Vanaf morgen begint het On/Off Festival in Roest, een samenwerking van Roest en Kriterion, waar moderne klassiekers als Pulp Fiction, Existenz en I’m A Cyborg, But That’s OK worden gedraaid. Ook wordt er gebarbecued, komen er livebands en zijn er achteraf feestjes.
De film I’m A Cyborg, But That’s OK wordt vertoond en is vrij briljant. Park Chan Wook is de regisseur en vooral bekend van Oldboy. Oldboy is een film die je eigenlijk alleen maar kijkt als je een voorliefde hebt voor het Aziatische en het vreemde. Omdat de film heel Aziatisch is, en ook heel vreemd, komt ‘ie meteen in je top tien films aller tijden. Wat de 8.4(!) op imdb verklaart. Park Chan Wook zie ik voor me als het kind van Jim Carrey en David Lynch, die eigenlijk een David Fincher baby wilden krijgen, maar die door zuurstof tekort niet minder geniaal, maar misschien wel wat vreemder uit de baarmoeder kwam.En zo iemand maakt dus films als I’m A Cyborg, But That’s OK. De film speelt zich af in een gekkenhuis en gaat over de liefde tussen een meisje die een cyborg is en een jongen die geen gekte heeft en daarom gektes steelt van anderen. In I’m A Cyborg zit een vreemde mix van slapstick en absurde serieusheid waardoor ik even wens dat ik Aziatische humor beter kan begrijpen. Maar misschien is het wel een goed teken als we Park Chan Wook niet helemaal begrijpen.