Μουσική

Οι Lip Forensics Είναι Ένα Ελληνικό Γκρουπ που Μπλέκει την Ηλεκτρονική Μουσική με την Εγκληματολογία

Μια κουβέντα για το χειλικό αποτύπωμα, τις κιθάρες και τις ιδέες που σου έρχονται στον στρατο.
07 Ιούνιος 2018, 5:00am
H φωτογραφία είναι μια ευγενική παραχώρηση των Lip Foresincs.

Μίλησα μαζί τους πριν από λίγο καιρό με αφορμή μια πιτσαρία. Τότε, ετοιμάζονταν να συμμετάσχουν σε ένα από τα πιο ωραία πάρτι της χρονιάς, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο υπόγειο μιας αθηναϊκής πιτσαρίας. Συνέχισαν δυναμικά την ανοδική τους πορεία «ανοίγοντας» τον Tom Findlay των Groove Armada στο Steam και σκαρώνοντας ένα σωρό σχέδια που, όπως όλα δείχνουν, πάνε μια χαρά. Ο λόγος για τους Lip Forensics οι οποίοι πριν λίγες ημέρες έπαιξαν στο Release Athens Festival και άνοιξαν -από το πουθενά, αφού δεν ήταν ανακοινωμένοι στο πρόγραμμα της συναυλίας- την πρόσφατη διπλή εμφάνιση των Γιάννη Αγγελάκα και Παύλου Παυλίδη στην Πλατεία Νερού.

Μέσα σε όλον αυτόν τον χαμό, ο Zade και ο Ekelon -τα δύο μέλη του γκρουπ- κυκλοφόρησαν και το πρώτο τους E.P. με τίτλο: «Cheiloscopy» και ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους για τα νησιά όπου θα εμφανιστούν στα πλαίσια καλοκαιρινών φεστιβάλ, όπως το Yupiyaya στη Δονούσα. Έχοντας ως αφορμές όλα τα παραπάνω επικοινώνησα με τον Zade και έκανα μαζί του μια κουβέντα εφ'όλης της ύλης, με σκοπό να μάθω ακόμη περισσότερα γι' αυτό το δίδυμο που μάλλον θα απασχολήσει αρκετά τους φίλους της ηλεκτρονικής μουσικής στο προσεχές μέλλον.

VICE: Την πρώτη φορά που μιλήσαμε, σου ζήτησα να μου αναλύσεις τη λέξη Υβριστοφιλία. Αυτήν τη φορά θέλω να μου πεις για τον όρο Lip Forensics και το σκεπτικό πίσω από την ονομασία της μπάντας.
Zade: Όλα ξεκίνησαν σε ένα μοναχικό brainstorming σε αυτές τις αδικοχαμένες ώρες που ξοδεύουν όσοι φόρεσαν για κάποια μικρή, ή μεγαλύτερη, περίοδο τα χακί. Μόλις είχα τελειώσει το μεταπτυχιακό στην Εγκληματολογία και πάντα μου τραβούσε το ενδιαφέρον το πως έρχεται μετά την πράξη, σε μια σκηνή εγκλήματος, κάποιος που προσπαθεί να ανασυνθέσει την στιγμή, ουσιαστικά να μαντέψει τι έγινε και ουσιαστικά, σε αυτή την «μαντεψιά» να βασιστεί το ποιος έκανε τι, πότε και με ποιόν τρόπο. Έτσι, έπεσα πάνω σε μια θεωρία εγκληματολογικής έρευνας -forensics- που υποστηρίζει πως το χειλικό αποτύπωμα είναι εξίσου μοναδικό με το δακτυλικό. Και σίγουρα ένα έγκλημα που περιλαμβάνει κάποιο χειλικό αποτύπωμα είναι ένα έγκλημα πάθους. Αυτό από μόνο του είναι πολύ ενδιαφέρον. Γράφτηκε έτσι κάπου αυτό το όνομα και ήξερα πως την επόμενη μπάντα θα τη βάφτιζα έτσι.

To ντεμπούτο E.P. σας, «Cheiloscopy», μόλις κυκλοφόρησε. Τι ακούμε σε αυτό;
Σε αυτό θα ακούσεις δύο συνθέσεις μας, τα: «fo(u)r» και «lucid». To E.P. ολοκληρώνουν -και όχι συμπληρώνουν- οι διαφορετικές ματιές δύο αγαπημένων φίλων σε αυτά τα κομμάτια. Το «fo(u)r» πείραξε ο Melorman και το «lucid» ανέλαβε ο Σεραφείμ Τσοτσώνης, ο οποίος υπήρξε και παραγωγός του όλου εγχειρήματος. Το «lucid» το είχα φανταστεί με γυναικεία φωνητικά και δεν υπήρχε πιο κατάλληλη φωνή από αυτήν της Ειρήνης Σκυλακάκη, η οποία, σε αχαρτογράφητα νερά, όχι μόνο κολύμπησε, αλλά μας έδωσε μια φοβερή ερμηνεία.

Σοβαρά τώρα, «Hybristophilia» και «Cheiloscopy»; Πώς αισθάνεσαι που παίζεις στην μπάντα με τους πιο περίεργους τίτλους κυκλοφοριών;
Τον αρχικό ενδοιασμό ότι αυτοί οι τίτλοι θα ακουστούν κάπως στημένοι και επιτηδευμένοι διέλυσε η κουβέντα ενός καλού φίλου: «Αυτός είσαι, αυτά γράφεις, για ποιο λόγο να τα στρογγυλέψεις»; Είναι μια αυθεντική προσέγγιση και έχει να κάνει με τον πυρήνα της καλλιτεχνικής έκφρασης. Μην το πολυσκέφτεσαι, απλά εξωτερίκευσε το.

Οι διοργανωτές άνοιξαν τις πόρτες, βάζοντας μέσα τον κόσμο, 1,5 κομμάτι πριν το τέλος του σετ. Παίξαμε για το προσωπικό του φεστιβάλ και για δύο φίλες μας που ήταν συνοδοί της μπάντας.

Το σχήμα δραστηριοποιείται εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια, ωστόσο, έπειτα από μία αλλαγή στο line up, έχει αρχίσει να πατάει γερά στα πόδια του. Θέλεις να μου μιλήσεις λίγο για τη μέχρι στιγμής πορεία σας;
Σε αυτές τις ατελείωτες χαμένες ώρες στα χακί, είχα την τύχη να βρω έναν φίλο από τα εφηβικά χρόνια. Ο Θάνος, συνομήλικος και συντοπίτης, έπαιζε κιθάρα σε συγκροτήματα από μικρός και υπήρχε πάντα ένα δέσιμο μεταξύ μας, χωρίς ποτέ να είμαστε κολλητοί. Οι συνθήκες τα έφεραν έτσι ώστε να ξαναβρεθούμε και βρεθήκαμε για τα καλά. Ο Θάνος πλέον ήταν ψυχίατρος και κάναμε ατελείωτες συζητήσεις για παρεκκλίνουσες συμπεριφορές, εγκλήματα, διαταραχές, τα όρια της ανθρώπινης φύσης και όλα αυτά πάντα κάπως έμπλεκαν με τη μουσική. Μετά από κάποιο διάστημα, ο Αλέξανδρος Βούλγαρης με κάλεσε να συμμετάσχω στο «Φεστιβάλ Πολλής Μουσικής» που διοργάνωνε και το μόνο άτομο που σκέφτηκα για να συνεργαστώ ήταν ο Θάνος. Είχαμε το ίδιο κιθαριστικό μουσικό υπόβαθρο, όμως η αισθητική μας είχε παρεκκλίνει ξεκάθαρα προς την ηλεκτρονική μουσική. Έτσι, με πλήρη άγνοια κινδύνου, ετοιμάσαμε σε τέσσερις μέρες ένα μισάωρο σετ που παρουσιάστηκε στην γκαλερί του six d.o.g.s. Ακολούθησε η -με θράσος- προσέγγιση στον Σεραφείμ, ηχογραφήσεις, επαγγελματικές ανακατατάξεις, γάμοι, παιδιά, διδακτορικά και η κοινή συνειδητοποίηση πως μερικές φορές οι απαιτήσεις της ζωής σε ξεπερνούν. Εκεί εμφανίστηκε ο Εkelon, συνεργάτης και φίλος, γκουρού του είδους και έριξε το καύσιμο που χρειαζόταν ώστε αυτό το σχήμα να ανεβάσει στροφές. Και τις ανέβασε. Από τον Ιούλιο του 2017 είμαστε πραγματικά ενεργοί και αποφασισμένοι να το κυνηγήσουμε όσο αντέχουμε.

Πριν από λίγες μέρες εμφανιστήκατε απρόσμενα και παίξατε ένα set-έκπληξη στη συναυλία του Γιάννη Αγγελάκα και του Παύλου Παυλίδη, στην Πλατεία Νερού. Πώς προέκυψε αυτό;
Είναι από αυτές τις στιγμές που η δεισιδαιμονία ξεπερνά τη λογική και αρχίζεις να πιστεύεις στο κακό το μάτι. Διότι, δεν γίνεται στην πιο σημαντική στιγμή τής μέχρι τώρα πορείας σου ως μπάντα να πηγαίνει κάτι τόσο στραβά. Είναι η πρώτη μέρα του Release Festival, έχεις καταφέρει να είσαι στο stage, να λειτουργούν τα πάντα όπως πρέπει και τελικά να παίζεις στον πιο μεγάλο χώρο που έχεις βρεθεί μόνος σου. Κυριολεκτικά. Κάτι έπαιξε με το σύστημα των εισιτηρίων και οι θαρραλέοι που είχαν έρθει από νωρίς δεν μπορούσαν να μπουν. Οι διοργανωτές άνοιξαν τις πόρτες, βάζοντας μέσα τον κόσμο, 1,5 κομμάτι πριν το τέλος του σετ. Παίξαμε για το προσωπικό του φεστιβάλ και για δύο φίλες μας που ήταν συνοδοί της μπάντας. «Μα καλά, κανένας δεν ήρθε;», σκεφτόμουν - και ας έστελναν μηνύματα οι φίλοι μας που περίμεναν απ έξω από τις πέντε. Στο τελευταίο κομμάτι είδαμε κόσμο να τρέχει προς τη σκηνή και να απορεί με το «Ήμασταν οι Lip Forensics, ευχαριστούμε». Η παραγωγή μάς αντιμετώπισε με κάθε σεβασμό και την επόμενη κιόλας μέρα μας πρότεινε να ανοίξουμε την συναυλία των Αγγελάκα-Παυλίδη στον ίδιο χώρο. Ήταν μια κίνηση καθαρής «ξήγας» από τον Θωμά και τον Γιάννη και χαρήκαμε πάρα πολύ. Βρεθήκαμε λοιπόν να ανοίγουμε τη συναυλία δύο ανθρώπων στα κομμάτια των οποίων επάνω έμαθα κιθάρα στα 16 μου. Όσο συναισθηματικό και μελό και να ακούγεται αυτό, ήταν από τις πιο σημαντικές στιγμές που έχω περάσει on stage. O Ekelon τότε ήταν raver και δεν μάσησε τόσο πολύ.

Σύντομα θα παίξετε και σε διάφορα «νησιώτικα» festival. Τι να περιμένουμε από αυτές τις εμφανίσεις;
Τα καλοκαιρινά φεστιβάλ υπήρξαν πάντα η καλύτερη αφορμή για διακοπές σε κάποιο μέρος. Να περιμένετε άμμο, αλατισμένες μπούκλες και χορό. Εμφανιζόμαστε στην Δονούσα στο Yupiyiayia και στην Αμοργό για το Up Festival και το περιμένουμε πως και πως.


[VICE Video] Οι «Noise Figures» και οι «A Victim of Society» Ζουν σε Indie Ρυθμούς και Αγαπούν τον Σκληρό Ήχο

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Αλήθεια, έχει πλέον νόημα να κυκλοφορεί ένας καλλιτέχνης ολοκληρωμένο δίσκο; Ειδικά αν αυτός δραστηριοποιείται στον χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής;
Είναι αλήθεια πως τα τελευταία χρόνια η ηλεκτρονική μουσική κινείται κυρίως με κυκλοφορίες στην μορφή Ε.Ρ. Ειδικά όταν πρόκειται για την πρώτη δουλειά ενός σχήματος. Αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο κόσμος, πλέον, δεν ακούει ολόκληρους δίσκους. Επίσης, για να είσαι παρών πρέπει να παρουσιάζεις συχνά κάτι νέο. Αυτό είναι και το πλάνο μας, αν και υπάρχει ξεκάθαρα η πρόθεση για ένα concept album. Θα το πάμε βήμα βήμα δοκιμάζοντας νέα πράγματα.

Όλες οι μπάντες επιτυχία θέλαμε να κάνουμε και χρησιμοποιούσαμε τα υπάρχοντα μέσα. Ήμασταν σε free press, περιοδικά, μουσικά κανάλια, ραδιοφωνικούς σταθμούς. Δεν μου ακούγεται και πολύ underground όλο αυτό.

Θέλω να μου μιλήσεις λίγο για το έτερον ήμισυ των Lip Forensics.
Ο Ekelon ήταν μέλος των Palyrria, έχοντας γυρίσει όλον τον κόσμο για συναυλίες, ενώ παράλληλα είναι παραγωγός στο the Cave και βαθύτατος γνώστης της ηλεκτρονικής μουσικής. Εγώ τον γνώρισα ως ηχολήπτη του six d.o.g.s. και η αλήθεια είναι πως με όποια μπάντα και αν έπαιζα αισθανόμουν τρομερή ασφάλεια με του που έβλεπα αυτή την ευγενική ψηλόλιγνη φιγούρα στην κονσόλα. Ο τύπος είναι κυριολεκτικά μάγος, μιας και πέρα από τις τεχνικές δυνατότητες έχει φοβερή αισθητική αντίληψη και καταλαβαίνει τί ήχο θέλει να βγάλει η μπάντα. Έχω κάνει soundcheck μαζί του που διήρκεσε 5 λεπτά. Λύνει προβλήματα και έχει μια ηρεμία που σου την μεταδίδει. Την ίδια άποψη έχει και η Μαριλένα από τις S.W.I.M. και ήταν αυτονόητο πως θα ήταν ο ηχολήπτης που θα ερχόταν μαζί μας στο Austin για το SXSW όπου μείναμε για δύο εβδομάδες. Εκεί συνειδητοποίησα ότι μπορούμε να κάνουμε και πολύ καλή παρέα. Είναι πάρα πολύ βασικό αυτό για την επιβίωση μιας μπάντας. Τα μέλη πρέπει να τα πηγαίνουν καλά μεταξύ τους, αποδεχόμενοι ο ένας τον άλλον. Όταν ανέκυψε η ανάγκη, ο Ekelon ήταν εκεί για να συνεισφέρει αυτό το πολύτιμο δυναμικό ως μέλος των Lip Forensics. Αισθάνομαι πολύ τυχερός που ήρθαν έτσι τα πράγματα και έχω τον καλύτερο δυνατό bandmate. Στο μπάσκετ με τσαντίζει λίγο, επειδή δεν δίνει πάσα ούτε με αίτηση, αλλά τι να κάνεις; Αποδοχή.

Έχεις περάσει από πολλές μπάντες της ελληνικής σκηνής τα τελευταία δέκα χρόνια. Πώς έχεις ζήσει όλο αυτό το underground κίνημα; Πώς σου φαίνεται σήμερα; Βαδίζει στα σωστά μονοπάτια, ανεβαίνει, ή τελικά δεν έκανε το μπαμ που όλοι περιμέναμε;
Η αλήθεια είναι πως δεν το θεώρησα ποτέ underground. Όλες οι μπάντες επιτυχία θέλαμε να κάνουμε και χρησιμοποιούσαμε τα υπάρχοντα μέσα. Ήμασταν σε free press, περιοδικά, μουσικά κανάλια, ραδιοφωνικούς σταθμούς. Δεν μου ακούγεται και πολύ underground όλο αυτό. Ήταν μια πολύ όμορφη αγέλη από διάφορα συγκροτήματα που παίζαμε στα ίδια μαγαζιά, στα ίδια φεστιβάλ, πηγαίναμε στα ίδια μπαρ, ανταλλάσσαμε εξοπλισμό και μέλη και είχαμε κάποιες βασικές κοινές αναφορές: την sonic playground και τον Νίκο Τριανταφύλλου, το velvet, το pop, το six d.o.g.s. Σήμερα, μου φαίνεται μεγάλη νίκη που πολλοί συνεχίζουμε να παίζουμε μουσική και αυτό είναι πιο σημαντικό από οποιαδήποτε χαμένη ευκαιρία για το μπαμ.

Ποιο είναι το πιο άκυρο πράγμα που σου έχει συμβεί σε ζωντανή εμφάνιση;
Ήταν ακριβώς δέκα χρόνια πριν, Ιούνιος του 2008, όταν οι Absent Mindead ανοίγαμε τους Dinosaur Jr. στο Polis Theater. Tα βασικά μέλη, Αντώνης και Κωστής, είχαν πάρει εμένα στα synths και κάποιον Tony στο μπάσο. Στο τελευταίο κομμάτι, το «Rita», διάρκειας 90 δευτερολέπτων, υποτίθεται έπαιρνα μια κιθάρα για να παίξω και εγώ. Στο soundcheck κάτι δεν είχε πάει καλά με την κιθάρα αυτή. Στα 90 αυτά δευτερόλεπτα η κιθάρα μου μάλλον δεν ακούστηκε ποτέ, χωρίς βέβαια αυτό να επηρεάσει το αν θα συνεχίσω να παίζω. Ακόμα και τώρα με τον Αντώνη δεν είμαστε σίγουροι αν ήταν συνδεδεμένη με καλώδιο στον ενισχυτή. Air Guitar σε δυο χιλιάδες άτομα.

Υπάρχει κάποιο μή ανακοινώσιμο σχέδιο των Lip Forensics που να μπορείς να μοιραστείς μαζί μας;
Υπάρχει. Τον Σεπτέμβριο θα μας δείτε μαζί με μια αγαπημένη μας μπάντα σε έναν πολύ όμορφο και μεγάλο χώρο στην Αθήνα.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Αναγκάστηκα να Συνεχίσω μια μη Βιώσιμη Εγκυμοσύνη: Αυτό Είναι το Ημερολόγιό μου

Οι Άνθρωποι Πίσω από την «Τρίπια» Διακόσμηση των Psychedelic Πάρτι στην Ελλάδα

Μπουζούκια, Μαχαίρια και Ραντεβού σε Βραβεία: Η Ζωή μου ως Χούλιγκαν της Δέσποινας Βανδή

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.