ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε πριν από πέντε (ή και περισσότερα) χρόνια
Stuff

To LSD με Βοήθησε να Κόψω το Κάπνισμα

Έρευνες έχουν δείξει ότι οι ψυχοτρόπες ουσίες βοηθούν να απαλλαγείς από τους εθισμούς.

Κείμενο Thijs Roes
14 Οκτώβριος 2014, 10:08pm

Για 18 χρόνια ήμουν τρομερά εθισμένος στο κάπνισμα. Ίσως αυτή η συνήθεια μου, να προήλθε από την Ολλανδή μητέρα μου, η οποία μόλις έκλεισα τα 11 μου είπε «Thijs τώρα που μεγάλωσες πρέπει να μάθεις να στρίβεις τα τσιγάρα της μανούλας». Υπήρχαν ωστόσο περίοδοι στη ζωή μου, που κάπνιζα μόνο ένα τσιγάρο τη μέρα, αλλά και άλλες που δεν μου έφτανε ένα πακέτο. Όμως το να καταφέρω να το κόψω ήταν αδύνατο και η μεγαλύτερη αποχή από το κάπνισμα είχε κρατήσει το πολύ μια εβδομάδα.

Στην προσπάθεια μου να το κόψω, δεν αγόραζα τσιγάρα, κι έτσι έγινα ένας απ' αυτούς τους ενοχλητικούς τρακαδόρους που όλοι αποφεύγουν στα πάρτυ επειδή  δεν αγοράζουν ποτέ δικό τους πακέτο (sorry παιδιά).

Φέτος, έβγαλα μερικά προφανή, για τους μη εθισμένους σε ουσίες, συμπεράσματα.

- Το κάπνισμα είναι άχρηστο. Η μόνη χαρά που σου προσφέρει είναι το ότι ενδίδεις σε έναν πειρασμό.

- Υπάρχει μόνο μια στιγμή σε αυτά τα δισεκατομμύρια χρόνια της ανθρωπότητας που είμαι ζωντανός. Και είναι κρίμα να τη λιγοστεύω εξαιτίας του καπνίσματος.

- Το να βγαίνεις με τους φίλους σου είναι κάτι διασκεδαστικό από μόνο του, είτε βγαίνεις για ξίδια, είτε βγαίνεις για να πιεις σφηνάκια με χυμό μήλου. Απλά το κάπνισμα το έχουμε συνδέσει με τη διασκέδαση - και δεν είναι τίποτα περισσότερο.

Αυτά τα σκεφτόμουν επί ένα μήνα περίπου, και στο τέλος ένιωσα σαν κάτι να έσπασε μέσα μου. Σκεφτόμουν ότι με το να καπνίσω άλλο ένα τσιγάρο, απλά θα μισήσω τον εαυτό μου λίγο περισσότερο. Και αυτό παγιώθηκε μέσα μου μετά από ένα τριπάρισμα από LSD.

Το LSD μπορεί να ήταν μόδα των 60s, αλλά το έβρισκα πάντα διασκεδαστικό. Το είχα πάντα στο μυαλό μου, σαν μια light εκδοχή του να τριπάρεις με μανιτάρια και όλα αυτά που άκουγα για τους φόβους και τους πανικούς που σε πιάνουν, τα έβρισκα λίγο υπερβολικά. Βέβαια ο καθένας το βιώνει διαφορετικά.

Θυμάμαι να τριπάρω, κοιτώντας τον ουρανό, με ένα φίλο μου μια ανοιξιάτικη νύχτα και να συζητάμε για τα συμπεράσματα που ανέφερα πιο πάνω. Και τότε συνειδητοποίησα πως είχα πάρει απόφαση να κόψω το κάπνισμα, χωρίς ποτέ να είμαι πειθαρχημένος με τις αποφάσεις μου.

Ήταν σαν να γύρισε ένας διακόπτης μέσα μου, δεν μπορώ να το περιγράψω διαφορετικά. Ξαφνικά συνειδητοποίησα πόσο γελοίο είναι το κάπνισμα και άρχισα να αναρωτιέμαι γιατί καπνίζω, αφού με κάνει δυστυχισμένο. Φυσικά ήμουν εντελώς αλλού από το LSD, αλλά είχα εστιάσει στο πρόβλημα μου και η ψυχεδέλεια με έκανε να βλέπω ακόμα πιο καθαρά το πρόβλημα μου. Δεν σκεφτόμουν «Ναι, ναι εντάξει, θα το κόψω». Σκεφτόμουν «Δεν γουστάρω να το κάνω πια αυτό».

«Ακούγεται πολύ οικεία ιστορία», λέει ο κλινικός ψυχολόγος Pål-Ørjan Johansen. Ο ίδιος και η σύζυγος του, Teri S Krebs, έχουν κάνει μια έρευνα για τα ψυχεδελικά ναρκωτικά και το αλκόολ, η οποία αποτέλεσε και μέρος της εργασίας με την οποία κέρδισαν υποτροφία στο Harvard Medical School. «Έχουμε ακούσει για εθισμούς στο αλκόολ, στην ηρωίνη και στο κάπνισμα, που σταμάτησαν με τη βοήθεια ψυχεδελικών ναρκωτικών. Ο λόγος είναι ότι ουσίες όπως το LSD, έχουν την ικανότητα να παρέχουν στιγμές σαφήνειας και βοηθούν εκείνον που τις καταναλώνει να δει την ύπαρξη του σαν σύνολο και να πάρει αποφάσεις σε προσωπικά ζητήματα που τον απασχολούν».

Έρευνες για την Ιατρική εφαρμογή των ουσιών, όπως το LSD και η ψιλοκυβίνη (το δραστικό συστατικό που εμπεριέχεται στα ψυχοτρόπα μανιτάρια), βρίσκονται ακόμη σε πρώιμο στάδιο. Οι δεκαετίες του  '50 και του '60, αποτέλεσαν χρυσές εποχές για τις επιστημονικές έρευνες στα ψυχεδελικά ναρκωτικά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να είναι και προβληματικά ορισμένα από αυτα. Το κακό είναι ότι  ορισμένες μελέτες δεν είναι αρκετά πλήρεις στο να δώσουν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν τα οφέλη και την αποτελεσματικότητα των ουσιών . Άλλος ένας σημαντικός παράγοντας είναι η κοινωνική αντίδραση που προκλήθηκε τη δεκαετία του '60, όταν το φάρμακο άρχισε να διανέμεται παράνομα.

Οι ερευνητικές προσπάθειες έχουν επεκταθεί τα τελευταία χρόνια, αλλά παραμένουν μικρής κλίμακας. «Υπάρχουν τρία ερευνητικά προγράμματα κλινικών στις Ηνωμένες Πολιτείες αυτή τη στιγμή, και ετοιμάζονται κι άλλα», λέει ο Johansen.

Προς έκπληξη μου, αμέσως μετά τη δημοσίευση του άρθρου μου στο Ολλανδικό Vice, ανακοινώθηκαν και τα αποτελέσματα της πρώτης έρευνας στον κόσμο για το κάπνισμα και τα ψυχοτρόπες ουσίες. Από τους 15 μανιώδης καπνιστές που έλαβαν μέρος, οι 12 έκοψαν το κάπνισμα μετά από έξι μήνες θεραπείας με ψιλοκυβίνη.

Η Krebs και ο Johansen έφτασαν στα ίδια αποτελέσματα, κάνοντας τυχαίες δοκιμές με το  LSD και τον αλκοολισμό. «Όσοι είχαν λάβει μια πλήρη δόση LSD» , εξηγεί η Krebs, «είχαν τις διπλάσιες πιθανότητες να μειώσουν το αλκόολ ή να παραμείνουν εγκρατείς, σε σύγκριση με άτομα που λάμβαναν χαμηλότερη δόση ή ένα άλλο φάρμακο».

Κι εγώ προσμετώμαι ως επιτυχία του πειράματος. Τις ημέρες μετά το τριπάρισμα μου, από το LSD, αισθανόμουν μια επιθυμία για νικοτίνη, αλλά το μυαλό μου δεν με άφησε να ενδώσω. Άρχισα να το αντιμετωπίζω σαν ένα τσίμπημα από κουνούπι: Απλά περίμενα να τελειώσει, και δεν ξαναενόχλησε.

Περίπου δυο μήνες μετά, η Αργεντική έβγαλε εκτός την Ολλανδία από το Παγκόσμιο Κύπελλο. Αν υπήρχε μια στιγμή που θα με έκανε να ξεκινήσω ξανά το κάπνισμα, θα ήταν αυτή. Ήθελα να τεστάρω τον εαυτό μου, και να δω πως είναι, και ήταν απαίσιο. Άρπαξα το τσιγάρο από το χέρι ενός φίλου μου, πήρα μια τζούρα και πραγματικά δεν μπορούσα να καταλάβω αν είχε υπάρξει μια στιγμή στη ζωή μου που να έχω απολαύσει όντως το κάπνισμα.

Σύμφωνα με τον Johansen, οι άνθρωποι δεν πρέπει να νομίζουν ότι με το να πάρουν LSD μια φορά, θα λυθούν όλα τα προβλήματα ή ότι θα απεξαρτηθούν από τους εθισμούς τους. Για παράδειγμα εγώ, κατα τη διάρκεια της εμπειρίας μου με το LSD προσπαθούσα να κατανοήσω το λόγο που με έκανε να καπνίζω τόσα χρόνια, και είμαι γενικά ο τύπος της ψυχοθεραπείας.

«Θέλει σκληρή δουλειά για να απομακρυνθούν οι μακροχρόνιοι καπνιστές ή οι αλκοολικοί από τις συγκεκριμένες συνήθειες», λέει ο Johansen. «Η άποψη μας είναι ότι οι ασθενείς θα πρέπει να λάβουν αρκετές δόσεις ψυχοτρόπων ουσιών, πάντα σε συνδιασμό με συγκεκριμένες θεραπείες. Δεν είναι ένα μαγικό εργαλείο, αλλά μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά στο να γίνεις ευτυχισμένος και να σε παρακινήσει να θέσεις ερωτήματα όπως "Αν όχι τώρα, πότε;" στον εαυτό σου"».

Δεν νομίζω πως θα μπορούσα ποτέ να σταματήσω το κάπνισμα, χωρίς το LSD. Είχα προσπαθήσει και στο παρελθόν, αλλά λόγω έλλειψης αυτοπειθαρχίας δεν τα κατάφερα ποτέ. Ακόμη κι αν ορισμένοι άνθρωποι λένε πως η χρήση ναρκωτικών είναι κάτι που δεν θα πρέπει να προωθείται, ούτε για ιατρικούς σκοπούς, ακόμη περιμένω κάποιος να μου εξηγήσει γιατί θα έπρεπε να ντρέπομαι για την εμπειρία που είχα με το LSD.  Είμαι χαρούμενος που έκοψα το κάπνισμα. Και ποιος ξέρει. Ίσως η επόμενη καρτέλα να με κάνει να πάω και γυμναστήριο. 

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter Facebook και Instagram.

Tagged:
LSD
Vice Blog
Αλκοόλ
Κάπνισμα
εθισμός
ψυχοτρόπες ουσίες