Wat je het beste kunt doen als je verkering slecht is in bed
FOTO DOOR JOVO JOVANOVIC VIA STOCKSY
Identiteit

Wat je het beste kunt doen als je verkering slecht is in bed

Koester de liefde die jullie voor elkaar hebben, maar begrijp ook dat geen enkele relatie een gebrek aan seks overleeft.
07 november 2016, 1:01pm

Lydia Faithfull is fulltime sekswerker in een bordeel in Nevada, de Love Ranch. Ze is gespecialiseerd in dominantie, vernedering en goede gesprekken. Ze weigert om te zoenen voor geld. In de brievenrubriek Lieve Lydia beantwoordt ze vragen van lezers


Beste Lydia,

Hoe kan ik mijn mannelijke vrienden op een duidelijke manier friendzonen? Ik heb een groep mannelijke vrienden, en ik ben absoluut niet in ze geïnteresseerd op seksueel vlak. We hebben dezelfde interesses en we zien elkaar iedere dag op werk. Ik ben vrijgezel en heb dus genoeg vrije tijd om met hen door te brengen, maar ik wil absoluut niet met ze naar bed. Ik vind het heel moeilijk om te peilen of ze me, wanneer ze met me flirten, gewoon een beetje voor de gek houden of echt ergens op uit zijn. Ik heb het gevoel dat ik hun gevoelens continu moet navigeren en uiteindelijk vermijd ik ze dan maar, omdat dat gewoon makkelijker is. Ik weet niet hoe ik ze op een aardige manier moet vertellen dat ik op romantisch vlak geen interesse in ze heb. Kun jij me helpen?

Claudia

Beste Claudia,
Ik heb in mijn leven maar weinig platonische, heteroseksuele vrienden gehad. Mocht het voorkomen, dan heerst bij mij vaak het gevoel dat ze aan het bepalen zijn of ze met me op date zouden willen gaan. En als een van ons al een relatie heeft, voelt het alsof ze me als reserve achter de hand houden. Iedere vrouw die het einde van haar relatie op sociale media genoemd heeft, weet waar ik het over heb. Plotseling krijg je, vanuit het niets, een berichtje met wat troostende woorden van die mannelijke ex-collega die je vijf jaar geleden voor het laatst hebt gesproken, waarna hij het gespreksonderwerp heel subtiel verandert in seks. Zo charmant.

De mannen die het dichtst bij me staan, zijn allemaal voormalige romantische partners, en dat is niet iets dat je zonder moeite te doen voor elkaar krijgt. Wonden moeten worden geheeld, je kunt het best een aantal jaar afstand van elkaar hebben genomen en je moet het goedmaken met elkaar.

Als ik morgen gediagnosticeerd zou worden met een fatale ziekte, dan kan ik je garanderen dat ik al snel omringd zou zijn door de vrouwen in mijn leven. Afgezien van mijn voormalige partners kan ik zo geen mannelijke vrienden bedenken die me in zo'n scenario bij zouden staan. Let wel, dit is mijn persoonlijke ervaring en ik ken veel vrouwen die er jaloersmakende vriendschappen op nahouden met heteroseksuele mannen. Voor mij is het gewoon makkelijker gebleven om mezelf te omringen met liefhebbende, homoseksuele mannen.

Wees duidelijk naar je vrienden toe. Als je je geseksualiseerd voelt, leg dan uit waarom hun gedrag onacceptabel is. Stelligheid is in dit geval van cruciaal belang. Mochten ze nog steeds niet ophouden, ga dan een keertje helemaal los en laat zien dat je dit gedrag niet tolereert. Slecht gedrag stopt niet zomaar, tenzij er consequenties op volgen. Ik stel nu niet voor dat je je werkgever per se moet inschakelen, maar als je het idee hebt dat je lastiggevallen wordt op je werk, moet je dit zeker wel doen. Ik hoop dat het nog niet zo ver is en je dit probleem op een beschaafde manier kunt afhandelen.


Beste Lydia,

Doe je er goed aan om een goede relatie te beëindigen als jij en je partner op seksueel vlak onverenigbaar zijn? Ik ben al vier jaar samen met mijn partner en ben me altijd bewust geweest van dit probleem. Eerst had ik er niet zoveel last van, maar door de jaren heen is het probleem langzamerhand groter geworden. Onze relatie is verder op alle mogelijke manieren geweldig, maar als het op seks aankomt, hadden we niet meer van elkaar kunnen verschillen. Ik ben veel avontuurlijker in bed en hij heeft een veel lager libido dan ik heb. We hebben het hier al vaak over gehad en hebben allebei geprobeerd concessies te doen, maar het lijkt erop alsof geen van ons in staat is zich aan te passen. Het komt erop neer dat hij tevreden is, en ik niet. Ik houd enorm veel van hem, maar ik kan dat gevoel van ontevredenheid maar niet van me afschudden. Wat is erger: dat ik me mogelijk mijn hele leven zo zal voelen, of dat ik mijn leven doorbreng zonder de man van wie ik houd?

Met vriendelijke groet,
In-de-war

Beste In-de-war,
Dit komt me heel bekend voor. Mijn monogame partner en ik, met wie ik lang samen ben geweest, hebben hetzelfde soort probleem gehad en bleken uiteindelijk niet in staat om een oplossing te vinden. Hij was mijn allerbeste vriend en zal voor altijd die voorbeeldige man zijn met wie ik alle anderen vergelijk. Het heeft hem heel veel moed gekost om onze relatie te beëindigen. Hij wist dat ik anders voor altijd in stilte zou hebben geleden.

Jullie seksleven is voor jullie beiden niet eerlijk en ik geloof eerlijk gezegd ook niet dat hij nu tevreden is. Hij moet wel een bepaald schuldgevoel met zich meedragen als hij weet dat hij jou op seksueel gebied geen voldoening kan geven. Waarschijnlijk voelt het, als jullie sporadisch seks hebben, ook nogal geforceerd aan, in plaats van gepassioneerd. We zijn zo geliefd als we ons voelen.

Tegelijkertijd is het duidelijk dat je enorm veel van deze man houdt. Er moet wel iets heel speciaals tussen jullie zijn, dat ervoor zorgt dat jullie na al die tijd nog samen zijn. Is dat op zich niet al genoeg? Maar weinig mensen zijn gezegend met een partner die ook hun beste vriend is. Denk je niet dat jullie liefde ook in een andere vorm zou kunnen bestaan, als jullie geen stel zouden zijn? Mijn exen staan dichterbij me dan wie dan ook; zij kennen me door en door, ook die delen van mij die ik liever niet aan anderen laat zien.

Onze seksuele relaties zijn een weerspiegeling van wat we van onszelf en onze partner vinden. De persoon die het minst investeert, heeft de touwtjes in handen. Oscar Wilde zei eens: "Alles in de wereld draait om seks, behalve seks. Daarin draait het om macht." Ik probeer niet te suggereren dat jouw partner je met opzet te kort doet om zo macht over jou uit te kunnen oefenen, maar we kunnen denk ik wel vaststellen dat hij inderdaad de touwtjes in handen heeft. Rancune is onvermijdelijk. Koester de liefde die jullie voor elkaar hebben, maar begrijp ook dat geen enkele relatie een gebrek aan seks overleeft.


Beste Lydia,

Afgelopen zomer heb ik het uitgemaakt met mijn vriend, met wie ik twee jaar samen was, puur omdat ik het gevoel had dat onze relatie te snel serieus werd. Ik ben nog maar 22 en heb niet echt de mogelijkheid gehad om wat in het rond te daten, omdat ik hem al ontmoette tijdens mijn eerste maand aan de universiteit. We zijn nu een paar maanden verder en ik heb een paar afspaakjes gehad, maar ik vond niet één van hen mijn tijd waardig of interessant genoeg. Door die teleurstellende dates heb ik erg de neiging om mijn ex op te bellen, om te vragen of hij misschien toch nog een poging wil wagen. Is het per se een slecht idee om op zo'n jonge leeftijd aan een serieuze relatie te beginnen? Heb ik als vrijgezelle vrouw echt tijd nodig om "mezelf te vinden"? Of moet ik gewoon blij zijn dat ik zo vroeg al een goed iemand heb gevonden?

Groetjes,
Brooke

Beste Brooke, Probeer alsjeblieft niet te twijfelen aan je eerdere beslissing. Het feit dat je hebt toen hebt durven uitmaken, geeft aan dat je over een indrukwekkende dosis volwassenheid en vooruitzicht beschikt. Het verbaast me niets dat je tot nu toe teleurgesteld bent door de afspraakjes die je hebt gehad. Mannen van jouw leeftijd denken doorgaans aan weinig anders dan zichzelf, dus dit is de perfecte gelegenheid voor jou om je te verdiepen in je eigen seksualiteit. Misschien weet je nog niet wat je wil of waar je behoefte aan hebt, en soms kun je daar het beste achterkomen door een proces van eliminatie.

Eenzaamheid is niet iets waar je bang voor hoeft te zijn. Wie was jij voordat de relatie begon, en wat voor iemand wil je graag worden? Gebruik dit als een kans om jezelf opnieuw uit te vinden. Toen één van mijn relaties in het verleden op de klippen liep, ben ik aan roller derby gaan doen – iets dat ik altijd al heb willen doen, maar waar ik de tijd simpelweg niet voor had, omdat ik zo vaak de deur uit zou zijn, weg van mijn partner.

Ook kon ik, doordat ik vrijgezel was, mijn seksuele dominantie verkennen en ik ben aan het werk gegaan in een legale BDSM-kelder. Daarnaast kan ik heel spontaan besluiten om op reis te gaan. Ik kan als patrones kunstenaars waar ik in geloof begeleiden en hun werk verzamelen, zonder me schuldig te hoeven voelen over hoeveel geld ik daaraan uitgeef. Bovenal heeft bewust vrijgezel zijn me een leven met weinig afleidingen opgeleverd; de energie die ik normaal gesproken in een relatie zou hebben gestoken, kan ik nu loslaten op mijn professionele ambitie, wat ervoor heeft gezorgd dat ik mijn carrière nieuw leven in heb kunnen blazen.

Ik had op mijn 22e waarschijnlijk lak gehad aan deze woorden. Toch hoop ik niet dat je, of je nu vrijgezel bent of niet, het type vrouw wordt dat teert op mannelijke aandacht. Wees de vrouw die geen goedkeuring nodig heeft en weigert te schikken voor minder dan ze eigenlijk verdient.

-

Vrouwen praten misschien veel, maar we horen ze te weinig. Daarom is Broadly Nederland er. Like onze pagina.