Music by VICE

We vroegen de mensen in de backstage van Grasnapolsky om in hun glazen bol te kijken

De slogan van het festival is ‘De toekomst is onderweg’, maar hoe zien artiesten de toekomst van festivals?

door Wouter van Dijk
11 februari 2019, 5:10pm

Foto's door de auteur 

Iedereen heeft een beeld van de toekomst. Dat kan zijn gebaseerd op hoop, dromen en ambitie of juist op een naderende ondergang van de wereld, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat het Groningse dorp Scheemda een grote rol speelt in die toekomstdromen. Maar waarom eigenlijk niet? Er wonen vrij weinig mensen en er staan verder weinig gebouwen, dus in principe is het een leeg canvas wat prima ingekleurd kan worden met wat interessante futuristische projecten. Of een festival, om maar ergens mee te beginnen.

Grasnapolsky, bijvoorbeeld. Het festival richt zich voornamelijk op jonge muzikale talenten uit Nederland en België, en nadat ze vijf jaar verbleven op het terrein van het monumentale Radio Kootwijk op de Veluwe zijn ze verder gaan kijken om door te kunnen groeien in de komende jaren. Daar hoort ook een nieuwe locatie bij: een oude strokartonfabriek in Scheemda, die De Toekomst heet. Vandaar ook de slogan van het festival: ‘De toekomst is onderweg.’ Wij vroegen aan de mensen in de backstage van het festival om even goed in hun glazen bol te kijken en ons te vertellen hoe zij de toekomst van festivals voor zich zien.

Jesper Vos (24), bassist Real Farmer

Jesper Vos

Noisey: Hoe zie jij de toekomst, Jesper?
Jesper Vos: Ik zie de toekomst vooral als een plek waar je gewoon kan doen wat je wil. Oh, ben je dit aan het opnemen? Wat vind jij van Ray Fuego? Ik heb echt zin om zijn show te zien.

Ja, hij is wel onderdeel van de toekomst denk ik.
Verder zie ik hier in de toekomst een snelweg. En Alfa-biertjes. Wat voel ik me rijk. Ik zie mezelf heel oud worden, het liefst op de bank waar ik nu op zit. Laten we zeggen dat ik alvast aan het oefenen ben voor als we hier volgend jaar weer staan.

Volgend jaar is nog erg ver weg, hoe ver plan jij normaal gesproken vooruit?
Een dag of drie. Dat is nu hoe mijn planning eruitziet. Maar daar komt verandering in, hoop ik. Als het beter gaat met Real Farmer moet dat wel.

Hoe denk je dat festivals er in de toekomst uitzien?
Oei, daar heb ik nog nooit over nagedacht. Ik denk met veel robots en minder vrijwilligers. Niet dat ik vrijwilligers haat, ze zijn top, maar het lijkt me leuk als ze alleen de robots aan hoeven te zetten en dan bier kunnen gaan drinken.

Stel, je mag in een tijdmachine, naar welk muzikale gebeurtenis zou je dan gaan?
Ik zou naar 2006 willen. Of, nee, naar 2003. Om eens goed naar Radio 538 te kunnen luisteren, en dan met name de mixtapes en de dance-compilaties.

Is dat jouw ding, ja?
Nee, maar het is wel waar ik de meeste vragen over heb. Wie heeft in godsnaam Put Your Hands Up For Detroit geschreven? Ik ben nooit in Detroit geweest maar ik vind het een mooi lied. Hoe ziet het er daar uit? Heel leeg, maar wel een goede house scene. Detroit house. Ken jij het nummer Ass ‘n Titties van DJ Assault? Check it out.

Hoe ziet jouw muzikale toekomst eruit?
Warm en chic. Chique festivals.

Donny Benét (37), Australisch enigma

Donny Benet

Je bent van Antwerpen naar Scheemda gereisd vanochtend. En nu ben je in de toekomst.
Donny Benét: Oh, echt? Cool! Ik heb geen idee wat de toekomst me gaat brengen.

Wat hoop je?
Enorme roem, succes, privévliegtuigen. Nee, ik weet het niet, maatje. Ik hoop dat ik hier nog vaak terug mag komen en zoveel mogelijk shows mag doen. Ik heb het erg naar m’n zin.

Nederlanders houden van jou.
Ja, dit is de vierde show in zes maanden. Dat is toch idioot? Ben je ooit van Australië naar Nederland gevlogen? Het is verschrikkelijk. Ongeveer vierentwintig uur in een vliegtuig, en dat acht keer.

Veel dichter bij echt reizen in de tijd gaan we niet komen, denk ik.
Nou, nee, eigenlijk niet. Als ik nu terugvlieg, verlies ik een hele dag. Dus eigenlijk kunnen we zeggen dat ik de toekomst hierheen heb gebracht.

Hoe denk jij dat festivals eruit gaan zien in de toekomst?
Nou, op het moment zijn er nauwelijks festivals in Australië. Een nare situatie. De overheid schuift alle sterfgevallen waar drugs een rol spelen in de schoenen van de festivals, dus moet er extreme beveiliging komen op festivals, maar eigenlijk kan niemand dat betalen. Daarom worden veel festivals gewoon afgelast. Australië staat er even niet zo lekker op, maar misschien moeten ze gewoon hier komen dan? Dat is dus hoe de toekomst van festivals in Nederland eruitziet: vol met Australiërs.

Als je echt kon tijdreizen, waar zou je dan heen gaan?
Muzikaal gezien? Nou, als je het toch kan, kun je maar beter naar een tijdperk gaan waar je niets van weet toch? Er zijn misschien twee manieren. Een veilige: ongeveer twintig jaar geleden, en dan heel veel geld verdienen. Zo van: wow, deze gast Donny met z’n liedje Billy Jean, wat een geweldenaar. Maar je kunt ook driehonderd jaar teruggaan en een avontuur beleven

Zou je graag twintig jaar jonger willen zijn? Want Europese tours zoals die van jou, dat klinkt toch meer als iets voor een jonge rockster van zeventien.

Nee man, ik heb nu het juiste temperament om dit te doen. Als ik zeventien zou zijn, zou ik mezelf elke avond weer de vernieling in helpen, maar nu is het gewoon een leuke baan voor iemand van mijn leeftijd. En het ergste: als ik nu jong zou zijn, weet ik dat ik opnieuw kaal ga worden. Dat gun je niemand.

Kick Kluiving (21), drummer Love Couple en Personal Trainer

1549902696020-IMG_1804

Je loopt nu al twee dagen rond in de toekomst. Hoe voelt dat?
Kick Kluiving: Het is een smaakvolle plek. Ik wist niet hoe ik me het voor moest stellen, zo’n nieuwe locatie, maar, ja, vet. En m’n eigen toekomst? Dit is eigenlijk wel wat ik had gehoopt.

Wat zei je vroeger als de juf vroeg wat je later wilde worden?
Profvoetballer. Toch even veranderd, misschien omdat ik helemaal niet sportief ben. Muziek maken ontdekte ik pas toen ik veertien was, en dan vragen juffen niets meer aan je.

Hoe zie je de toekomst van festivals in Nederland?
Ik vind veel festivals erg braaf, ik hoop dat dat gaat veranderen. Het irriteert me dat veel festivals artiesten boeken gewoon om maar te vullen. Wie boekt nou de Editors? Wie vindt dat écht vet?

De naturelchips onder de bands.
Dat is toch jammer?

Welke smaak chips zou jij het liefst in de vorm van een festival zien?

Iets met een beetje pit. Die Lays Sensation. Geen groentechips in elk geval. Als er chips van groente wordt gemaakt is het gelijk zo braaf, snap je?

Wat zou jij doen om festivals in de toekomst minder braaf te maken?
Veel kleine, verstopte plekjes waar onverwachte dingen gebeuren. Dat vind ik altijd vet. Ik was op Pinkpop, en daar staan een aantal enorme podia, maar verder gebeurt er niets. Je moet verrast kunnen worden. Ik liep vorig jaar compleet naar de tering van een kater op Lowlands, in m’n eentje, en toen zag ik een of andere doommetalband. Normaal zou ik er niet naar luisteren maar het pakte me zo, dat ik wel heb geleerd dat je je moet laten verrassen. Oh, en sauna’s. Meer sauna’s op festivals in de toekomst.

Zijn er dingen in het verleden waar je echt graag bij had willen zijn?
De opkomst van de house in Nederland. En meer shows van gitaarmensen in de Paradiso.

Wat is het vetste aan 2019?
Dat je kunt doen wat je wil. Zeker in Nederland. Er zijn genoeg kansen om muzikant te worden. Volgens mij was dat veertig jaar geleden wel anders.

Darina Miller (21) manager Ray Fuego

Darina Miller

Hoe ver kijk jij vooruit, normaal gesproken?
Darina Miller: Hmm, vijf jaar? Dat probeer ik in ieder geval.

Hoe zien festivals er dan uit?
Technologie gaat echt heersen, dat moet wel. Ook hoe shows in elkaar worden gezet: hoezo moeten artiesten daar nog bij zijn? Dat gaat allemaal verdwijnen.

Net als jouw baan, dus?
Nee joh! Een hologram-Ray kan meer shows doen, op meer plekken, in dezelfde tijd. Dat zorgt weer voor meer geld.

Oké, maar is de ervaring dan nog hetzelfde? Ik heb een hologram nog nooit iemands neus zien breken met een stagedive.
Zo heb ik er nog niet over nagedacht. Ik hoef het zelf ook niet te maken, gelukkig. Maar het is wel jammer dat je geen elleboog in je gezicht kan krijgen van een hologram.

Heb je al zin in deze toekomst?
Het lijkt me wel vet, ja. Iets nieuws is altijd leuk.

En over honderd jaar?
Ik denk dat we dan in een compleet witte wereld leven. Of nou ja, ik zie licht, in elk geval. Het interieur, de designs, de wereld: allemaal wit en strak en mooi.

Naar welk moment in de muziekgeschiedenis zou je graag willen reizen?
Ik denk niet dat dat er is, om eerlijk te zijn. Ik heb niet het gevoel dat ik ergens bij had moeten zijn. Alles wat ik wil beleven, beleef ik nu. Ik hou van 2019, mijn eigen leven is sick en hiphop in Nederland wordt alleen nog maar groter. Hiphop is mainstream, maar in die wereld is er ook weer een underground stroming gaande, die op een gegeven moment weer de mainstream gaat worden.

Sim Fane (20), beatmaker en S10 (18)

S10 en Sim

Hoe bevalt de toekomst jullie?
Sim Fane: Het is er lekker warm, dat had ik niet verwacht.
S10: Warm en open, met lieve mensen die willen luisteren.

Jullie worden vaak genoeg zelf de toekomst genoemd. Wat vind je daarvan?
Sim Fane: Het geeft af en toe wel extra druk.
S10: Dat ervaren wij wel, ja. Maar het is fijn om deel uit te mogen maken van een nieuwe stroming in muziek. Dus op dat gebied is het wel leuk om bij de toekomst te horen.

Hoe denken jullie dat festivals in de toekomst eruit gaan zien?
S10: Als ik mee mag denken wil ik graag glijbanen en zwembaden inbrengen. Meer subtropische zwembaden op festivals. Qua muziek denk ik dat hiphop nog groter gaat worden, en dan vooral dat er meer ruimte komt voor verschillende stromingen. Ik hoop dat jongens als Ray Fuego en $keer & Boo$, maar ook wij, headliners kunnen zijn in de toekomst. Ik hoop dat er een emo-punk-hiphop stroming gaat komen, dat lijkt me echt hard. En dat we nergens meer moeilijk over hoeven te doen.

Naar welke periode zouden jullie willen tijdreizen?
S10: Lijkt me chill als we nu alvast kunnen tijdreizen naar de dag dat wij met z’n tweeën in de studio zitten bij Yung Lean en Lil Uzi Vert. Tegelijkertijd.
Sim Fane: Ik zou terug willen gaan naar de eerste rock-‘n-roll periode, en dat ouders je nog verbieden om naar muziek te luisteren. Ik zou graag willen meemaken dat een stroming op die manier de wereld overneemt.
S10: Dat lijkt me ook vet, ja.

Vinden jullie het chill om in 2019 te leven?
Sim Fane: Ja misschien kunnen we het wel een beetje vergelijken met die rock-’n-rollperiode toch? Dat hiphop nu doet wat zij eerder deden.
S10: Een artiest als XXXtentacion werd mainstream, dat is gek om te zien, maar het betekent ook dat het voor ons een goede tijd is om in te leven.
Sim Fane: Ik vind het sick om te zien dat een jongen als Snelle, die niet echt uit een traditionele hiphop-omgeving komt, gewoon kan gaan rappen en daar succes mee heeft. Ik denk niet dat dat tien jaar geleden zo makkelijk was als nu.
S10: Maar ook de andere kant is interessant: jongens als Boef en Lijpe komen van niets, maar kunnen op hun eigen manier een enorme carrière bouwen. Dat is vet aan deze tijd.

Volg Noisey op Facebook, Instagram en Twitter.