FYI.

This story is over 5 years old.

Vice Blog

TOEN ROB MALASCH ZEI DAT KUNSTENAARS ONTZETTENDE EGOTRIPPERS ZIJN WIST HIJ ZELF OOK WEL DAT DIE QUOTE DE TITEL VAN HET STUK ZOU WORDEN

22.4.10

[caption id="attachment_7856" align="alignnone" width="600" caption="Een foto van Rob Malasch bij een foto van Isabella Rozendaal. Foto: Abel Minnee"]

[/caption]

Galeriehouder Rob Malasch leerde als experimenteel theatermaker in de jaren '80 in New York veel bekende kunstenaars kennen. Zo is hij vrienden met Gilbert & George en kwam hij Andy Warhol zo vaak tegen op feestjes dat het saai werd. In de jaren '90 opende hij zijn galerie Serieuze Zaken in Amsterdam. Lou Reed had er een tentoonstelling en Woody Allen, Elton John en George Michael kwamen op bezoek. Rob was de eerste die de Young British Artists zoals Tracey Emin en Marc Quinn, en later een aantal jonge Chinese kunstenaars naar Nederland haalde. Men verklaarde hem voor gek, maar binnen 5 jaar was hun werk natuurlijk zo duur geworden dat het pijn deed, en inmiddels zijn het gevestigde namen die in alle grote musea hangen. Naast het feit dat Rob iedereen ter wereld lijkt te kennen heeft hij ook nog eens een reuzegoede smaak: hij zou Dash Snow naar Nederland halen voor een expositie, maar voor dat kon doorgaan overleed die jammerlijk aan een overdosis. Dus, hier een interview met een van de strafste bazen uit de Nederlandse kunstwereld.

Advertentie

Vice: Hoi Rob, vertel eens over die tijd in New York.
Rob Malasch: Ik heb er een tijd gewoond toen ik er als correspondent van Het Parool werkte. Daarvoor, begin jaren '80, kwam ik er vaak voor mijn theater. Je kwam altijd dezelfde mensen tegen: op een gegeven moment dacht ik goh, alwéér die Andy Warhol. Ik ontmoette er ook muzikanten zoals Philip Glass, die muziek schreven voor bij mijn theatervoorstellingen. Die bedacht ik samen met bevriende dansers, acteurs en muzikanten. Het waren wilde, experimentele voorstellingen, heel controversieel altijd, maar wel heel leuk.

Wat is de meest extreme voorstelling die je hebt gemaakt?
Mijn meest extreme voorstelling is De Fotograaf, die ik in het paleis op de Dam opvoerde in opdracht van koningin Beatrix. Het stuk is geïnspireerd op het leven van Edward Muybridge, die als eerste beweging vastlegde op foto's. Hij vermoordde de minnaar van zijn vrouw maar hij kwam ermee weg omdat 'ie zo beroemd was. De tentoonstelling speelde zich voor de helft af in het pikkedonker dus er was eigenlijk niets te zien.

Je werkt met Lou Reed en je kende Andy Warhol dus. Ben je ook wel eens bij een concert van The Velvet Underground geweest?
Ja, ik heb ze een keer gezien in Parijs. Nico leefde nog, of misschien ook niet. Het was in ieder geval heel erg goed, echt fantastisch. Het was heel alternatief, er stonden iets van 8 mensen in de zaal. De meeste mensen vonden het takkeherrie. Er werden films vertoond, en vloeistofdia's. Hemelbestormende concerten waren dat.

Advertentie

Waarom ben je weer teruggegaan naar Amsterdam?
New York is vreselijk overschat. Het is er al lang niet meer zo interessant. De kunstenaars zijn er allemaal gearriveerd. Dat moet ook wel, omdat het er zo duur is. Als je op de hoogte wilt zijn van leuke, nieuwe kunst moet je in Europa zijn en niet in New York. Amsterdam is een fantastische uitvalsbasis voor Berlijn, Parijs en Londen. Het is wel jammer dat het Stedelijk Museum al zo lang dicht is, daardoor komen verzamelaars niet meer zo snel hierheen. In het buitenland is men helemaal niet in de Nederlandse kunstscène geïnteresseerd. Maar ik ben dol op Amsterdam, het is een gezellig slaapdorp.

Je hebt een goed oog voor onontdekte kunstenaars die groot gaan worden. Wat vind je op dit moment interessant?
Qua kunst is op dit moment de interessantste plek Berlijn. Het is er goedkoop, dus je kan er als jonge kunstenaar goed functioneren. Ik heb er fantastische dingen ontdekt, die ik in september ga laten zien op een tentoonstelling. Ik noem nog even geen namen, maar het is heel authentiek. Je hebt zoiets nog nooit gezien. Een Nederlandse kunstenaar die je goed in de gaten moet houden is Thomas Raat, die werkt met heel ordinair plakband. Die zou nog wel eens heel interessant kunnen worden. Er zou een tentoonstelling van Dash Snow plaatsvinden in Serieuze Zaken. Die ging op het laatste moment niet door omdat hij overleed aan een overdosis. Hoe kende je hem?
Ik kende zijn peetmoeder heel goed uit New York. Zij vertelde me dat ik naar zijn werk moest kijken. Ik ben toen naar zijn studio in Chinatown gegaan, heb lang met hem gepraat en ik was meteen heel enthousiast over zijn werk. Toen hij overleed heeft zijn familie, zelf beroemde kunstverzamelaars, meteen al zijn werk geconfisqueerd. Ik heb binnenkort een afspraak met ze. Misschien komt de tentoonstelling er alsnog, maar dan zou het geen verkooptentoonstelling worden. Je werkt wel meer met Vice-fotografen, zoals Terry Richardson.
Terry heb ik nog niet in mijn net gevangen. Als je hem in New York zoekt zit 'ie in Milaan, en als je in Milaan bent is hij al weer in Kuala Lumpur of op Bali. Maar binnenkort heb ik een afspraak met hem. Via modeontwerpster agnès b., die ook een galerie heeft, leerde ik Ryan McGinley en Tim Barber kennen. In mei komt er waarschijnlijk een tentoonstelling met werk van deze fotografen: New American Pictures.

Advertentie

Op de tentoonstelling die er nu is, Garage Sale, hangen overal roze post-its met discountprijzen. Er ligt binnen de galeriewereld een enorm taboe op prijskaartjes bij kunstwerken, laat staan op uitverkoop. Hoe zijn de reacties?
Mensen vinden het hartstikke leuk. Je weet meteen waar je aan toe bent, wat is daar nou mis mee? Een schilderij van 35.000 voor 20.000, dat is toch vreselijk lachen. De kunstenaars vinden het zelf ook leuk, en het stimuleert de verkoop. Andere galeriehouders hebben er natuurlijk ontzettend veel kritiek op, maar ik weet zeker dat ze dit over 5 jaar allemaal doen. Het is toch ook leuk om naar de uitverkoop te gaan in gewone winkels? Maar voor de volgende tentoonstelling verzin ik weer wat anders, het moet wel leuk blijven. Ik beschouw deze galerie dan ook als een kunstwerk. Het is een hele exceptionele galerie, er is altijd wel iets merkwaardigs aan de hand.

Je staat erom bekend dat je zoveel mensen kent. Wat vind je nou de leukste mensen die je ontmoet hebt?
Nou, in ieder geval niet de kunstenaars. Dat zijn ontzettende egotrippers. En als ze de kans krijgen, veranderen ze zo snel mogelijk in commerciële monsters. Leuke quote hè? Maar ik vind de doodgewone mensen het leukst. Wie ik heel leuk vind is mijn patatboer op de Westermarkt, Graanstra heet-ie. Eigenlijk zou je hem eens moeten interviewen!

Goed idee. Wat ga je in de toekomst allemaal nog doen?
Ik denk altijd dat mijn beste werken nog gaan komen. Het kan dus best zijn dat ik volgend jaar met een eigen modelijntje begin, dat ik Viktor en Rolf even naar de kroon steek. Of misschien open ik een Indisch restaurant, of ga ik zelf muziek maken. Mijn assistent is een heel goede muzikant, misschien moeten we samen een bandje beginnen, net als de Rolling Stones.

Advertentie

Ken je de Rolling Stones ook persoonlijk?
Ik ken Bill Wyman wel. Die was hier vorige maand nog. Hij is heel lang gebleven maar hij heeft niks gekocht, hij koopt nooit wat.

Is er nog iets dat je kwijt wil aan de lezers van Vice?
Ja, dat ze niet bang hoeven te zijn om de galerie binnen te komen. Het is een swingende galerie met leuke kunst, de drempel is niet zo hoog. Je kan hier dingen kopen van 5 tot 500.000 euro. Maar je kan ook gewoon gratis de Vice meenemen.

tekst: MARJAN COUSIJN
foto's: ABEL MINNEE

Meer informatie over Serieuze Zaken vind je op serieuzezaken.info

[caption id="attachment_7860" align="alignnone" width="600" caption="De jonge Rob met de oude Warhol. Fotocredits: Abel Minnee"]

[/caption]