Een middagje knutselen met de trouwe bezoekers van RAUW

Omdat er een boek komt over het legendarische feest, worden er middagjes georganiseerd waar fans van het eerste uur een knutselwerkje kunnen maken.

|
08 september 2016, 3:40pm

Raymond van Mil

In de kelder van Paradiso wordt druk geknutseld. Er worden piemels getekend, hoofden in scanners gestoken en creatief gedaan met inlegkruisjes. Dat klinkt misschien vreemd – helemaal omdat iedereen hier volwassen is – totdat je weet dat het hier een knutseldag van RAUW betreft. Omdat het legendarische feest van Joost van Bellen ermee ophoudt, moet er een mooi koffietafelboek komen. En om dat boek te vullen, zitten er hier nu een stuk of dertig mensen lekker te knippen en te plakken.

Foto's door Raymond van Mil

THUMP: Ik zie dat je een maandverbandje doormidden knipt. Leuk!
Jojanneke (Wannabe A Star):
Ik maak een gordijntje. Er ligt hier zoveel zooi, het enige dat je kunt maken is een collage. Daarom ben ik allemaal troep bij elkaar aan het plakken. Maar ik ben thuis al begonnen. Ik heb van een schoenendoos een partydoos gemaakt met een paar oude feesthakken van mij erin. Dat is een cadeautje voor Joost, en hij zoekt het maar uit met die doos. Ik dacht: ik maak iets in 3D. Dat is lekker ingewikkeld om in een boek te stoppen.

Zit er nog een betekenis achter wat je aan het maken bent?
RAUW is altijd vuig en vies geweest. Eigenlijk vind ik het helemaal niet leuk dat het stopt. Ik baal echt ontzettend. Het was echt een van de weinige feestjes waar ik naartoe ging. Ik probeer iets vrolijks te maken, terwijl ik het helemaal niet leuk vind. Maar zo vrolijk is het eigenlijk niet, je zal maar een nietje in je neus krijgen. Weet jij trouwens hoe je de achterkant van het inlegkruisje eraf krijgt?

Nee, sorry. Zou je willen dat RAUW nog tien jaar doorgaat?
Ja, ik heb het altijd heerlijk naar mijn zin op RAUW. Het is een soort familiefeest, kijk hoe mooi iedereen nu ook aan het knutselen is. RAUW is een ruimdenkend feest, niks is te raar of te gek. Het is heerlijk dat je de kleding die je bij wijze van spreken net bij het vuilnis hebt gevonden gewoon kan aantrekken. Alles kon en alles mocht. Joost had mij geboekt in de laatste maanden van mijn zwangerschap. Niemand durfde dat verder. Hij hoopte echt dat ik zou bevallen op het podium.

THUMP: Hoi Sophie! Waarom ben jij hier?
Sophie: Omdat ik al naar RAUW ga sinds 2009. Ik woonde toen nog thuis, en ik werkte in een kledingwinkel. Vrienden vroegen of ik meeging naar RAUW in de Melkweg, maar op vrijdag mocht ik nooit uit, omdat ik de volgende dag moest werken. Ik ging lekker toch.

Was het een leuke avond?
Ik weet er niet zoveel meer van, maar wel dat ik de volgende dag gewoon ging werken. Ik weet wel dat er een jongen bij RAUW werkte die ik erg leuk vond en daarom ging ik er ook heen. Maar ik kwam erachter dat iemand anders, die ook bij RAUW werkte, eigenlijk veel leuker was. Toen ben ik verliefd geworden.

Vertel!
We hebben een keer gezoend op het podium in Tivoli. We wilden dat niemand het zag, dus hielden we er een plastic opblaaspapegaai voor. Na die nacht heb ik met die jongen geslapen bij een vriendin van mij. We hebben nu nog steeds verkering, al meer dan vijf jaar.

THUMP: Zeg Bas, wat heeft RAUW voor jou betekend?
Vooral veel lol en gezelligheid en een plek om mezelf te ontdekken. Ik heb met Joost onlangs nog opgezocht wat we al die jaren hebben gedaan, van het decor van de RAUW-stage op Valtifest tot een levende kunstinstallatie op Solar, performances, kleurplaten, god mag weten wat. Maar RAUW was daarnaast ook gewoon een plek om lekker te feesten.

Een plek waar je je werk kan combineren met feesten. Waar heb je dat nog meer?
Ik ben zelf ook aan verandering onderhevig en mijn focus ligt nu minder op het nachtleven dan zeven jaar geleden. Ik ben mezelf regelmatig opnieuw aan het uitvinden. Ik ben vrij verwend voor iemand in het nachtleven, maar ik vind het meestal alleen interessant als ik moet werken, of het nou het geven van een performance is, mensen aankleden of dj'en. Daarom vind ik deze middag ook erg leuk, lekker knutselen met z'n allen.

THUMP: Jij bent Joost aan het schilderen. Waarom?
Narouz: Ik ben bezig met een serie over kunstenaars, muzikanten en creatievelingen. Daarbij horen dus ook Joost van Bellen en Bas Kosters. Ik ken Joost al dertig jaar en het leek me leuk om voor dit boek een portret van hem te maken. Ik schilder alleen mensen die ik bewonder.

Wat heb jij met RAUW?
Ik ben vooral op de feesten in Club 11 geweest, want de laatste tien jaar ga ik niet zoveel meer uit. Ik ken RAUW van vroeger en Joost van de tijd in de RoXY. Ik kreeg een kind en toen heb ik de keuze gemaakt om vol voor mijn beroep als schilder en beeldhouwer te gaan, in plaats van te feesten.

Hoort het feesten niet bij een kunstenaarsbestaan?
Het is lekker om te doen als kunstenaar, want dan vloeit alles. Een kind krijgen is daarom niet handig en misschien zouden kunstenaars helemaal geen kinderen moeten hebben. Je hebt juist zoveel vrijheid nodig. Al ben nu wel veel harder aan het werk dan daarvoor. Je kunt dit werk niet onder invloed doen van drugs, dan lijkt het nergens op. Een glaasje wijn of een jointje kan trouwens wel.

Vind je het jammer dat je tien jaar van RAUW hebt gemist?
Ik ga wel een keer per jaar naar het ballonnenfeest, maar dan moet ik wel twee weken bijkomen.