα λίγο η αλήθεια είναι αλλά ζήτησα συγνώμη.

Πέρασα τους επόμενους μήνες όντας μίζερος και σκεπτόμενος τη Ζωή, που δεν έδινε σημάδια ζωής. Γύρω στο Πάσχα, όμως, γνώρισα μια υπέροχη κοπέλα με την οποία, είχαμε μια όμορφη σχέση που κράτησε αρκετά χρόνια και τελείωσε με υγιή τρόπο.

Τελικά, όλα στη ζωή γίνονται για κάποιο λόγο.

Όπως και να'χει, όμως, εκείνη η βραδιά με έκανε να κρατήσω αποστάσεις από την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.

Ακολουθήστε τον Αντώνη Κωνσταντάρα στο Ιnstagram.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Όσα Θέλεις να Μάθεις από Έναν Σεξολόγο Αλλά Ντρέπεσαι να Ρωτήσεις

Ο 28χρονος Έλληνας Χημικός που Έφτιαξε Ένα Τεστ Τσέπης για Ποτά «Μπόμπες»

Ρατσιστικά και Σεξιστικά Σκετς που Προτείνουμε για την Εκπομπή της Καινούργιου

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.