ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Stuff

Πώς η Δυσλεξία Έκανε τη Ζωή μου Καλύτερη

«Δεν είμαι αυτό που μου συνέβη. Είμαι αυτό που επέλεξα εγώ να γίνω», αναφέρει ο Ελβετός ψυχίατρος Karl Jung και, στην περίπτωσή μου ως δυσλεκτική, με εκφράζει απόλυτα.

Κείμενο Νίκη Ζήκου
16 Φεβρουάριος 2016, 1:26am

Δεν κατανοούν όλοι στην εκπαίδευση ή στην κοινωνία τους δυσλεκτικούς και πολύ εύκολα μου έβαλαν ταμπέλες όπως τσαπατσούλα, αναλφάβητη, τεμπέλα, υπερκινητική, ακόμα και χαζή ή παράξενη. Αντίθετα, εγώ νιώθω πως η δυσλεξία είναι ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί. Εξαιτίας της ευρηματικότητας, χαρακτηριστικό της δυσλεξίας, έχω το προβάδισμα να πετυχαίνω τους στόχους μου. Έγινα αποδοτική, εφευρετική και καλή στην εύστοχη επίλυση προβλημάτων, ενώ κατάφερα να εργάζομαι στο επάγγελμα που αγαπώ.

Διαγνώστηκα δυσλεκτική 11 ετών και έμαθα ότι ο άνθρωπος που γεννιέται με δυσλεξία, θα πεθάνει και μ' αυτό.

Τους δυσλεκτικούς συνήθως τους αναφέρουν για τα αρνητικά τους χαρακτηριστικά. Τα τελευταία χρόνια έχει αντιστραφεί, θεωρείται μέχρι και κριτήριο «bonus» για να σε προσλάβουν σε υψηλή θέση marketing. Αν αντιμετωπιστεί σωστά και αποκλειστούν άλλα σύνδρομα που την έχουν σαν σύμπτωμα (αυτισμός, άσπεργκερ κ.ά.) είναι ένας χαρισματικός τρόπος αντίληψης. Είναι άνθρωποι που έχουν κυρίαρχο το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου τους, αυτό που είναι «υπεύθυνο» για την εφευρετικότητα και το όραμα.

Αλήθειες και ψέματα για τη δυσλεξία

Έχω ακούσει αντιφατικές ερμηνείες για το τι είναι, ακόμα και για το τι δεν είναι. Απευθύνθηκα στον Γιώργο Θ. Παυλίδη, καθηγητή μαθησιακών δυσκολιών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και εφευρέτη της διεθνούς διάγνωσης δυσλεξίας Pavlidis Test, για να μας ενημερώσει σχετικά. «Η δυσλεξία είναι θείο δώρο και αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό διάσημων εφευρετών και καλλιτεχνών. Αρκεί να διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί έγκαιρα και σωστά, διότι μέσα από την εξατομικευμένη αντιμετώπιση θα επιτραπεί στους δυσλεξικούς να συμμετέχουν ισάξια στην εκπαίδευση και συνεπώς στην επιτυχία. Αρχικά είναι μια μαθησιακή δυσκολία που εντοπίζεται στην ανάγνωση και την ορθογραφία, στα γλωσσικά μαθήματα αλλά και στα γραπτά. Η αιτιολογία της, όπως και στη διάσπαση προσοχής (ΔΕΠΥ), είναι βιολογική -κυρίως κληρονομική- και δεν είναι ασθένεια. Συνεπώς, μπορεί να διαγνωσθεί με βιολογικά τεστ (όπως το Pavlidis Test) από την προσχολική ηλικία».

Παρατηρείται ότι οι δυσλεξικοί εξελίσσονται σε προικισμένα πνευματικά άτομα, υψηλής ευφυΐας, με αυξημένη δημιουργικότητα, εφευρετικότητα και άριστο προφορικό λόγο

Μάλιστα, όπως μου τονίζει «ο εγκέφαλος του δυσλεξικού είναι διαφορετικά και πλεονεκτικά κατασκευασμένος, γι' αυτό σκέφτεται γρήγορα με εικόνες και είναι εφευρετικός. Ενώ ο κοινός νους σκέφτεται αργά με λέξεις. Σύμφωνα με τα ερευνητικά ευρήματα, εμφανίζεται δια βίου σε λίγο παραπάνω από το 5% του πληθυσμού διεθνώς, συχνότερα στα αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια (4 προς 1), όπως και σε όσους έχουν διάσπαση προσοχής. Η αναλογία αυτή παραμένει ίδια ασχέτως κοινωνικο-πολιτιστικού ή φυλετικού περιβάλλοντος. Δεν ανιχνεύεται εύκολα, επειδή δεν εκδηλώνεται έντονα στην προφορική επικοινωνία. Παρατηρείται επίσης ότι οι δυσλεξικοί εξελίσσονται σε προικισμένα πνευματικά άτομα, υψηλής ευφυΐας, με αυξημένη δημιουργικότητα, εφευρετικότητα και άριστο προφορικό λόγο».

Συνεχίζει αναλύοντας γιατί είναι σημαντικό να διαγνωστεί νωρίς και τι είναι το διεθνώς αναγνωρισμένο Τεστ Παυλίδη.

«Σε αντίθεση με τα υπάρχοντα υπόλοιπα ψυχο-εκπαιδευτικά τεστ που χρησιμοποιούνται διεθνώς για τη διάγνωση και βασίζονται στα προβλήματα στην ανάγνωση και τη γραφή, τα οποία μπορούν να διαγνώσουν τη δυσλεξία από τα μέσα της δευτέρας δημοτικού, το Τεστ Παυλίδη βασίζεται στη βιολογική λειτουργία της οφθαλμοκίνησης, επειδή και η δυσλεξία και η διάσπαση προσοχής έχουν βιολογική αιτία (άρα υπάρχουν από τη γέννα). Γι' αυτό μπορεί να κάνει έγκαιρη πρόγνωση-διάγνωσή τους από την προσχολική ηλικία. Έτσι, ελαχιστοποιούνται όχι μόνο τα μαθησιακά προβλήματα αλλά και τα συνεπακόλουθα ψυχολογικά προβλήματα (χαμηλή αυτοπεποίθηση-αυτοεκτίμηση) που προκαλούνται από την καθημερινή σχολική αποτυχία και ταπείνωση. Σημαντικό είναι, σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία, όταν λάβουν οι γονείς επίσημη διάγνωση δυσλεξίας από δημόσιο φορέα αναγνωρισμένο από το Υπουργείο Παιδείας, οι δυσλεξικοί να εξετάζονται μόνο προφορικά, από το γυμνάσιο ως και το πανεπιστήμιο, για να συναγωνίζονται ισάξια τους συμμαθητές τους. Εκεί αποδίδουν σύμφωνα με τις δυνατότητές τους, ενώ υστερούν στα γραπτά, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα παιδιά που είναι εξίσου καλά και στα δύο». (Ενημερωθείτε για το Τεστ Παυλίδη εδώ)

Στην καθημερινότητα ενός δυσλεκτικού

Ενημερώθηκα αναλυτικά στην εφηβεία μου για τη δυσλεξία, για να αποδεχθώ τη διαφορετικότητά μου μέσα στο «φυσιολογικό» σύστημα, ενώ συναναστράφηκα με αρκετούς «ομοιοπαθείς». Τα συμπτώματα ποικίλλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο και παρουσιάζονται με ορισμένο ή διαφορετικό τρόπο σε κάθε δυσλεκτικό. Ενώ η έκτασή τους εξαρτάται από το άγχος και τον τρόπο που τον αντιμετωπίζει το περιβάλλον του στην καθημερινή του ζωή.

Εκείνος που παρουσιάζει δυσκολία στην ανάγνωση, στο να θυμάται βραχυπρόθεσμα ή να κρατάει προφορικές σημειώσεις, ενώ γεμίζει τα γραπτά του με ορθογραφικά λάθη που θα πονέσουν τα μάτια ενός φιλόλογου, ακόμα κι αν γνωρίζει τους γραμματικούς κανόνες, δεν είναι ανίκανος μαθητής αλλά συνήθως δυσλεκτικός. Επίσης αντιστρέφουν γράμματα και αριθμούς ενώ έχουν καθρεπτική γραφή (συνήθως 3 αντί για ε), κάτι που στον Μεσαίωνα θα ήταν αρκετό για να σε οδηγήσει στην πυρά. Ενώ αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τα deadlines -προς υπεράσπισή μας-, ίσως «το καλό πράγμα αργεί να γίνει». Θα αναγνωρίσεις το σπίτι ενός δυσλεκτικού γιατί συνήθως επικρατούν χάος και έλλειψη οργάνωσης. Παραδόξως, συνήθως γνωρίζουν που βρίσκεται το οτιδήποτε. Στην ενήλικη ζωή τους παρεξηγούνται συχνά επειδή καθυστερούν στα ραντεβού καθώς έχουν διαφορετική αντίληψη για τον χρόνο, ενώ τους παιδεύουν οι διαχωρισμοί των αριστερά-δεξιά, πάνω-κάτω και το GPS τούς είναι σωτήριο, καθώς ο αποπροσανατολισμός είναι επίσης χαρακτηριστικό τους.

Δείτε ακόμα: Είδαμε Πόσο Δύσκολο Είναι να Γίνεις Ολυμπιονίκης στην Ελλάδα της Κρίσης

Όλα τα παραπάνω, όμως, στην παιδική/εφηβική ηλικία, σε συνδυασμό με τη σύγκριση των παιδιών που τηρούν τους κανόνες ησυχίας, συγκέντρωσης και τα «πρέπει» των σχολικών υποχρεώσεων, είναι εφιάλτης για τα δυσλεκτικά άτομα όταν δεν έχουν σωστή ενημέρωση για το τι τους συμβαίνει. Θυμάμαι ότι μέχρι να διαγνωσθώ ντρεπόμουν που δεν μπορούσα να ακολουθήσω τη ροή της εκπαίδευσης και που τα ορθογραφικά μου τετράδια ήταν γεμάτα με κόκκινο μελάνι. Είναι σημαντικό λοιπόν να αντιμετωπιστούν σωστά από τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς. Προσωπικά, γνωρίζοντας ποια είναι η δυσλεξία και βλέποντας μεγαλύτερους που είχαν επίσης δυσλεξία να έχουν καταφέρει σημαντικά πράγματα, εστίασα στα θετικά της συμπτώματα. Κάποια από αυτά είναι ότι φημιζόμαστε για την εφευρετικότητα, την πολυδιάστατη σκέψη, την ενσυναίσθηση (ερμηνεία εδώ) και την ευστροφία στην επίλυση προβλημάτων.

Εύστοχη επιλογή θεωρείται από τους ψυχολόγους να εκτονώσουμε καλλιτεχνικά τις δημιουργικές σκέψεις που μας κατακλύζουν κι αυτό με οδήγησε στη ζωγραφική αλλά και στις ξυλοκατασκευές - ενασχολήσεις που εξελίχθηκαν σε τέχνη. Επίσης, συχνό φαινόμενο είναι ότι δυσκολευόμαστε να μάθουμε ξένες γλώσσες και ειδικά την αγγλική (η πιο δύσκολη για δυσλεκτικούς), αλλά κατορθώνεται αν προσπαθήσουμε με εξειδικευμένους δασκάλους στη δυσλεξία. Προσωπικά, λόγω της ανάγκης μου να καλύψω το κενό της γλώσσας, έμαθα τη νοηματική. Ενδεχομένως αν δεν είχα αυτή την πρόκληση ίσως να μην την επέλεγα και θα έχανα ενδιαφέρουσες συζητήσεις με μοναδικούς ανθρώπους.

Παρατήρησα ότι σκέφτομαι έντονα με εικόνες, αλλά πως είχα και συνδυαστική σκέψη. Αυτό μου επέτρεψε να μαθαίνω διαφορετικά πράγματα παράλληλα, με επιτυχία. Να σπουδάζω, να κάνω εθελοντικά μαθήματα δημιουργικής απασχόλησης σε παιδιά με ειδικές ανάγκες, να είμαι εφευρετική στα video games (ναι, είναι σημαντικό ταλέντο στην κοινότητα των gamers), να εξασκώ καλλιτεχνικές δραστηριότητες, ενώ επέλεξα από νωρίς τα επόμενα επαγγελματικά μου βήματα με τρόπο που τα συμπτώματα της δυσλεξίας θα λειτουργούσαν πλεονεκτικά.

Τα παραπάνω δεν είναι ικανότητες από τη φυλή του Σούπερμαν και, για να μην παρερμηνευτούν, να τονίσω ότι θέλει αρκετή εσωτερική δουλειά και βοήθεια από το περιβάλλον για να αποδεχθείς και να βελτιώσεις τα θετικά γνωρίσματα της δυσλεξίας. Αν τα αντιμετωπίσεις δεν σε βάζουν στο περιθώριο, αλλά μπορεί να σε βοηθήσουν να ξεχωρίσεις θετικά.

Περισσότερα από το VICE

Έτσι Ήταν οι Πρώτες Ημέρες μου στον Κορυδαλλό Όταν με Συνέλαβαν για Εμπόριο Ναρκωτικών

Μπορείς να Ζωντανέψεις Ξανά Αφού Πεθάνεις;

Εντυπωσιακές Φωτογραφίες από ένα Ταξίδι Πατέρα-Κόρης

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Tagged:
Opinion
Vice Blog
Ελλάδα
ζωή
εκπαιδευτικό σύστημα
πρόβλημα
καλύτερο
αντιμετώπιση
δυσλεξία