VICEhttps://www.vice.com/grRSS feed for https://www.vice.comelSat, 15 Dec 2018 00:41:44 +0000<![CDATA[Το Ελληνικό Γκρουπ στο Facebook Όπου Γνωρίζεις από Λογοτεχνία Μέχρι τον Άνθρωπο της Ζωής σου]]>https://www.vice.com/gr/article/wj377q/to-ellhniko-gkroyp-sto-facebook-opoy-gnwrizeis-apo-logotexnia-mexri-ton-an8rwpo-ths-zwhs-soySat, 15 Dec 2018 00:41:44 +0000«Ξεκίνησε από μια απλή περιέργεια. Στο μετρό, μου άρεσε να κοιτάζω τι διαβάζουν οι άνθρωποι γύρω μου. Αν με καταλάβαιναν, έκανα τον αδιάφορο ή ότι κοιτάω κάτι στο κινητό μου». Προτού ολοκληρωθεί η φράση του Γιώργου Τσακνιά, του συγγραφέα/ιστορικού/μεταφραστή λογοτεχνίας/εργαζόμενου στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, που πριν από οκτώ χρόνια ανάρτησε ένα από τα πιο δημοφιλή και με αντοχή στον χρόνο γκρουπ στο Facebook, το γνωστό σε όλους μας «Τι διαβάζουν οι άνθρωποι στο μετρό και το λεωφορείο; Ε;», θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση: Πόσες φορές σου έχει τύχει;

Πόσες φορές, στριμωγμένος από τα ψώνια της συνεπιβάτη σου στο μετρό, έχεις αφήσει το βλέμμα σου να επικεντρωθεί πάνω στο βιβλίο που διαβάζει ο τύπος με τα ακουστικά ακριβώς απέναντί σου; Πόσες φορές έχεις παίξει αυτό το παιχνίδι με τα γράμματα – ξέρεις, αυτό που ίσα που βγάζεις άκρη με τα τρία πρώτα και μετά προσπαθείς να καταλάβεις ή να εμπνευστείς μόνος σου τον τίτλο;

Μέσα μας, κρύβουμε όλοι -ή τέλος πάντων, οι περισσότεροι- έναν γιαλαντζί Sherlock Holmes -ναι, ίσως τον λες και λίγο κουτσομπόλη-, που θέλει να μαθαίνει τι κάνει ο γείτονάς του. Τι πίνει, τι τρώει, τι διαβάζει. Ε, μιας και τα δύο πρώτα απαγορεύονται στο μετρό(!), δεν είναι περίεργο που διοχετεύουμε όλη μας την ενέργεια στην ικανοποίηση της τελευταίας αυτής περιέργειας.

Ο Γιώργος Τσακνιάς μάς έδωσε έναν ακόμη λόγο να γίνουμε καλύτεροι σε αυτό που ήδη κάναμε. Ή μάλλον μας έδωσε το κίνητρο: Τη συμμετοχή σε γκρουπ με ανθρώπους που μοιραζόμαστε την ίδια περιέργεια, αλλά ταυτόχρονα και αγάπη για αυτούς τους χάρτινους, τσακισμένους από τα χρόνια ήρωες, που δεν αφήνουν κανένα διαδικτυακό Fahrenheit 451 να τους ξεπαστρέψει.

1544541053546-IMG-9557
Ο Γιώργος Τσακνιάς.

Τον συνάντησα σε ένα καφέ στο τέλος της Ερμού. Είχε μαζί του τρία βιβλία με ποιήματα γραμμένα στα αγγλικά, τα οποία όπως μου εξομολογήθηκε δεν πρόλαβε να ανοίξει περιμένοντάς με, επειδή κάτι του κέντρισε το ενδιαφέρον στο Διαδίκτυο. Στους αγαπημένους του συγγραφείς βρίσκονται οι Chekhov, Borges, Kafka, Gogol, οι Αμερικάνοι του 19ου και οι Έλληνες του ίδιου αιώνα. Τα μέλη του γκρουπ του ίσως έχουν διαφορετική άποψη από εκείνον. Ίσως πάλι, όχι και τόσο.

«Ένα απόγευμα, γύρισα σπίτι και αποφάσισα να φτιάξω ένα γκρουπ με ανθρώπους που μοιράζονται την ίδια απορία με μένα: “Τι διαβάζουν οι άνθρωποι στο μετρό και το λεωφορείο;”. Στην αρχή, έβαλα ως μέλη μόνο τους φίλους μου. Η αλήθεια είναι ότι έχω αρκετούς φίλους από τον χώρο του βιβλίου (σ.σ.: εκδότες, μεταφραστές, συγγραφείς) που ήξερα ότι θα τους ενδιέφερε η συμμετοχή σε ένα τέτοιο γκρουπ. Προφανώς, δεν ήταν χιλιάδες».

«Έγιναν όμως», πετάχτηκα. «Ναι, έγιναν. Και το εντυπωσιακό είναι ότι έγιναν πολύ γρήγορα. Οκτώβριο του 2010 ξεκίνησε και σε τρεις- τέσσερις μήνες είχε γίνει κάτι πολύ μεγάλο. Ή τουλάχιστον, πολύ μεγαλύτερο από αυτό που περίμενα».


VICE VIDEO: Αυτό το Μάθημα Βlack Μetal Υoga Ξεκίνησε από μία «Τρολιά» στο Facebook

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Η ιστορία ενός γάμου

«Την πρώτη πίτα του γκρουπ την κόψαμε στο σπίτι μου, την Πρωτοχρονιά του 2011 και πραγματικά, είχα μεγάλο άγχος πόσοι θα έρθουν, επειδή το είχα γράψει σε όλα τα μέλη του γκρουπ. Εντάξει δεν περίμενα να έρθουν και 300 άτομα, αλλά τι θα γινόταν αν έρχονταν; Ήρθαν 50.

»Εκείνους τους πρώτους μήνες, για κάποιον λόγο που δεν τον έχω καταλάβει και εγώ ακριβώς, δημιουργήθηκε ένα πολύ σφιχτό γκρουπ, μια ομάδα. Είχαμε τα καλά του Facebook χωρίς να έχουμε τα κακά, κατά κάποιον τρόπο. Δημιουργήθηκε μια παρέα. Με κάποια μέλη είμαστε πλέον φίλοι σε βαθμό που ξεχνάω ότι τους ξέρω μέσα από ένα μέσο όπως το Facebook.

»Ειδικά την πρώτη περίοδο είχε πλάκα, επειδή βγαίναμε, τρώγαμε, πίναμε. Ήμασταν βιβλιόφιλοι, αλλά και κανονικοί άνθρωποι. Πηγαίναμε και σε εκδηλώσεις με βιβλία, αλλά δεν είμαστε οι nerds που νομίζεις.

»Πέρα από φιλίες, έχουν δημιουργηθεί και ζευγάρια, άνθρωποι που σήμερα ζουν μαζί. Έχουμε πάει και σε γάμο μελών που γνωρίστηκαν στο γκρουπ (σ.σ.: Γελάει, κάνει μία παύση και γελάει ξανά). Αυτό ήταν τόσο ωραίο και τόσο απρόσμενο».

Δημοψήφισμα και Facebook

«Ειδικά στην αρχή, την περίοδο που γίνονταν οι μεγάλες διαδηλώσεις και υπήρξαν οι νεκροί της Marfin, υπήρχε η ανάλογη αναστάτωση και στο γκρουπ. Όμως, έσβηνα σχεδόν όλα τα σχόλια. Τους έλεγα, “Παιδιά, αν είναι να βριστούμε, έχουμε προσωπικά προφίλ, που ο καθένας μας μπορεί να γράψει ό,τι θέλει δεν χρειάζεται να το κάνουμε σε ένα γκρουπ”. Γράφω και εγώ πολιτικά στο προφίλ μου και δεν το θεωρώ και καθόλου κακό. Το αντίθετο, το θεωρώ απαραίτητο σε αυτές τις εποχές. Αλλά το γκρουπ είναι κάτι άλλο. Ας φτιάξουμε ένα να το λέμε “πολιτικές συζητήσεις” να τα λέμε εκεί».

Δεκέμβρης 2018, 30.000 μέλη, καμία διαφήμιση

«Συγκεκριμένα, 29.400κάτι μέλη. Δεν είναι όλοι αυτοί ενεργοί, ωστόσο υπάρχουν πολλοί ενεργοί. Είναι ζωντανό το γκρουπ. Υπάρχουν άνθρωποι που ανεβάζουν καθημερινά. Το έκανα και εγώ παλιά, τώρα όχι τόσο. Σκέψου, έχω στο κινητό μου σημειώσεις με βιβλία που σκοπεύω να ανεβάσω και ακόμη δεν το έχω κάνει, επειδή έμπλεξα με τη δουλειά και ξεχάστηκα.

»Κατά καιρούς, υπάρχουν κάποιοι που ποστάρουν εκδηλώσεις βιβλιοφιλικού περιεχομένου, αλλά και αυτές τις σβήνω - χωρίς παρεξήγηση.

»Δεν με έχουν προσεγγίσει ποτέ για διαφημίσεις ή κάτι αντίστοιχο. Ή τουλάχιστον, δεν έχω δει κάτι τέτοιο στα μηνύματά μου - εκτός αν πηγαίνουν στα spam. Ωστόσο, είναι τόσο σαφές ότι σβήνουμε οτιδήποτε ξεφεύγει από το αντικείμενο του γκρουπ, που πιστεύω ότι δεν έχουν λόγο να το κάνουν».

«Τι είδους μηνύματα σας στέλνουν;», ήταν μια ερώτηση που μπήκε στη συζήτηση, παρέα με το λεμόνι στο τσάι του Γιώργου. Το γιατί τους έσβησε από το γκρουπ είναι το πιο συνηθισμένο. Τις περισσότερες φορές συνοδεύεται από την απάντηση, «Επειδή δημιουργούσαν προβλήματα, με άσχετα με το αντικείμενο ποσταρίσματα». Ομολογώ ότι θα πόνταρα σε μηνύματα γκρίνιας ανθρώπων που βλέπουν online σε ένα δημόσιο γκρουπ τη φάτσα τους, δίχως να έχουν δώσει τη συγκατάθεσή τους. Του το είπα. Εκείνος κάπως ξεβολεύτηκε από τη θέση και τη μέχρι πρότινος καλή του διάθεση.


VICE VIDEO: Tι Κάνουν τα Social Media στην Ψυχή σου

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Φωτογραφίες αγνώστων, που γίνονται γνωστοί ενώ διαβάζουν

«Αυτή είναι μια συζήτηση που κατά καιρούς γίνεται στο γκρουπ. Ξέρεις τι; Είναι και ατομική ευθύνη όλο αυτό. Αλλά από την άλλη, είναι ένας κατεξοχήν δημόσιος χώρος που ασχολείται με το συγκεκριμένο αντικείμενο. Να αναπαραχθεί αλλού, λίγο δύσκολο, επειδή δεν υπάρχει λόγος. Κακόβουλα σχόλια για την εμφάνιση κάποιου. σε στιλ “Κοίτα πώς είναι αυτός” ή “Τι φοράει αυτή” σβήνονται απευθείας. Το λέμε άλλωστε ρητώς ότι απαγορεύονται σχολιασμοί που δεν αφορούν στα βιβλία. Άσε που εάν κάποιος δει τη φωτογραφία του στο γκρουπ, ενοχληθεί και μας ζητήσει να την κατεβάσουμε, εννοείται ότι θα το κάνουμε».

«Ωστόσο, δεν έχεις λάβει τέτοιο μήνυμα, σωστά;», επιμένω. «Σωστά - και αυτός είναι και ένας λόγος που τσαντίζομαι κάθε φορά που κάνω αυτήν τη συζήτηση. Επειδή μονίμως γίνεται σε μια θεωρητική βάση. Δεν έχει υπάρξει ποτέ τέτοιο συμβάν.

»Ίσα-ίσα, έχω να μοιραστώ το αντίθετο: Έχει τύχει κάποιος να φωτογραφίσει μέλος του γκρουπ και μετά να γίνεται απίστευτη καζούρα από τους υπόλοιπους, μόλις πει ότι “Είμαι εγώ” ή τον βρουν οι υπόλοιποι και τον ταγκάρουν. Πανηγυρίζουμε την αναγνωριση κτλ».

Το πρώτο βιβλίο που ποσταρίστηκε στη σελίδα δεν το θυμάται και «Είναι και δύσκολο να ανατρέξω για να σου το βρω». Όμως υπάρχουν πολλά βιβλία που επανέρχονται και που ποστάρονται συχνά-πυκνά. «Βλέπεις από best sellers τύπου Jo Nesbo -που εγώ προσωπικά δεν έχω διαβάσει- βλέπεις και πολύ κλασικά τύπου Chekhov».

Ελιτισμός και προκατάληψη

«Δεν λέγεται πουθενά στο γκρουπ ότι φωτογραφίζουμε μόνο τα “καλά” βιβλία - και η Μαντά και η Χρυσηίδα Δημουλίδου έχουν ανέβει. Το αντικείμενο του γκρουπ είναι να καταγράφει το τι διαβάζει ο κόσμος. Από εκεί και πέρα, συζητήσεις τέτοιου τύπου βεβαίως γίνονται και χωρίς βρισιές και προσβολές είναι εποικοδομητικές από κάθε άποψη. Το ότι κάποιος μπορεί να πει τη γνώμη του, είναι κάτι το θεμιτό. Άλλωστε, αυτό είναι και ένα δείγμα αναγνωστικού κοινού ενός συγγραφέα που γράφει και για να κριθεί από το κοινό του.

»Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι προφανώς υπάρχει καλύτερη και λιγότερο καλή λογοτεχνία. Σε αυτό το γεγονός υπάρχει το υποκειμενικό κριτήριο, υπάρχει όμως και το αντικειμενικό. Σε κάθε περίπτωση, η φιλαναγνωσία από μόνη της μόνο καλό μπορεί να κάνει. Είναι λίγα τα βιβλία που κάνουν κακό, όταν τα διαβάζεις και αυτά είναι πολύ συγκεκριμένα».

Κάνω την ερώτηση, «Όπως;» και ακολουθεί ο διάλογος:
- Όπως;
- Θα εκνευριστώ, αν δω κάποιον στο μετρό να διαβάζει το «Ο Αγών μου». Αλλά οι λόγοι είναι εντελώς άλλοι από το αν το βιβλίο είναι καλό ή λιγότερο καλό.
- Παρόλα αυτά, δεν πιστεύεις ότι το συγκεκριμένο και το όποιο βιβλίο, για να απορριφθεί από κάποιον, θα πρέπει να έχει διαβαστεί;
- Ναι, αλλά μόνο από έναν εκπαιδευμένο αναγνώστη. Από κάποιον που ξέρει τι διαβάζει και έχει σαφή γνώση της Ιστορίας. Πιάσαμε ένα επίτηδες ακραίο παράδειγμα. Δεν θα έλεγα σε καμία περίπτωση να απαγορευτεί το συγκεκριμένο ή οποιοδήποτε βιβλίο.

Μια ατάκα

«Του Jean Cocteau: “Κινδυνεύουμε να μας πάρουν στα σοβαρά και αυτό θα είναι η αρχή του τέλους”».

Το οξύμωρο του Facebook+Βιβλίο=BFFs

«Η πραγματικότητα είναι πραγματικότητα, οπότε κατά τη γνώμη μου είναι και λίγο αστείο να συμπεριφερόμαστε λες και κάτι δεν ισχύει ή δεν υπάρχει. Το να θρηνεί κανείς ή να πενθεί ότι υπάρχουν τα social media και δεν διαβάζουμε είναι μάταιο, επειδή υπάρχουν και επειδή οι άνθρωποι τα χρησιμοποιούν. Από εκεί και πέρα, παίζει ρόλο τι χρήση κάνει ο καθένας. Το ίδιο συνέβη και όταν πρωτοεμφανίστηκε η τηλεόραση. Σε έναν βαθμό, προφανώς είχαν δίκιο. Υπήρξαν άνθρωποι εθισμένοι στην τηλεόραση και ως λαός, ειδικά παλαιότερα, βλέπαμε πάρα πολλή τηλεόραση. Τώρα, μπορεί να είμαστε υπερβολικά online. Αυτό από μόνο του, δεν σημαίνει κάτι.

»Προσωπικά, έχω συνειδητοποιήσει ότι έχω ανοιχτό το Facebook στον υπολογιστή σε ένα tab και κάθε λίγο και λιγάκι επισκέπτομαι τη σελίδα, δίχως καν να καταλαβαίνω τι κοιτάζω μερικές φορές. Αυτό είναι πράγματι, χάσιμο χρόνου. Από την άλλη, το ίντερνετ γενικά, αλλά και το ίδιο το Facebook, μας δίνουν τρομερές δυνατότητες που ούτε στον ύπνο μας δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι υπάρχουν. Σκέψου ότι υπάρχει γκρουπ ειδικό σε οποιοδήποτε θέμα. Μπορείς να δικτυωθείς παγκοσμίως με ανθρώπους που έχετε ένα τρελό και πολύ ιδιαίτερο κοινό ενδιαφέρον.

»Σίγουρα το κακό που κάνει το Facebook είναι ότι αυξάνει το ρυθμό με τον οποίο διαμοιράζεται ο όγκος της πληροφορίας και άρα εντείνει τη δυσκολία με την οποία την αφομοιώνουμε, την κρίνουμε και εν τέλει την αποθηκεύουμε στο κεφάλι μας. Το βιβλίο ακολουθεί μια σχεδόν αντίστροφη διαδικασία. Θέλει και απαιτεί χρόνο.

»Στο Facebook υπάρχει μια βιασύνη. Θέλεις να σχολιάσεις γρήγορα, λες και κάτι γίνεται αν μιλήσεις λίγο αργότερα. Επίσης, θεωρείς ότι οφείλεις να μην αφήσεις κάτι ασχολίαστο.

»Για να σου δώσω ένα παράδειγμα, υπάρχουν φορές που ποστάρω ένα άρθρο στην προσωπική μου σελίδα στο Facebook με μια συνοδευτική παράγραφο από πάνω. Ε, λοιπόν, από τα σχόλια καταλαβαίνεις ότι υπάρχουν άνθρωποι που όχι μόνο δεν μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν το άρθρο, αλλά ότι έβγαλαν συμπέρασμα χωρίς να έχουν διαβάσει ολόκληρη ούτε καν τη δική μου παράγραφο.

»Όλοι όσοι συμμετέχουμε στο Facebook φτιάχνουμε έναν εικονικό εαυτό ο οποίος σιγά σιγά αυτονομείται και θεωρεί ότι δεν πρέπει να αφήσει ασχολίαστη την είδηση της ημέρας ή το αντίστοιχο trend. Όλο αυτό μπορεί να σε καταπιεί.

»Το θέμα είναι να συναντιούνται πάντα οι δύο κόσμοι. Το ξέρεις ότι έχουν βγει βιβλία από κείμενα που πρωτοδημοσιεύθηκαν στο Facebook; Όχι μόνο δοκίμια ή άρθρα, αλλά και μυθοπλασία».

Άνθρωποι διαβάζουν, άνθρωποι ποστάρουν

«Με γεια του με χαρά του, εάν κάποιος απλώς βλέπει τι διαβάζουν οι άλλοι, δίχως να διαβάζει ο ίδιος. Εκείνο που είναι λίγο αστείο, είναι ο άλλος να αφήνει να εννοηθεί ότι έχει διαβάσει εκατοντάδες βιβλία, ενώ εσύ καταλαβαίνεις ότι δεν το έχει κάνει. Μερικές φορές, κάνει μπαμ, δεν μπορώ να σου περιγράψω πώς».

Μια τζούρα Facebook

«Σκέφτηκες άραγε ποτέ να κλείσεις το Facebook;», απόρησα. Ψύχραιμα, κούνησε το κεφάλι προς τα πάνω. «Δεν σκέφτηκα ποτέ να κλείσω το Facebook, επειδή δεν έχω αισθανθεί ποτέ ότι με κατάπιε. Έχω πολλούς φίλους που το έκαναν και επέστρεψαν. Αυτά τα δραματικά του “φεύγω” και “γεια σας”, δεν τα μπορώ. Δεν μπορείς να το ελέγξεις; Εδώ εγώ έκοψα το τσιγάρο και το λέω με πόνο καρδιάς -επειδή με μεγάλη δυσκολία το κατάφερα εδώ και επτά μήνες- και δεν θα μπορώ να διαχειριστώ τη σχέση μου με το Facebook;».

Είναι πολλά τα μέλη, Γιώργο

Όταν ουσιαστικά «ελέγχεις» ένα γκρουπ που αριθμεί σχεδόν 30.000 άτομα, θα πρέπει να νιώθεις μια ευθύνη, λογικά. Ο Γιώργος, δεν το βλέπει ακριβώς έτσι. Απλώς θα ήθελε να έχει τον χρόνο να μπορεί να κάνει και άλλα πράγματα. «Έχει μια ευθύνη να μην το αφήσεις να χάσει την ταυτότητά του. Μου περνάει πολλές φορές η σκέψη ότι θα μπορούσε κάπως να έχει μετεξελιχθεί. Να πάρει πρωτοβουλίες για βιβλιοφιλικές δράσεις κτλ. Απλώς αυτά τα πράγματα, επειδή θέλουν χρόνο, καλό θα ήταν να μην τα ξεκινήσεις, εάν δεν είσαι σίγουρος ότι μπορείς να τα φέρεις σε πέρας».

Ένα story πριν από το «τέλος»

«Δεν θέλησα να μεταφέρω το γκρουπ στο Instagram, επειδή εστιάζει στη φωτογραφία και στο γκρουπ μας η φωτογραφία είναι το δευτερεύον. Επίσης, αυτή η ιστορία περί δεοντολογίας που λέγαμε παραπάνω αμέσως θα έπαιρνε άλλη διάσταση, επειδή θα εστίαζε ο άλλος στην εικόνα».

Σε εκείνο το σημείο ίσως ήθελα να σχολιάσω ότι το Instagram, με την εμμονή στην εικόνα και την τελειότητα, δύσκολα θα μπορούσε να χωνέψει το story ενός βιβλίου.

Αλλά επειδή μαζευτήκαμε σήμερα εδώ για το Facebook και το γκρουπ του που εξυμνεί το «book» σε συνδυασμό με το «face», είναι τουλάχιστον άδικο να μην κλείσουμε με ένα «ζήτω» στους ανθρώπους που δεν σταματούν να διαβάζουν μπροστά ή πίσω από μια κάμερα. Μπροστά ή πίσω από μια οθόνη.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Υπάρχουν 10 Τόνοι «Σοκολάτας» στον Βυθό της Κρήτης;

Πώς Είναι να Κάνεις το Αγροτικό σου ως Γιατρός στην Άγονη Γραμμή τον Χειμώνα

Η Ελένη Δολοφονήθηκε Επειδή Είπε «Όχι»

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

]]>
wj377qΈρρικα ΡούσσουFacebookgroupΦωτογραφίεςΣυνέντευξηλογοτεχνίαγνωριμίεςΓιώργος Τσακνιάς
<![CDATA[Tα «Yπόγεια Γκαλαπάγκος»: Η Ζωή Ακμάζει Ακόμη και Βαθιά Μέσα στη Γη]]>https://www.vice.com/gr/article/mbyxw4/ta-ypogeia-gkalapagkos-h-zwh-akmazei-akomh-kai-ba8ia-mesa-sth-ghSat, 15 Dec 2018 00:40:46 +0000Υπάρχει μια τεράστια βιόσφαιρα βαθιά μέσα στη Γη, που είναι σχεδόν διπλάσια από εκείνη των ωκεανών και περιέχει περίπου 23 δισεκατομμύρια τόνους οργανισμών.

Αυτά τα «υπόγεια Γκαλαπάγκος» περιγράφηκαν πρόσφατα από το Παρατηρητήριο Άνθρακα Βάθους (Deep Carbon Observatory), μια συνεργασία μεταξύ 1.000 επιστημόνων που μελετούν τα «βαθέως γης» οικοσυστήματα, για την έναρξη της ετήσιας συνάντησης της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο καταφέρνουν να επιβιώσουν οι οργανισμοί στις ακραίες συνθήκες που επικρατούν κάτω από την επιφάνεια της Γης θα μας χαρίσει γνώσεις για την προέλευση και την εξέλιξη της ζωής στον δικό μας –και ίσως και άλλους- πλανήτες.

«Πριν από μια δεκαετία, δεν είχαμε ιδέα ότι τα πετρώματα κάτω από τα πόδια μας θα μπορούσαν να είναι τόσο εκτενώς κατοικημένα», ανέφερε σε δήλωσή της η Isabelle Daniel, ορυκτολόγος στο Πανεπιστήμιο Claude Bernard Lyon 1 στη Γαλλία. «Αυτό είναι πολύ συναρπαστικό και σίγουρα θα παρακινήσει την εξερεύνηση του βιοτικού-αβιοτικού ορίου, τόσο στη Γη όσο και αλλού».

Αυτοί οι «ενδογήινοι» μικροοργανισμοί μπορούν να ζουν χιλιόμετρα κάτω από τα ενδιαιτήματα της ξηράς και του πυθμένα της θάλασσας. Αν και εκτιμάται ότι το 70% όλων των βακτηρίων και των αρχαιοβακτηρίων (ή «αρχαίων» – μονοκύτταρων οργανισμών) της Γης ζουν σε αυτό το υπόγειο περιβάλλον, γνωρίζουμε πολύ λίγα για αυτά, καθώς τα οικοσυστήματά τους είναι σχεδόν μη προσβάσιμα για τους ανθρώπους.

Το Παρατηρητήριο εξέτασε εκατοντάδες ενδιαιτήματα βαθιάς γης κάνοντας γεωτρήσεις, με μερικές από αυτές να φτάνουν σε βάθος σχεδόν πέντε χιλιομέτρων, για να προσεγγίσουν τα περιβάλλοντα αυτά. Εκατομμύρια είδη μικροβίων εκτιμάται ότι καταλαμβάνουν αυτήν τη βιόσφαιρα και μερικά είναι σε θέση να επιβιώσουν σε θερμοκρασίες 400 φορές μεγαλύτερες του βρασμού στο επίπεδο της θάλασσας και αντίστοιχα μεγάλες πιέσεις. Πολλοί οργανισμοί χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο για να αναπτυχθούν και να αναπαραχθούν σε σύγκριση με τους αντίστοιχους τους στην επιφάνεια της Γη, καθώς υπάρχουν λιγότερα θρεπτικά συστατικά.

1544554984140-5DCO-altiarchaeales-biofilm
Aρχαιοβακτήρια που συλλέχθηκαν κάτω από θερμές πηγές στη Γερμανία. Εικόνα: DCO

Τα είδη που επισημάνθηκαν από την ομάδα περιλαμβάνουν ένα νηματόζωο που βρέθηκε σε βάθος 1.600 μέτρων κάτω από τη γη στο χρυσορυχείο Κόπανανγκ της Νότιας Αφρικής, ένα μικρόβιο που αναπνέει μεθάνιο και ανακαλύφθηκε σε μια μεγάλη διάνοιξη από γεώτρηση στον Ειρηνικό Ωκεανό και ένα είδος αρχαιοβακτηρίου σε ένα δείγμα πλούσιο σε θείο, 30 μέτρα κάτω από μια θερμή πηγή στη Γερμανία.

Είναι απίστευτο να φανταστεί κανείς ότι υπάρχει μια τόσο ποικιλόμορφη βιόσφαιρα κάτω από το έδαφος που περπατάμε και αυτό θα μπορούσε να έχει σημαντική επίδραση στις θεωρίες για την εξωγήινη ζωή σε άλλους κόσμους.

«Ακόμη και σε ενεργειακά δύσκολες συνθήκες, τα ενδογήινα οικοσυστήματα έχουν εξελιχθεί μοναδικά και έχουν επιβιώσει για εκατομμύρια χρόνια», δήλωσε ο Fumio Inagaki, γεωμικροβιολόγος του Ιαπωνικού Οργανισμού Επιστήμης και Τεχνολογίας Θαλάσσης.

«Η διεύρυνση των γνώσεών μας για τη ζωή σε βάθος θα δημιουργήσει νέες ιδέες για το κατά πόσο άλλοι πλανήτες είναι κατοικήσιμοι, πράγμα που θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε γιατί αναδύθηκε η ζωή στον πλανήτη μας και κατά πόσο υπάρχει ζωή κάτω από την επιφάνεια στον Άρη και σε άλλα ουράνια σώματα».

Tο άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο Motherboard.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Ελληνική Εταιρεία Παραγωγής Πορνό Είναι Υποψήφια για τα «Όσκαρ» του Πορνό

Ένα Τεμαχισμένο Πτώμα στον Κηφισό: Η Δολοφονία του Αθανασόπουλου Συζητιέται Μέχρι Σήμερα

O Λεκτικός Μέσα από τις Μνήμες των Ανθρώπων που τον Έζησαν

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

]]>
mbyxw4Becky FerreiraJordan PearsonMotherboardMarsALIENSbacteriaLife on Mars?biospheredeepΓηmicrobeextraterrestrialsπλανήτηςextremophilesgold minesseafloorarchaeasubterraneanhot springsDeep Carbon Observatory
<![CDATA[Εκπομπή VICE στον ΑΝΤ1​: Η Ελληνική Πατέντα SEATRAC & Μαθήματα DJing σε Παιδιά με Ειδικές Ανάγκες​]]>https://www.vice.com/gr/article/pa5v58/ekpomph-vice-ston-ant1-h-patenta-seatrac-kai-ma8hmata-djing-gia-paidia-me-eidikes-anagkesFri, 14 Dec 2018 09:32:05 +0000 Δείτε στον ΑΝΤ1 τα καλύτερα ντοκιμαντέρ -ελληνικής και ξένης παραγωγής- που έχουν προβληθεί στο VICE. Την παρουσίαση για τον 7ο κύκλο εκπομπών έχει αναλάβει η Δάφνη Καραβοκύρη.

Το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου, περίπου δύο ώρες μετά τα μεσάνυχτα, η εκπομπή του VICE στον ΑΝΤ1 γνωρίζει τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από το SEATRAC, την ελληνική πατέντα που επιτρέπει την αυτόνομη πρόσβαση στη θάλασσα, σε άτομα με αναπηρία. Έχει ένα ειδικά διαμορφωμένο κάθισμα που μπαίνει μέσα στο νερό και κάθε χρήστης έχει το δικό του τηλεχειριστήριο, ενώ η λειτουργία του γίνεται με ηλιακή ενέργεια. Όλα ξεκίνησαν το 2008 από μία ιδέα του Γεράσιμου Φεσσιάν. Ως αντινομάρχης Υγείας εκείνη την περίοδο, ο Γεράσιμος κατάφερε να εξασφαλίσει χρηματοδότηση 150.000 ευρώ από τη νομαρχία για να γίνει η σχετική έρευνα, και απευθύνθηκε στο Πανεπιστήμιο Πατρών για την υλοποίηση της ιδέας. Ο Αντώνης Ντινιακός και η ομάδα του VICE ταξίδεψαν στην Πάτρα για να μάθουν περισσότερα για αυτό το σπάνιο επίτευγμα και να γνωρίσουν από κοντά τους ανθρώπους που το υλοποίησαν.

Luo Jian Shen skater

Τέλος, η εκπομπή του VICE ταξιδεύει στην πόλη Γκουάνγκτζου της Κίνας για να γνωρίσει τον Luo Jian Shen. Ο Luo είναι ένας ιδιαίτερα γνωστός Κινέζος skater, που ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα το 2000 και πλέον έχει εξελιχθεί σε αυθεντία. Μας μιλάει για τα πρώτα του βήματα, μας ξεναγεί στα αγαπημένα του μέρη για skate και μας μιλάει για τους χορηγούς, που ποτέ δεν πίστευε ότι θα επενδύσουν στο ταλέντο του.

Δες περισσότερα βίντεο στο video.vice.com.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Στο Αινιγματικό Μυαλό του Πάνου Κοκκινόπουλου: Έγκλημα, Πούρα και Hitchcock

Η Ιστορία των Καθόλου Διαβόητων Ληστών της Εθνικής Τράπεζας στο Φάληρο και η Απόδραση από τον Κορυδαλλό

Στο Παγκράτι Λειτουργεί Ένα Ιατρείο για Κούκλες - Κυριολεκτικά

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

]]>
pa5v58VICE Staff VICE Staff skaterΜουσικήεφεύρεσηVICE στον ΑΝΤ1Εκπομπή του VICE στον ΑΝΤ1seatrac
<![CDATA[Ελληνική Εταιρεία Παραγωγής Πορνό Είναι Υποψήφια για τα «Όσκαρ» του Πορνό]]>https://www.vice.com/gr/article/wj3b3m/ellhnikh-etaireia-paragwghs-porno-einai-ypopshfia-gia-ta-oskar-toy-pornoFri, 14 Dec 2018 09:28:38 +0000Πριν από λίγο καιρό, είχα βρεθεί στα γυρίσματα μιας ελληνικής ταινίας πορνό. Πέρασα μια ολόκληρη μέρα σε μια πολυτελή βίλα στη Ραφήνα, γνωρίζοντας τους συντελεστές της και μαθαίνοντας από πρώτο χέρι πώς γυρίζονται τα συγκεκριμένα φιλμ. Οικοδεσπότες μας ήταν η Ίνα και ο Τεό, δύο από τα πιο γνωστά ονόματα της εγχώριας σκηνής, που πλέον τρέχουν τη δική τους εταιρεία παραγωγής, τη Sugar Babes TV. Η εμπειρία ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, ενώ οι ηθοποιοί και οι τεχνικοί που δούλευαν στη συγκεκριμένη παραγωγή ήταν πολύ ευγενικοί μαζί μας.

Αυτός ήταν και ο λόγος που χάρηκα πολύ, όταν έμαθα πως η Sugar Babes TV και η Ίνα βρίσκονται στη λίστα με τους υποψήφιους για τα φετινά AVN Awards. Για όσους δεν γνωρίζουν, πρόκειται για τα βραβεία Όσκαρ της βιομηχανίας πορνό. Φέτος, θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 26 Ιανουαρίου στο Λας Βέγκας και αυτή θα είναι η δεύτερη φορά που θα είναι υποψήφια η γνωστή ηθοποιός ερωτικών ταινιών. Αξίζει να σημειωθεί ότι ως μουσικός guest φέτος θα εμφανιστεί η Cardi B. Σε κάποιες από τις κατηγορίες ο νικητής θα επιλεχθεί μέσω online ψηφοφορίας από το κοινό, οπότε μπορείς και εσύ να βοηθήσεις την εγχώρια σκηνή με την ψήφο σου. Για να μάθω περισσότερα, αποφάσισα να επικοινωνήσω μαζί τους και έτσι έκανα μια κουβέντα με τον Τεό, ο οποίος μου έλυσε όλες τις απορίες.

VICE: Σε ποιες κατηγορίες είστε υποψήφιοι;
Τεό: Η μία κατηγορία, στην οποία μπορούν να ψηφίσουν και οι fans, είναι το «Most Spectacular Boobs». Η δεύτερη είναι η «Best Foreign-shot All-Girl Scene» για τη σκηνή της Ίνας με την Kira Queen στην ταινία Secret Lovers.

Πώς μπορεί να ψηφίσει ο κόσμος;
Μπαίνει στο site των AVN και κάνει μια πολύ γρήγορη, απλή και δωρεάν εγγραφή. Στη συνέχεια, πάει στις κατηγορίες και ψηφίζει. Μπορεί να το κάνει μία φορά τη μέρα.

Είναι η δεύτερη φορά που είναι υποψήφια η Ίνα, σωστά;
Ναι, αλλά ως εταιρεία είναι η πρώτη μας.


VICE VIDEO: Οι Ράπερ του Αριστοφάνη & οι Στρατιώτες του Σοφοκλή στη Νέα Υόρκη

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Ήταν ποτέ υποψήφια κάποια άλλη ελληνική εταιρεία εκεί;
Η Sirina πρέπει να έχει πάει δύο φορές. Φαντάσου ότι το πάλευαν περίπου πέντε χρόνια. Εμείς, καταφέραμε να πάμε στη δεύτερη χρονιά ύπαρξής μας.

Υποθέτω ότι είναι σημαντικό για την ελληνική σκηνή όλο αυτό.
Πάρα πολύ σημαντικό. Σίγα-σιγά, στρέφονται τα βλέμματα προς την Ελλάδα. Πριν από έναν χρόνο δεν μας έδινε κανείς σημασία, αλλά μόλις βγήκε η εταιρεία μας και κάναμε πράγματα στην Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο, τραβήξαμε την προσοχή. Έχει πάρει και η Ίνα αρκετά βραβεία σε άλλες διοργανώσεις, τα οποία βοήθησαν πολύ. Έχει χτίσει το όνομά της στο εξωτερικό. Μέχρι στιγμής, όμως, κανείς από την Ελλάδα δεν έχει πάρει βραβείο AVN.

Έχουμε και άλλες υποψηφιότητες φέτος;
Αν δεν κάνω λάθος, πρέπει να είναι και η Sirina υποψήφια σε μια κατηγορία.

Το πιο σημαντικό βραβείο ποιο είναι;
Όποιο και να πάρεις, είναι πολύ σημαντικό και δείχνει πως είσαι ο καλύτερος στον εκάστοτε τομέα. Ακριβώς όπως στα Όσκαρ.

Είχατε βρεθεί πέρσι εκεί, πώς είναι η όλη εμπειρία;
Χαμός! Για να σου δώσω να καταλάβεις, μόνο το κόκκινο χαλί σου έπαιρνε τρεις ώρες να το περπατήσεις. Παντού φωτογραφίες, η αίθουσα είχε γύρω στα 15.000 άτομα κοινό, 1.500 μοντέλα και περίπου 100 εταιρείες. Τεράστια διοργάνωση.

Είναι σημαντική για να κάνεις και γνωριμίες, φαντάζομαι.
Ακριβώς. Μετά την περσινή μας συμμετοχή, ήρθαν πάρα πολλές προτάσεις. Αν μας στηρίξει ο κόσμος φέτος, ίσως να μπορέσουμε να φέρουμε πίσω και το βραβείο. Ωστόσο, είναι χαρά μας και μόνο που θα είμαστε εκεί.

Τι άλλο ετοιμάζετε αυτό το διάστημα;
Αυτήν την εποχή ανεβαίνει σε τέσσερα ξεχωριστά μέρη η ταινία που γυρίζαμε όταν είχε έρθει και το VICE. Λέγεται F.B.I. Break Down: Sex Scammers. Αυτήν τη στιγμή που μιλάμε ανεβαίνει το δεύτερο μέρος -το πρώτο είναι ήδη online- και μέχρι το τέλος του μήνα θα έχουν ανέβει όλα.

Ακολουθήστε τον Αντώνη Κωνσταντάρα στο instagram.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Ένα Τεμαχισμένο Πτώμα στον Κηφισό: Η Δολοφονία του Αθανασόπουλου Συζητιέται Μέχρι Σήμερα

Ο Λευτέρης Πανταζής Πιστεύει ότι θα τον Πεθάνουν οι Γυναίκες και το Τραγούδι

Στο Παγκράτι Λειτουργεί Ένα Ιατρείο για Κούκλες - Κυριολεκτικά

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

]]>
wj3b3mΑντώνης ΚωνσταντάραςPornoNSFWINAΠορνοστάρΤεόAVNsugar babes tv
<![CDATA[Ο Λευτέρης Πανταζής Πιστεύει ότι θα τον Πεθάνουν οι Γυναίκες και το Τραγούδι]]>https://www.vice.com/gr/article/qvqn9v/o-leyterhs-pantazhs-pisteyei-oti-8a-ton-pe8anoyn-oi-gynaikes-kai-to-tragoydiFri, 14 Dec 2018 09:09:11 +0000Πολλές φορές, από την πρώτη χειραψία με έναν άνθρωπο, μπορείς να καταλάβεις πολλά. Τη στιγμή που ο Λευτέρης Πανταζής μάς υποδέχτηκε στο σπίτι του, στη Βουλιαγμένη, για τη συνέντευξη και άπλωσε το χέρι του, το πρώτο που αισθάνθηκα ήταν μια ζεστασιά και καλοσύνη. Προτού ανοίξω το μαγνητοφωνάκι μου και ξεκινήσω την ηχογράφηση, ο Πάνος Κέφαλος τον φωτογράφιζε σε διάφορες γωνιές του σπιτιού. Κάποια στιγμή, τον ρώτησα αν καπνίζει και η απάντησή του με αφόφπλισε: «Δεν πίνω, ούτε καπνίζω, ούτε ναρκωτικά κάνω. Εμένα θα με πεθάνουν οι γυναίκες και το τραγούδι». Όλα αυτά προτού καν πατήσω το rec.

«Μιλούσα μπροστά στον καθρέφτη και έκανα την αυτοκριτική μου για να μη σαλτάρω, για να ξέρω τι γίνεται. Μίλαγε ο Λευτέρης με τον Πανταζή».

VICE: Κρατάω αυτό το βιβλίο που λέγεται Λε-Πανάσταση (εκδ. Σμυρνιωτάκης), ένα βιβλίο που βγήκε τη δεκαετία του ’90, με υπότιτλο « Από την Απέραντη Ρωσία στην Απένταρη Ελλάδα» και περιγράφει τη διαδρομή που κάνατε με τους γονείς σας ως παιδί. Τι ακριβώς ήταν αυτό το βιβλίο;
Λευτέρης Πανταζής: Το ετοίμασε ένας που λέγεται Ξύδης και αφού το έγραψε, μου ζήτησε κάποια χρήματα, αλλιώς θα το κυκλοφορούσε. Δεν είχε κάτι κακό το βιβλίο. Ήταν για το φαινόμενο Πανταζής. Τότε, δεν το πίστευαν αυτό που γινόταν: Οι άλλοι δούλευαν μια σεζόν σε ένα μαγαζί και εγώ τραγουδούσα στον Μικρό Διογένη, στον Μεγάλο Διογένη, στο Απόλλων Παλλάς, σε ένα άλλο μαγαζί κοντά στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, καμία φορά τραγουδούσα πρωί-απόγευμα, σε έξι-επτά μαγαζιά την ημέρα, τα οποία ήταν όλα γεμάτα.

1544736644003-06

Δεν έχετε παντρευτεί ποτέ.
Όχι. Αλλά, γιατί να μην παντρευτώ τώρα; Πάντα ήθελα, αλλά δεν έκατσε. Δεν είναι εύκολη η δουλειά μου. Εξαιτίας της δουλειάς μου δεν έχω παντρευτεί. Οι περισσότερες γυναίκες έφυγαν, επειδή ήθελαν να είμαι σπίτι και εγώ δεν ήμουν. Εμένα η γκόμενά μου ξέρεις ποια είναι; Το τραγούδι. Τι να κάνω; Αυτή είναι η πρώτη αγάπη.

«Δεν καπνίζω, δεν πίνω, δεν κάνω ναρκωτικά. Εγώ θα πεθάνω από τις γυναίκες και το τραγούδι»: Αυτό μου είπατε όσο φωτογραφιζόσασταν. Μπορεί να σας καταστρέψει μια γυναίκα;
Βεβαίως.

Το έχει κάνει;
Όχι, αλλά με έχει ρίξει στα πατώματα. Έχω γράψει τραγούδια. Έχω πιει, που δεν πίνω. Αλλά πλέον, δεν θα το μάθει ποτέ ότι μπορώ να πέσω στο πάτωμα. Όταν ήμουν πιο μικρός, μπορεί και να το μάθαινε. Τώρα όχι. Θα φάω τα λυσσακά μου. Όμως, εδώ γύρω είναι ο έρωτας, τον οσμίζομαι, θα έρθει. Έτσι πρέπει να σκέφτεσαι, για να έρθει αυτό που θέλεις.

Είστε αισιόδοξος.
Πολύ. Ξέρεις γιατί; Ξυπνάω κάθε πρωί, σηκώνομαι από το κρεβάτι, κάνω μια πεντάλεπτη γυμναστικούλα και λέω, «Πάμε να κατακτήσουμε τον κόσμο». Σήμερα. Επειδή καμία μέρα δεν είναι σαν σήμερα. Αύριο είναι μια άλλη μέρα, χθες ήταν μια άλλη μέρα.

Η σχέση σας με τον θάνατο;
Γεννιέσαι μόνος, σωστά; Στη διαδρομή σου ζεις όλα αυτά που σου έλεγα τόση ώρα και φεύγεις μόνος. Να είσαι τυχερός να ζήσεις όσο μπορείς, όσα μπορείς. Είναι η αρχή, η διαδρομή και το τέλος.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Ελληνική Εταιρεία Παραγωγής Πορνό Είναι Υποψήφια για τα «Όσκαρ» του Πορνό

Ένα Τεμαχισμένο Πτώμα στον Κηφισό: Η Δολοφονία του Αθανασόπουλου Συζητιέται Μέχρι Σήμερα

O Λεκτικός Μέσα από τις Μνήμες των Ανθρώπων που τον Έζησαν

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

]]>
qvqn9vΜελπομένη ΜαραγκίδουVICE StaffΠάνος ΚέφαλοςτραγούδιΜουσικήΣυνέντευξημπουζούκιατραγουδιστήςΛευτέρης Πανταζήςλαϊκό τραγούδιΛε Πα
<![CDATA[Ένα Μεθυσμένο Άλογο μού Έδωσε τις Καλύτερες Επαγγελματικές Συμβουλές]]>https://www.vice.com/gr/article/wj37qw/ena-me8ysmeno-alogo-moy-edwse-tis-kalyteres-epaggelmatikes-symboylesFri, 14 Dec 2018 05:52:35 +0000Ένα πρωινό του Σεπτέμβρη το 2017, ξύπνησα από το αμείλικτο ξυπνητήρι του iPhone μου. Δεν το είχα συνηθίσει: το καλοκαίρι ήμουν freelancer και είχα κακομάθει, αλλά μόλις είχα βρει την πρώτη μου σταθερή δουλειά στον χώρο των media. Τι ωραία! Αχ, όχι! Ξαφνικά, έπρεπε να ντυθώ σαν άνθρωπος, για να βγω από το δωμάτιό μου και να επιδοθώ σε εννιά ώρες συγκέντρωσης, ώστε να πετύχω τους στόχους κάποιων άλλων. Πλέον δεν θα ξυπνούσα όποτε γούσταρα και ούτε θα απαντούσα σε mail ισορροπώντας ένα μπολ με δημητριακά πάνω στην κοιλιά μου.

Βγήκα έξω ντυμένη κομψά, αλλά απλά, με το laptop μου, έχοντας τσεκάρει τα Google Maps, για να βεβαιωθώ ότι θα έφτανα 15 λεπτά νωρίτερα (αλλά ανοήτως δεν μου έδωσα αρκετό χρόνο για πρωινό). Καθώς το τρένο έφτανε στη στάση μου, ήμουν κάπου ανάμεσα στον ενθουσιασμό και το άγχος, καθώς συνειδητοποίησα ότι θα έπρεπε να τα πάω καλά. Όταν είμαι με κόσμο, το άγχος μου φουντώνει - προσπαθώ να ικανοποιήσω τους πάντες ταυτόχρονα.

Είχα ήδη γνωρίσει όλο το προσωπικό (δούλευα εκεί part-time, όταν ξεκίνησε η εταιρεία), αλλά τώρα ήμουν το καινούργιο κορίτσι στο μεγάλο γραφείο και δεν ήξερα τι σήμαινε αυτό για μένα. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ένταξης στη νέα εργασία, όλες οι ερωτήσεις που μου έρχονταν μού φαίνονταν χαζές και ασήμαντες: Χρειάζομαι άδεια, για να φάω μεσημεριανό; Πώς να είναι η υπογραφή στο mail μου; Η πιο πιεστική: Μπορεί η ομάδα μου να καταλάβει το άγχος μου; Έκανα πρόβα κάθε πρόταση στο μυαλό μου, προτού την πω στους ανωτέρους μου - εκ των υστέρων είμαι σίγουρη ότι ακουγόμουν σαν τη Sophia, το ρομπότ.

Εκτός δουλειάς, φερόμουν τελείως διαφορετικά, αλλά δεν ήθελα να αποκαλύψω πλήρως τη σαρκαστική προσωπικότητά μου: ως μια από τις τρεις μαύρες γυναίκες στο γραφείο, φοβόμουν ότι θα με θεωρούσαν «υπερβολικά μαύρη» και σίγουρα ήμουν ο τελευταίος τροχός της αμάξης ως προς τα ακαδημαϊκά προσόντα, σε σχέση με τις συναδέλφους μου, έτσι δεν έλεγα τη γνώμη μου και στις ομαδικές συζητήσεις κοίταζα το laptop μου.

Η πρώτη βδομάδα πέρασε νεράκι. Κατάφερα να φέρω εις πέρας ό,τι είχα -και τελικά κατάφερα να δω πώς λειτουργεί το πρόγραμμα για το μεσημεριανό-, αλλά την επόμενη Δευτέρα ένιωθα τόσο άβολα, όσο την πρώτη μέρα. Όταν τελείωσε η δεύτερη βδομάδα μου, όμως, είχα βρει παρηγοριά σε ένα αλκοολικό άλογο με κατάθλιψη. Το γραφείο μου ήταν στο τέλειο σημείο για να έχω ένα ανοιχτό παραθυράκι με BoJack Horseman, μια σειρά κινουμένων σχεδίων για ένα ανθρωπόμορφο άλογο πρώην celebrity.

Ο BoJack παλεύει να προσαρμοστεί στην καινούργια του ζωή, να κρατήσει σχέσεις και να εκφράζεται με ειλικρίνεια, ενώ ταυτόχρονα αναζητά τον έπαινο των άλλων. Αναγνώρισα κάποια κομμάτια του BoJack στις γεμάτες άγχος συναντήσεις μου στον χώρο της δουλειάς (ενώ επίσης αναρωτιόμουν γιατί είχα τόσα κοινά με έναν ναρκισσιστικό άλογο που παίρνει χάπια... αλλά αυτή είναι άλλη κουβέντα).

Ένιωθα ιδιαίτερη σύνδεση με την Diane Nguyen, μια Βοστωνέζα που σιχαίνεται τα φώτα της δημοσιότητας και που είχε μετακομίσει στο «Χόλιγου», ελπίζοντας να γίνει συγγραφέας που θα αλλάξει τον κόσμο. Τελικά, γίνεται η social media coordinator του BoJack Horseman, παρόλο που δεν είχε ιδέα τι σημασία έχουν τα impressions ή τα retweets και τα pocket-tweets από τον λογαριασμό του BoJack. Τη θαύμαζα για την προσωπικότητά της και για το ότι δεν την κατέβαλλε ποτέ το άγχος (ή η έλλειψη ταλέντου).

Σιγά-σιγά, είδα ένα-δυο επεισόδια τις πρώτες δυο βδομάδες και συνειδητοποίησα ότι ήμουν λίγο πιο ήρεμη, γνωρίζοντας ότι είχα βρει μια παραγωγική ισορροπία BoJack και δουλειάς μες στη διάρκεια της μέρας. Επίσης, βρήκα έναν χαρακτήρα που μου έκανε περισσότερο κλικ από την Diane: τον Vincent Adultman, έναν χαρισματικό υποτιθέμενο επιχειρηματία, που στην πραγματικότητα είναι τρία παιδιά το ένα πάνω στο άλλο μέσα σε μια καμπαρντίνα που παριστάνουν τον ενήλικα. Είναι ασαφής ως προς τη δουλειά του: όταν τον ρωτάνε, απαντάει «Πήγα στο χρηματιστήριο σήμερα, έκανα μια μπίζνα». Έμοιαζε να καταλαβαίνει απόλυτα τι σημαίνει να είσαι ενήλικας: Όλοι προσποιούμαστε - κάποιοι απλώς το κάνουν καλύτερα.


VICE Video: Οι Αθλήτριες που Κρατούν Ζωντανό το Γυναικείο Bodybuilding

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Ενστερνίστηκα τη στάση του Vincent ενώ έκανα προγραμματισμό για Insta Stories και έκανα meeting με την ομάδα. Όλα ήταν καινούργια για μένα, έτσι κρατούσα σημειώσεις για την αυτοπεποίθηση που είχε ακόμη και στην αβεβαιότητα. Σε μια περίπτωση, προσφέρθηκα να κάνω μια συμφωνία με το YouTube - δεν ήξερα πώς να την κάνω, αλλά με μεγάλη πίστη στις δυνάμεις μου και mail τα κατάφερα.

Ευτυχώς, οι φίλοι του BoJack δεν έμελε να είναι οι μόνοι μου φίλοι στη δουλειά. Λίγο αφότου ξεκίνησα, ήρθε στη μικρή μας ομάδα η συνεργάτιδά μου. Ήταν αστεία, αδέξια και φωνακλού - διάβαζε απαίσια tweets μόνη της τόσο δυνατά, που ακουγόταν σε όλο το γραφείο. Όταν της έπεφτε κάτι ή μιλούσε κατά τη διάρκεια των meeting ρωτούσε αστειευόμενη, «Φαίνεται ότι είναι η πρώτη μου δουλειά σε εταιρεία;». Αμέσως λάτρεψα την αυτοπεποίθησή της και το ότι ήταν η συνεργάτιδά μου έκανε κάθε μέρα συναρπαστική, αντί για αγχωτική. Μαζί αντιμετωπίσαμε τις προκλήσεις του να ετοιμάζουμε παρουσιάσεις, να φτιάχνουμε το budget του τμήματός μας και να του μην τρελάνουμε τον διευθυντή μας. Με έκανε να έχω λιγότερο άγχος που ήμουν άνθρωπος με προσωπικότητα, όπως και η Diane και ο Vincent (που όμως ήταν ζώα σε καρτούν).

Ξεκίνησα να ανοίγομαι. Όποτε είχα διάθεση, έλεγα στους συναδέλφους μου τη γνώμη μου για το Cheesecake Factory ή για ό,τι συνέβαινε με τον Kanye εκείνη τη μέρα. Ένιωθα, επίσης, άνετα να μοιράζομαι την πρόοδο με το άγχος μου. Κάθε μέρα, οι ώμοι μου χαλάρωναν ολοένα πιο πολύ. Έφερα, μάλιστα, ένα αρωματικό στικ για το κοινό γραφείο μας για να το νιώθουμε περισσότερο οικείο - όπως ο BoJack, όταν ξεκίνησε να ακούει audiobooks και απέκτησε καινούργια στάση απέναντι στη ζωή.

Αν και η θετική στάση του BoJack ξεθώριασε με τον καιρό, η δική μου κράτησε περισσότερο. Καθώς περνούσε ο καιρός και αυξανόταν η δουλειά μου, σταμάτησα σιγά-σιγά να βλέπω BoJack Horseman - δεν το χρειαζόμουν πια με τον ίδιο τρόπο. Το γραφείο γίνεται γρήγορα βαρετό, όταν δεν βιώνεις τις προσωπικότητες των γύρω σου - και τη δική σου. Μια φράση από το BoJack που με βοήθησε να συνέλθω: «Τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα. Κάθε μέρα γίνεται λίγο και πιο εύκολο, αλλά πρέπει να το κάνεις κάθε μέρα - αυτό είναι το δύσκολο. Αλλά γίνεται πιο εύκολο».

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο Broadly.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Δέκα Ερωτήσεις που Πάντα Ήθελες να Κάνεις σε Ένα Μοντέλο Χεριών

Μερικοί Άνθρωποι Ζουν Ξανά τα Ψυχεδελικά τους Τριπ Πολλά Χρόνια Αργότερα

Η Ελένη Δολοφονήθηκε Επειδή Είπε «Όχι»

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

]]>
wj37qwElyse FoxAmy Rose SpiegelBroadlyNETFLIXjobsbojack horsemanζωήΤηλεόρασηκαρτούνnewsletterεπαγγελματικές συμβουλές
<![CDATA[H Σκληρή Πραγματικότητα του Πάρκινσον Μέσα από Εικόνες]]>https://www.vice.com/gr/article/4397vd/h-sklhrh-pragmatikothta-toy-parkinson-mesa-apo-fwtografiesFri, 14 Dec 2018 05:52:30 +0000Η μητέρα του Marco Massa διαγνώστηκε με νόσο του Πάρκινσον όταν εκείνος ήταν στις αρχές της εφηβείας, αλλά δεν του αποκάλυψε αρχικά τη διάγνωση. Εκείνος ήξερε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, αλλά δεν ήξερε ακριβώς τι ήταν και πώς να το αντιμετωπίσει, έτσι απομακρύνθηκε από εκείνη.

Το project του με τίτλο Oltremare είναι η προσπάθειά του να χτίσει ξανά τη σχέση του με τη μητέρα του - μαθαίνοντας το τι περνάει εξαιτίας της νόσου της, αλλά και γνωρίζοντας την ίδια καλύτερα ως άτομο. Το project αποτυπώνει τις συναισθηματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις στο άτομο που πάσχει, καθώς και στην οικογένεια και στους φίλους του.

1544108121113-Marco-Massa_4

Τι ελπίζεις να μάθει ο κόσμος από το project σου, όσον αφορά το Πάρκινσον;
Πρώτα απ’ όλα, θέλω να ξέρουν ότι δεν είναι μια νόσος που μπορείς να δεις και να καταλάβεις. Υπάρχουν πολλές παράμετροι, ιδίως λόγω της θεραπευτικής αγωγής. Αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχει θεραπεία και η αγωγή έχει πολλές παρενέργειες. Θέλω ο κόσμος να δει πόσο περίπλοκη είναι η ψυχολογία κάποιου, όταν δεν αναγνωρίζει το σώμα του. Το Πάρκινσον είναι πολύ απρόβλεπτο κατά τη διάρκεια της μέρας - μπορεί για δυο ώρες να νιώθεις ενθουσιώδης και γεμάτος ενέργεια και στα καπάκια άλλες δύο να αισθάνεσαι σχεδόν παραλυμένος και μέσα στη θλίψη. Αυτό εμποδίζει τους πάσχοντες να έχουν ταυτότητα στην ουσία.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE UK

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Υπάρχουν 10 Τόνοι «Σοκολάτας» στον Βυθό της Κρήτης;

Πώς Είναι να Κάνεις το Αγροτικό σου ως Γιατρός στην Άγονη Γραμμή τον Χειμώνα

Μια Γνώμη για το Site που Χρησιμοποιεί τον Σεξισμό και τη Βία Κατά των Γυναικών ως Μάρκετινγκ

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

]]>
4397vdChris BethellEmma GarlandPhotosparkinsonParkinson's diseaseσχέσηΦωτογραφίεςασθένειαμητέρανόσος
<![CDATA[Είναι Κακό να Κάνεις Ντους τη Νύχτα;]]>https://www.vice.com/gr/article/j5gngb/einai-kako-na-kaneis-ntoys-th-nyxtaFri, 14 Dec 2018 05:52:19 +0000Από τότε που ήμασταν παιδιά, οι γονείς, οι παππούδες, ακόμη και οι δάσκαλοι μάς έλεγαν επανειλημμένα να μην παραλείπουμε το ντους. Τα νυχτερινά ντους, πάντως, μπορεί να είναι επιβλαβή για την υγεία μας. Και έχει να κάνει με τον μεταβολισμό μας.

Η θερμοκρασία του σώματός μας ανεβαίνει κατά τη διάρκεια της μέρας. Έτσι, όταν κάνουμε ντους το βράδυ, όπου η γενικότερη θερμοκρασία του σώματός μας είναι σχετικά πιο μικρή, το νερό μπορεί να μας προκαλέσει σοκ - αν δεν είναι ζεστό. «Είναι σαν να ρίχνεις κρύο νερό σε ένα ζεστό ποτήρι, θα σπάσει», εξήγησε ο Mahesa Paranadipa, από τον Ινδονησιακό Ιατρικό Σύλλογο

Έτσι, σε αυτήν την περίπτωση είναι καλύτερα να περιμένεις και να κοιμηθείς μια-δυο ώρες, ώστε ο μεταβολισμός σου να πάρει τα πάνω του, συνέχισε ο γιατρός. «Το κρύο νερό εξασθενεί το ανοσοποιητικό μας», είπε ο Mahesa. «Έτσι, δεν συνιστάται να κάνεις ντους τη νύχτα, μετά από μια δραστήρια μέρα. Αλλά αν κοιμηθείς πρώτα λιγάκι, η θερμοκρασία του κορμιού σου θα προσαρμοστεί. Αυτό θα βελτίωνε τη κυκλοφορία του αίματος». Τι γίνεται με τους πόνους στις αρθρώσεις; Ο Mahesa είπε ότι προκύπτουν συνήθως όταν πέφτει η θερμοκρασία τους σώματος, επειδή το υγρό στις αρθρώσεις γίνεται πιο πυκνό. Το κρύο, επίσης, επιδεινώνει τις τριβές των συνδέσμων, αλλά δεν τις προκαλεί.


VICE Video: Εναλλακτικές Θεραπείες στην Ελλάδα - Ύπνωση

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Εντάξει, ανακουφίστηκα, αλλά μόνο εν μέρει, εφόσον υπάρχει και άλλος ένας μύθος που πρέπει να καταρρίψουμε: Σε κάποιες τοπικές κουλτούρας, το νυχτερινό ντους σχετίζεται με μυστικιστικά τελετουργικά. Η Dewi Sundari, μια ειδική στον μυστικισμό, μου είπε ότι για εκατοντάδες χρόνια οι άνθρωποι κάνουν ντους και μπάνιο μέσα στη νύχτα ως κομμάτι ενός παραδοσιακού συστήματος πιστεύω της Ιάβας, του Kejawen. To τελετουργικό λέγεται «tirakat pembuka aura», που λίγο-πολύ σημαίνει «τελετουργικό ανοίγματος αύρας» και σκοπός του είναι να βελτιώσει την εμφάνιση και να αυξήσει την αυτοπεποίθηση, είπε η Dewi. Εξήγησε ότι το τελετουργικό γίνεται συνήθως ανάμεσα στις 12 τα μεσάνυχτα και στις δύο το πρωί και όταν έχει πανσέληνο.

«Όταν έχει πανσέληνο, η νύχτα είναι πιο φωτεινή και η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας πέφτει πολύ», είπε η Dewi στο VICE. «Πρέπει να πεις μια προσευχή, όταν κάνεις μπάνιο. Ελπίζουμε ότι σε αυτές τις συνθήκες, θα είναι πιο εύκολο για μας να εσωτερικεύσουμε τις προσευχές».

Όσο για μένα, θα ακούσω ό,τι λέει ο γιατρός. Άλλωστε, προτιμώ να κοιμάμαι για να είμαι όμορφη, παρά να κάνω ντους μέσα στη μαύρη νύχτα. Ελπίζω ο ύπνος να βελτιώνει και την αύρα μου.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο VICE Asia.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

«Σεβάσου τη Ζωή» - Το Βίντεο που Αξίζει να Δεις Σήμερα

Η Ελένη Δολοφονήθηκε Επειδή Είπε «Όχι»

Η Περίεργη Ιστορία της πιο Γνωστής Περίπτωσης Απαγωγής Ανθρώπου Από Εξωγήινους στην Ελλάδα

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

]]>
j5gngbArzia Tivany WargadiredjaAlia MarshaindonesiaMYTHaurasupernaturalΥγείασώμανύχταντουςμπάνιοshowerKejawen
<![CDATA[Ένα Τεμαχισμένο Πτώμα στον Κηφισό: Η Δολοφονία του Αθανασόπουλου Συζητιέται Μέχρι Σήμερα]]>https://www.vice.com/gr/article/bje37q/ena-temaxismeno-ptwma-ston-khfiso-h-dolofonia-toy-a8anasopoyloy-syzhtietai-mexri-shmeraFri, 14 Dec 2018 05:51:20 +0000 Τρίτη 6 Ιανουαρίου 1931

Είναι ανήμερα των Φώτων: Ατμόσφαιρα θαλπωρής και γιορτινή διάθεση επικρατεί στην Αττική. Στην κοίτη του Κηφισού, κοντά στη γέφυρα Κρήνη στον Βοτανικό, δύο άνθρωποι διαβαίνοντας λίγο μετά τις οκτώ το πρωί βλέπουν κάτω δύο δέματα καλυμμένα με παλιά λινάτσα. Κάποιος απρόσεκτος διαβάτης πιθανόν θα νόμιζε ότι είναι τσουβάλια με σκουπίδια που πετάχτηκαν εκεί. Κάποιοι φαίνεται πως υπολόγισαν στη συνεργασία της βροχής: Μια νεροποντή, πράγμα καθόλου απίθανο για την εποχή, θα δημιουργούσε ρεύμα στον Κηφισό και τα όμβρια ύδατα θα συμπαρέσυραν τα δέματα μακριά. Ίσως σε κάποια πιο απομακρυσμένη συνοικία, ίσως στη θάλασσα του Φαλήρου.

Οι δύο διαβάτες παρατηρούν μία λεπτομέρεια: Τα τσουβάλια δεν είναι ανοιχτά, όπως θα συνέβαινε, αν μέσα είχαν σκουπίδια. Επιπλέον, είναι συρραμμένα επιμελώς στα πλάγια. Ο πρώτος διαβάτης, Ιωάννης Καβός, αγροφύλακας στο επάγγελμα, απευθύνεται στον δεύτερο: «Περίεργο! Είναι ραμμένα και από πάνω». Ο Σπύρος Σαμαρτζής γνέφει το κεφάλι: «Αλήθεια! Είναι ραμμένα και στα πλάγια», συμφωνεί. «Δεν κατεβαίνουμε κάτω;» λέει και δίνει πρώτος το σύνθημα, πηδώντας προς την κοίτη του Κηφισού. Ο αγροφύλακας τον ακολουθεί με εξημμένη την περιέργεια. Τρία με τέσσερα πηδήματα είναι η απόσταση, μέχρι να φτάσουν στους περίεργους σάκους. Ο πρώτος πιστεύει πως μέσα στους σάκους θα υπάρχουν τίποτα κουρελόχαρτα που θα τα έκλεισε κάποιος περιπλανώμενος αλήτης, ώστε να τα πάρει κάποια άλλη στιγμή. Ο δεύτερος θεωρεί ότι θα είναι κάποιο έμβρυο, μετά από αποβολή. Από κανενός το μυαλό δεν περνάει ακόμα η ιδέα για το πραγματικό περιεχόμενο.

Ο Ιωάννης Κάβος βγάζει ένα σουγιαδάκι και αφού κόψει τον σπάγκο, τον τραβάει με το δάχτυλό του. Φαίνεται κάτι μαύρο. «Το πράγμα είναι σοβαρότερο», ψιθυρίζει. «Κάτι έχουν κλέψει και το έχουνε τυλίξει καλά-καλά». Ο σύντροφός του, περίεργος, βάζει το χέρι του στο πισσόχαρτο που είναι κάτω από τη λινάτσα. Άλλη λινάτσα από κάτω. Την τραβάει και αυτήν. Ένα ύφασμα κόκκινου χρώματος προβάλει κάτω από το καθαρό πρωινό φως. «Μωρέ, κάτι μαλακό ζουπιέται από κάτω», λέει ο Σαμαρτζής. Μια σκέψη φρίκης περνάει από το μυαλό τους: Ο ένας κοιτάζει τον άλλον, αλλά ακόμη δεν θέλουν να παραδεχτούν τις φευγαλέες υποψίες τους. Τόσο μακάβριες φροντίδες των ιχνών του εγκλήματος δεν είχαν ακούσει ξανά να συμβαίνουν.

Αποφασιστικά, τραβάνε με τα χέρια τους τις δύο λινάτσες, το πισσόχαρτο και το κόκκινο ύφασμα. Τα δάχτυλά τους πιάνουν κάτι παγερό και λείο. Τραβούν με νέα αποφασιστικότητα. Τινάζονται πίσω: Μπροστά τους, υπό τα επιμελώς τοποθετημένα καλύμματα αντικρίζουν έναν ανθρώπινο κορμό. Χωρίς να το θέλουν, κραύγαζαν κάτι μεταξύ φρίκης και παραφροσύνης. Ένα παιδάκι περνάει πάνω από τη γέφυρα. Τρομαγμένο, στέκεται μια στιγμή κοιτώντας ένα μεγάλο λευκό κομμάτι ανθρώπινου σώματος μέσα στο κόκκινο ύφασμα. Το βάζει στα πόδια σαν να παραφρόνησε, με κατεύθυνση προς τον Βοτανικό.

1544697862276-12

Τα γεγονότα

Ο Αθανασόπουλος, βγαίνοντας από το αυτοκίνητο του Γυφτέα, μπαίνει στο σπίτι του γύρω στη 01:30. Είναι ακόμη ευδιάθετος και μισομεθυσμένος. Ανοίγει την πόρτα. Πηγαίνει κατευθείαν στην κρεβατοκάμαρα της συζύγου του και θέλει να τη φιλήσει. Η γυναίκα του αρνείται. Αυτός θυμώνει και τη βρίζει. Θέλει να δει τα παιδιά του και τσακώνεται με την πεθερά του που του το απαγορεύει, καθώς αυτά κοιμούνται. Βρίζει την πεθερά και τη σύζυγό του, απειλώντας ότι θα τις σκοτώσει. Πάνω στον θυμό της, η πεθερά μπαίνει στο δωμάτιο που κοιμάται ο 18χρονος ανιψιός της και τον ξυπνάει λέγοντας, «Δεν μας λυτρώνεις από το τέρας;». Ο ανιψιός σηκώνεται από το κρεβάτι, φοράει το παντελόνι του και ανυπόδητος και ακροποδητί μπαίνει στο δωμάτιο του Αθανασόπουλου, ο οποίος εντωμεταξύ έχει κοιμηθεί. Κρατάει το πιστόλι του, ενώ η υπηρέτρια του θύματος τον συνοδεύει, κρατώντας ένα μεγάλο μαχαίρι, για να προσφέρει τη βοήθειά της σε περίπτωση που αστοχήσει. Κατά την είσοδο στο δωμάτιο του θύματος, ο ανιψιός πλησιάζει στο προσκέφαλο του κρεβατιού και τον πυροβολεί στο κεφάλι, από πίσω. Η σφαίρα δεν επιφέρει τον θάνατο: Ο Αθανασόπουλος πέφτει στο δάπεδο φωνάζοντας. Τον πυροβολεί ξανά. Ρίχνει και μια τρίτη σφαίρα, που αστοχεί και σφηνώνεται στο τοίχο της κάμαρας. Μπαίνει μέσα και η πεθερά, φωνάζοντας «Τι τον φυλάτε; Πνίξτε τον!». Σφίγγει με τα χέρια της τον λαιμό του. Στην προσπάθειά του να αντισταθεί, το θύμα σπάει τον καθρέφτη. Αμέσως μετά, ο Αθανασόπουλος είναι πια για τα καλά νεκρός.

Η πεθερά του Αθανασόπουλου, Άρτεμις Κάστρου, δηλώνει μετά από λίγες ημέρες στους δημοσιογράφους: «Τι να σας πω; Αυτός ήταν ένας παλιάνθρωπος, ένας χαρτοπαίκτης. Μας έφαγε ένα σωρό λεφτά. Ολόκληρα εκατομμύρια, παιδιά μου. Και δεν φτάνει αυτό, είχε την αναίδεια να μας βρίζει κιόλας και να μας φοβερίζει πώς θα κόψει τον λαιμό μας. Τι θέλατε να κάνουμε; Να τον αφήσουμε να μας σκοτώσει; Τέτοιο πράγμα είναι αλήθεια πώς δεν το είχε σκεφτεί κανένας να γίνει, αλλά αφού τον σκότωσε το παιδί απάνω στον καυγά, σκεφτήκαμε πώς θα τα καταφέρναμε να τον πετάξουμε κάπου, για να μην τον βρούνε και έτσι να ξεφύγουμε. Δυστυχώς, μας πιάσανε. Θα περιμένουμε την τύχη μας».


Η επιρροή του εγκλήματος στην κοινωνία της εποχής ήταν τόσο μεγάλη που έγινε και λαϊκό τραγούδι σε μουσική και στίχους του Ιάκωβου Μοντανάρη το 1931, το γνωστό Κακούργα πεθερά ή αλλιώς Καημένε Αθανασόπουλε τι σου' μελλε να πάθεις / από κακούργα πεθερά τα νιάτα σου να χάσεις.


Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Στο Αινιγματικό Μυαλό του Πάνου Κοκκινόπουλου: Έγκλημα, Πούρα και Hitchcock

Ελληνική Εταιρεία Παραγωγής Πορνό Είναι Υποψήφια για τα «Όσκαρ» του Πορνό

Ο Λευτέρης Πανταζής Πιστεύει ότι θα τον Πεθάνουν οι Γυναίκες και το Τραγούδι

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

]]>
bje37qΤάσος Θεοφίλου ΕλλάδαΑθήναπτώμαΈγκλημαΚηφισόςΔημήτρης Αθανασόπουλος
<![CDATA[Κατά τη Διάρκεια Μιας Πτήσης, Μερικοί Άνθρωποι Έχουν Πολλά Αέρια]]>https://www.vice.com/gr/article/xwjavk/kata-th-diarkeia-mias-pthshs-merikoi-an8rwpoi-exoyn-polla-aeriaFri, 14 Dec 2018 05:50:54 +0000Παρόλο που όταν βρίσκομαι στο ίδιο επίπεδο με τη στάθμη της θάλασσας δεν έχω πολλά αέρια, με το που ανέβω πάνω από τα σύννεφα, τα πάντα μπορούν να συμβούν και συνήθως αυτό γίνεται. Πρήζεται η κοιλιά μου και γρήγορα υποκύπτω στην ανάγκη να ξεκουμπώσω το παντελόνι μου. Αν συνεχίσει η δυσφορία και οι πιθανότητες να φλερτάρω με τη διπλανή συνεπιβάτη μου είναι μηδενικές, βγάζω τα ακουστικά μου, κάθομαι πάνω στο μαξιλάρι που έχω ζητήσει και αφήνω μια μικροσκοπική πορδή. Το κάνω με την ελπίδα ότι το μαξιλάρι θα λειτουργήσει σαν σιγαστήρας και θα παγιδεύσει τις οσμές. Αν κρίνω ότι ο στρατοσφαιρικός βήχας των οπίσθιών μου είναι αρκετά διακριτικός, επαναλαμβάνω τη διαδικασία μέχρι να σταματήσω να δείχνω και να νιώθω λες και είμαι στον ένατο μήνα. Αν υποθέσουμε ότι δεν παραμυθιάζω τον εαυτό μου, θα έλεγα ότι την έχω γλιτώσει και δεν με έχει πάρει κανείς μυρωδιά (χα!) μέχρι στιγμής.

Ωστόσο, άλλοι πρησμένοι επιβάτες δεν είναι εξίσου διακριτικοί. Στις αρχές του 2018, ένα αεροπλάνο που πετούσε από το Ντουμπάι στο Άμστερνταμ αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει επείγουσα προσγείωση στην Αυστρία εξαιτίας της άρνησης ενός επιβάτη –και μάλιστα μετά από χοντρή κατσάδα από τον πιλότο- να βάλει τέλος στους «αεροψεκασμούς». Εφόσον, λοιπόν, ένας ασυνείδητος κλανιάρης μπορεί να προσγειώσει ένα ολόκληρο αεροπλάνο, δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ γιατί δεν προσφέρονται περισσότερες συμβουλές στο επιβατικό κοινό για το πώς να κρατηθούν υπό έλεγχο τα αέρια του κατά την πτήση. Θέλω να πω, παρότι οι πιθανότητες κάποιος από εμάς να βρεθεί σε πτήση που θα πραγματοποιήσει προσθαλάσσωση είναι εξαιρετικά μικρές, ωστόσο όλοι γνωρίζουμε ότι το σωσίβιο μας βρίσκεται κάτω από το κάθισμά μας και ότι δεν πρέπει να το φουσκώσουμε προτού βγούμε από το αεροσκάφος, αν χρησιμοποιήσουμε τις εξόδους κινδύνου πάνω από τα φτερά.

Μέχρις ότου οι συμβουλές για το πώς να μετριάσει κάποιος τις εκπομπές μεθανίου του ξεκινήσουν να συμπεριλαμβάνονται στο βίντεο ασφαλείας ή να παρουσιάζονται με παντομίμα από το πλήρωμα, είναι δική μας ευθύνη να βρούμε έναν τρόπο να βάλουμε τάπα στην εξάτμιση. Πρώτα, όμως, ας κατανοήσουμε γιατί είμαστε επιρρεπείς στα αέρια κατά την πτήση.

Οι κλανιές κατά τη διάρκεια μιας πτήσης είναι σε μεγάλο βαθμό προϊόν της επίδρασης του υψόμετρου και της ατμοσφαιρικής πίεσης, λέει ο Niket Sonpal, γαστρεντερολόγος από τη Νέα Υόρκη και καθηγητής ιατρικής στο Touro College. «Όταν υπάρχει λιγότερο οξυγόνο, τα αέρια διογκώνονται και σε αυτά περιλαμβάνονται και τα αέρια μέσα στον ιστό του σώματός μας», προσθέτει. Αυτός είναι ο λόγος που, όταν οι άνθρωποι βρίσκονται σε υψόμετρο, πρήζονται τα δάχτυλα και τα πόδια τους. Στη συνέχεια, εξηγεί ότι περίπου στα 6.000 με 8.000 πόδια, υπάρχει συμπίεση στις καμπίνες των αεροπλάνων. «Ο αέρας διογκώνεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο και το ίδιο συμβαίνει και στα αέρια που έχουμε στο έντερό μας -έως και κατά 30% περισσότερο από το συνηθισμένο–, επομένως αυτός ο αέρας πρέπει να πάει κάπου», λέει.

Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι ο πόνος και το πρήξιμο που προκαλούνται από τα αέρια σε υψόμετρο είναι πιθανό να είναι πιο έντονα στις γυναίκες, από ό,τι στους άνδρες. Ο λόγος, λέει ο Sonpal, είναι ότι τα έντερα των γυναικών διαπλέκονται περισσότερο μεταξύ τους, ενώ των ανδρών έχουν σχήμα πετάλου. Ακόμη και υπό φυσιολογικές συνθήκες, αυτή η πολυπλοκότητα στο σχήμα του γυναικείου εντέρου σημαίνει ότι οι γυναίκες χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να χωνέψουν την τροφή και γενικότερα έχουν περισσότερα προβλήματα με την πέψη, δεδομένης της «πιο περίπλοκης σωματικής τους δομής», όπως την αποκαλεί ο Sonal. «Σε συνδυασμό με τον συμπιεσμένο αέρα, οι κοιλιές φουσκώνουν και πρήζονται», λέει. «Επίσης, αν συνυπολογίσουμε ότι η αραιή ατμόσφαιρα της καμπίνας αφυδατώνει τους επιβάτες και ειδικά τις γυναίκες, αυτό σημαίνει ότι το σώμα δεν έχει αρκετό νερό για να αποτοξινωθεί».

Παρόλο που είναι ξεκάθαρο ότι το υψόμετρο σε κάνει να τις αμολάς, τα συχνά λάθη επιδεινώνουν την κατάσταση. Ο βασικός υπαίτιος, όπως και στα χαμηλότερα υψόμετρα, είναι οι τροφές που καταναλώνουμε.

Το να φας κάποιο βαρύ φαγητό που είναι πιο δύσκολο να χωνευτεί 24 ώρες πριν από την πτήση, προκαλεί περισσότερο φούσκωμα και δυσφορία λόγω των αερίων που δημιουργεί. «Οι πιο βαριές τροφές, όπως τα κόκκινα κρέατα, τα ζυμαρικά και τα γλυκά, μένουν στο στομάχι σου, όταν επιβιβάζεσαι στην πτήση», λέει. Η συμβουλή του Sonal είναι να τρώμε σαλάτες με φυλλώδη λαχανικά προτού φύγουμε από το σπίτι. Μια άλλη επαγγελματική συμβουλή: Μόλις μπεις στο αεροπλάνο, ζήτησε από την αεροσυνοδό λίγο ζεστό νερό με λεμόνι ή ακόμη καλύτερα, φέρε μαζί σου μερικές φέτες σε ένα σακουλάκι. Το ζεστό νερό με λεμόνι έχει υψηλή αλκαλικότητα και μπορεί να βοηθήσει το συκώτι να ασχοληθεί με τις τοξίνες, λέει ο Sonal. Η μπανάνα και ο ανανάς είναι καλά σνακ για την πτήση και δεν θα επιβαρύνουν περαιτέρω τον οργανισμό σου.

Κάτι άλλο που συνηθίζω να κάνω στα αεροπλάνα, είναι να μασάω τσίχλα. Δεν το κάνω για να ανακουφιστώ από τον πόνο στο αυτί που προκαλείται από την πίεση, αλλά ως ένα μέτρο έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση που κάποια ελκυστική συνεπιβάτης θελήσει να ανοίξει κουβέντα μαζί μου σε κοντινή απόσταση. Δεν ξέρω γιατί έχω εμμονή με αυτό το σενάριο που συμβαίνει μόνο σε ταινίες. Πραγματικά, δεν μου έχει συμβεί ποτέ και όταν συμβαίνει σε άλλους ανθρώπους, ολόκληρη η συζήτησή τους μπορεί να καταλήξει να δημοσιεύεται ζωντανά στο Twitter. Υποθέτω, όμως, ότι είναι καλύτερο από το να περιγράφει κάποιος τις διάφορες νότες που βγάζουν οι πορδές σου με 280 χαρακτήρες.

Ανεξάρτητα από αυτό, ο Sonpal πιστεύει ότι στην προσπάθειά σου να μετριάσεις την ντροπή που θα νιώσεις, αν το στόμα σου μυρίζει άσχημα κατά την υποτιθέμενη συζήτηση που θα ανοίξεις με μια σέξι κοπέλα-φάντασμα, αυξάνεις άθελά σου τις πιθανότητες να συμβεί κάτι πολύ-πολύ χειρότερο: «Όταν οι άνθρωποι μασάνε τσίχλα, καταπίνουν περισσότερο αέρα, ο οποίος οδηγεί σε περισσότερα αέρια, πρήξιμο και πορδές στη διάρκεια μιας πτήσης», λέει και σημειώνω μέσα μου να κόψω τις τσίχλες και να ξεκινήσω τις μέντες Altoids (ο Trump μού κατέστρεψε τα Tic-Tacs).


VICE Video: 42,195 χλμ

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Ένας τρίτος τρόπος με τον οποίο οι επιβάτες μεταμορφώνονται σε ωρολογιακές βόμβες είναι με το να κάθονται απλώς ακίνητοι. «Η μετακίνηση διεγείρει την κυκλοφορία», λέει ο Sonpal. Όταν κάθεσαι σε μια καμπίνα υπό πίεση για ώρες στην ίδια θέση, επιδεινώνονται τα προβλήματα του στομάχου, όπως το πρήξιμο και τα αέρια.

Αυτό μας φέρνει πολύ όμορφα σε αυτό που μπορείς πραγματικά να κάνεις για τα συσσωρευμένα σου αέρια, σε περίπτωση που δεν έχεις πάρει προληπτικά μέτρα ή σε περίπτωση που τα αέρια βρουν την έξοδο παρά τις προσπάθειές σου. Ο Sonpal συνιστά να σηκώνεσαι και να περπατάς κάθε περίπου 30 λεπτά. Αν η πτήση σου δεν είναι σχετικά άδεια ή δεν κάθεσαι στον διάδρομο, αυτό θα ενοχλήσει τους συνεπιβάτες σου, αλλά σίγουρα θα δυσανασχετήσουν λιγότερο, από ό,τι αν υποβληθούν στις σιχαμερές πορδές σου, καθώς πετάτε πάνω από θάλασσες και βουνά.

Μόλις σηκωθείς από το κάθισμά σου, δεν θα έχεις πολλές επιλογές για το πού να πας, οπότε κατευθύνσου στην τουαλέτα και αμόλησέ τη. Αυτό δεν είναι μόνο η προσωπική μου άποψη - μια επιστημονική μελέτη που εξέτασε το πρόβλημα του μετεωρισμού στον αέρα συμφωνεί. Ο Jacob Rosenberg, καθηγητής χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και επικεφαλής της έρευνας, έγραψε ότι με το να αφήσεις την πορδή σου να δραπετεύσει, θα ανακουφιστεί ο οργανισμός σου, αλλά αν δεν μπορείς να σηκωθείς από το κάθισμά σου λόγω αναταραχών ή επειδή κοιμάται ο διπλανός σου, μην διαστάσεις να προκαλέσεις πρόβλημα στον κοινωνικό σου περίγυρο. Η συμβουλή του προς την αεροπορική βιομηχανία; Καλύμματα στα καθίσματα, κουβέρτες, ακόμη και ειδικά ταξιδιωτικά παντελόνια με ξυλάνθρακα για να απορροφούν τις οσμές και να μην μυριστεί κανείς τους ένοχους επιβάτες.

Αλλά ο ξυλάνθρακας κάνει και κάτι ακόμη για να σε γλιτώσει από την ντροπή πάνω από τα σύννεφα. Μια μικρή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο American Journal of Gastroenterology καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο ενεργός άνθρακας εμποδίζει τη δημιουργία αερίων στο έντερο, ακόμη και μετά την κατανάλωση τροφών που συνήθως προκαλούν αέρια. «Ο ενεργός άνθρακας είναι ένα πολύ ισχυρό συνδετικό υλικό των τοξινών και χρησιμοποιείται συχνά για την αντιμετώπιση των υπερβολικών δόσεων και των hangover», λέει ο Sonpal, προσθέτοντας ότι η λήψη περίπου 500 mg την ημέρα προτού πετάξεις και κατά τη διάρκεια της πτήσης μπορεί να σώσει τόσο εσένα, όσο και τους συνεπιβάτες σου από μια βρωμοκατάσταση.

To άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE US.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

«Σεβάσου τη Ζωή» - Το Βίντεο που Αξίζει να Δεις Σήμερα

Η Ελένη Δολοφονήθηκε Επειδή Είπε «Όχι»

Η Περίεργη Ιστορία της πιο Γνωστής Περίπτωσης Απαγωγής Ανθρώπου Από Εξωγήινους στην Ελλάδα

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

]]>
xwjavkGrant StoddardRajul PunjabitravelgasbodyairplaneLiving With ItΥγείαcirculationprodhflatulenceΤαξίδιαbloatκλανιάαέριαπρήξιμο