Het werk van Noël Loozen komt uit een onverwachte hoek

In Obstacle Course 2.0 van Noël Loozen moet een spelende fanfare een heel parcours afleggen.

Bij het werk van de Amsterdamse fotograaf en filmmaker Noël Loozen (31) moet ik altijd een beetje in mijn knuistje lachen. Bijvoorbeeld bij die tergend langzame video waarin hij door heel Europa over allerlei obstakels springt en klimt, of de fotoserie Noël waarin hij zelf lelijke kersttruien met het woord 'noël' erop draagt.

Vlak voor de opening van Noëls nieuwe expositie in Vriend van Bavink in Amsterdam sprak ik de besnorde kunstenaar over zijn kunst, die op het eerste gezicht uit onverwachte hoek lijkt te komen.

VICE: In je nieuwe expositie Loozen Hoek hang je je foto's ingelijst op een onconventionele manier op - namelijk in een hoek. Je bent opgegroeid boven de lijstenmakerij van je vader - is dat waar je je visie voor hoeken en lijsten vandaan hebt?

Noël Loozen: Ja, ik vond het als kind al een beetje gek dat kunstwerken in lijsten altijd aan een platte muur werden gehangen. Maar het directe idee voor deze serie kwam vijf maanden geleden. Ik lag gewoon in bed, keek naar boven en zag een hoek, waarop ik dacht: hé, een spinnenweb. Waarom kan ik daar niets ophangen? Die spin hangt daar ook allemaal dingen op. Toen heb ik eerst mijn vieze sportsokken in een hoek gegooid en gefotografeerd, en daarna ben ik steeds verder gegaan. Het is ook meer een experiment van: hoe hang je zoiets op?

Je stuurde me ook een foto van een klimmuur.

Ik heb nog nooit geklommen eigenlijk, maar ik ben naar een klimhal geweest omdat ik het heel interessant vond hoe die vormpjes op zo'n muur eruitzagen. Nederland heeft geen bergen, dus mensen die willen klimmen hebben echt een probleem. Ze moeten dan in zo'n hal die kleurtjes voelen - iets wat totaal niks met de natuur te maken heeft, behalve dan het fysieke bezig zijn. En zodra je een klimmuur fotografeert, blijft er niets meer van over. Het wordt onbruikbaar. Een foto van een klimmuur is eigenlijk niks.

Foto van vieze sportsokken die in een hoek zijn gegooid.

Dat is precies wat je hebt gemaakt.

Ja. Maar ik denk niet dat je dingen heel erg moet gaan uitleggen. Ik snap goed dat mensen het willen snappen. Maar ik denk dat het niet echt met snappen te maken heeft. Ik vind het leuk om dingen niet te begrijpen.

Heeft je geboorteprovincie Limburg geen bergen?

Ja, eentje, de Sint-Pietersberg. Maar dat is meer een heuvel.

En de andere serie in dezelfde expositie? Makkelijk verwijderbare vlekken?

Eigenlijk bestaan de twee series uit uitvindingen waar niemand op zit te wachten, maar dat maakt het misschien juist wel belangrijk. We hebben zoveel producten die we niet nodig hebben maar wel kopen. Ik denk dat allebei de uitvindingen daar iets over zeggen. Maar ik ga niets verklappen uit Makkelijk verwijderbare vlekken.

Oh?

Het is een uitvinding waarvan ik bang ben dat mensen ermee van doorgaan als ik het vertel. Zo briljant.

Een klimmuur fotograferen kan Noël ook heel goed.

Snel door naar iets anders. Humor en kunst kunnen prima samengaan, blijkt uit je werk.

Ik probeer de lijn op te zoeken tussen niet flauw te zijn en enigszins sophisticated te wezen. Het moet geen dijenkletser worden. Als ik een idee heb, dan komt dat meestal voort uit een vrij serieus ding. Bij het filmpje van de spelende fanfare die een paardenparcours aflegt bijvoorbeeld, deed ik een geluidsexperiment - ik was destijds een fotograaf en wilde films maken. Het is een beetje slapstickachtig. Ik vind dat er sowieso te weinig humor in kunst zit.

Waarom?

Humor is voor mij een overlevingsding geweest om over bepaalde dingen heen te komen. Niet om dingen weg te lachen, maar om ze aan te gaan en te verzachten.

Heb je een voorbeeld?

Ik heb een filmpje gemaakt waarin ik over hekjes spring door Europa. Dat is een ding van: je zoekt steeds een obstakel voor jezelf uit om verder te komen. Wordt dit interview opeens toch heel serieus, zie je! Ik denk dat humor in mijn werk belangrijk is, maar het is niet alleen humor.

Noël pakt wat obstakels in zijn leven aan in Obstacle Course 1.0.

We spraken je vier jaar geleden over je fotoserie van naakte meisjes. Hoe ben jij sindsdien veranderd?

Er is altijd een beetje onzekerheid als je net afgestudeerd bent. Ik maak sindsdien graag in opdracht werk, en dat heeft me wel een boost gegeven om door te gaan met fotografie. Ik kan nog steeds geen huis kopen, maar ik krijg steeds meer de vrijheid om mijn eigen dingen te bedenken.

De expositie Noel Loozen: Makkelijk verwijderbare vlekken & Loozen hoeken is van 24 oktober tot en met 15 november 2014 te zien in Vriend van Bavink in Amsterdam.

VICE kijkt vaker naar kunst:

Deze Nederlandse kunstenaar maakte Berlijnse homo's kwaad met zijn installatie

Waarom maken mensen in godsnaam foto's van schilderijen?

Marokkaanse moeders doen een boekje open over hun zoons

"Dit kan een kind van drie toch ook?"