FYI.

This story is over 5 years old.

Waarom jaagt Canada nog steeds op ijsberen?

"Er zijn steeds meer beren," zei een inuit vertegenwoordiger.
4.5.16

Na jaren voorstander te zijn voor een verbod op de internationale handel van ijsbeerdelen – in China vang je op een goede dag 18.000 euro voor een bontje – kwam het recentelijk aan het licht dat de VS stilletjes is gestopt met deze campagne.

Een groep Canadese Inuit die het verbod bestreden is blij met het nieuws. Volgens hen is de jacht op ijsberen duurzaam, en is er geen reden om het aan banden te leggen. Intuïtief druist dit nogal in tegen de wetenschap dat het natuurlijke habitat van de beer, de Noordpool, sneller verdwijnt dan ooit.

Advertentie

Beelden van ijsberen die op veel te kleine ijsschotsen op zee dobberen, zijn niet meer van ons netvlies te branden. De discussie of de ijsberenjacht nou wel of niet mag is geen gesprek meer waar rustig naar feiten wordt gekeken. Daar is het te emotioneel voor geworden.

Ongeveer twee derde van alle ijsberen ter wereld leven in het hoge noorden van Canada. Het is ook het enige land ter wereld waar de commerciële ijsberenjacht wettelijk is toegestaan: "De ijsbeer is maatschappelijk, cultureel en economisch zeer belangrijk voor de Inuit," zegt Adamie Delisle-Alaku van de Makivik-coöperatie in een telefonisch interview. Het bedrijf bezit land in Noord-Québec, maar vertegenwoordigd ook zo'n 12.000 Inuit. Het verkopen is volgens hem maar een klein onderdeel van de relatie tussen de Inuit en de ijsbeer.

Per jaar worden er 300 ijsberen verkocht op de internationale markt. Dit is volgens Delisle-Alaku het correcte quotum waarmee de ijsberenpopulatie stabiel blijft. Er leven ongeveer 16.000 ijsberen in Canada. "We zijn geen klimaatsceptici. Wij zien de veranderingen iedere dag," zegt hij. "Het populaire beeld van de verhongerde ijsbeer op een klein stukje ijs is niet juist. Het aantal beren neemt juist toe."

Maar Andrew Derocher, een bioloog verbonden aan de Universiteit van Alberta, zei tegen Motherboard dat een aantal belangrijke berenpopulaties juist afneemt. Een recente studie, waarbij tussen 2004 en 2012 ijsberen werden voorzien van gps-trackers, wijst erop dat de berenpopulatie met 50 procent is afgenomen.

"Ik ben altijd voor een duurzame jacht geweest," zegt Derocher, "maar ik denk dat in Canada het moment dat jacht niet meer duurzaam is erg nabij is. Elke beer die we nu schieten, betekent een afname ten opzichte van het historische niveau. Van de dertien populaties, lopen er op z'n minst vier ernstig gevaar."

Het is volgens hem niet zo dat de jacht de grootste bedreiging van de ijsbeer is, maar het moment dat deze culturele traditie gaat veranderen ligt dichtbij. "Het is wat mij betreft heel duidelijk dat er in de toekomst niet meer zal worden gejaagd op deze dieren."

Klimaatverandering, en daarmee het verlies van de habitat, is het voornaamste gevaar. Precies op dit punt botst de westerse wetenschap met lokale kennis. Delisle-Alaku: "De ijsbeer is geadopteerd als het gezicht van klimaatverandering, door mensen die ze nooit in het wild hebben gezien. Maar die twee dingen staan ook los van elkaar. Het gaat juist goed met de ijsbeer."

Wat ook de waarheid is: deze discussie maakt eens te meer duidelijk hoe weinig we nog weten van de natuur en hoe belangrijk het is om niet te korten op onderzoeksbudgetten. Hoe ver weg de Noordpool ook lijkt, juist wij moeten ons bekommeren over mensen en dieren die leven aan dit front van de klimaatverandering.