Mathias Kaden: “Oude dingen zijn echt, mystiek en aantrekkelijk.”

Met één hand op de draaitafel en de ander op zijn mixer draait Mathias Kaden zich door de wereldgeschiedenis. Zijn opzwepende tech house wordt niet alleen geprezen in Matthias' geboortestad Thüringen, maar ook bijvoorbeeld op Ibiza, waar de 33-jarige al ruim vijf jaar als Cocoon-resident dienst doet. Logisch dus dat Kaden voor de 15e verjaardag van het legendarische label de ene helft van de Cocoon Ibiza 2014-Mix-CD heeft samengesteld. Terwijl voor de andere helft Popof wordt geraadpleegd, laat Mathias Kaden op zijn deel Luciano, Detroit Swindle, Carl Cox en Sven Väth in een tijdloos geheel bij elkaar komen. Een gesprek over releasen aan de andere kant van de wereld, de charme van analoge apparatuur en Mathias' extreme verzamelwoede. 

Thump: In hoeverre is draaien in Amnesia anders dan draaien in andere clubs?

Mathias: De Amnesia is enorm. Ik geloof dat er totaal zo'n zesduizend mensen in passen. Ik probeer ook altijd clubmuziek in een zaal te spelen, terwijl de ruimte eigenlijk om de sound van een festival vraagt. Met zulke voorwaarden draai ik dan ook graag de openingsset. Dat klinkt dan net zo goed als een primetime-set in de Watergate. Ik begin ook niet met de moeilijkste en diepste Perlon- of STL-platen, maar leg meteen iets op met een goeie groove, waardoor de mensen wel meteen mee moeten bewegen. 

Bereid je je voor op je sets? Of ga je simpelweg achter de draaitafels staan en ga je los?
Dat laatste. Kort nadat ik ben begonnen met draaien, moest ik mijn tweede draaitafel verkopen. Mijn auto ging namelijk stuk. Daarnaast kon ik thuis ook niet echt meer oefenen. En op de een of andere manier zijn mijn sets, als ik mij niet voorbereid heb, goed. Natuurlijk kijk in de week voor mijn gigs wat er uitkomt en koop ik de vette platen, maar ik bereid niet een hele set voor. Je moet de situatie in de club kunnen aanvoelen en daarop in kunnen spelen.

Maar voor de Cocoon-mix heb je een uitzondering gemaakt?
Natuurlijk. Ik wilde even mijn alltime favorieten meenemen. Bijvoorbeeld de Derrick Carter remix van Sven Väth's L'Esperanza. Toen ik de eerste keer bij Cocoon speelde dacht ik, wacht even, ik moet iets draaien van Sven Väth.

Jouw helft van de mix klinkt voor mij echt tijdloos.
Ik ben geboren in 1981 en steeds met mijn tijd meegegaan. Maar in de laatste twee, drie jaar is er heel veel uitgekomen waar de meningen over verdeeld zijn. Ik ken weliswaar alles, maar weet dat ik echt niet alleen de nieuwste platen moet draaien. Natuurlijk heb ik veel respect voor labels als Stil vor Talent, Monaberry of Turnbeute. Maar die representeren voor mij een nieuwe generatie en ik geloof dat hun doelgroep soms niet echt weet dat Cocoon er nog is. Ik wilde liever een mix maken die niet gebaseerd is op stromingen en trends.

Je voorliefde voor percussie en ritmes hoor je toch duidelijk terugkomen. Waar komt dat eigenlijk vandaan?
In 2008 heb ik voor het eerst in Zuid-Amerika gedraaid en was zo onder de indruk van de oprechte en eerlijke ritmes van de andere dj's. Het klinkt gewoon niet zo hard als de Duitse sound door de jaren heen. Ik heb ook verschillende compilatie cd's gekocht en zo beetje bij beetje in mijn platenverzameling gemengd. 

Hoeveel heb je er ondertussen?
Tussen de vijf- en zesduizend ongeveer? 

Als we het toch over verzamelen hebben: Je hebt ooit in een interview gezegd dat je een groot fan bent van oldtimers…
Ja, zeker. Eerst was ik vooral geïnteresseerd in Amerikaanse giganten als Chrysler en Cadillac. Maar daarna heb ik gemerkt dat er ook veel mooie Duitse en Europese oldtimers zijn. Ik ga ook vaak, als de tijd het toe laat, naar oldtimers kijken, ik bekijk alles tot in detail en maak foto's. 

Rijd je er zelf ook één?
Natuurlijk, een Volvo Amazon uit 1966. Daar rijd ik niet altijd in. Alleen in de zomer—en dan zo vaak mogelijk. Ik heb me voorgenomen om er nog één te gaan kopen. In de aanschaf zijn ze niet zo duur, maar het onderhoud kost een hoop geld. 

Daarom is mijn verzameling nu nog zo overzichtelijk, haha! 

Waarom vind je oldtimers zo fascinerend?
Ze zijn makkelijk te begrijpen. Als mijn nieuwe Audi kapot gaat dan wordt hij aan de computer aangesloten en doorgekeken. Maar bij mijn Volvo maak ik de motorkap open en kan ik na enkele minuten zeggen wat het probleem is. Om diezelfde reden produceer ik mijn muziek grotendeels nog met analoge apparatuur uit de jaren tachtig. Die hebben geen presets, plug-ins of 250 verschillende mogelijkheden. Je stelt de sound in en je kan gaan. Dat vind ik fijn. Oude dingen die wat grijpbaars hebben, ja, iets stabiels. Misschien vind ik daarom antieke dingen ook zo leuk.

Als ik vragen mag: Hoe ziet je huis er dan uit?

Dat staat helemaal vol met Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse sculpturen en antieke stukken. Mijn gasten vragen vaak aan me 'Wat wil je daar nou mee?' In Peru koop ik vaak oude, bronzen speelfiguurtjes. Ze zeggen dat die al meer dan duizend jaar oud zijn, aan de manier waarom het gemaakt is kun je dan zien dat het eigenlijk pas een paar jaar oud is. Op een gegeven moment krijg je daar een oog voor, of dingen echt zo oud zijn of gewoon door het slijk gehaald zijn en de hoekjes eraf zijn geveild.

Wanneer ben je begonnen met draaien?
Ik heb een tijdlang in München gewoond en door Micky Waue ben ik er mee in aanraking gekomen. Ik heb toen een week in zijn stand geholpen en toen ben ik begonnen. Toen heb ik die weer verkocht, maar ik heb er nog twee. Een van Sarotti en een van Maggi. Die van Persil zijn ook tof. Als je het origineel in nulstand hebt, is die zo'n 50.000 euro waard. 

Met al het verzamelen en draaien, heb je dan nog wel tijd om te produceren?
Ja, ik ben momenteel bezig met een nieuw album. Dat zal in het voorjaar met Freude am Tanzen uitkomen en daar stop ik al mijn creativiteit in. Ik heb tracks opgenomen met Aquarius Heaven en Sergio, de zanger van Pulshar. Het album zal heel muzikaal worden. Natuurlijk house en techno, maar met een funk-inslag. Het heeft ook minder percussie en meer melodieën. Geen popinvloeden, alleen maar eerlijke Detroit-synths en klanken. Ik ga dan ook een pauze nemen met het draaien en het album live ten gehore brengen. Ik ben ook al bezig om daarvoor de set-up samen te stellen. Natuurlijk heb ik dan mijn laptop als controller mee, maar ik wil zoveel mogelijk mijn album spelen met analoge apparaten.  Mathias Kaden draait op 8 september en tijdens de closing op 29 september bij Cocoon Club in Ibiza. Volg THUMP op Facebook en Twitter.